Gül Ayyıldız

Kimse bilmez,
uzun gecelerden aldığın hasarları.
Uyandığını bilirler.

Yürüdüğün yollarda kaç kez düşüp,
kaç kez kalktığını bilmez kimseler.
Yürüdüğünü görürler........
Pencere önlerinde üşüdüğün anları,
özlediğin anıları bilmez kimseler.

Topla düşlerini.
Gülümse!
Sen lazımsın sana, herkesten ziyade.

Seçil Oğuz

Herkes bir parçanı götürür giderken.
"Kimileri derdinden faydalanır, kimileri sevginden!
"Kimi çaresizliğinden yakalar, kimileri güveninden!
"Eksilmişsin, üzülmüşsün kimin umurunda..!
Kimileri sırtından vurur, kimileri kalbinden...

Derler ki;
Yüreğine merhamet hırkası giydirmeyenin,
dilinde sevgi eğreti durur...
Merhametle kalın...!

Üç ya da beş yıl sonra farklı isimlerde, belki farklı yerlerde anlatılacak bir hikaye mi kalacak bizden geriye.

Yani bunca şiir
Bunca uykusuz gece
Bunca ah
Bunca özlem
Hiç olmamış mı olacak.

Hani denizin mavisinde sevişen güneşin
Gözlerine taşıdığım o elmas parıltıları
Çiçeklerin taç yapraklarında öptüğümüz o çiy taneleri
O renklerinde gülümsediğimiz zakkumlar
O her dem çiçek açan sardunyalar
Bir de hep sana benzettiğim o şımarık papatyalar
Hepsi bir hikaye mi olacak.

Hepsi bu mu yani.

Yani nefesim nefesine değmeden
Dudaklarım alev almadan saçlarının ateşinde
O sonsuz sarhoşluk hiç yaşanmadan
Bize ait bir gün aydınlığı düşmeden yer yüzüne
Öyle sessiz sedasız
Öyle hiç olmamış gibi çekip gidecek miyiz sahiden

Kendimden vaz geçtim
Şiirlerin ahı kime kalacak
Kime yazılacak bu sevdanın günahı
Bir yüreği taşımak bunca ağırken
İki yüreğin vebali kimin boynuna

Hani toprak olacaktık gökten düşen yağmura
Hani saksıda çiçek
Hani kırda gelincik tarlası
Hani çobanın kavalına türkü
Türküye ses olacaktık

Varsın bana yazılsın bu isyan.
Varsın araf'lar benim
Kıyam'lar senin olsun
Altı da bir yeryüzünün senden uzaksam eğer üstü de bir
Sıratın ötesinde bekleyen cenneti neyleyim.
Sen yoksan eğer

Yılmaz Pirinççi

Ört üzerimi hüzün
vakit gece
Sancısı tutar birazdan anıların
O eskimeyen şarkıyı çalar kemancılar
"Şimdi uzaklardasın"
Aldırma der; sokaktaki ihtiyar
Sabah olur avunursun

Seçil Oğuz

Düşünmek…
Hayatı ne karmaşık bir hâle sokuyor.
Aklımda yalnızca bir cümle kaldı:
“Güzel bir gün… ve ben yaşıyorum.”

Oğuz Atay

Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin

Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin

Nazım Hikmet Ran

Bir başka kişiye ait olduğunu bildiğiniz birini sevmek…
Ölüm gibi bir şey.

Acıtan içinizi,
yakıp kül eden kimi zaman.

İmkânsız dünyaların bir parçası olmak…
Özlemek…
Susmak…
Sabretmek…
Belki binlerce gün beklemek…

Akşamüstleri çıkmaz sokaklara sapmak,
sokakların ışıltılı yollarında, onun varlığında gizlenmek…

Yaz yağmurlarında ıslanmak,
sonbaharda yaprak dökmek…

Onsuz, yalnız dahi adım atamamak…
Kalakalmak öylece yıllar içinde,
hayatın ona ait dört duvar açmazlarında…

Ve bir gün sonsuza gitmek…
İçinizde ona ait ne varsa, gömmeden alıp…

Çığlıklarını, haykırışlarını duymamak…
Geri dönüp bakmaya korkmak…
Bakmaya korkmak bıraktığın her şeye;
yüzüne, gözlerine…
Belki de tekrar sevemeyeceğini bilmekten.

“Seni seviyorum”ların birbirine karıştığı
imkânsız bir aşkın ebedi parçası olmak…

Parçası olmak, özlemek,
belki kavuşmak… Hepsi bu.

Özlemek işte…
Sana ait olmayan birini.

Ne sahip olduğundur hayat,ne de umdukların bunca zaman.

Yüreğin kadardır hayat!
Seviliyorsan renkli, seviyorsan siyah beyaz..!!

Can Yücel

Gel seninle koyu bir çayın deminde ..
İnsanlıklarını satanlara inat oturup türkü dinleyelim.

'Kalbi zarif insanlara,
Dili tatlı insanlara,
Niyeti güzel insanlara,
Yolumuz
''R A S T G E L E''

İsteyen istediğini düşünebilir zerre umrum da değil ,
Geçtim o evreleri, ipi sapı takıp dert ettiğim günleri...

Spontan yaşıyorum artık,
Hesaba kitaba zaten ermez aklım..
Sıradan günler , sıradan bir hayat işte benimki ,
Uyu uyan kâh iş güç , kâh tembellik yan gel yat modun da...

Çokta değişen bir şey yok aslında,
Sevdiklerimi yine seviyorum,
Sevmediklerimi hala sevmiyorum mesela...

Ben de matematik böyle ,
Bilmem ben sıfıra değer vermeyi ,
Tam olandan çıkartıp eksiğin üzerine koyup sonuç elde etmek için kendimi yiyip bitirmeyi...

Oldum olası sevmem zaten ,
İpte karışıklığı
İnsanda karmaşıklığı ...

AHRÂZ SNR