Psk. Ecem Yaşar

Kıskançlık çoğu zaman partnerimizle ilgili değildir.

İçimizde “kaybedebilirim” diyen parçayla ilgilidir.

Çünkü kontrol etme ihtiyacı, çoğu zaman sevginin değil; kaybetme korkusunun dilidir.

Her alarm gerçek bir tehdidi göstermez. Bazen sadece eski yaralar bugünün ilişkisine ses verir.

Peki seninki gerçekten sezgi mi, yoksa geçmişin bugüne bıraktığı bir alarm mı?

Çocukluğumuz bugün yaşadığımız birçok şeyi etkileyebilir. Ama bu, hayatımızın geri kalanını onun belirleyeceği anlamına gelmez.

Geçmişi anlamak, ona sığınmak için değil; bugün daha farklı seçimler yapabilmek içindir.

İçinizdeki çocuğu fark edin. Ama hayatın direksiyonunu yetişkin yanınıza bırakın.

İyileşme, tam da bu sorumluluğu aldığınız yerde başlar. 🌸

Kendini geride hissetmen, gerçekten geride olduğun anlamına gelmez.
Çoğu zaman seni yoran şey hayatın değil; onu başkalarının zaman çizelgesine göre değerlendirmek.

Kendi ritmine güven. Çünkü herkesin yolu, zamanı ve hikâyesi birbirinden farklıdır.

Bunu duymaya ihtiyacı olan biriyle paylaş 🤍

Peki, bu izolasyon döngüsünü nasıl kıracağız? Yapabileceğin 4 net adım:

Kalabalıkları Unut: 20’li yaşların geniş arkadaş grupları geride kaldı. Enerjini sadece yanında kendin olabildiğin 1-2 gerçek dosta harca.


Mikro Bağlar Kur: Mahalledeki baristaya hal hatır sor, spordaki yabancıya “Günaydın” de. Bu minik anlar, aidiyet hissini hızla geri getirir.

Tutkularını Paylaş: Bu yaştan sonra sıfırdan arkadaş bulmanın en kolay yolu ortak ilgi alanlarıdır. Bir kursa veya atölyeye katıl, sohbet kendiliğinden başlayacaktır.

Ekrandan Kop: Sosyal medyadaki o “mükemmel ve çok sosyal” hayatlar yanılsamadan ibaret. Telefonu bırak ve ayda en az bir kez yüz yüze buluşmayı ajandana sabitle.

Hayatı yanlış yaşamıyorsun. Sadece ilişkinin ve hayatın evrimleştiği yeni bir dönemdesin. Kendine şefkatli ol.

Beden bazen bizim susturduğumuz sesi konuşur.

Çünkü bastırılan her duygu bir yere gitmek zorundadır. Kimi zaman mide ağrısı olur, kimi zaman boğazda bir düğüm, kimi zaman da geçmeyen bir yorgunluk…

Sorun sadece “stresli olmak” değildir.
Bazen beden, uzun zamandır söyleyemediğin cümlelerin yükünü taşır.

Kendine şu soruyu sor:
Bedenim bugün bana ne anlatmaya çalışıyor?

Yorumlara tek bir kelime bırakabilirsin. Belki ilk kez bedeninin sesini duymaya başlarsın. 🤍