Mesfin Ayele

© ~©
ከቋሚዎች ግርጌ ፦
ከጎዳናው ወለል
ጣይ_ጊዜ አዳልጦኝ ፦
ወድቄ ስንጋለል
እንጂ ፦
የአንሺነት አመል
ትውልድ እግር እንጂ ፦
እጅ የለውም ልበል ?።
ሺ ድምፆች ሰምቼ ፦
አያለሁ ሺ እግሮች
ከሞላው ሕዝብነት ፦
ወዴት ጠፉ #ሰዎች ?
ምን ቆርጧቸው ይሆን ፦
እነዚያን ቸር እጆች? ።
እኔ እንጃ! እኔ እንጃ! ፦
ምን አባቴ አውቄ
ከሕዝብነት መሐል ፦
ጎዳና ወድቄ
ይናፍቀኛል ሰው ፦
ከሰውነት ርቄ ።
የደነደነ ልብ ፦
የጨካኝ ኮቴ ሰልፍ
ለራስ ደስታ ሩጫ ፦
"ለእኔነት" መጣደፍ
ረግጦ መሄድ እንጂ ፦

ጠፍቶበታል ትውልድ ፦
።
ከጎዳናው ወለል ፦
ተራማጅ እግር ስር
ይታየኛል ቅኔ ፦
ይታየኛል ሚስጥር
የትውልድ ክፋት ፦
የጭካኔው ስፍር
ከተራማጅ ኮቴ ፦
ረግጦ ማለፍ ድምር
ዘመኑን አሳየኝ ፦
።
®ቁጥሮች በጫማ ስር®፦
ስለምን ተፃፉ ??
ሕዝብነት ሲሞላ ፦
?
ይናገራል መንገድ ፦
ጎዳናው በአፉ
የወደቀን ወገን ተኝቶ እያዩ ፦
።
ልበ_ቢስ ተጓዥን ፦
አውቀዋለሁ ጠንቅቄ
ከቀዝቃዛው ወለል ፦
ጎዳና ወድቄ
ሰው መጥፋቱን እንጂ ፦
ምን አባቴ! አውቄ! ።
በዝምታ አርምሞ ፦
ነቢብ ፣ ገቢር ጠፍቶ
ምን ያደርጋል ፀሎት ፦
ልቦና ተዘግቶ ?
ቤተ_መቅደስ ቆሞ ፦
ፍቅር ተንኮታኩቶ ።
ምን ያደርጋል መንገድ ? ፦

ባማረ ከተማ ፦
በሰፊው ጎዳና
ሕዝብ ቢመላለስ ፦
በወና ልቦና
ከወደቀው ይልቅ የቆመው ወድቋል
።
~~~|~~~