Magnet.Online

ရွှေမျက်နှာဖုံး (Gold Mask)

လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀‌ ကျော်ကတည်းက
ကလီယိုပတ်ထရာဟာ နုပျိုပြီး တောက်ပတဲ့ အသားအရေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ရွှေမျက်နှာဖုံးဖြင့် အိပ်စက်တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ရွှေကို အလှအပအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး အရေပြားကို တောက်ပစေခြင်း၊ ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချခြင်းနှင့် ကော်လာဂျင်ထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်ခြင်း စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများရှိပါတယ်။

ဘာသာရေးအယူအဆကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျင့်သုံးကြတဲ့ ခေါတ်ဆိုပေမယ့် သေဆုံးတဲ့ဘုရင်တွေမှာ မျက်နှာပုံစံတစ်ထပ်တည်းတူတဲ့ ရွှေမျက်နှာဖုံးပြုလုပ်‌‌ပြီး ဂူသွင်းတတ်ကြတဲ့အချိန်မှာ အလှအပအတွက်ပါ ဒီလိုအသုံးပြုခဲ့တာလဲ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။

အပိုင်း-၁
ကလီယိုပတ်ထရာ (Cleopatra)၏ အလှအပဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု အလေ့အကျင့်များသည် ယနေ့ခေတ်အထိ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာများအဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည်မြည်းနို့ဖြင့် ရေချိုးခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ နို့တွင်ပါဝင်သော Lactic Acid Alpha Hydroxy Acid (AHA) သည် သဘာဝအတိုင်း exfoliation (အရေပြားဆဲလ်သေများကို ဖယ်ရှားခြင်း) ကို ကူညီပေးပြီး အရေပြားကို တောက်ပစေသည်။ မျက်မှောက်ခေတ် အရေပြားစောင့်ရှောက်မှု ထုတ်ကုန်များတွင်လည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။ဤအလေ့အကျင့်‌ကြောင့် နူးညံ့ချောမွေ့ပြီး နုပျိုသောအသားအရေကို သူမထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။
ပျားရည်ကိုလဲ မျက်နှာဖုံးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းသည် အရေပြားကို အစိုဓာတ်ဖြည့်ပေးပြီး တောက်ပစေသည်။ ပျားရည်တွင် သဘာဝအတိုင်း ပိုးသတ်နိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိများ (antiseptic properties) နှင့် ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိများ (anti-inflammatory properties) ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် humectant ဖြစ်သောကြောင့် လေထုထဲမှ အစိုဓာတ်ကို အရေပြားထဲသို့ ဆွဲထားပေးသည်။
ပင်လယ်ဆား (Dead Sea Salts)ကို scrub အဖြစ် အသုံးပြု၍ အရေပြားပေါ်ရှိ ဆဲလ်သေများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အရေပြားကို ချောမွေ့စေသည်။ ပင်လယ်ဆားတွင် မဂ္ဂနီဆီယမ်၊ ကယ်လ်ဆီယမ်၊ ပိုတက်ဆီယမ် ကဲ့သို့သော သတ္တုဓာတ်များ ကြွယ်ဝစွာပါဝင်ပြီး အရေပြားကို သန့်စင်ပေးပြီး သွေးလည်ပတ်မှုကို ကောင်းမွန်စေသည်။သဘာဝဆီများ (Natural Oils)ကလီယိုပတ်ထရာသည် သံလွင်ဆီ (Olive oil)၊ မန်ကျည်းဆီ (Moringa oil)၊ နှမ်းဆီ (Sesame oil) နှင့် ကြက်ဆူဆီ (Castor oil) ကဲ့သို့သော ဆီများကို အစိုဓာတ်ထိန်းရန်နှင့် အရေပြား elasticity ကို မြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤဆီများတွင် antioxidants နှင့် fatty acids များ ကြွယ်ဝစွာပါဝင်ပြီး အရေပြားကို အာဟာရဖြည့်ပေးကာ အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည်။
ရွှံ့စေးမျက်နှာဖုံး (Clay Masks)အဖြူရောင်ရွှံ့စေးမျက်နှာဖုံးသည် အရေပြားရှိ အညစ်အကြေးများနှင့် အဆီပိုများကို စုပ်ယူနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည်။
စပျစ်သီးနှင့် ပျားရည်မျက်နှာဖုံး (Grape and Honey Face Mask)စပျစ်သီးနှင့် ပျားရည်ကို ရောစပ်ထားသော မျက်နှာဖုံးသည် Resveratrol ကဲ့သိုသော antioxidants များပါဝင်ပြီး အရေပြားကို free radical damage မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ရှေးခေတ်ကစလို့ ယနေ့ခေတ်အထိလူသားတို့ရဲ့အလှအပကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမှုဟာ ခေတ်အဆက်ဆက်၊ ယဉ်ကျေးမှုအသီးသီးမှာ ထင်ရှားစွာရှိခဲ့ပါတယ်။ အလှကုန်ပစ္စည်းများဟာ ရုပ်ရည်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့၊ အသားအရေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် လူမှုရေး၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ရှေးခေတ်လူသားတွေဟာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်က ရနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး အလှကုန် ဖန်တီးမှုတွေကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြလို့ အလှကုန်သမိုင်းကြောင်းတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီသမိုင်းကြောင်းဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုမှသည် ရှုပ်ထွေးသော ဓာတုဗေဒနည်းပညာများအထိ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲတိုးတက်လာပြီး လက်ရှိကမ္ဘာ့တန်ဖိုးကြီး စီးပွားရေးနယ်ပယ်တစ်ခုအ‌ဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

အလှကုန်ပစ္စည်းများကို အစောဆုံးအသုံးပြုခဲ့တဲ့ယဉ်ကျေးမှုများမှာ ရှေးခေတ်အီဂျစ်လူမျိုးများက ထင်ရှားပါတယ်။ ဘီစီ ၄၀၀၀ ခန့်ကတည်းက အီဂျစ်လူမျိုးများက အလှကုန်များကို ကျား၊ မ မရွေး အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ အီဂျစ်သားတို့အတွက် အလှကုန်ဆိုတာ ရုပ်ရည်လှပစေရုံမဟုတ်ပဲ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ယုံကြည်မှု၊ ကျန်းမာရေးနှင့် တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုတို့နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေပါတယ်။

အီဂျစ်လူမျိုး‌တွေကမျက်လုံးကို အနက်ရောင် kohl ဖြင့် ရေးဆွဲခြင်းကို အတော်များများလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ Kohlနဲ့ မျက်လုံးကို နေရောင်ခြည်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးပြီး ယင်ကောင်တွေကို မောင်းထုတ်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ မျက်လုံးကို ပိုမိုကြီးမားတောက်ပစေတယ်လို့လည်း ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။

မျက်ခွံကိုအစိမ်းရောင် သို့မဟုတ် အပြာရောင် ဆိုးဆေးဖြင့် ဆိုးခြယ်ကြပြီး၊ အဲဒီအတွက် အမှုန့်ကြိတ်ထားတဲ့ ကျောက်မျက်တွင်းထွက်တွေကိုသုံးခဲ့ကြပါတယ်။

အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုအတွက်အီဂျစ်လူမျိုးတွေက ဆီမွှေးနဲ့ခရင်မ်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ သံလွင်ဆီ၊ ဗာဒံဆီ၊ သစ်ကြံပိုးခေါက်နဲ့ အခြားသဘာဝပစ္စည်းများသုံးပြီးပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ဒီပစ္စည်း‌‌တွေ‌နဲ့အသားအရေကို နေရောင်ခြည်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ခဲ့ပြီး အစိုဓာတ်ထိန်းခဲ့ကြပါတယ်။ ကလီယိုပတ်ထရာဘုရင်မဟာ နို့ရည်နဲ့ ရေချိုးပြီးအသားအရေ နူးညံ့ချောမွေ့ အောင်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုပါတယ်။

အီဂျစ်လူမျိုးတွေ‌က အလှကုန်တွေကို သေဆုံးပြီးနောက်ဘဝအတွက်ပါ အရေးကြီးတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး၊ သင်္ချိုင်းဂူမှာ အလှကုန်ပစ္စည်းတွေ‌ကို ထည့်သွင်းမြှုပ်နှံလေ့ရှိကြပါတယ်။

ရှေးခေတ်အီဂျစ်နိုင်ငံရဲ့ ရာသီဥတုဟာ အပူချိန်မြင့်မားပြီး လေထုထဲမှာ ဖုန်မှုန့်နဲ့ သဲတွေ အမြဲပါဝင်နေတာကြောင့် မျက်စိရောဂါတွေ အဖြစ်များခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မျက်ခမ်းစပ်ရောဂါ (Trachoma) နဲ့ အခြား မျက်စိနာရောဂါ (Conjunctivitis) အမျိုးအစားတွေဟာ အလွန်အဖြစ်များပြီး အဓိကအားဖြင့် ညစ်ညမ်းတဲ့ရေနဲ့ ယင်ကောင်တွေကနေတဆင့် ကူးစက်ပြန့်ပွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်ဒဏ်နဲ့ မျက်စိရောဂါတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် Kohl (ကော့လ်) ကို အလှပြင်ပစ္စည်းအဖြစ်သာမက ဆေးဝါးသဘောမျိုးလည်း အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ရှေးခေတ်အီဂျစ်ရဲ့ မျက်စိရောဂါအများစုကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ ယင်ကောင်တွေကို ကော့လ်မှာပါတဲ့ ခဲ (lead) လိုမျိုး တွင်းထွက်ဓာတ်တွေက တွန်းလှန်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိပါတယ်။

Kohl ကို မျက်လုံးအိမ်တစ်ဝိုက်မှာ ထူထူလိမ်းခြယ်ခြင်းဖြင့် ပြင်းထန်တဲ့ နေရောင်ခြည်အောက်မှာ အနက်ရောင်ဟာ မျက်လုံးထဲကို ဝင်ရောက်တဲ့ နေရောင်ခြည်နဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွေကို လျှော့ချပေးပြီး နေကာမျက်မှန်လိုမျိုး အာနိသင်ကို ပေးစွမ်းပါတယ်။ ဒါဟာ သဘာဝနေကာနည်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

မကြာသေးမီက ပြုလုပ်တဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ လေ့လာမှုတွေအရ ကော့လ်မှာပါတဲ့ ဓာတုပစ္စည်းအချို့ဟာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ နိုက်ထရစ်အောက်ဆိုဒ် (nitric oxide) ထုတ်လုပ်မှုကို အားပေးတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ နိုက်ထရစ်အောက်ဆိုဒ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်ခံအားစနစ်အတွက် အရေးပါပြီး ရောဂါပိုးမွှားတွေကို တိုက်ဖျက်ရာမှာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။

ဒါကြောင့်ဒီနေ့ခေတ်မှာ eyeliner ကို ရိုးရှင်းတဲ့ အလှပြင်ပစ္စည်းတစ်ခုလို့ ယူဆနိုင်ပေမယ့် ကလီယိုပတ်ထရာနဲ့ သူ့ခေတ်လူတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ အနုပညာ၊ သိပ္ပံပညာနဲ့ ရိုးရာဓလေ့တွေ ရောစပ်ထားတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဖန်တီးမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒီအရာအားလုံးကို ကမ္ဘာမြေရဲ့ သဘာဝအရောင်တွေကနေပဲ ဖန်တီးခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

Kohlနဲ့ အစိမ်းရောင် မျက်ခွံအရောင်ခြယ်ပစ္စည်းတွေဟာ အလှအပအတွက်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ရှေးခေတ်အီဂျစ်နွယ်ဖွား ဓာတုဗေဒပညာရှင်တွေနဲ့ အနုပညာရှင်တွေရဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ဖော်ပြနေပါတယ်။

ကလီယိုပတ်ထရာအလှပြင်တဲ့နေရာမှာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပေါ်လွင်တဲ့ အစိမ်းရောင် မျက်ခွံအရောင်အတွက် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းကတော့ မာလာခိုက် (malachite) ဖြစ်ပါတယ်။ သူက ကြေးနီကာဗွန်နိတ် (copper carbonate) တွင်းထွက်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး တောက်ပတဲ့ အစိမ်းရောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ မာလာခိုက်ကို ရှေးခေတ်အီဂျစ်မှာ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပြီး ဆိုင်းနိုင်းကျွန်းဆွယ် (Sinai Peninsula) ကနေ တူးဖော်ရရှိလေ့ရှိပါတယ်။ ဒီတွင်းထွက်ကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး တိရစ္ဆာန်အဆီ ဒါမှမဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆီလိုမျိုး တွယ်ကပ်စေတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ရောစပ်ကာ မျက်ခွံပေါ်မှာ လိမ်းခြယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ပတ်ဝန်းကျင်က သဲတွေ၊ ဖုန်တွေကြောင့် မျက်စိနာလွယ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မာလာခိုက်မှာပါတဲ့ ကြေးနီဓာတ်ဟာ ဘက်တီးရီးယားတွေ ပေါက်ပွားတာကို တားဆီးပေးပြီး မျက်စိရောဂါတွေကို ကာကွယ်ပေးတယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ရှေးခေတ်အီဂျစ်သားတွေဟာ ကြေးနီဟာ ရောဂါပိုးမွှားတွေကို တိုက်ဖျက်နိုင်တဲ့ ပိုးသတ်နိုင်စွမ်း (antimicrobial properties) ရှိတယ်ဆိုတာကို သိရှိပြီးသားပါ။

အလားတူ နာမည်ကြီးတဲ့ အပြာရောင် မျက်ခွံအရောင်ကိုတော့ လာပစ် လာဇူလီ (lapis lazuli) ကျောက်မျက်ကနေ ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ လာပစ် လာဇူလီဟာ အီဂျစ်မှာ တူးဖော်ရရှိတာမဟုတ်ဘဲ အခုခေတ် အာဖဂန်နစ္စတန်လို့ ခေါ်တဲ့နေရာကနေ အများအားဖြင့် တင်သွင်းခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ရှားပါးတဲ့အတွက်ကြောင့် ဒီအရောင်ဟာ တန်ဖိုးကြီးပြီး ချမ်းသာသူတွေနဲ့ ဘုရင်မ ကလီယိုပတ်ထရာလိုမျိုး တော်ဝင်နန်းတော်သားတွေအတွက် သီးသန့်ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ လာပစ် လာဇူလီကို အမှုန့်ညက်အောင် ကြိတ်ပြီး မာလာခိုက်လိုပဲ အနှစ်ဖြစ်အောင် စေးကပ်တဲ့အနှစ်နဲ့ ရောစပ်ပြီး မျက်ခွံပေါ်မှာ အေးမြစေအောင်အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။၎င်းရဲ့ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဘက်မှာ ပိုမိုသက်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။

အပြာရောင်တောက်ပတဲ့ ဒီကျောက်ကို ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကျောက်က မကောင်းတဲ့အင်အားစုတွေ၊ မကောင်းတဲ့အမြင်တွေနဲ့ ကံဆိုးခြင်းတွေကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ဒီကျောက်မျက်က လူတစ်ဦးရဲ့ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အေးချမ်းစေပြီး စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ပညာဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။

လက်တွေ့ကျတဲ့ ဆေးဝါးဗေဒပညာကျွမ်းကျင်သူ
ကလီယိုပတ်ထရာဟာ သဘာဝကနေရတဲ့ အပင်တွေ၊ တွင်းထွက်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ကောင်းကောင်းနားလည်ခဲ့ပါတယ်။ နာမည်ကျော် နွားနို့နဲ့ ပျားရည် ရေချိုးနည်းဟာ အရေပြားကို ချောမွေ့စေတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ အလှအပနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ပျားရည်ရဲ့ ပိုးသတ်နိုင်စွမ်းနဲ့ နွားနို့မှာပါဝင်တဲ့ လက်တစ်အက်ဆစ် (lactic acid) ရဲ့ အရေပြားကို အသစ်တစ်ဖန်ဖြစ်စေတဲ့ သဘောတရားကို သူမသိရှိခဲ့ပုံရပါတယ်။

ကလီယိုပတ်ထရာဟာ အလှအပပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သာမက ကျန်းမာရေးနဲ့ ဆေးပညာကို နက်နက်နဲနဲ လေ့လာလိုက်စားခဲ့တဲ့ ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ ခေတ်သစ်ဆေးပညာရဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတစ်ဦးလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ သူမရဲ့ ဆေးပညာဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကို
သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရသိနိုင်ပါတယ်။ထို့အပြင် ဆေးပညာနဲ့ အလှအပပညာဆိုင်ရာ ကျမ်းစာအုပ်များစွာကို ရေးသားခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာကတော့ အလက်ဇန္ဒရီးယားစာကြည့်တိုက်ကြီး မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံရချိန်မှာ လက်ရာအများစုဟာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ပါတယ်။ သို့သော်လည်း နှောင်းခေတ်က ဂရိနဲ့ ရောမ ဆေးပညာရှင်များရဲ့ ကိုးကားချက်တွေကနေ သူမရဲ့ ရေးသားမှုအချို့ကို သိရှိရပါတယ်။ သူမရဲ့Cosmetics အလှအပပညာကျမ်းစာအုပ်မှာ မျက်နှာအလှပြင်နည်း၊ ဆံပင်၊ အရေပြားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကုထုံးတွေအပြင် အနာတရတွေနဲ့ အရေပြားရောဂါတွေကို ကုသနည်းတွေလည်း ပါဝင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ကလီယိုပတ်ထရာဟာ နိုင်ငံရေးသမား၊ ဘုရင်မတစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက သုတေသနစိတ်ရှိတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်၊ ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ဗဟုသုတတွေဟာ ရှေးခေတ်အီဂျစ်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ သိပ္ပံပညာအဆင့်အတန်းကို ထင်ဟပ်နေပါတယ်။

ဝမ်ကွေ့ဖေး (Yang Guifei): တရုတ်သမိုင်း၏ အလှပဂေးနှင့် သူမ၏ အလှကုန်ဆက်နွယ်မှု

တရုတ်သမိုင်းတွင် အလှပဂေးလေးဦးအနက် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သော ဝမ်ကွေ့ဖေး (Yang Guifei) သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းအလှအပ၊ ဧကရာဇ် Xuanzong အပေါ် လွှမ်းမိုးမှုနှင့် ထန်မင်းဆက် (Tang Dynasty) ၏ အနိမ့်အမြင့်တို့နှင့် ဆက်စပ်နေသော စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းသည် အလှအပ၊ အာဏာနှင့် ကံကြမ္မာတို့၏ ရှုပ်ထွေးသော ဆက်နွယ်မှုကို ထင်ဟပ်ပြသနေသည်။

ဝမ်ကွေ့ဖေး၏ ဘဝအစနှင့် ဧကရာဇ်နှင့် ဆုံဆည်းခြင်း

ဝမ်ကွေ့ဖေး၏ မူရင်းအမည်မှာ Yang Yuhuan ဖြစ်ပြီး အေဒီ ၇၁၉ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူမသည် အစပိုင်းတွင် ဧကရာဇ် Xuanzong ၏ သားတော် Li Mao ၏ ကြင်ယာတော်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းအလှအပနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့ကြောင့် ဧကရာဇ် Xuanzong ကိုယ်တိုင်က သူမကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်သည် သူမကို မိမိ၏ ကြင်ယာတော်အဖြစ် ရယူလိုသော်လည်း ၎င်းသည် ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် သူမကို တာအိုဘုန်းကြီးမအဖြစ် ခဏတာ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၇၄၅ ခုနှစ်တွင် သူမကို တရားဝင် ဧကရာဇ်၏ ကြင်ယာတော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး “Guifei” (貴妃) ဘွဲ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ Guifei သည် ဧကရာဇ်၏ ကြင်ယာတော်များထဲတွင် အမြင့်ဆုံးရာထူးဖြစ်ပြီး ဧကရီဘွဲ့နှင့် အတူတူနီးပါးဖြစ်သည်။ဧကရာဇ် Xuanzong သည် ဝမ်ကွေ့ဖေးကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီး သူမ၏ ဆန္ဒတိုင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ မိသားစုဝင်များလည်း ရာထူးကြီးမြင့်လာပြီး အာဏာရလာခဲ့ကြသည်။ ဧကရာဇ်သည် နိုင်ငံရေးရာများကို လျစ်လျူရှုကာ ဝမ်ကွေ့ဖေးနှင့် ပျော်ပါးခြင်းတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

အလှအပနှင့် အလှကုန်ဆက်နွယ်မှု

ဝမ်ကွေ့ဖေးသည် သူမ၏ အလှအပအတွက် အလွန်ကျော်ကြားသည်။ သူမ၏ အသားအရေသည် ဖြူဖွေးနူးညံ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြည့်ဖြိုးသွယ်လျသည်။ ထန်မင်းဆက်ခေတ်၏ အလှအပစံနှုန်းများသည် ပြည့်ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဖြူဖွေးသော အသားအရေကို အလေးထားသောကြောင့် သူမသည် ထိုခေတ်၏ အလှအပစံနှုန်းများနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်ခဲ့သည်။ဝမ်ကွေ့ဖေးသည် အလှကုန်ပစ္စည်းများကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမ၏ အလှအပဓလေ့များသည် ထန်မင်းဆက်ခေတ်၏ ဖက်ရှင်ကို ကြီးမားစွာ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။
•ဖြူဖွေးသော မျက်နှာ: သူမသည် မျက်နှာကို ဖြူဖွေးစေရန် ခဲဖြူမှုန့် (lead-based powder) များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ထိုခေတ်က အလှအပ၏ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သည်။
•မင်ဖြင့်ရေးဆွဲသော မျက်ခုံးမွေး: သူမ၏ မျက်ခုံးမွေးများကို မင် (ink) ဖြင့် အနက်ရောင် ရေးဆွဲလေ့ရှိသည်။ ဤပုံစံသည် ထိုခေတ်က အမျိုးသမီးများကြားတွင် အလွန်ရေပန်းစားခဲ့သည်။
•ပါးနီနှင့် နှုတ်ခမ်းနီ: သူမသည် ပါးနီနှင့် နှုတ်ခမ်းနီကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းကို သေးငယ်သော နှင်းဆီဖူးပုံစံလေး ရေးဆွဲခြင်းသည် သူမ၏ ထူးခြားသော အလှအပပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
•ပန်းပွင့်ပုံစံ အလှဆင်ခြင်း (Hua Dian): သူမသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ပန်းပွင့်ပုံစံများ သို့မဟုတ် အခြားအနုပညာလက်ရာများကို ရေးဆွဲခြင်းကိုလည်း နှစ်သက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ရွှေ၊ ငွေ သို့မဟုတ် ပိုးခြည်များဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
•ရေချိုးခြင်းနှင့် အမွှေးနံ့သာများ: ဝမ်ကွေ့ဖေးသည် ရေချိုးခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး၊ သူမအတွက် အထူးရေချိုးကန်များကိုပင် ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် အမွှေးနံ့သာများကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မွှေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေစေရန် ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။

နိုင်ငံရေးလွှမ်းမိုးမှုနှင့် ကံကြမ္မာဆိုး

ဝမ်ကွေ့ဖေး၏ မိသားစုဝင်များသည် ဧကရာဇ်၏ ယုံကြည်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အာဏာကို အလွဲသုံးစားပြုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် An Lushan ပုန်ကန်မှု (An Lushan Rebellion) ကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။ ဤပုန်ကန်မှုသည် ထန်မင်းဆက်ကို ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ပုန်ကန်မှုအတွင်း ဧကရာဇ် Xuanzong နှင့် ဝမ်ကွေ့ဖေးတို့သည် ထွက်ပြေးခဲ့ကြရသည်။ Mawei (馬嵬) တွင် စစ်သည်တော်များသည် ဝမ်ကွေ့ဖေး၏ မိသားစုဝင်များကို နိုင်ငံပျက်စီးရခြင်း၏ တရားခံများအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြပြီး၊ သူမကို သေဒဏ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ဧကရာဇ်သည် မတတ်သာဘဲ သူမကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရသည်။ အေဒီ ၇၅၆ ခုနှစ်တွင် ဝမ်ကွေ့ဖေးသည် အသက် ၃၈ နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။

အမွေအနှစ်

ဝမ်ကွေ့ဖေး၏ ဇာတ်လမ်းသည် တရုတ်သမိုင်းနှင့် စာပေတွင် အထူးထင်ရှားသည်။ သူမသည် အလှအပ၏ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သကဲ့သို့၊ အာဏာနှင့် အလှအပတို့၏ အန္တရာယ်ကိုလည်း ပြသနေသည်။ သူမ၏ အလှအပဓလေ့များနှင့် အလှကုန်အသုံးပြုမှုများသည် ထန်မင်းဆက်ခေတ်၏ ဖက်ရှင်ကို ကြီးမားစွာ လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး၊ ယနေ့တိုင် တရုတ်အလှကုန်သမိုင်းတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဇာတ်လမ်းကို ကဗျာများ၊ ပြဇာတ်များနှင့် ရုပ်ရှင်များစွာတွင် သရုပ်ဖော်ခဲ့ကြပြီး၊ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှု၏ မမေ့နိုင်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။