Zorgmies Midden & Zuid Oost Drenthe

“Dat wordt een uitdaging…”

Die woorden hoor ik regelmatig.

Maar waar anderen een uitdaging zien, zie ik vooral mogelijkheden. Want de vraag is niet: wat kan er niet? De vraag is: wat kan er wél?

Onlangs werd ik benaderd door een cliëntondersteuner. Een familie zocht passende ondersteuning voor hun dochter. Er waren twijfels of er wel een goede match te vinden zou zijn.

Ik ging op kennismakingsgesprek.

Aan tafel zaten twee liefdevolle ouders. Ouders die dag en nacht voor hun dochter zorgen. Ouders die vooral één wens hadden: dat hun dochter zich gezien, begrepen en gelukkig zou voelen.

Ik luisterde naar hun verhaal. Stelde vragen. En aan het einde van het gesprek zei ik maar één ding:

We gaan dit regelen. Hoe dan ook.

En dat deden we.

Inmiddels zijn er meerdere ZorgMiesen betrokken, zorgvuldig gematcht op persoonlijkheid, interesses en wat deze familie nodig heeft. Drie volledige dagen per week bieden zij ondersteuning.

Vandaag kreeg ik een berichtje dat me weer even stil maakte.

Een van de ZorgMiesen nam G. mee naar huis. Daar wachtte een nestje pasgeboren kittens.

G. ging zitten.

Ze aaide de kleine kittens voorzichtig.

En haar ogen begonnen te twinkelen. En zei tegen de ZorgMies: “ik ben heel blij met jou”

Dát is waarom we doen wat we doen.

Niet omdat zorg ingewikkeld moet zijn. Maar omdat het soms draait om iets heel eenvoudigs: een fijne match, persoonlijke aandacht en een moment waarop iemand zichtbaar geniet.

Omdat je niet op vakantie wilt gaan met zorgen in je koffer. 💙

De zomervakantie staat voor de deur. De kinderen hebben er zin in. De koffers kunnen bijna worden gepakt.

Na een drukke periode op werk, volle agenda’s, schoolactiviteiten en alle dagelijkse verplichtingen, kijken veel gezinnen uit naar de zomervakantie. Even weg. Even opladen.

Maar dan komt die ene vraag:

“Wie zorgt er voor mam, pap, opa of oma als wij weg zijn?”

Waar de één uitkijkt naar ontspanning, ervaart de ander juist extra druk en schuldgevoel.

Bij ZorgMies Midden & Zuidoost Drenthe horen we deze zorg steeds vaker.

En dat begrijpen we.

Want ook mantelzorgers verdienen vakantie. Rust. Tijd voor hun gezin.

Daarom kiezen steeds meer families voor ZorgMies. Geen lange wachtlijsten. Geen wisselende gezichten. Maar persoonlijke ondersteuning door een vaste en vertrouwde ZorgMies die de situatie kent.

Met korte lijnen, persoonlijk contact en de mogelijkheid om snel te schakelen, zorgen wij voor rust. Voor degene die zorg ontvangt én voor degene die de zorg tijdelijk even wil loslaten.

Want vakantie is pas echt vakantie als je met een gerust hart kunt vertrekken.

Herken je deze zorg? We denken graag met je mee.

Een dag die je nooit had moeten meemaken. En toch maak je er samen iets moois van. ❤️

Dit is Gaby. 40 jaar. Jong, vol leven en ooit volledig zelfstandig. Ze rondde haar HBO-opleiding af, had haar leven goed op orde en keek vooruit naar de toekomst.

Tot er signalen kwamen dat het niet goed ging.

Na bezoeken aan de huisarts en neuroloog volgde een diagnose die alles veranderde: KUFS. Een uiterst zeldzame, erfelijke hersenziekte die leidt tot jong dementie. De ziekte tast het geheugen, denken, gedrag en functioneren steeds verder aan. Er is geen genezing.

Wat mij misschien nog wel het meest raakte, was niet de diagnose.

Maar de liefde.

Toen ik bij Gaby thuis kwam, voelde ik het direct. Een warm nest. Ouders die inmiddels de 75 zijn gepasseerd, maar nog steeds dag en nacht klaarstaan voor hun dochter. Ouders die haar onlangs zelfs nog meenamen naar hun roots. Die hun eigen systeem, planning en structuur hebben gebouwd om haar zo goed mogelijk te begeleiden.

Met liefde.
Met geduld.
Met eindeloze toewijding.

Maar ook zij hebben soms even ademruimte nodig.

Gelukkig mochten wij als ZorgMies met hen meedenken.

En eerlijk? Het resultaat is mooier dan we ooit hadden durven hopen.

Samen vullen we Gaby’s dagen met de dingen die haar gelukkig maken. Naar de kinderboerderij. Op bezoek bij de vlindertuin. Een tosti eten. Een stukje autorijden. Muziek aan. Meezingen uit volle borst.

En dan, aan het einde van zo’n dag, dezelfde zin.

Soms vijf keer.
Soms tien keer.

“Wat heb ik een fijne dag gehad.”

Dat komt binnen.

Maar wat mij deze keer misschien nog wel het meest raakte, gebeurde toen we haar thuisbrachten.

Daar stonden haar ouders ons al op te wachten. Met open armen. Nieuwsgierig naar alle verhalen van de dag.

Gaby straalde.

Haar moeder keek naar haar dochter, keek naar ons en zei:

“Hier ga je vannacht vast over dromen, zo’n mooie dag.”

Even was het stil.

Want uiteindelijk gaat zorg niet alleen over wat iemand kwijt raakt.

Het gaat ook over wat er nog wél is.

Een glimlach.
Een liedje.
Een autoritje.
Een tosti.
Een fijne dag.

En ouders die, ondanks alles, blijven zoeken naar die momenten van geluk.

En soms is dat alles.

Maar tegelijkertijd is dat alles. ❤️

Onze ZorgSiem Marcel Ruinemans is vandaag jarig en viert dit samen met zijn cliënt Willem onder genot van een lekker gebakje. Feliciteer jij Marcel door een reactie achter te laten? ❤️

Soms lijkt de wereld buiten steeds een stukje verder weg.
Niet meer zelfstandig op pad kunnen of de drempel voelen om alleen naar buiten te gaan, kan ervoor zorgen dat iemand langzaam steeds meer in zichzelf gekeerd raakt. Juist daarom zijn wij er vanuit ZorgMies. Niet alleen voor ondersteuning thuis, maar ook om weer samen mooie momenten te beleven.

Onze ZorgMies Monique ging samen met haar cliënt naar de Open Boerderijdag. Even eruit, tussen de koeien, de geur van het boerenleven, samen lachen en genieten van alles wat voor velen zo vanzelfsprekend lijkt. Maar juist deze kleine uitstapjes maken een groot verschil. Het brengt herinneringen terug, geeft nieuwe energie en vooral: het gevoel er weer écht bij te horen.

Bij ZorgMies geloven we dat aandacht, tijd en samen beleven onmisbaar zijn. Soms begint dat heel simpel… met iemand die zegt:
‘Kom, we gaan samen.’ ❤️

Wat een mooie en drukbezochte middag vandaag op de Welzijnsbeurs in De Tamboer in Hoogeveen. Samen met collega Gineke Meering van Regio Zwolle e.o. mochten we veel mensen spreken over de uitdagingen én kansen binnen welzijn en zorg.

De vergrijzing neemt toe, de druk op mantelzorgers groeit en juist daarom is verbinding belangrijker dan ooit. Vandaag liet zien hoeveel behoefte er is aan ondersteuning, samenwerking en aandacht voor elkaar.

Dank aan Wel-zijn Raat Hoogeveen voor het realiseren van deze waardevolle beurs en aan iedereen die langskwam voor de mooie gesprekken!

Hij had geen familie meer… maar wél een droom. ✈️❤️

Een paar maanden geleden kreeg ik een telefoontje van de mentor van W.

“Hij houdt zó van vliegtuigen kijken…
maar hij heeft geen familie meer.
Geen netwerk.
Niemand die met hem mee kan.”

Stilte.

Soms raakt één zin je recht in je hart.
Dit was er zo één.

Dus ik zei:
“Dan gaan wij het regelen.”

Een week later zat ik bij W. thuis.
Aan de muur hing een enorme foto van een vliegtuig.

Hij wees er trots naar:
“Kijk… mooi hè?”

Daarna vertelde hij over die ene keer op Schiphol.
Twintig jaar geleden.

Twintig jaar.

En ineens besefte ik:
dit ging niet over vliegtuigen kijken.
Dit ging over gezien worden.
Over aandacht.
Over iemand die zegt:
“Jij bent het waard.”

Vandaag gebeurde het.

Om 08.00 uur stond ZorgSiem Marcel voor de deur.
Samen onderweg naar Schiphol.

Onderweg koffie met gebak.
Zelf tanken alsof hij copiloot was.
Genieten van elk vliegtuig dat opsteeg.
Een burger met patat.
Een souvenir voor thuis.

Maar vooral…

Die twinkelende ogen.
Die glimlach.
Dat pure geluk.

Voor veel mensen misschien een gewone dag.
Voor W. een herinnering voor het leven.

En precies dát is waar zorg om draait. ❤️

*beeldmateriaal geplaatst met toestemming.

Vanmorgen, nog een beetje in de dommelstand — het is tenslotte Koningsdag — hoorde ik vaag een telefoon overgaan.

Twijfel.
Vrije dag.
Maar ja… zorg stopt niet.

Toch maar gekeken.

“Janine, het gaat niet langer. Kun je helpen? Misschien vannacht al starten? We zijn op.”

Ik wist genoeg.
Afgelopen weekend had ik al contact met de dochter. Dus ik wist hoe laat het was.

Binnen een klein uur was het rond.
Dankzij de korte lijnen en betrokkenheid van ZorgMiesen — ook op een feestdag.

Vanavond starten we.

En net het berichtje van de overbelaste mantelzorger…
“Ik deed een dansje van opluchting ❤️ Het idee dat we het niet meer alleen hoeven te doen, geeft al ruimte.”

Dat was het moment waarop voor mij de vlag uitging. 🇳🇱

Zorg gaat altijd door.
En een mantelzorger die op is, laat zich niet plannen.

Dit is waarom we doen wat we doen.
Samen staan we sterker.
En de familie? Die krijgt, dankzij de inzet van de ZorgMiesen, weer ruimte om te slapen — zodat ze overdag de zorg kunnen volhouden

Het was een week vol waardevolle momenten.
Mooi… maar ook intens.

Een week waarin we veel nieuwe aanmeldingen kregen. Verhalen die raken. Omdat alleen zijn niet meer gaat. Omdat ondersteuning zo nodig is.

En juist daar waren onze zorgmiesen.

Op momenten dat eenzaamheid of onzekerheid het even overneemt…
Als de weg niet meer vanzelfsprekend is…
Of zelfs een naam je soms in de steek laat…

Dan maakt iets kleins ineens het grootste verschil.
Een hand die je vasthoudt.
Een knuffel.
Iemand die zegt: ik ben er voor je.

Afgelopen week werd er ook genoten.
Van het plukken van kleurrijke tulpen in de pluktuin 🌷
Van samen vers eten en de gezelligheid aan tafel
Van een bezoekje aan de markt, op zoek naar het beste van het seizoen 🐓
En van de vele bezoekjes die weer een glimlach brachten

Want dát is wat een ZorgMies doet.
Er zijn. Echt er zijn.
Zodat iemand zich weer gezien voelt en de dag lichter wordt.

En soms… is dat alles wat nodig is.

Wat je ziet: een eenzame fietser.
Wat je niet ziet: het uitgeputte peloton daarachter.

Vanmiddag waren wij aanwezig bij de werkbijeenkomst: “Jouw toekomst komt nu”, waar Fenna Bolding dit krachtige beeld deelde. En eerlijk? Het raakte precies de kern van wat wij dagelijks zien.

Achter iedere oudere of hulpvrager staan mantelzorgers, partners, kinderen, buren en vrienden. Mensen die altijd klaarstaan, vaak zonder te klagen. Maar ondertussen raken zij zelf steeds vermoeider, overbelast en uitgeput.

Want terwijl alle aandacht uitgaat naar degene die hulp nodig heeft, vergeten we soms hoeveel mensen daarachter meelopen.

Juist daar kan ZorgMies het verschil maken.

Met extra aandacht, ondersteuning en ontlasting zorgen wij ervoor dat mantelzorgers weer even op adem kunnen komen. Zodat niet alleen de “eenzame fietser” zijn weg kan vervolgen, maar ook het peloton sterk blijft.

Want zorgen doe je samen. En niemand zou daarin alleen moeten staan.