Selvalumina

Możesz mieszkać w najpiękniejszym miejscu na świecie…
i nadal czuć, że czegoś ci brakuje…

To nie chodzi o miejsce.
To codzienność emigrantki, emocje na emigracji i brak przestrzeni, żeby naprawdę pobyć sobą.

Dlatego powstała Selva Lumina —
wspólnota kobiet, które poprzez naturę i kobiece wsparcie wracają do siebie.

To przestrzeń dla kobiet, które chcą:
🌿 lepiej radzić sobie ze stresem
🌿 rozwijać samoświadomość
🌿 być częścią grupy wsparcia kobiet
🌿 wymieniać doświadczenia życia w obcym kraju

Spotykamy się w naturze, spacerujemy, rozmawiamy, budujemy kobiecą siłę.

To nie są tylko spotkania.
To realna zmiana w Twojej codzienności na emigracji.

Chcesz dołączyć do spotkań Selva Lumina?
Napisz „SPACER” — odezwę się do Ciebie.

Ciemność widzę… ciemność.

I właśnie wtedy… większość kobiet chce odpuścić.

Kiedy jesteś w drodze, ku zmianie, na emigracji i nagle tracisz kierunek — to jest ten moment próby.

Ale jest coś, czego możesz nie zauważyć:

✨ pojawia się magiczny pomocnik

Jak go rozpoznać?

👉 coś lub ktoś Cię zatrzymuje i daje do myślenia
👉 ktoś mówi dokładnie to, czego potrzebujesz usłyszeć
👉 trafiasz na treść, która „dziwnie” z Tobą rezonuje

To nie jest przypadek.
To jest wsparcie.

👉 Mój tip: zamiast się zamykać — zacznij zauważać.

Zadaj sobie jedno pytanie:
„co do mnie przyszło jako wsparcie?”

I zapisz 3 rzeczy.

To może być coś małego:
– rozmowa
– zdanie
– czyjaś obecność

👉 Bo kiedy chcesz się wycofać, Twój mózg widzi tylko problem.
A ten prosty krok pomaga Ci zobaczyć… pomoc.

Czy w związku na emigracji łatwo zgubić… siebie?

Wiele kobiet doświadcza momentu, w którym relacja zaczyna zajmować całe „ja”.

I wtedy pojawia się pytanie: kim jestem, kiedy nie jestem mamą, żoną, partnerką, córką?

Kluczowe jest oddzielenie „ja” od „my”.
Sprawdzenie, gdzie kończę się w relacji, a gdzie zaczynam jako jednostka.

– Jakie mam poglądy bez wpływu partnera?
– Jak podejmuję decyzje sama?
– Co jest naprawdę moje?

To nie jest odcinanie się od relacji.
To odzyskiwanie siebie w relacji.

W tej rozmowie z .olabojarski zaczynamy od fundamentu: tożsamości i relacji „ja vs my”.

To dopiero początek. Zostań z nami, żeby nie przegapić kolejnego odcinka.

Ćwiczenie na teraz: weź notatnik i zapisz 3 rzeczy, które są tylko Twoje — bez odniesienia do partnera czy roli

Ile z Twojej historii wciąż pozostaje niewypowiedziane?

Każda z nas nosi w sobie swoją historię.
Zapisaną nie tylko w słowach, ale w ciele, w wyborach, w tym, co zostawiłyśmy za sobą i w tym, po co wciąż sięgamy.

Są historie, które długo milczą. I takie, które dojrzewają latami, zanim odważymy się je wypowiedzieć. Historie o zmianie, o stracie, o szukaniu siebie od nowa — szczególnie daleko od domu.

W tych rozmowach spotykają się kobiety na emigracji i ich prawdy. Bez filtrów. Bez gotowych odpowiedzi. Z uważnością.

Może któraś z nich dotknie też czegoś w Tobie. 🤍

Podziel się swoją historią.
Albo napisz, czyją historię chciałabyś usłyszeć.

Nie jesteś zagubiona.
Jesteś w procesie.

Wiele kobiet na emigracji czuje, że coś się zmienia…
ale nie zawsze potrafi to nazwać.

Zmiana często wygląda jak chaos.
Jak utrata kierunku.

A może to nie jest przypadek?

Życie na emigracji potrafi wywrócić wszystko, co znane:
tożsamość, relacje, poczucie miejsca.

I właśnie wtedy pojawia się moment, którego często nie rozumiemy —
wewnętrzne wezwanie do zmiany.

W tym fragmencie rozmowy z Izą Jastrzębowską zaczynamy mówić o tym, czym jest Droga Bohatera —
i dlaczego ten moment ma tak ogromne znaczenie w doświadczeniu emigracji i rozwoju osobistym.

To dopiero początek tej drogi.

✨ Czy czujesz, że coś w Twoim życiu zaczyna Cię wołać?

Zmiana rzadko jest wygodna.
Częściej oznacza wyjście poza to, co znane…

A czasem — jak mówił Carl Jung — to po prostu pójście w stronę tego, czego się boisz.

W tym fragmencie live’a z psycholożką Izą rozmawiałyśmy o tym, dlaczego tak trudno zrobić ten krok...

Może właśnie teraz jesteś w tym miejscu?

✨ Zatrzymaj się na chwilę i zapytaj siebie: czego dziś unikam — i dlaczego?

Czy na emigracji kłócimy się inaczej?

Inny język.
Inna kultura.
Często też brak własnej sieci wsparcia.

To pierwsza rozmowa z cyklu z .olabojarski o doświadczeniu kobiet na emigracji i o tym, jak budować zdrowe relacje, nawet kiedy jest trudno.

A jak to wygląda u Was?
Czy kłótnie na emigracji różnią się od tych, które pamiętasz z życia w Polsce? Daj znać w komentarzu.