Mommazur Iyah

Abay totoo talaga!😆

Sapat na🙌🏻🙏❤️

Dear 2026, Please lang 😅

Kung ang asawa mo ay hindi maalaga at mas inuuna ang bisyo, barkada o ang cellphone..

Payo ko lang sayo, huwag kang mag-anak nang mag-anak, kasi hindi basta-basta ang mag-alaga ng baby. Mahirap kapag wala kang katuwang magpalaki ng mga bata. Mahirap yung puyat at pagod.

Nakaka-depress.
Nakaka-stress.
Nakakalungkot.
At minsan nakakagalit.

Kaya kung meron kang asawa na responsable at kayo ang inuuna sa lahat ng bagay... Hindi swerte ang tawag dyan, kundi blessing. Kase hindi lahat nabibiyayaan ng asawang pamilya ang inuuna.

Hanapin mo yung asawa na masasabi mong katuwang mo sa buhay, hindi kasama lang sa bahay. Yung asawa na nakaka-bless, at hindi nakaka-stress!

Napakahirap talaga maging mom na walang sariling income — hindi lang sa bulsa, pero lalo na sa pakiramdam. 🥺💛
Iba yung bigat na alam mong may mga kailangan sa bahay, may mga gusto kang ibigay sa mga anak mo, pero kailangan mong maghintay, manghingi, o mag-adjust nang paulit-ulit. Minsan nakaka-guilty, minsan nakaka-frustrate, at madalas… nakakaiyak talaga kapag tahimik na ang lahat.

Pero hindi ibig sabihin nito na tamad tayo, o wala tayong ginagawa. In fact, being a mom is already a full-time job — walang rest day, walang OT pay, walang leave. Tayo yung nag-aalaga, naglilinis, nag-aasikaso, nag-iisip ng budget, nag-aalaga ng sakit, nagbabantay sa gabi, nagluluto, nagko-comfort, at nagbubuhat ng emosyonal na bigat ng buong pamilya.

Kaya minsan, hindi kita masisisi kung gusto mong magkaroon ng sariling kita — hindi dahil sa materyal na bagay, pero dahil gusto mo rin ng konting freedom, konting lakas ng loob, at konting peace of mind na kaya mong may ibigay nang hindi laging nag-aalala.

To all moms na dumadaan dito: hindi ka mahina. Hindi ka kulang. Hindi ka pabigat.
You are trying, you are showing up every day, and you’re doing your best with what you have — and that alone is already something to be proud of. 🌼✨

Darating din yung panahon na mas makakahinga ka, makakatayo ka nang mas matatag, at masasabi mong,
“Kinaya ko lahat kahit ang bigat.” 💛

Malakas nahilik ng Tatay lang nila naririnig ko🤣

Toxic Pinoy Culture:

When a mom is working - Ay sino nagaalaga sa anak mo? Kawawa naman lalaki sa iba instead na sa nanay.

When a mom is at home with the baby - Ay bakit hindi ka nagwowork? Bakit yung ibang nanay napagsasabay ang work at ang baby?

IT HAS TO STOP.

Just a glimpse of my reality.

This is what a room of a hands on mom looks like.

It's not always like this. Pero pag tinamaan ka ng antok ng anak mo, or clingy lang sya, lahat ng ginagawa mo, paused. 😂

Tapos ung kape mo malamig pa sa ilong ng pusa 😂

Being a stay at home wife with a baby is not a privilege. Sino bang gusto ang haggard ka 24/7 😂

Bonus fun fact: there's this one time i came out of the bathroom na may shampoo pa pla buhok ko kakamadali 😂 (coz when you are a mom, your life is practically not yours anymore, it's the baby's 😂)

Sino ba ang ayaw na magwork, na may 8hrs ako na nakaayos ako at hindi ako mkhang bilasang isda and i can pamper myself and buy things that would make me happy

But i chose this. And as moms, we all have our reasons why we do what we do.

So stop judging mothers, whatever they may be doing. We are all trying our best. Para saan pa may mothers' day kung huhusgahan nyo lang naman lahat ng nanay na kilala nyo? 😅

Just saying. ❤️✌🏻

Motherhood showed me who truly stays 🫂🤍

Darating ‘yung araw
na matutulog ka nang mag-isa.
Wala nang “Mommy, tabihan mo ako,”
o “Carry me please”.

Darating ‘yung araw
na bubuhatin kita ng huling beses—
pero hindi ko malalaman na huli na pala yun.

Kasi ang mga “last time,”
hindi sila nagpapaalam.

Walang warning.
Walang notification.
Walang email na sulitin mo na.

Dumarating lang,
tapos biglang wala na.
Hindi mo mamamalayan.

Yung huling beses na paliliguan kita,
Yung huling beses na hihingalin ka sa dami ng kwento mo,
Yung huling beses na lalambitin ka sa likod ko,
Yung huling beses na hahawak ka sa kamay ko,
Yung huling beses na tatawagin mo akong “Mommy”…

Mapapansin ko na lang,
hindi mo na ginagawa.

Mapapansin ko nalang,
hindi mo na magagawa.

Kaya habang andito ka pa,
habang gusto mo pa,
hahawakan kita nang mas mahigpit,
papakinggan kita nang mas matagal,
ibibigay ko ang undivided attention ko,
mamahalin kita nang mas matindi.

Kasi baka bukas,
‘yun na pala ‘yung huling beses. 💔

ccto