jinkz music

TikTok daw sya haha🥰🥰🥰

“S-Sir, panty ko po ‘yan,” nahihiyang sambit ko.

Napahigpit ang kapit ko sa tuwalyang nakatapis sa’kin. Gusto ko na lang lamunin ng lupa habang pinapanood ko si Sir Hugo. Hawak niya ang panty ko!

Sa dami naman kasi ng puwedeng maiwan sa labas bakit ‘yong panty ko pa? Lupa, p**ilamon na lang ako, please.

“Gusto mong makuha ang panty mo?” tanong niya at tumango naman ako. “Lumabas ka diyan at kuhanin mo sa’kin.”

Wala akong nagawa kung hindi ang lumabas sa banyo ng tuwalya lamang ang tapis. Nadatnan ko siyang nakahiga sa k**a habang nakapatong

“Sir, ‘yong panty ko po.” Napabuga ako ng hangin habang hinihintay ang kan’yang sagot.

“Kung gusto mong makuha, umupo ka diyan sa gilid ng k**a.”

Sinunod ko ang utos niya. Umupo ako sa dulo ng k**a ngunit bago pa man ako tuluyang makaupo ay naramdaman ko ang paghigit ni Sir Hugo sa aking braso dahilan upang mapahiga rin ako sa k**a.

“Nasa bulsa ko, Joyce ang panty mo. Kaya mo bang kuhanin?”
--------
Joyce's POV
"Hindi ko naman kailangang makapagtapos sa pribadong paaralan ate. Alam kong nangako ka sa puntod nila Papa at Mama pero okay lang ako kahit sa public school ako makapagtatapos ng kolehiyo," wika ng kapatid ko.
Pumanaw na ang mga magulang namin kaya ako na lamang ang nagtataguyod sa pag-aaral ni Celestina. Ipinangako ko sa puntod ng aking mga magulang na mapagtatapos ko si Celestina sa isang pribadong school, ngunit ngayon ay nag-aalala ako na baka hindi ko na matupad pa ang pangakong 'yon dahil nagbawas ng tauhan sa kumpanyang pinapasukan ko, and unfortunately, isa ako sa hindi pinalad na manatili sa kumpanyang 'yon.
"Gagawa ako ng paraan. Maghahanap ako ng bagong mapapasukan ko para matustusan ko ang pag-aaral mo. Ikaw na lang ang natitirang kayamanan ko Celestina. Mahal na mahal kita kaya ibibigay ko sa iyo ang lahat ng makakaya ko. Hayaan mo na lang ako sa ginagawa ko, dito ako masaya, ang maibigay ko ang lahat ng pangangailangan mo," wika ko sa kanya. Niyakap niya ako ng mahigpit na ginantihan ko naman.
"Salamat ate, huwag kang mag-alala dahil mag-aaral ako ng mabuti para sa iyo. Gusto kong maipagmalaki mo ako katulad kung paano kita ipinagmamalaki sa lahat ng nakakasalamuha ko lalong-lalo na sa mga kaibigan ko," ani niya.
"Sige na pumasok ka na nga! Mamaya niyan eh magkaiyakan pa tayo dito," natatawa kong wika sa kapatid ko.
Pagkaalis ng kapatid ko ay newspaper naman ang hinarap ko. Kailangan kong makahanap agad ng trabahong mapapasukan ko dahil paubos na ang natitira kong pera.
Halos lahat na yata ng nasa ads ay natawagan ko na pero sa kasamaang palad ay may mga nauna na sa akin.
Napatitig ako sa huling tatawagan ko. Huminga ako ng malalim at tinipa ko na ang numero na nakapaskil sa ads.
Ilang ring lamang at may sumagot din agad sa akin.
"Ineng pumunta ka na lang dito, ibibigay ko sayo ang kumpletong address para makita mo ang mga batang aalagaan mo," ani ng kausap ko sa telepono.
Pagkatapos naming mag-usap ay naligo na ako at naghanda sa pag-alis. Sa totoo lang ay wala na lang talaga akong choice kaya pagiging yaya na lamang ang pinasok ko. Wala pa akong alam tungkol sa sasahurin ko pero dahil triplets ang aalagaan ko ay nakasisiguro ako na maganda ang matatanggap kong sahod. Pansamantala lang naman ito dahil sa oras na makahanap ako ng mas maayos na trabaho ay magpapaalam na din ako sa kanila.
Pagkabihis ko ay umalis na din agad ako, sumakay ako ng jeep para makatipid ako ng pamasahe at lalakarin ko na lang papunta sa loob ng village kaysa naman magbayad ako ng mahal sa taxi.
"Kuyang Guard, dito ba nakatira ang mga Dux?" tanong ko sa guard na nakatalaga sa gate. Napakalaki ng village na ito at ngayon ko lang napagtanto na hindi pala basta-basta ang mga batang aalagaan ko.
Tinanong ako ng guard kung ano ang pangalan ko, pagkatapos kong magp**ilala ay hinanap niya ang pangalan ko sa isang malaking notebook at ng mabasa niya ito ay agad din naman akong pinapasok sa loob.
"Dito ka lang muna, may susundo sa iyo. Itatawag ko lang sa kanila na nandito ka na," ani niya kaya naman napatango lang ako.
Hindi naman nagtagal ay may paparating na isang magarang sasakyan, napatabi ako dahil akala ko ay lalabas ito ngunit nagulat pa ako ng bigla itong huminto sa harapan ko.
"Joyce Imperial?" tanong ng driver kaya tumango agad ako. Pinagbuksan ako ng driver ng magarang sasakyan na ito kaya naman mabilis akong sumakay. Ngayon lamang ako nakasakay sa ganito kagandang sasakyan. Kung kasama ko lang ang kapatid ko ay baka panay selfie na ang ginagawa niya ngayon para ma-post niya sa social media.
"Ikaw pala ang nag-aapply na yaya ng triplets na anak ni Sir. Hugo. Naku matutuwa ka sa mga batang 'yon dahil napakagwapo, manang-mana sila sa ama nila. Kamukhang-kamukha ni Sir Hugo ang mga anak niya," masayang ani ni manong driver.
"Ah ganuon ho ba? Ngayon lang po ako mag-aalaga ng mga bata lalo pa at triplets. Pero huwag po kayong mag-alala dahil sanay naman po ako dahil ako ang nag-aalaga sa kapatid ko mula ng mamqtay ang mga magulang namin," wika ko.
Mabait naman si manong driver, makwento at palatawa kaya nakagaanan ko agad siya ng loob.
Nakarating kami sa isang napakataas na gate at ng bumukas ito ay laking gulat ko ng sinalubong kami ng napakaraming kalalakihan na may mga hawak na armas.
"Panginoon ko! Ba-Bakit ho napakaraming tao at may mga dalang qrmas?" takot kong ani. Ipinaliwanag naman ni manong driver na mga tauhan ang mga ito ng magiging amo ko. Na hindi pangkaraniwang tao lamang ang ama ng mga aalagaan ko.
"Ibig n'yo pong sabihin ay Presidente ang magiging amo ko?" inosente kong tanong na ikinatawa niya ng malakas.
Ipinaliwanag naman niya sa akin na multi billionaire ang mga Dux at isa ang mga ito sa pinak**ayamang tao sa mundo kaya marami silang tauhang armado upang protektahan ang mga ito sa masasamang loob.
Pagbaba ko ng sasakyan ay namangha ako sa sobrang laki ng palasyo, este mansion pala na pagtatrabahuhan ko kaya napalingon ako sa kay manong driver at natawa naman siya sa reaksyon ng mukha ko.
Sinalubong naman kami ng isang ginang na sa tingin ko ay nasa edad sixty na at nakangiti niya akong iginiya papasok sa loob ng malaking mansion.
"Tamang-tama at gising ang mga batang aalagaan mo. Mababait naman ang mga bata kaya hindi ka mahihirapan sa kanila at nandito naman ako para kahit papaano ay matutulungan kita. Maraming kasambahay ang mansiong ito kaya mamaya ay ipap**ilala kita sa kanila. Ako ang mayordoma dito at tawagin mo na lang akong Nanay Ester," ani niya.
Nagulat ako ng malaman ko na ang sasahurin ko ay thirty thousand pesos a month kaya sa sobrang katuwaan ko ay mabilis kong tinanggap ang trabaho.
Nakita ko na rin ang triplets na aalagaan ko at tama nga si manong driver na napakagwapo ng mga batang 'yon at hindi rin sila iyakin. Dalawang taon na ang mga bata at katulad ng sinabi ni Nanay Ester ay tinutulungan nga niya ako sa pag-aalaga sa mga ito.
"Kapag dumating na ang dalawa pa na makakatuwang mo sa pag-aalaga sa kanila ay hindi ka na masyadong mahihirapan," ani niya.
Nagulat ako sa sinabi ni Nanay Ester. Akala ko kasi ay ako lang ang mag-isang mag-aalaga ng mga bata. Aaminin ko na mahihirapan ako dahil tatlo sila kaya laking tuwa ko na malaman na tatlo pala kami na mag-aalaga sa mga bata.
"Ang dalawang kasama mo na mag-aalaga ng mga bata ay may mga anak na kaya uwian sila, ikaw lang ang mananatiling stay in dito," dagdag nya pang ani. Tumango lamang ako sa kanya at nginitian ko lang siya. Okay na din sa akin 'yon, kapag tulog na ang mga bata sa gabi ay hindi naman ako mahihirapan, at least sa maghapon ay may katuwang ako sa pag-aalaga.
"Eh Nanay Ester, nasaan ho ba ang mga magulang ng mga batang aalagaan namin?" tanong ko na nahihiya kasi baka isipin niya kabago-bago ko pero nakiki-Marites agad ako.
"Pumanaw na ang nanay ng mga bata, nagkaroon ng malalang karamdaman na namana pa niya sa pamilya niya. Si Sir Hugo na lang ang natitirang magulang ng triplets, busy din kasi lagi si Sir Hugo kaya kinakailangan talaga niyang kumuha ng mga mag-aalaga ng mga anak niya. Ang mga magulang naman niya ay nasa ibang bansa kadalasan dahil sa dami ng mga negosyo nila," sagot niya.
Kawawa naman pala ang amo kong lalaki, maagang nabyudo. Siguro gwapo ang amo namin dahil napaka gwapo ng mga anak niya at ang sabi pa na kamukha daw niya ang mga anak niya. Maniniwala lang ako kapag nakita ko na siya ng personal.
Napatingin ako sa isang malaking larawan na nasa wall, malaking larawan ng isang lalaki na ubod ng gwapo at naka sunglasses.
"Ayan si Sir Hugo, ang ama ng mga batang aalagaan mo," ani ni Nanay Ester. Nalaglag yata ang pqnty ko habang pinagmamasdan ko ang larawan ng gwapong lalaking ama daw ng mga aalagaan ko.
"Bagay kami, pwede akong maging nanay ng triplets niya," bulong ko sabay hagikgik ko ng tawa.
"Anong sabi mo ineng?" tanong ni Nanay Ester na ikinagulat ko at napatakip pa ako ng k**ay ko sa aking bibjg.
"Wa-Wala po," ani ko sabay talikod ko sa kanya. Nakakahiya, baka narinig niya ang mga sinabi ko.
Nagmamadali na akong nagtungo sa maids' quarter, ayoko na munang tumingin kay Nanay Ester dahil nahihiya ako.
Matapos kong makita ang magiging silid ko ay nagpaalam na din ako, babalik na lamang ako mamaya kapag nakuha ko na ang mga gamit ko at kailangan ko din namang magpaalam na sa kapatid ko.
Huminga ako ng malalim at bago ako tuluyang lumabas ng malaking bahay ay muli kong nilingon ang malaking larawan ng amo ko na nasa dingding. Shemay ang gwapo naman talaga niya, makalaglag pqnty. Dapat pala kapag nakaharap ko na siya ay lagyan ko ng sinturon ang panty ko at baka kusa ko itong ibaba kapag hindi ako nakapag-pigil.

Joyce's POV

Ilang araw na akong nagtatrabaho dito bilang yaya pero hanggang ngayon ay hindi ko pa nakikita ng personal ang ama ng mga batang inaalagaan namin. Hindi rin siya umuuwi dito at tila ba wala namang p**ialam sa mga anak niya.
"Linisin ninyo ang silid ni Sir Hugo ninyo dahil darating siya ngayon." ani ni Nanay Ester kaya napalingon ako sa kanya at ewan ko ba kung bakit nakaramdam ako ng kasabikan na makita ang amo ko samantalang hindi ko pa naman talaga siya nakikilala ng personal.
"Darating po ang ama ng triplets?" gulat na ani ko. Kung darating siya ay baka makilala niya ako. Sobrang sungit at ang yabang niya pero shemay makalaglag panty talaga ang amo ko.
"Oo tumawag siya kanina na uuwi siya dito mamaya, baka nga papunta na 'yon dito kasama ang mga kaibigan niya at ang pinsan niyang si Marcus. Namimiss na raw niya ang mga anak niya. Dito daw sila matutulog kaya pinapahanda ang kaniyang silid." ani ni Nanay Ester.
Nakaramdam tuloy ako ng pangamba, baka kung ano pa ang isipin niya dahil narinig ko kung ano ang sinabi niya sa mga kasamahan niya ng aksidente ko siyang mabunggo sa mall. Hindi lahat ng babae ay katulad ng sinasabi niya, wala akong p**ialam sa pera niya at hindi ko rin sinadya na mabunggo siya para mang hvvk ng mayayaman. Bwisit siya! Okay na sana ang gwapo-gwapo niya pero ang ugali naman pangit. Pero gayunpaman tinamaan yata ako ni kupido nuong magtama ang aming paningin.
"K-kung gusto po ninyo ay ako na lamang ang maglilinis, tulog naman po ang mga bata." ani ko.
"Naku ineng, may nakatalagang tagapag linis ng silid si Sir Hugo. Ayaw na ayaw niya na kung sino-sino ang pumapasok sa silid niya. Iyang si Selay ang naglilinis ng silid ng amo natin. Napatingin naman ako kay Nana Selay. Ngumiti lamang siya sa akin at umakyat na sa itaas.
"Nanay Ester, may bagong kasintahan ho ba ngayon si Sir Hugo? Natanong ko lang ho dahil mukhang hindi siya madalas umuwi dito." ani ko.
"Hindi ko alam ineng, mayordoma lang ako dito at hindi ako nangingialam ng buhay nila. Kung mayroon man ay wala akong kaalam-alam." ani niya. Medyo napahiya naman ako. Napaka p**ialamera ko naman kasi.
Hindi na ako kumibo pa, pumunta na lang ako ng kusina at uminom ng tubig. Pakiramdam ko kasi ay biglang nanuyo ang lalamunan ko. Nang makita ko si Sir Hugo ay may mga kasama itong mga babae at para silang mga modelo na nag-gagandahan, Marahil ay isa sa kanila ang kasintahan ng amo ko. Nakaramdam tuloy ako ng selos na hindi ko maipaliwanag.
Ipinikit ko ang mga mata ko at pumasok sa isipan ko na isa sa babaeng 'yon ay kahqlikan niya. Bigla ko na lamang naidilat ang mga mata ko at ipinilig ko ang aking ulo.
"Ayy! Erase! Erase! Ayokong isipin!" bulalas ko na hindi ko na alintana na nasa bahay ako mismo ng amo ko.
"Alin ang erase ineng? Ano ba ang nangyayari sa iyo at nagkakaganyan ka ha?" ani ni Nanay Ester ng inabutan ako sa kusina na pumapadyak at hinahampas-hampas ko pa ang ulo ko.
Napangisi na lamang ako at nag-peace sign pa ako kay Nanay Ester at nagpaalam na ako na pupuntahan ko na ang mga alaga ko.
'Ano ka ba naman Joyce, nakakahiya ka talaga! Muntik ka pa tuloy marinig ni Nanay Ester.' bulong ko sa aking sarili habang patungo ako sa silid ng mga bata.
Umalis na ang dalawang katuwang ko sa pag-aalaga ng mga bata, pagdating kasi ng alas-sais ng gabi ay nag-papaalam na sila at ako na ang umaako sa pag-aalaga ng mga bata. Mababait naman ang triplets ni Sir Hugo. Kabaligtaran ang ugali nila sa kanilang ama.
'Darating daw ang daddy ninyo, si Mister. Sungit na nakakainis.' bulong ko habang natutulog ang mga bata.
"Sino ang Mister. Sungit na nakakainis?" isang baritonong boses ang gumulantang sa akin na nagsalita sa likuran ko. Nanginig yata ang mga tuhod ko ng muli kong marinig ang boses niya. Napakaganda at napakasarap p**ingggan ng boses niya pero nakakatakot naman ang ugali niya.
"Wa-wala po." ani ko ng humarap ako sa kanya ng nakayuko.
"Eyes on me kapag kinakausap kita!" malakas niyang ani na ikinakabog ng djbdib ko.
'Inhale... Exhale...' bulong ko sa sarili ko na hindi pa rin ako tumitingin sa mukha niya. Natatakot kasi ako na makilala niya dahil kahapon lamang nangyari ang pagkakabanggaan namin sa mall.
"Eyes on me!" malakas niyang ani kaya napatayo ako ng tuwid at napatitig ako sa mukha niya. Nakita ko ang pagkunot ng noo niya habang tinititigan ang mukha ko.
"Do I know you?" tanong niya at umiling agad ako. Pakiramdam ko ay nakahinga ako ng maluwag ng hindi niya ako nakilala.
Hindi na siya kumibo at nilagpasan lamang ako at nilapitan na ang kanyang mga anak.
"My angels, daddy's home." malambing niyang bulong sa mga anak niya. Marunong naman palang magsalita ng mahinahon ay Mister. Sungit na ito.
Lumabas na agad ako ng silid at hindi ko na hinintay pa na ipagtabuyan ako palabas ng amo ko. Mukha pa naman itong pinaglihi sa gwapong d.
Nagmamadali akong bumaba ng hagdanan, tinungo ko agad ang maid's quarters bago pa ako mapansin ng mga kasamahan niya. Sigurado naman ako na makikilala nila ako.
Pagkapasok ko sa aking silid ay napasapo ako sa aking djbdib at napangiti. Mayamaya ay nagtatalon ako at kinikilig akong namimilipit dahil sobrang gwapo talaga ng amo ko.
"Oh my goddddddd! Ang gwapo talaga ng amo ko." halos patili ko ng sinabi habang nakatakip naman ang dalawang k**ay ko sa aking bibjg. Kailangan ko talagang gamitan ng sinturon ang pqnty ko dahil baka hindi ako makapag pigil ay kusa itong malaglag sa harapan niya. Humiga ako sa single bvd ko, niyakap ko ang aking unan at itinakip ko sa aking mukha.
"Ang gwapooooooo!" tili ko habang halos isaksak ko na sa mukha ko ang unang yakap ko.
Mayamaya ay katok sa pinto ang nagpalingon sa akin. Bigla akong napatayo at humarap ako sa salamin upang makasiguro na wala na sa mukha ko ang kilig moment ko. Nagpractice akong magtaas ng kilay, pagkatapos naman ay sumibangot ako. Shemay mukhang mahirap tanggalin ang ngiti ko.
"Ineng pinapatawag ka ni Sir. Hugo." ani ni Nanay Ester habang kumakatok kaya nanlaki mata sa narinig ko. Oh my god anong gagawin ko?
Mabilis kong binuksan ang pintuan at salubong na kilay ni Nanay Ester ang tumambad sa akin.
"Bakit ba napakatagal mong buksan ng pintuan mo ha? Pinapatawag ka ng amo natin, nanduon siya sa salas kasama ang mga kaibigan niya. Baka sasabihin sa iyo ang mga bawal sa mga anak niya." wika ni Nanay Ester. Tumango lamang ako sa kanya at mabilis ko ng tinungo ang salas kung saan sila naroroon.
Nanginginig ang mga tuhod ko, nanlalamig ang mga k**ay ko ng lahat sila ay halos sabay-sabay akong nilingon. Huminga ako ng malalim, pumikit ako ng bahagya at muling idinilat ko ang aking mga mata. Nakatitig lamang ako sa kanila, ang mga kilay naman ng amo ko ay salubong na nakatitig sa akin.
'Shemay, baka nagagandahan na siya sa akin.' halos mapangiti ako sa naiisip ko ng bigla siyang sumigaw.
"Tatayo ka na lang ba diyan at ngingiti ha! Lumapit ka dito!" sigaw niya na ikinagulat ko. Narinig ko naman ang mahihinang tawa ng mga kasama niya.
Dahil sa pagkabigla ko ay napatakbo ako palapit sa kanila.
"Hey, I know you from yesterday at the mall. Yeah, that was you.!" wika ng isang gwapong lalaki na kasama nila. Biglang kumabog ang djbdib ko ng malakas kaya napayuko ako ng aking ulo.
"Sabi ko na nga ba at nakikilala kita pero pinagkaila mo. Kung inaakala mo na magugustuhan kita ay nagkak**ali ka, hindi ang katulad mo ang pinag-aaksayahan ko ng aking oras." ani niya. Ouch naman! Grabe naman itong magsalita sa akin.
"S-sir, wala naman po a-akong ginagawang masama, ang nangyari po kahapon ay isang aksidente po lamang at humihingi po ako ng pasensya sa inyo." wika ko sabay yuko ng aking ulo. Ang sakit naman magsalita ng hinayupak na 'to. Akala mo kung sinong gwapo pero shemay gwapo naman kasi talaga. Napahagikgik pa ako ng hindi ko namamalayan kaya isang k**ay ang humablot sa aking braso na ikinagulat ko.
"Pinagtatawanan mo ba ako ha?" sigaw niya sa akin. Sa sobrang takot ko ay napaluha akong bigla.
Umiling ako ng umiling pero isang k**ay ang nag-alis sa k**ay ng amo ko sa mahigpit na pagkakahqwak sa braso ko.
"Umayos ka Hugo, wala siyang ginagawang masama." ani ng isang lalake na may pagkakahawig sa kanya. Siguro ay kapatid niya ito. Tinitigan ako ng amo ko ng matalim at pagkatapos ay pinabalik ako sa silid ng mga anak niya at tinawag pa akong stupida sa harapan ng mga kaibigan niya.
Pagpasok ko sa silid ng mga alaga ko ay napaiyak na ako ng tuluyan at hinimas ko ang braso ko na mahigpit niyang hqwak kanina na halos palipitin na niya dahil sa galit. Hinimas ko ang namumulang bahagi nito at sigurado akong mamaya lamang ay pasa na ang mga ito. Napaka pqngit naman ng ugali ng amo ko, pero bakit hindi ko magawang magalit sa kanya?

Joyce's POV

Dito ako natutulog sa silid ng mga anak ni Sir Hugo, dito rin ako naliligo dahil wala namang magbabantay sa mga bata kung sa maid's quarter ko ako maliligo. Nagdadala na lang ako ng gamit ko dito at lahat ng marumi ko ay tinitiklop ko at inilalagay ko sa bag na dala ko. Tulog naman ang mga bata, inilock ko na rin ang pintuan dahil maliligo na ako. Mag-aalas nueve na ng gabi at kailangan ko na din namang matulog. Pumasok na ako sa banyo at makalipas ng dalawampong minuto ay lumabas na din ako ng nakatapis lang ng tuwalya ng bigla akong napatili ng makita ko si Sir Hugo na nakatayo sa kuna at nakatitig sa akin.
Dinampot ko ang mga damit ko na nasa gilid ng kqma at nagtatakbo akong bumalik ng banyo pero shemay naman, nahulog pa yata ang pqnty ko sa sahig. 'Yan na nga ba ang sinasabi ko, talagang makalaglag pqnty ang amo kong ito na kahit hindi ko pa suot ay nahuhulog na ng kusa. Huminga ako ng malalim, hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bubuksan ko ba ang pintuan ng banyo o maghihintay ako dito ng matagal hanggang sa makaalis ang amo ko. Idinikit ko ang aking tainga sa pintuan pero wala naman akong naririnig. Napahqwak ako sa djbdib ko, ang kabog nito ay hindi ko na maunawaan. 'Oh my god ang tqnga-tqnga ko talaga!'
Okay, kailangan ko talagang magbihis at nilalamig na si nene ko. Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan, nakita ko si Sir Hugo na nakaupo sa gilid ng kqma at tila nakayuko paharap sa kuna ng mga anak niya. Dahan-dahan akong tumingkayad upang hanapin ang pqnty ko na nahulog pero bakit hindi ko naman makita. Nasaan ba kasi 'yon? Muli akong tumingin kay Sir Hugo at hindi pa rin nagbabago ang pagkakaupo niya kaya sumilip ako sa ilalim ng kqma. Wala pa rin, nasaan ba talaga ang pqnty ko?
Dahan-dahan akong tumayo pero ganuon na lamang ang gulat ko ng magtama ang mga mata namin ng amo ko at nakatitig lamang siya sa mukha ko.
Napaatras ako ng ilang hakbang, hindi naman siya humakbang palapit, nakatayo pa rin siya at napatingin ako sa k**ay niya at ganuon na lamang ang gulat ko ng makita ko kung ano ang hqwak niya.
"Sir pqnty ko po 'yan!" ani ko sabay takip ng k**ay ko sa aking bjbig.
Nanlaki ang mga mata ko ng bigla niya itong amuyin at dahan-dahan siyang lumapit sa akin kaya sa takot ko ay napatakbo ako pabalik ng banyo at isinara ko agad ang pintuan nito.
Dumadagundong ang tibok ng puso ko sa sobrang bilis nito, p**iramdam ko ay aatakihin ako sa puso kapag nagpatuloy ang malakas na pagtibok nito.
"Kung gusto mong makuha ang pqnty mo, lumabas ka ng banyo, kung inaakala mo na aalis ako dito ay nagkak**ali ka. Mananatili ako dito hangga't hindi ka lumalabas diyan." wika niya ng malakas kaya dinig na dinig ko ang sinabi niya.
Bumuga ako ng hangin at binuksan ko ang pintuan ng banyo. Nakita ko siya na nakahiga sa kqma na nakaunan ang dalawang k**ay niya at nakakrus ang dalawang paa nito.
"S-sir, ang pa-pqnty ko po. Nilalamig na po kasi ako." wika ko at tinignan naman niya ako. Hindi siya kumibo kaya muli kong inulit ang sinabi ko. Tumingin ulit siya sa akin at pinaupo ako sa gilid ng kqma. Hindi naman ako kumikilos at nakatayo lang ako at hinihintay kong ibigay niya sa akin ang pqnty ko.
"Kung gusto mong makuha ay umupo ka diyan sa gilid ng kqma at ibibigay ko sa iyo." ani niya habang nakapikit na ang kanyang mga mata. Nanginginig ang mga binti ko na naglakad papalapit sa gilid ng kqma at bahagya akong naupo upang anuman ang gawin niya ay makakatayo agad ako at makakatakbo pabalik ng banyo.
Bigla niyang hinablot ang palapulsuhan ko pahila palapit sa kanya kaya naman nanlaban ako. Napahiga na ako habang siya naman ay unti-unting nauupo sa kqma na nakasandal ang likod sa headboard ng kqma.
"Sir bitawan po ninyo ako." ani ko na naiiyak na. Nakakatakot naman itong amo ko at mukhang may pagk**anyakis pa yata.
"Kuhanin mo ang pqnty mo, nasa loob ng pantalon ko." wika niya na ikinalaki ng mga mata ko.
"Bqstos! Ibigay na ninyo sa akin ang pqnty ko!" galit ko ng ani. Hindi na nakakatuwa ang amo kong ito. Tumawa lamang siya at binitawan ang k**ay ko kaya sa taranta ko ay mabilis kong narating ang pintuan ng silid at pinihit ang seradura pero bakit hindi ko ito mabuksan? Napalingon ako sa amo ko at ipinakita niya sa akin ang hqwak niyang susi kaya napatingin ako sa isang susian na mabubuksan mo lang ang pinto kung maa unlock mo ito ng susi.
"Dito ako matutulog, ibig sabihin hanggang bukas kang walang suot na pqnty, kung hindi mo kukuhanin ang pqnty mo sa loob ng pantalon ko ay hindi ako aalis dito at hindi mo mabubuksan ang pintuang 'yan." ani niya. Humugot ako ng malalim na hininga. Lumapit ako sa kanya at naupo ako sa gilid ng kqma. Inalis ko ang pagkakasinturon ng pantalon niya at binuksan ko ang zipper at saka ko tinignan ang panty ko pero wala, hindi ko nakita. Tumingin ako sa suot niyang boxer at sa sobrang umbok nito ay alam ko na nanduruon ang pqnty ko kaya pikit mata kong dinukot ang loob ng boxer niya at ganuon na lamang ang gulat ko ng ang mahawqkan ko ay naninigas niyang alqga kaya napatili ako ng impit upang hindi magising ang mga anak niya at mabilis kong inalis ang k**ay ko.
"Sabi ko na nga ba at may pagnanqsa ka sa akin." ani niya sabay kuha ng pqnty ko na itinago pala niya sa ilalim ng unan at pahagis itong ibinalibag sa mukha ko.
"Kung inaakala mo na mase-sedvce mo ako ay nagkak**ali ka. Hindi ang isang katulad mo ang papatulan ko. Huwag kang umasa na matitipuhan kita dahil kahit nakapikit ang mga mata ko ay hindi ko masisikmurang sumipjng sa iyo." wika niya at mabilis na niya akong iniwanan pagkasuot niyang muli ng sinturon niya. Napaiyak naman ako sa sinabi niya. Wala naman akong balak na akitin siya, nahulog lang naman talaga ang pqnty ko at hindi ko 'yon sinasadya. Bakit naman ganuon ang mga sinabi niya sa akin? Mukha ba na inaqkit ko siya? Siya nga itong inamoy pa kanina ang pqnty ko, siya ang nagtago ng pqnty ko at sabi niya ay nasa loob ito ng kanyang pantalon. Sinunod ko lang naman ang sinabi niya kaya nagawa ko 'yon tapos ngayon ako pa ang may kasalanan at inaqkit ko pa daw siya kahit hindi naman totoo.
Nagbihis ako at habang nagbibihis ako ay walang patid akong umiiyak. Ayoko na yata dito, gusto ko na yatang sumuko. Pero ayoko namang isipin niya na kaya aalis ako ay dahil totoo ang ipinaparatang niya sa akin.
Pagkabihis ko ay nahiga ako sa kqma, isinubsob ko ang mukha ko sa unan at duon ko na ibinuhos ang aking mga luha. Oo at mahirap lang ako pero hindi ako ang klase ng babae na gagamitin ko ang katqwan ko para lamang makasungkit ng mayamang lalake. Hindi ako ganuong klase ng babae. Ang liit naman ng tingin niya sa mahihirap na katulad ko.
Iyak lamang ako ng iyak, gusto kong sabihin sa kanya na mali siya ng iniisip niya pero ano ba ang karapatan ko at ano naman ang p**ialam niya kung nagsasabi man ako ng totoo o hindi?
Naupo ako sa gilid ng k**a, pinagmasdan ko ang mga anak ng amo ko at kahit umiiyak ako at nahihirapan akong magsalita ay nagawa kong kausapin ang mga walang muwang na bata.
"Ang sama naman ng ugali ng tatay ninyo? Mabuti na lang kayo mga anghel na napakababait. Naiinis ako sa tatay ninyo dahil ang sakit niyang magsalita. Wala naman akong ginagawang masama, ang gusto ko lang naman ay ang makapagtapos ng pag-aaral ang kapatid ko kaya nagpapakahirap ako sa pagtatrabaho tapos paparatangan niya ako ng masasakit na salita. Mali naman 'yon." umiiyak kong bulong sa kanila. Pinqtay ko ang ilaw at pagkatapos ay muli akong nahiga sa kqma. Tinitigan ko ang k**ay ko na pinangdakma ko sa alqga niya, ipinikit ko ang mga mata ko at inalala kung gaano kalaki ito. Naidilat ko ang mga mata ko at napatakip ako ng k**ay sa bibjg ko.
'Mawawasak pala ang pvchay ko sa kanya.' ani ng isipan ko. Bakit naman ganuon kalaki 'yon? Akala ko nga kanina binilot na pqnty ko 'yon, 'yun pala alqga niya 'yon. Nakakatakot naman pala ang laki ng ipinagmamalaki niya.
Umayos ako ng pagkakahiga ko at kahit anong gawin ko ngayon ay hindi na tuloy mawala sa isipan ko ang nahawqkan ko kanina.
Tinakpan ko ng unan ang aking mukha, hinayaan ko lang ang unan na nakataklob dahil gusto ko ng makatulog at kalimutan ang mga sinabing masasakit sa akin ng aking amo kanina.
Hindi nga nagtagal ay unti-unti ng namimigat ang talukap ng aking mga mata.

Joyce's POV

Kailangan kong umuwi dahil magbibigay ako ng groceries sa kapatid ko at may babayaran din siya sa school kaya kailangan ko siyang bigyan ng pera. Maaga pa lamang ay umalis na ako dahil ayokong makita ang amo ko na may pqngit na pag-uugali. Nuong gabi ng hinablot niya ako ay nakita ko ang bqril niya na nakasukbit sa tila isang sinturon na nakasabit sa katqwan niya. Nakabukas ng bahagya ang jacket niya kaya nakita ko ang nakatagong dalawang bqril dito. Sa unang tingin ko pa lang sa kanila kagabi alam ko na hindi normal ang pamumuhay nila, maaring isa silang sindikato na nagbebenta ng mga drvg. Hindi ako sigurado pero alam ko na hindi sila mabubuting tao. Gayunpaman bakit hindi nawawala ang paghanga ko sa amo ko? Bakit ganito pa rin ang nararamdaman ko para sa kanya sa kabila ng masasamang naiisip ko tungkol sa pagkatao niya? Nahihibang na nga yata talaga ako.
"Ate may babayaran ako sa school, gagawa kasi kami ng project at kailangan kong magbigay ng share sa kanila, 800 pesos kaya lang ubos na ang naitatabi kong pera, 'yung natitira kong pera ay baon ko na lang para bukas." ani ng aking kapatid. Kaya nga ako nandito ngayon ay upang ibigay sa kanya ang allowance niya at ang perang pambayad sa project na sinasabi niya sa akin sa chat.
Inabutan ko siya ng dalawang libong piso at ipinatabi ko na sa kanya ang sukli upang idagdag nya na lang para sa kanyang allowance.
"Ate, may lakad pala kami ng mga classmates ko, okay lang ba? Gagawa kasi kami ng project at sa bahay nila namin gagawin ang proyekto. Wala naman kasi tayong computer dito na maaari kong gamitin kaya sa bahay na lang nila Mitch." ani ng aking kapatid.
"Mukha naman yatang napapadalas ang pagsama mo sa mga kaibigan mo ha? Baka mamaya mo dyan naglalakwatsa ka na pala." wika ko sa kanya na pinabulaanan naman niya agad at sinabi niya na magtiwala lang ako sa kanya.
Pagkatapos kong ibigay sa kanya ang kanyang allowance ay ipinagluto ko naman siya ng makakain niya bago siya pumasok. Mahal na mahal ko ang kapatid ko at lahat ay pipilitin kong maibigay sa kanya. Siya na lang ang natitira sa buhay ko dahil ulila na kaming lubos. Ang alam ko may k**ag anak kami na may kaya sa buhay na kapatid ng aming ama pero hindi ko sila kilala. Kaylanman ay hindi namin sila nakilala ng aking kapatid na si Celestina dahil nasa ibang bansa sila at hindi ko alam ang buong story nila kung bakit si papa at si mama ay namuhay ng simple na malayo sa kanila. Wala kaming kinilalang k**ag-anak kahit isa at kami lang nila papa ang nagtutulungan hanggang sa pumanaw na nga sila. Na hold-up kasi sila papa nuon at sinqksak sila ng mga walang pusong drvg ad na napqtay naman ng mga pulis ng tugisin nila ang mga ito sa eskinita sa Quiapo nuon. Dead on arrival na sila papa at mama ng dalhin sila sa hospital, may mga taong nagbayad ng libing ni papa at ibinurol sila sa isang mamahaling private cemetery. Isang musileo ang ipinagawa para sa kanila at kung sino man sila ay hindi naman sila nagp**ilala sa aming magkapatid pero ang sabi sa hospital ay mga Imperial daw ang nagbayad ng lahat pati ang ginawang pagburol at paglilibing sa aming mga magulang. Hindi naman sila nakiramay sa amin o nakipaglibing man lamang kaya talagang kahit mukha nila ay wala kaming ideya kung sino sila.
Ang alam ko ay pqtay na ang mga magulang nila papa at ang mga magulang ni mama naman ay hindi ko alam. May ilang k**ag-anak nuon sila mama pero nasa malayo silang lugar. Pakiramdam ko nga ay ayaw nila sa amin kaya nagpakalayo-layo na lang ang mga magulang ko at namuhay kami ng payak.
Aguirre ang apelyido ng aking ina sa pagkadalaga at nuong bata ako ay may naulinigan ako nuon na pag-uusap nila papa na kalaban daw ng pamilya nila papa ang pamilya nila mama at kung ano man ang ibig sabihin nuon ay hindi ko alam. Bata pa ako nuon at wala akong k**alay-malay sa kung ano man ang ibig sabihin ng aking ama sa tinuran niya nuon.
Minsan sa sobrang curious ko sa pagkatao namin ay nagawa kong mag search tungkol sa mga Imperial at Aguirre. Hindi ko lang alam kung sila ba talaga ang nakita ko sa mga larawang nabasa ko at sa mga article na naglalahad ng klase ng pamumuhay ng mga Aguirre at Imperial. Nag search din ako tungkol sa pangalan ng aking ama na Leonardo Imperial pero wala akong mahanap at ang tanging lumalabas lamang ay Leandro Imperial. Magkatunog ang pangalan nila kaya kung minsan ay naghihinala ako na baka ito ang kapatid ng aking ama. Gusto ko sanang makahanap ng larawan nila pero isa man ay wala akong mahanap. Sa Aguirre naman ay puro kasing edad ko na mga businessman at businesswoman ang nakalathala sa business world news. Hindi ko sila mga kilala kaya wala akong alam kung may kaugnayan kami sa kanila.
Napabuntong hininga ako, napatingin ako sa wall clock na nakasabit at nagulat pa ako ng makita kong tanghali na pala. Baka magwala na naman ang amo kong 'yon katulad ng nangyari kagabi. Malay ko ba naman kasi na pakakainin ko pala ang mga anak niya. Akala ko kasi ay gusto niyang pakainin ang mga anak niya kaya tumayo lang ako sa likod ng highchair ng mga bata. Sobra naman siyang magalit sa akin, akala mo naman siya ang nagpalamon sa akin mula ng bata pa ako.
Kailangan ko ng umalis at baka magsungay pa ang amo kong 'yon kapag nalamang wala pa ako. Mabilis kong itinabi ang mga tirang pagkain. Inilagay ko lang lahat sa tupperware at ipinasok sa loob ng refrigerator upang pag-uwi mamaya ng kapatid ko galing school ay may kakainin siya.
Umalis na agad ako at sumakay na lang ako ng tricycle para naman mas mapabilis ako kaysa mag jeep ako na kung saan-saan humihinto kaya mas lalo akong matatagalan.
Pagkarating ko sa harapan ng village ay pinapasok naman agad ako ng guard at nagtatakbo na ako hanggang sa makarating ako sa mansion ng mga Dux.
"Susmaryosep Joyce saan ka ba nanggaling at ngayon ka lang nakabalik? Kanina pa nanggagalaiti sa galit si sir sa iyo dahil 'yung dalawang yaya lang ang nandito. Ang sabi mo lang naman kasi ay dadalhin mo 'yung allowance ng kapatid mo pero tignan mo at alas dos na ng hapon eh alam mo namang may trabaho ka dito." ani sa akin ni Nanay Ester. Napayuko na lamang ako habang pinapagalitan niya ako.
"Pumasok ka na roon dahil kanina pa galit ang amo natin." ani pa niya. Nakayuko lamang ako at nahihiya dahil nakalimutan ko ang oras. Pagkapasok ko sa loob ay inabutan ko ang amo ko na nasa malaking silid tanggapan kasama ang mga kaibigan niya na nag-iinuman. Napatingin sila sa akin at nakita ko ang nagbabagang mga mata ni Sir Hugo sa akin.
"Ang kapal naman ng mukha mo na maglakwatsa sa oras ng trabaho mo! Ganyan lang ba ang ginagawa mo kapag wala ako dito sa bahay ha?" galit na ani ng amo ko. Nangangatog ang mga tuhod ko dahil sa takot na nararamdaman ko.
"S-Sir, pasensya na po. Hindi ko naman po ito ginagawa, n-ngayon lang po dahil naghatid ako ng pera sa kapatid ko para sa pag-aaral niya. Pa-pasensya na po, hindi na po mauulit." nauutal kong ani at hindi makatingin sa kanila.
"Talagang hindi na mauulit dahil you are fired!" sigaw niya sa akin na ikinagulat ko. Hindi pwede dahil kailangan ko ng pera ngayon dahil malapit na ang bayaran ng tuition fee ng aking kapatid at kapag natanggal ako sa trabaho ay matatanggal din ang kapatid ko sa eskwelahang pinapasukan niya ngayon.
"Sir huwag naman po, maawa naman po kayo sa akin. Hindi ko na po uulitin maawa na po kayo sa akin." umiiyak kong ani at napalapit na ako sa amo ko at kumapit ako sa braso niya pero piniksi nya lamang ang k**ay ko.
"Don't tovch me!" sigaw niya sa akin kaya napaatras ako at humingi agad ako sa kanya ng pasensya.
"Bro, humingi naman siya ng despensa. Bigyan mo ng isa pang pagkakataon alam mo namang may pinag-aaral na kapatid 'yan. Baka naman may nangyari sa bahay nila kaya ngayon lang siya nakabalik dito." wika ng isang kasama niya na gwapo din.
"Ano ang p**ialam ko kung may nangyari man sa bahay nila! May trabaho siya sa akin kaya dapat ang trabaho niya ang inaatupag niya hindi kung ano-ano." sigaw muli ng amo ko. Ang kabog ng puso ko ay hindi ko na maunawaan. Matinding takot ang nararamdaman ko at p**iramdam ko ay hindi na ako makahinga dahil sa lakas ng pagtibok nito.
"Sige, sa akin na lang siya magtatrabaho, ang ganda pa naman niya." wika ng isang lalaki na nagsalita kanina.
"Call me Josh at mula ngayon sa akin ka na magtatrabaho, kailangan ko pa naman ng katulong sa condo ko." wika niya kaya nanlaki ang mga mata ko at nagpasalamat agad ako sa kanya.
"Shvt up! Hindi siya magtatrabaho sa iyo gqgo ka! Paliguan mo na ang mga bata." ani niya kaya natigilan ako. Hindi ko alam kung ano ba talaga ang gagawin ko.
"Kumilos ka na!" sigaw pa niyang muli kaya nataranta tuloy akong bigla at napatakbo ako paakyat sa itaas. Ang mga kaibigan naman ni Sir Hugo ay malakas na nagtatawanan. Hindi ko alam kung pinagtatawanan ba nila ako o ano pero wala naman akong p**ialam basta ang mahalaga may trabaho pa rin ako. Hindi ko na uulitin ang nangyari. Kailangan ko ng pera para sa pag-aaral ng aking kapatid.

Hugo's POV

Akala yata ng babaeng 'yon ay madadala niya ako sa paiyak-iyak niya. Katulad lang din siya ng dati kong kasintahan na walang kwenta at tanging pera lang ang habol sa mga mayayamang katulad ko.
Napatingin ako sa mga kaibigan ko na masayang nag-iinuman. Paalis kami mamayang gabi at lilipad kami patungong Milan para sa pagsugod namin sa matandang Salvatore na 'yon. Sa ngayon ay kailangan ko munang asikasuhin ang mga anak ko at makasama ko muna sila bago kami tuluyang umalis. Medyo tinamaan ako sa sinabi ng babaeng 'yon kagabi. Iniisip ba niya na wala akong p**ialam sa mga anak ko at hindi ako nagpapaka tatay sa kanila? Huwag niya akong susubukan at baka tuluyan ko na siyang palayasin. Mahal ko ang mga anak ko at lahat ay kaya kong gawin para sa kanila. Kung hindi lang nawala sa buhay namin si Chantelle, I was willing to give Chantelle the chance to be a part of my life, but life was so cruel. I was already there; I had fallen in love with her, but I couldn't understand why she had to die. I did everything I could to save her life, but there was nothing I could do to keep her alive any longer. When I lost her, I was devastated and hurt. The worst thing that ever happened to me was that I never had the opportunity to show her how much I loved her.
I'm not sure if I'll ever be able to love again. I first fell in love with Maria, a woman I thought truly loved me, but she only deceived me and used me for money. When I discovered the whole truth, I nearly kjlled her. I joined my grandfather's organization, and when Marcus became the leader of our organization, he appointed me as his right-hand man. I joined The Venum Organization to avenge Maria, but when I found out she'd been in an accident and was unable to walk again, I decided that was enough retaliation for her. Maria slipped my mind, and I've never trusted poor women since. They are all con artists who want money from me, in my opinion. Until I met Chantelle, the mother of my children. I grew to love her gradually, but fate was callous because she died of a severe illness. I tried everything to keep her alive, but I failed. Because of what happened to me, I feel as if I'm going insane. Then Joyce arrived, and I could tell she was interested in me, but I will never trust people like her again. I know she's only interested in my money, just like Maria, so she's mistaken if she thinks she can get my attention. I'm not going to be duped again, and I'm not going to love any woman again, especially Joyce.
I knew Marcus was aware of my feelings for Chantelle, especially after I left and went to America to find the best doctors for her, but they all said that the woman, the love of my life, would not live much longer and there was nothing I could do to help her. I had come to terms with the fact that she was no longer with us, but I will never forget her. She'll always be in my heart.
If Joyce and I get a chance, I'll only want her for her body, not her heart. I will tear her body apart until there is nothing left of her djgnity, and then I will discard her like a used rag.
"Bro, okay ka lang ba? Kanina ka pa tahimik diyan." ani sa akin ni Marcus. Napatingin ako sa kanila na busy sa kanilang pag-inom at panunuod ng movie sa malaking flat screen tv na nasa harapan namin.
"Yeah, may naalala lang ako. Salinan mo baso ko ng alqk." ani ko. Natawa lang siya sa akin kaya kinunutan ko siya ng noo at inginuso naman niya ang baso kong hqwak na puno pa rin ng qlak. Natawa na lang ako ng pagak habang nakatitig na silang lahat sa akin.
"Mukhang napakalalim yata ng iniisip mo ha? May maitutulong ba kami?" ani ni Marcus. Huminga ako ng malalim at iniisang tungga ko lang ang basong hqwak ko na may lamang qlak habang titig na titig ako sa tv kahit hindi ko naman nauunawaan ang palabas dahil wala dito ang atensyon ko.
"Chantelle?" tanong ni Julian kaya napatingin ako sa kanya, napangisi ako at napapailing ng ulo habang hinihintay nila ang kasagutan ko.
"Importante pa ba kung ano man ang iniisip ko ngayon tungkol sa kanya? Wala na siya, iniwanan na niya kami ng mga anak niya. Iniwanan na niya ako. Kung kailan mahal ko na siya saka naman siya kinuha sa akin sa itaas." wika ko.
"Sa itaas? Agila ba ang kumuha? Tara hanapin natin ang agila na 'yan para maturuan ng leksyon. Daming dadagitin si Chantelle pa." ani naman ng pinsan kong gqgo.
"Bqliw hindi agila! Manananggal siguro." sagot naman ni Josh na ikinasalubong ng kilay ko. Mga gqgo talaga itong mga kaibigan ko, nag e-emote ako dito pero sinasamahan ng mga kalokohan.
Napahinto kami sa pag-uusap namin ng dumaan sa harapan namin si Joyce, napatitig ako sa kanya at napatingin sa maputi niyang mga hjta at natawa ako ng pagak.
"Are you sedvcing me?" tanong ko sa kanya na ikinagulat niya at muntikan pang malaglag ang mga hqwak niyang tiniklop na damit ng mga anak ko.
"P-Po? N-Naku hindi ho sir! Wala ho akong balak at kung may ise-sedvce man ho ako hindi ikaw 'yon." ani niya sabay takip ng isang k**ay niya sa kanyang bibjg. Napataas naman ang dalawa kong kilay sa tinuran niya at napapailing ako.
"Hindi naman pala ikaw ang tipo niya, masyado kang assumero pinsan." ani sa akin ni Marcus na ikinainis ko lalo na ng magtawanan na ang mga kaibigan ko. Talaga palang pinapagalit ako ng babaeng ito. Mabilis kong nilapitan si Joyce na ikinagulat niya at tumayo ako sa kanyang harapan. Nakita ko ang paglunok niya ng lqway at nakikita ko sa kanya ang panghihina lalo na at naaamoy niya ang aking hininga. Hinagod ko ng isang daliri ko ang makinis niyang balikat pababa sa kanyang braso at bumulong ako sa kanyang tainga.
"I want to have s with you." bulong ko at nakikita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mukha sabay yuko niya.
"Aakyat na po ako sa itaas, e-excuse me po." halos nauutal niyang ani kaya napangisi ako, bahagya kong idinaiti ang daliri ko sa djbdib niya na ikinagulat naman niya kaya mabilis siyang tumakbo patungo sa ikalawang palapag.
"Dude! Grabe ka naman! Huwag mong takutin ang yaya ng mga anak mo." ani ni Josh na ikinatawa ko ng mahina habang sinusundan ko ng tanaw ang papalayong si Joyce.
Napatingin naman ako kay Marcus na titig na titig lamang sa akin kaya isang ngisi ang ibinigay ko sa kanya. Muli akong tumingin sa hagdanan pero wala na si Joyce kaya bumalik ako sa upuan. Aaminin ko na nakakaqkit ang bango ng kaniyang hininga, ng kaniyang katqwan at napakalambot ng kaniyang balat na para bang kay sarap hagurin ng djla at namnamin ang bawat sulok ng kaniyang katqwan gamit lamang ang aking djla. Mukhang mapapadalas ang pagbisita ko rito, mukhang magkakaroon ako ng bagong laruan.
Hindi ko na namamalayan na napapangisi na pala ako ng palihim kaya malakas na tawanan ang maririnig mula sa mga kaibigan ko.
"Tindi mo bro! Mukhang may pagnanqsa ka na ngayon sa yaya mo ha." mapang asar na ani ni Julian.
"Gusto ko siyang tikman, mabango ang hininga at napakalambot ng kanyang balat." wika ko at muli akong tumingin sa itaas na tila ba nagnanais akong matanaw muli ang yaya ng mga anak ko.
"Check ko lang ang mga anak ko, diyan lang kayo." ani ko sa kanila at malalakas na kantiyawan ang maririnig sa kanila.
"May baon ka bang lobo? Sabihin mo lang at lagi akong may extra sa wallet ko." ani ni Sammy na ikinatawa nilang lahat. Hindi ko sila pinansin at nagmamadali akong umakyat sa itaas.
Nakapinid ang pintuan ng silid ng aking mga anak at ng binuksan ko ito ay tumambad naman sa akin ang tatlong yaya na nagkukuwentuhan sa silid ng anak ko. Nagulat sila ng makita nila ako pero ang hindi nila alam ay mas nagulat ako dahil hindi ko inaasahan na lahat sila ay nasa silid ng aking mga anak.
"May kailangan ho ba kayo sir?" ani ng isang yaya. Napatingin ako kay Joyce na hindi naman makatingin sa akin.
"Joyce, p**i empake ng bagahe ko na nasa silid ko, pupunta kami ng Milan at kailangan ko ng mga gamit na dadalhin ko. Sige na at bababa na ako sa unang palapag." wika ko at isinara ko na ang pintuan ng silid ng mga anak ko. Mabilis naman akong nakapasok sa aking silid at nagtago agad ako sa loob ng banyo upang pagpasok niya sa walk-in closet ko ay sosorpresahin ko siya. Tignan ko lang kung hindi siya mabqliw sa gagawin ko sa kanya.