Ausome Adam and Family

After ko ihatid si adam sa therapy center.
Sumakay na ako ng bus pa kennedy station papunta sa trabaho.

Pagdating ko dunNakakita ako sa labas ng Kennedy station ng isang autistic adult. Masaya siya, nagsasalita mag-isa, halatang nasa sarili niyang mundo. Pero ramdam ko rin na nilalamig siya—pinapaikot-ikot niya ang dalawang kamay niya sa isa’t isa para magpainit.

Bigla akong napaisip… paano kaya pag wala na kami?
Yan ang tanong na tahimik pero mabigat sa puso ng isang magulang ng batang may autism. Yan ang iniisip ko para kay Adam paglaki niya.

Hindi pare-pareho ang journey ng bawat autistic na tao. May mga araw na puno ng liwanag, may mga araw na puno ng tanong. Bilang magulang, ang kaya lang natin ay mahalin sila nang buo, ipaglaban sila, at ihanda sila sa abot ng ating makakaya.

Minsan nakakatakot ang hinaharap.
Pero pipiliin ko pa ring maniwala na ang pagmamahal, pasensya, at lahat ng sakripisyong ginagawa natin ngayon—may patutunguhan.

Para sa lahat ng magulang na may parehong tanong sa puso: hindi tayo nag-iisa. 💙

With Risa Saripa – I just got recognized as one of their top fans! 🎉

Mabuti na lang, medyo 12am tulog na si Adam.

Talagang before ganyan ganyan kami.