Secured ka na ba?

Ctto:
📌Isang solid na patunay kabayan!
Kaya tara, usap tayo... simulan na natin isecure ang kinabukasan mo..

https://www.facebook.com/share/p/16a9vYgezG/

Ang sakit sa puso mabasa yung mga ganito na halos buong buhay mo isinakripisyo mo para sa mga mahal mo, pero yung balik sa'yo, ganito ka tatratuhin. Sa mga OFW diyan, 'wag kayong pakampante. I-secure niyo pa rin yung future niyo. 😭💔

"Balikbayan Box Story"

Nagtrabaho ako sa ibang bansa ng halos 30 years. Halos kalahati ng buhay ko, binigay ko sa mga taong mahal ko. OFW. Malayo sa pamilya pero araw-araw iniisip sila. Lahat ng sweldo, padala talagang walang natitira sa’kin. Tuwing sahod, uunahin ang bayad sa kuryente, tubig, tuition ng mga anak, renta, pang-groceries nila at konting laman sa balikbayan box. Chocolate, sabon, at damit na hindi ko naman nasusuot kasi mas masaya akong may natatanggap sila. Ni minsan, hindi ako naging makasarili.

Hindi ako nakauwi sa mga graduation nila. Ni isang PTA meeting, birthday o Pasko, wala ako. Pero ayos lang. Iniisip ko, "Balang araw, makakabawi rin ako. Titigil din ako sa pagod, sa lungkot, sa uwi sa kwartong walang kausap kundi pader. Tiniis ko ‘yung lungkot at hirap ng mag-isa dito sa ibang bansa para sa kinabukasan ng pamilya ko."

Ngayon, nandito na ako sa Pinas. Matanda na. Mahina na ang tuhod. Umiiyak na lang minsan sa umaga dahil masakit ang likod pero wala namang pambili ng gamot. Ito ‘yung mali ko, hindi ako nag-ipon para sa sarili ko kasi mas inisip ko ‘yung kalagayan nila.

Pero ang pinakamasakit?

Tuwing may lakad sila, anak ko, ang asawa niya, at ang ama niya, lagi akong naiiwan sa bahay. Wala man lang paalam o pasabi. At kung sakaling magtanong ako kung saan sila pupunta, sasabihan lang ako ng, "‘Nay, wag ka na sumama, wala ka rin namang ambag."

Gusto kong sumagot. Gusto kong ipaalala kung sino ang dahilan kung bakit sila nakakarating sa mga lugar na ‘yan. Kung sino ang nagpalaki sa kanila, nagpakain, nagpaaral, nagsakripisyo ng sariling buhay para sa kanila.

Pero natahimik na lang ako.

Kasi kahit anong ganda ng nilalaman ng balikbayan box noon, hindi pala ‘yon garantiya na bubuksan nila ang puso nila para sa ‘yo pag tanda mo.

Sa huli, ako na lang ang naiwan. Sa lumang upuan, hawak-hawak ang retasong karton ng huling balikbayan box na pinadala ko, habang naririnig ko sa labas ang sasakyan nilang paalis.

Wala man lang nagsabi ng, "Inay, sasama ka ba?"

Kahit peke. Kahit kunwari lang. T*nginang buhay ‘to. Gusto kong bumalik sa nakaraan at i-enjoy ang buhay. Kaso imposible na. Sa mga OFW na kagaya ko na nagsasakripisyo para sa pamilya nila, wag na wag niyong kalimutan sarili niyo. Wag kayong gagaya sa’kin, ayokong maranasan niyo ‘yung nararanasan ko ngayon.

Questions i keep hearing from my clients.

Donna, paano kapag di ko nagamit insurance ko?
Masasayang ba nahulog ko?

Sayang nga ba?

My answer?

"Yan po ang goal natin, di natin magamit ang insurance benefits natin."

Bakit?

Yung seatbelt and airbag mo ba, "𝒔𝒂𝒚𝒂𝒏𝒈" pag di ka naaksidente?

Yung fire extinguisher mo na nag expire, "𝒔𝒂𝒚𝒂𝒏𝒈" ba kasi di nagkaron ng sunog sa inyo?

Yung payong mo ba, "𝒔𝒂𝒚𝒂𝒏𝒈" ba yan kasi di umulan?

Di naman diba? Kaya ka meron niyan kasi 𝑱𝑼𝑺𝑻 𝑰𝑵 𝑪𝑨𝑺𝑬 may mangyari, ready ka.

Same with insurance.

Sure ako di mo sasabihin na:

"𝑺𝒂𝒚𝒂𝒏𝒈 di ako nagkasakit, di ko tuloy nagamit insurance ko"

So when nothing bad happens,

That’s not a loss.

That’s a blessing.

That means your insurance did its job—it gave you 𝒑𝒆𝒂𝒄𝒆 𝒐𝒇 𝒎𝒊𝒏𝒅.

So kung iniisip mong "𝒔𝒂𝒚𝒂𝒏𝒈,"

Think again.

𝑷𝒓𝒆𝒑𝒂𝒓𝒆𝒅𝒏𝒆𝒔𝒔 𝒊𝒔 𝒏𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒂 𝒘𝒂𝒔𝒕𝒆.

Besides, it depends upon the product na kinuha mo. May mga Life insurance products na mas magagamit kapag si insured ay taken out of the picture.

Ito yung tinatawag natin na "Pamana Fund".

Here in Manulife each product is tailored fit depende sa kung anong priority ni client.

Kaya tara! Usap tayo. ☕