Monika Purchała Twoja Expertka Piękna

Najbardziej lubię moment podczas spotkania z kobietą, kiedy przestaje patrzeć na kosmetyki…
a zaczyna patrzeć na siebie.
Najpierw często mówi:
„Ja się nie znam”.
„Ja nie potrafię”.
„Mi i tak nic nie pomoże”.
A potem próbujemy.
Krok po kroku.
Bez oceniania.
I nagle pojawia się uśmiech.
Właśnie dlatego lubię swoją pracę.
Nie chodzi tylko o kosmetyki.
Chodzi o ten moment, kiedy kobieta przypomina sobie:
„Kurczę, ja nadal mogę czuć się pięknie”.
Kiedy ostatnio sama powiedziałaś sobie coś miłego, patrząc w lustro?

Masz w łazience mnóstwo kosmetyków, a mimo to nie wiesz, co nakładać najpierw?
Nie jesteś jedyna.
To jeden z problemów, które bardzo często widzę podczas rozmów z kobietami.
Kupujemy coś, bo było reklamowane.
Potem coś poleciła koleżanka.
Jeszcze inny kosmetyk był w promocji.
I nagle mamy pełną półkę, ale żadnego systemu.
Dlatego uważam, że najważniejsze jest nie „mieć dużo”.
Najważniejsze jest wiedzieć, czego potrzebuje Twoja skóra i w jakiej kolejności tego używać.
Dobra rutyna ma być na tyle prosta, żeby chciało Ci się ją wykonywać codziennie.
Też masz kosmetyki, których kupiłaś i praktycznie nie używasz?

Zadbana kobieta nie musi wyglądać perfekcyjnie.
Nie musi mieć rozmiaru 36.
Nie musi mieć idealnej cery.
Nie musi codziennie robić pełnego makijażu.
Dbanie o siebie zaczyna się dużo wcześniej.
Od decyzji:
„Jestem dla siebie wystarczająco ważna, żeby poświęcić sobie kilka minut”.
To może być pielęgnacja.
Makijaż.
Spacer.
Ładna bluzka założona bez specjalnej okazji.
Małe rzeczy zaczynają zmieniać sposób, w jaki patrzymy na siebie.
Co dla Ciebie oznacza „zadbać o siebie”?

Czasami największe zmęczenie nie pochodzi z pracy.
Pochodzi z poczucia:
„Ja cały czas muszę być silna”.
Dla dzieci.
Dla rodziny.
W pracy.
W domu.
I nawet kiedy masz gorszy dzień, robisz swoje.
Może właśnie dlatego tak potrzebujemy innych kobiet, przy których nie musimy niczego udowadniać.
Możemy powiedzieć:
„Dzisiaj było ciężko”.
I to wystarczy.
Nie każdy dzień musi być produktywny.
Masz obok siebie kobietę, przy której możesz być po prostu sobą?

Można mieć dobrą pracę i jednocześnie marzyć o czymś swoim.
Jedno nie wyklucza drugiego.
Wiele kobiet przez lata wybiera bezpieczeństwo.
Rozumiem to.
Są dzieci.
Kredyt.
Rachunki.
Odpowiedzialność.
Dlatego myśl o własnym biznesie potrafi jednocześnie ekscytować i przerażać.
Ale własna działalność nie musi oznaczać, że jutro składasz wypowiedzenie.
Można zacząć małymi krokami.
Można się uczyć.
Można sprawdzić siebie, zanim podejmie się większą decyzję.
Gdybyś wiedziała, że nie możesz ponieść porażki — czego spróbowałabyś zawodowo?

Nie chcę już czekać na moment, kiedy wszystko będzie idealne.
Bo zawsze znajdzie się:
jakiś rachunek,
jakiś obowiązek,
jakiś problem,
coś do zrobienia.
Dlatego coraz bardziej wierzę w małe decyzje.
Dzisiaj zrobię jedną rzecz.
Jutro następną.
A po roku mogę być w zupełnie innym miejscu niż dzisiaj.
Zmiana rzadko wygląda jak wielka rewolucja.
Najczęściej wygląda jak małe decyzje powtarzane wystarczająco długo.
Jaki jeden mały krok możesz zrobić dla siebie jutro?

Ile razy powiedziałaś sobie: zacznę, kiedy…?
Kiedy schudnę.
Kiedy dzieci będą większe.
Kiedy będę miała więcej czasu.
Kiedy będę lepiej wyglądała.
Kiedy sytuacja finansowa się poprawi.
I mijają kolejne miesiące.
A idealny moment jakoś nie przychodzi.
Sama coraz mocniej uczę się jednej rzeczy:
nie muszę mieć wszystkiego poukładanego, żeby zrobić następny krok.
Czasami trzeba zacząć właśnie wtedy, kiedy trochę się boisz.
Nie perfekcyjnie.
Po prostu zacząć.
Co odkładasz od dawna, czekając na „lepszy moment”?

Uczeń przerósł mistrza ❤️
Kto mnie dobrze zna, ten wie, że kiedy moje dzieci były małe, w naszym domu bardzo często pachniało goframi.
Wpadały koleżanki, znajomi, dzieciaki, a ja wyciągałam gofrownicę i zaczynało się pieczenie.
To był taki mój mały domowy rytuał.
Wczoraj gofry zrobiła jedna córka, a dzisiaj druga.
I wiecie co? Chyba oficjalnie mogę powiedzieć: uczeń przerósł mistrza. 😄
Jedna robi rewelacyjne gofry z cynamonem, takie aromatyczne, że trudno skończyć na jednym.
Druga, dzięki pracy w kawiarni i doświadczeniu, które tam zdobyła, robi je niesamowicie chrupiące.
Naprawdę takie, jak te najlepsze gofry jedzone latem nad morzem.
I kiedy patrzę, jak sobie radzą, mam ogromną radość.
Bo kiedyś to one stały obok mnie i czekały, aż mama upiecze kolejną porcję.
Dzisiaj to ja mogę usiąść i czekać, aż one podadzą gofry mnie.
I właśnie takie zwykłe chwile najbardziej pokazują mi, jak szybko płynie czas.
Dzieci dorastają, uczą się, próbują i zaczynają robić pewne rzeczy nawet lepiej od nas.
I chyba właśnie o to chodzi — żeby przekazać im coś swojego, a później z dumą patrzeć, jak robią to po swojemu.
A czasem jeszcze lepiej. ❤️
Macie w domu coś takiego, czego nauczyłyście swoje dzieci, a dzisiaj to one robią to lepiej od Was?