Dominika Grońska - dietetyk kliniczny

Elektryzuje od lat 🧨✨️
Czy dieta keto w onkologii działa?

dgronska

Lubię je dlatego, że mają dobre badania, są szalenie smaczne i w praktyce się sprawdzają 💖

Daj znać czy korzystasz z nich każdego dnia. Masz swój ulubiony? Jestem bardzo ciekawa 💫

Nie będzie o kiszeniu ogórków czy letnim outficie i wiadomo, że ten post nie stanie się viralem. Jednak go napiszę, choć nie wiem czy powinnam o tym pisać i nie do końca wiem, jak ułożyć to w zgrabne zdania, ale spróbuję. Dlatego, bo muszę i chcę... bo to WAŻNE. Dla każdej i każdego z NAS. I dotyczy nas WSZYSTKICH, bez wyjątków.

Są chwile, kiedy największym darem, jaki możemy ofiarować drugiemu człowiekowi, nie jest walka za wszelką cenę, lecz spokojna obecność i zgoda na drogę, którą przygotował los.

Bywa, że przy łóżku osoby, która odchodzi najgłośniej brzmią słowa tych, którzy noszą w sobie niewypowiedziane żale, poczucie winy i niedokończone sprawy. Chcą zatrzymać czas, naprawić lata w kilka dni, usłyszeć wybaczenie, którego wcześniej nie szukali.

Tylko czy to dobry moment?
..

Dla człowieka, który jest u kresu życia, taki ciężar może być ogromną męką (potwierdzają to także badania naukowe!). Zamiast spokoju otrzymuje cudze lęki, zamiast ciszy, wkracza rozpaczliwe wołanie. Nie ma pozwolenia na odejście, tylko rozpaczliwe wołanie: „Nie odchodź. Nie pozwalam Ci. Nie teraz. Nie rób mi tego”. Czujesz te granice?

Piszę to ze łzami w oczach, ale czuje i wiem, że...

"Miłość nie zawsze oznacza zatrzymywanie."

Czasem największym aktem miłości jest powiedzenie: „Jestem przy Tobie. Kocham Cię. Dziękuję. Wybacz mi. Możesz odpocząć.”

Proszę 🙏

Żyj tak, aby nie odkładać miłości na później. Nie czekaj z telefonem, przeprosinami, przebaczeniem czy słowami: „Jesteś dla mnie ważny”. Nie licz na to, że kiedyś jeszcze będzie czas.

Przecież wiesz, że najcięższy bagaż niesiemy nie z powodu tego, co zrobiliśmy, ale często z powodu tego, czego nie zrobiliśmy.

I może nie mam jeszcze wielkiego doświadczenia życiowego, ale wiem jedno: Żyj tak, aby kiedy przyjdzie pożegnanie, nie trzeba było krzyczeć z rozpaczy nad własnymi niewykorzystanymi szansami. Żyj tak, aby przy łóżku bliskiej osoby móc po prostu trzymać ją za rękę i powiedzieć z miłością: „Dziękuję za wspólne życie. Jestem z Tobą.”

Ściskam mocno,
D.

Leczenie onkologiczne jest za Tobą?
Co możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko wznowy?

Sprawdź, co nowego w nauce ❤️

Serdeczności
Dominika 🌹

❗️Treści zawarte w tym poście mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie stanowią porady medycznej ani nie zastępują konsultacji ze specjalistą!

Pamiętam jak rozpoczęłam prenumaratę Współczesnej Dietetyki jeszcze w okresie studiów licencjackich. To był dopiero studencki czas.[tutaj miejsce na nostalgię i ten charakterystyczny wydech 😅]. Taki wiecie: życia na słoikach, potajemnie kserowanych książek, taniego wina na Kazimierzu, zakuwania na Zakrzówku przed sesją, odświeżania usos-a po 12-tej i darmowego kina letniego pod gwiazdami.

Pamiętam wtedy jak liczyłam każdą złotówkę (dosłownie!), żeby starczyło na roczną subskrypcję WD.To czasopismo zawsze było moim priorytetem, bo było i jest szalenie merytoryczne! (nie, nikt mi nie zapłacił za reklamę, bo wiecie, że nie podejmuję takich współprac z nikim 🙈).

Wówczas nie wiedząc jeszcze, co to cykl Krebsa, gallusan epigalokatechiny, z wiedzą na poziomie "burak to fantastyczne źródło żelaza" - tak sobie wtedy naiwnie myślałam: "Byłoby ogromnym zaszczytem znaleźć się kiedyś w gronie Autorów". Ot to marzenia jakiejś 21-letniej randomowej studentki dietetyki z Krakowa. Zaraz po tym stwierdzając, że TO czasopismo to przestrzeń dla wybitnych, top of the top.

Maj '26 - dostaję wiadomość: "Pani Dominiko, piszę z ramienia magazynu Współczesna Dietetyka. Chciałabym zaproponować współpracę w zakresie przygotowania dla nas artykułu na temat: Zaburzenia pracy przewodu pokarmowego w trakcie leczenia onkologicznego."

🥹💖

Szczerze? Wzruszyłam się wtedy BARDZO i zaczęłam zastanawiać czy dam radę 🤯

Tak - w numerze 65/2026, świętując 10-lecie czasopisma, znajdziesz w nim mój artykuł.

Tak - dla mnie to COŚ WIELKIEGO 💖

Tak - w gronie wspaniałych osób 🫶dietetykmalgosia.dietetyk


dla.skory


dzudzewicz



Redakcjo - po STOKROĆ D Z I Ę K U J Ę ❤️‍🔥 Z serca!

Ściskam,
D.

___
[współpraca, przygotowanie artykułu]

Nigdy nie spóźniam się do gabinetu. Zawsze jestem na czas — przygotowana, skupiona, gotowa być dla Was. Taka już jestem, czasem żartobliwie nazywana przez "dietetyczka Dominiczka". I jak każdy z nas, ja też - mam swój mały, niedietetyczny rytuał… pierwsze śniadanie jem dopiero w gabinecie, czyli moją ulubioną kanapkę z fetą, pomidorem, avo i rukolą. Tak wiem, nie powinno się wychodzić bez śniadania. Mama potwarzała mi to całe życie, zasypując mleko płatkami kukurydzianymi :)
Ps. Właśnie przez jedzenie zdarza mi się czasem rozpocząć konsultację kilka minut później 🙈

W sumie - po co ja to piszę?

Dzisiaj, podczas naszych rozmów, gdzie dyskutowaliśmy o skutkach ubocznych chemioterapii, o dyskomforcie, o bólu - miałam dosłownie przebłyk! Uświadomiłam sobie coś niezwykle ważnego, o czym niby i Ty i ja wiemy, bo to takie oczywiste.

Ja po prostu MOGĘ JEŚĆ.

Mogę zjeść swoją ulubioną kanapkę.
Mogę cieszyć się jej smakiem.
Mogę nie zastanawiać się, czy za chwilę pojawi się ból, nudności, wzdęcia albo inne dolegliwości, które odbiorą mi tę PROSTĄ przyjemność.

I wiesz co? Nagle ta zwykła kanapka z przydrożnej piekarnii (dla niektórych średnio apetyczna) PRZESTAŁA BYĆ ZWYKŁA.

Naprawdę stała się żywym przypomnieniem, jak wiele znaczą rzeczy, które często uznajemy za oczywiste.

Dla wielu moich pacjentów, jedzenie niestety często łączy się z lękiem przed bólem, dyskomfortem, brakiem apetytu czy biegubką. Czasem coś tak prostego jak spokojne zjedzenie posiłku staje się NAPRAWDĘ ogromnym wyzwaniem, wręcz drogą nie do pokonania.

I wiesz co? Może to banalne i uznasz, że nawet nie nadaje się na post (wielkie mi HALO z kanapki!) ale.. dzisiaj poczułam ogromną wdzięczność za tę MAŁĄ RZECZ!
Za możliwość zjedzenia zwyczajnej kanapki, którą kocham. Za smak, przyjemność i brak cierpienia.

Za co Ty jesteś dzisiaj wdzięczna_y? Podziel się w komentarzu ❤️

Ściskam,
D.

Czy raka można "zagłodzić tlenem?" - to pytania pojawia się w ostatnim czasie dosyć często w trakcie naszych rozmów.

Zatem od początku :)

Tlenoterapia normobaryczna to pobyt w komorze o ciśnieniu zbliżonym do atomsferycznego, z reguły ze zwiększoną ilością tlenu tj. powietrze ma go ok. 21%. Obecnie taka metoda jest obszarem badań eksperymentalnych w onkologii.

Co wiemy w 2026 roku?
❌️ nie ma dowodów, że normobaria powoduje "obumieranie" guza,
❌️ nie zastępuje chemio, radio czy immunoterapii,
❌️ nie da się "zagłodzić raka tlenem" i odwrotnie,
❌️ nie jest terapią przeciwnowotworową
❔️ trwa badanie RCT naukowców z Wrocławia (253 pacjentów z diagnozą r. jelita grubego, w trakcie chtp) nad skutecznością normobarii we WSPARCIU terapii onkologicznej m.in. poprzez ograniczanie zmęczenia, ryzyka anemii czy wsparcia odporności (PMID: 40725749). Wyniki poznamy w listopadzie 2028 roku.

Czy zatem warto korzystać z tej metody? Zgodnie z aktualnym stanem wiedzy - NIE.

Źródła:
PMID: 40725749
PMID: 2108105
PMID: 39930927

Zdjęcie: Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie

dg

Czy nowotwór może produkować HORMONY? 🧐

Dzisiaj razem z onkolożką kliniczną lek. Katarzyną Waśniewską omawiamy trochę zapomnianą grupę nowotworów.

Daj znać czy słyszałaś/eś o nowotworach neuroendokrynnych?

Serdeczności,
Kasia & Dominika

---

Propolis 🐝

Niepozorny, ale jednak doczekał się już wielu dobrych badań!

Daj znać czy słyszałaś_eś wcześniej o propolisie?

dg

Po co komu ten rezonans? 👀🙃🤡
Dajcie spokój 🙈