Mir Akbar official

.............قيمتى ژوند...................

پۀ تتو تتو سترګو
پۀ اوږه شوې وجود
دستړې ستړې ژونده
زۀ چې مزل شروع کړم
پۀ ناخبره لارې
نو پښې پولۍ پولۍ کړم
خو چيرته او نۀ رسمه
نو ځان ته او شرميږم
ځان ته غصه اوکړمه
ځان ته کنځل اوکړم
خو بيا راياده شي چې
زۀ چيرته نۀ تلمه خو
بس فاصلې لنډومه
دځان نه ځانه پورې
ځان چې پيدا نۀ کړمه
د ويرې اوبوګنيګم
بلها وهمونه راشي
بلها فکرونه اوکړم
چې پۀ غلطه لار ووم
کۀ نا منزل غلط وو
نو ستړې لا سيوا شى
زۀ هر سحر دغسې
ځمه پۀ نوې لاره
زۀ هر ماښام دغسې
منزل ته نۀ رسمه
خو ځان ته غم ګورمه
بيا هم ناپوهه يمه
دژوند مقصد نۀ لرم
دټولې ورځې محنت
لکه د ګټې دوړه
پۀ يو پوکي صفا شي
زۀ بۀ ترکومه پورې
د ځان نه تيښته کومه
زۀ به تر کومه حده
دغسې منډې وهم
پۀ بې مقصده لارو
او نامعلوم منزل ته
دا څنګه ژوند دے زما
د کوټنو لوبې
کۀ د ګوډۍ وادۀ دے
چې وخت دهوکه کړمه خو
څۀ ترې حاصل نۀ کړمه
لکه چې ما دهوکه کړى
خو چې پوهيږمه نو
ماښام پۀ سر ولاړ وى
افسوس پۀ دغه راشي
کۀ پوهه راشي هم
صرف پۀ دغه وخت
چې هډو وخت نۀ لرم
او چې سحر شى کله
نو بيا ناپوهه يمه
کۀ زۀ انسان پيدا يم
زما د ژوند مرام وو
هسې عبس نۀ يمه
او کۀ دنيا ته ګورم
د آخرت توهه ده
د آخرت پټې دے
ما به اکبر جوړوي
خو زۀ عمل اونۀ کړم
او کۀ دې جوند ته ګورم
نو يو تحفه ده د رب
يوه نايابه تحفه
خو زۀ يۍ ټوکې ګنړم
زما فکرونه دا وي
ژوند ته دهوکه ورکومه
خو زۀ خبر نۀ يم
دا مې دهوکه ده ځان ته
خو بيا څۀ نۀ شم کولې
ژوند مې پۀ لاس کښې نۀ وي
نو بلها اوژاړمه
چغې سورې اواهم
خلقو ته اويمه
خلقو ته اوجړيږم
ځانونه اوپيژنۍ
فايده لۀ ژونده واخلۍ
خو يو سړۍ هم
ماته کتل نۀ کړي
لکه چې ټول خلق
صحیح ړاندۀ کانړۀ وى

ميراکبر اکبر