Doctor

رب مرا یاری بده، تا سخت آزارش کنم
هجرش دهم زجرش دهم خوارش کنم زارش کنم

از بوسه‌های آتشین وز خنده‌های دلنشین
صد شعله در جانش زنم صد فتنه در کارش کنم

در پیش چشمش ساغری گیرم ز دست دلبری
از رشک آزارش دهم وز غصه بیمارش کنم

بندی به پایش افکنم گویم خداوندش منم
چون بنده در سودای زر کالای بازارش کنم

گوید میفزا قهر خود گویم بخواهم مهر خود
گوید که کمتر کن جفا گویم که بسیارش کنم

هر شامگه در خانه‌ای‌ چابک‌تر از پروانه‌ای
رقصم بر بیگانه‌ای‌ وز خویش بیزارش کنم

چون بینم آن شیدای من فارغ شد از احوال من
منزل کنم در کوی او باشد که دیدارش کنم

داکتر، فرشته‌ای‌ست در لباس سفید که درد دیگران را با مهربانی درمان می‌کند. دستانش درمانگر، دلش پر از امید، و حضورش نجات‌بخش است.
خدا قوت به تمام داکترانی که شب و روز برای سلامت ما می‌کوشند. 🩺💙

تو هم به فکر منی حاضرم قسم بخورم
همین زمان علنی حاضرم قسم بخورم

به شوق وصل تو هر روز روزه می‌گیرم
و با چنین دهنی حاضرم قسم بخورم

که مثل من تو هم از این فراق دلتنگی
به فکر آمدنی حاضرم قسم بخورم

تو در میان کسانی که بینشان هستی
طلای در لجنی حاضرم قسم بخورم

سکوت می‌کنی اما در انتهای سکوت
لبالب از سخنی حاضرم قسم بخورم

دلت بهانه و جمعی به فکر صید تواند
برای اینکه زنی حاضرم قسم بخورم

از این غزل خوشت آمد و مانده‌ای که از آن
چگونه دل بکنی حاضرم قسم بخورم ...

دکتر سلام! روح و تنم درد می‌کند
چشمم، دلم، لبم، بدنم درد می‌کند

احساس شاعرانگی‌ام، تیر می‌کشد
حال و هوایِ پر زدنم درد می‌کند

دکتر! نگفته‌های زیادی‌ست در دلم
لب وا که می‌کنم، سخنم درد می‌کند

می‌خواستم که لال بمانم، به جان تو!
دیدم سکوت در دهنم درد می‌کند