Leven Liefde Vrijheid

Vandaag draag ik rood ❤️ voor Dress Red Day: om aandacht te vragen voor hart- en vaatziekten bij vrouwen. Omdat vrouwenharten ook gehoord en gezien mogen worden. ❤️

Manosphere of gewoon geen opvoeding?

Vandaag gebeurde me iets bij de supermarkt waar ik nog steeds over nadenk.

Ik liep met mijn boodschappenmandje door de supermarkt toen een jongen, naar schatting eind twintig, me tegemoetkwam en vrij hard riep:

“Zo, wat zie jij er lekker uit!”

Ik was even flabbergasted, maar herstelde me en zei dat ik dit nogal ongepast vond en me er erg ongemakkelijk bij voelde.

Zijn reactie? “Ik vind je gewoon een mooie vrouw.”

Toen ik aangaf dat ik me ongemakkelijk voelde bij zijn gedrag, antwoordde hij dat híj het ongemakkelijk vond dat ik er zo bij liep.

Vervolgens liep hij achter me aan, vroeg hoe oud ik was en zei dat hij zelf ook nog niet zo oud was. Ik vertelde hem dat ik getrouwd was.

Zijn antwoord: “Alles kan stuk.”

Ik had zijn moeder kunnen zijn. Ik droeg een heel normale outfit, deed mijn boodschappen en voelde me lekker in mijn vel.

En toch vond deze jongen het blijkbaar nodig om mijn uiterlijk luidkeels te becommentariëren, mijn grens te negeren en vervolgens de verantwoordelijkheid voor zijn ongemak bij mij neer te leggen.

Ik vond de situatie ronduit ongemakkelijk en ongepast.

En laten we eerlijk zijn: ik ben een vrouw van 50 met de nodige levenservaring. Zo'n jochie maakt op mij geen indruk. Ik kan mijn grens aangeven en mijn eigen positie innemen.

Maar wat als dit een meisje van 16 was geweest?

Wat als zij niet had geweten hoe ze moest reageren? Wat als ze zich geïntimideerd had gevoeld, was gaan twijfelen aan zichzelf of was gaan denken dat dit gedrag er nu eenmaal bij hoort?

En precies dát maakt dit voor mij een onderwerp dat aandacht verdient.

Ik heb er inmiddels met mensen van verschillende leeftijden over gesproken. De reacties liepen uiteen, maar iedereen vond het gedrag vreemd.

Dus ik vraag me af:

🔸 Is dit gewoon een kwestie van slechte opvoeding?

🔸 Heeft dit te maken met de manosphere en de manier waarop sommige jongens leren kijken naar vrouwen en hun grenzen?

🔸 Is dit een generatiekloof? Of speelt er iets anders?

Misschien was het een uitdaging of een grap, maar ik zag geen telefoon en weet het dus niet.

En nee, het probleem is niet dat iemand mij mooi vindt. Een compliment kan prima zijn. Maar een compliment is geen vrijbrief om iemand na te roepen, achterna te lopen of een uitgesproken grens te negeren.

Dit is precies waar Leven, Liefde & Vrijheid over gaat.

Over seksuele vrijheid, persoonlijke grenzen, respect en de ruimte om jezelf te kunnen zijn zonder dat iemand anders bepaalt wat jij moet accepteren.

Ik wil hierover met jullie in gesprek.

💬 Wat vinden jullie? Wat denken jullie dat hier aan de hand was? En hoe zorgen we ervoor dat dit soort gedrag niet als normaal wordt gezien?

Voor seksuele vrijheid. Tegen seksueel geweld.

Leven, Liefde & Vrijheid

Wanneer hebben we elkaar voor het laatst écht leren kennen? 👀

Mijn pagina van Leven Liefde Vrijheid is vernieuwd!

Ik heb mijn workshops, gastlessen, coaching en autismecoaching verder uitgewerkt. Verschillende thema’s, maar steeds dezelfde rode draad: verbinding, begrip en ruimte om jezelf te mogen zijn. 💜

Van sociale media en groepsdruk tot relaties, grenzen, sociale veiligheid en de kracht van anders denken.

Nieuwsgierig? Neem eens een kijkje. 🌱

En vertel me vooral: welk onderwerp raakt jou of maakt jou nieuwsgierig?

🌿 Wat is van mij, en wat is van jou?

Ik kwam deze zin tegen in een boek en hij bleef bij me hangen:

"Ik maak me alleen zorgen over wat binnen mijn macht ligt. De daden van een ander zijn van hen; die kun je niet tegenhouden om dit pad te kiezen."

Een zin die me aan het denken zette.

We kunnen een ander niet dwingen om andere keuzes te maken. We kunnen iemand waarschuwen, luisteren, spiegelen, grenzen aangeven en er misschien alles aan doen om iemand te laten zien dat er ook een andere weg is.

Maar uiteindelijk blijft de keuze van de ander… van de ander.

En toch betekent dat voor mij niet dat je dan maar moet weglopen.

Ik kan de keuze van iemand niet dragen, maar ik kan er wél voor kiezen om naast iemand te blijven staan.

Niet om het gedrag goed te keuren.
Niet om iemand te redden.
Niet om de verantwoordelijkheid over te nemen.

Maar simpelweg om te zeggen:
“Dit is jouw keuze. Ik kan hem niet voor je maken. Maar je hoeft hem niet alleen te dragen.”

Misschien zit daar voor mij wel een belangrijk verschil tussen grenzen stellen en iemand loslaten.

Je kunt afstand nemen van iemands gedrag, zonder afstand te nemen van de mens.

💭 Hoe kijk jij hiernaar?
Wanneer vind jij dat je naast iemand blijft staan, ook als je het totaal niet eens bent met de keuzes die iemand maakt? En wanneer wordt naast iemand staan juist jezelf verliezen?

Ik ben benieuwd naar jullie gedachten.

Leven. Liefde. Vrijheid. ❤️

🌿 De vakantie is voorbij… en mijn agenda gaat weer open! 🌿

Na een heerlijke vakantie is het weer tijd om te doen waar mijn hart ligt: mensen helpen om meer verbinding, vrijheid en bewustwording te creëren. ❤️

De agenda van Leven, Liefde & Vrijheid is weer open voor nieuwe aanvragen voor:

✨ Workshops binnen bedrijven
Over verbinding, grenzen, relaties, sociale veiligheid, groepsdruk en alles wat helpt om met elkaar een open en veilige omgeving te creëren.

🎓 Gastlessen op scholen
Interactieve lessen over relaties, sociale media, groepsdruk, grenzen, seksuele vrijheid en seksuele intimidatie.

🌱 Persoonlijke coaching
Voor als je even vastloopt, een andere richting zoekt, wilt groeien of gewoon behoefte hebt aan iemand die zonder oordeel met je meekijkt.

En weet je nog niet precies wat je nodig hebt? Dat hoeft ook helemaal niet. 😉

Een kennismakingsgesprek met mij is gratis en vrijblijvend. We bespreken waar jij, jouw organisatie, school of team behoefte aan heeft. Van daaruit maken we samen een plan en kijken we welke van mijn diensten het beste daarbij aansluiten.

Dus denk je: “Hier zouden wij wel eens iets mee kunnen”?
Of heb je gewoon een vraag?

Neem vooral contact met me op! 💛

📩 Instagram & Facebook: stuur me een PB
📱 WhatsApp: 06 38123306
🌐 Website: "www.levenliefdevrijheid.com" (https://reference-url-citation.invalid/0)
📧 E-mail: [email protected]

Je hoeft alleen maar de eerste stap te zetten. De rest bespreken we samen. ✨

Leven. Liefhebben. Vrij zijn. Helemaal jezelf.

Van leven voor likes naar leven voor mezelf

In januari nam ik een besluit.

Ik wilde mijn aandachtverslaving aanpakken.

Dat klinkt misschien heftig, maar ik merkte dat sociale media veel meer invloed op mij hadden dan ik wilde toegeven.

Ik werd ongelukkig als een selfie weinig reacties kreeg. Ik voelde teleurstelling als mijn partner die ene leuke foto van ons niet had geliket. En als ik even niemand had om mee te appen, voelde ik onrust.

Op een gegeven moment realiseerde ik me iets wat best confronterend was.

Ik leefde mijn leven niet meer alleen voor mezelf. Onbewust leefde ik steeds vaker voor de reacties en bevestiging van anderen.

Dat wilde ik niet meer.

Dus ben ik klein begonnen.

Mijn telefoon af en toe een uurtje wegleggen. Niet meer alles delen op sociale media. Minder selfies maken. Bewust kiezen wat ik wel en niet online zette.

Geen rigoureuze detox. Gewoon kleine stapjes.

Nu, zeven maanden later, voelt het als mijn nieuwe normaal.

Mijn privéleven staat bijna niet meer online. Ik maak nog maar zelden een selfie. En als ik iets met vrienden wil delen, doe ik dat het liefst persoonlijk. Tijdens een kop koffie, een wandeling of een goed gesprek.

En eerlijk?

Het heeft me ontzettend veel gebracht.

Ik voel meer rust. Minder druk om mezelf te bewijzen. Minder behoefte aan bevestiging. En vooral... ik voel me oprecht gelukkiger.

Sociale media zijn voor mij niet de vijand. Ze kunnen verbinden, inspireren en mooie herinneringen bewaren. Maar voor mij was het belangrijk om weer te ontdekken dat mijn waarde niet afhangt van een hartje, een reactie of het aantal volgers.

Daarom ben ik ook Leven, Liefde & Vrijheid gestart.

Ik wil mensen helpen om weer bewuste keuzes te maken. Om meer verbinding te voelen met zichzelf én met anderen. Om minder te leven voor verwachtingen of online bevestiging en meer voor wat écht belangrijk is.

Niet door te zeggen dat sociale media slecht zijn, maar door samen te ontdekken hoe je de regie weer terug kunt pakken.

Want vrijheid begint, wat mij betreft, op het moment dat jij weer bepaalt waar jouw aandacht naartoe gaat.

❤️ Saskia Vriesman
Leven, Liefde & Vrijheid

☀️ Vakantie… en daarna weer terug naar elkaar

De komende weken trekken veel mensen eropuit. Naar verre landen, mooie plekken dichtbij huis, naar familie, of misschien gewoon lekker thuis.

Vakantie ziet er voor iedereen anders uit.

De één geniet van een vliegtuig naar een onbekende bestemming, de ander voelt zich veel gelukkiger met een camping in eigen land. Soms omdat dat financieel beter past, omdat iemand niet graag vliegt, omdat reizen spannend is of simpelweg omdat thuis zijn ook heerlijk kan zijn.

En soms ga je op vakantie naar familie, niet omdat dat je droomvakantie is, maar omdat verwachtingen, tradities of verbondenheid een rol spelen.

Er is geen goede of foute vakantie.

Toch kan er op de werkvloer na de vakantie soms ongemerkt een soort vergelijking ontstaan:
“Waar ben jij geweest?”
“Maar dáár zou ik nooit naartoe gaan.”
“Heb je niet meer gedaan?”

Terwijl achter iedere keuze een verhaal zit.

Laten we elkaar daarom blijven ontmoeten met nieuwsgierigheid in plaats van oordeel. Vraag eens: “Hoe was het voor jou?” en luister echt naar het antwoord.

Want het mooiste aan vakantie is misschien wel dat we daarna weer terugkomen met nieuwe verhalen, ervaringen en energie om samen verder te gaan.

✨ Kleine vakantietip:
Maak vooral veel foto's, maar probeer ze eens niet meteen allemaal online te delen. Bewaar ze even. Geniet eerst helemaal van het moment.

Maak later een mooi verslagje voor je socials of vertel je verhalen wanneer je iemand echt spreekt. Zo heb je thuis nog iets om opnieuw van na te genieten én ben je tijdens je vakantie volledig aanwezig op de plek waar je bent.

Fijne vakantie, op welke manier je hem ook beleeft. ❤️

"Loslaten is ook liefde."

Vaak denken we dat loslaten betekent dat je afscheid neemt van iemand.

Maar soms betekent loslaten iets heel anders.

Soms betekent het dat je jouw eigen overtuigingen, aannames en ideeën heel even loslaat. Niet omdat je ze moet opgeven, maar omdat je de ander echt wilt horen.

We luisteren vaak om te reageren.
Terwijl de mooiste gesprekken ontstaan wanneer we luisteren om te begrijpen.

Dat betekent niet dat je je eigen mening kwijtraakt. Die mag er gewoon zijn. Maar misschien hoeft het niet altijd je doel te zijn om de ander te overtuigen.

Misschien ontdek je juist iets nieuws.

Ik herinner me een quote die me ooit aan het denken zette. Een moslima zei:

"Alle westerse vrouwen die medelijden met ons hebben omdat wij een sluier dragen… Ik heb juist medelijden met de westerse vrouwen die het gevoel hebben dat ze hun uiterlijk nodig hebben om gezien te worden."

Niet omdat ik het per se met die uitspraak eens was.

Maar omdat ik me realiseerde dat ik er altijd alleen door mijn eigen, westerse bril naar had gekeken.

En dat is precies de kracht van een gesprek.

Niet dat je altijd van mening verandert.

Maar dat je even de wereld door de ogen van een ander mag zien.

Dat is voor mij óók loslaten.

En misschien... is dat wel een van de mooiste vormen van liefde.

💜 Leven Liefde Vrijheid

"De mooiste gesprekken beginnen niet met een antwoord, maar met een oprechte vraag."

Als ik deze quote lees denk ik gelijk " ja! Zo is het"
Maar even verder denken is altijd belangrijk!
Want waar zit hier de verbinding?
Volgens mij in de reactie, ga je vol in de aanval? Met vingers wijzen en je frustratie spuwen?of ga je echt in gesprek? En vind je uit waar het gedrag werkelijk vandaan komt!.

Wat is jullie reactie over het algemeen?

Van online naar offline... 💜 Mijn nieuwe visitekaartjes zijn er! Vanaf nu ben ik niet alleen digitaal te vinden, maar kom je me ook tegen in broekzakken, portemonnees en op prikborden.