projekt.JESTEM

Lęk o zdrowie rzadko jest naprawdę o zdrowie.

To jeden z najbardziej wyczerpujących rodzajów lęku, bo wygląda racjonalnie, przecież „lepiej sprawdzić”. I właśnie dlatego tak trudno z niego wyjść: każde badanie daje ulgę na chwilę, a potem niepokój wraca z nową rzeczą.

Jeśli znasz to z własnego ciała- nie jesteś hipochondrykiem, którego trzeba „uspokoić”. Twój układ nerwowy próbuje odzyskać poczucie bezpieczeństwa jedyną metodą, jaką zna. Można nauczyć go innej.

📍 Pracuję z osobami, które doświadczają zaburzeń lękowych, ataków paniki, derealizacji i depersonalizacji. Łączę neuroplastyczność, regulację układu nerwowego i hipnozę, bo lęk trzeba przepracować tam, gdzie naprawdę mieszka.

Przez lata myślałem, że jestem słaby.

Każdy atak paniki, każda noc bez snu, każde drżenie rąk przed spotkaniem- odbierałem jako dowód, że coś jest ze mną nie tak.

Inni dają radę, a ja nie. I najgorsze: przestałem przez to lubić siebie.

Dopiero później zrozumiałem, że mój układ nerwowy nie był zepsuty. Był nadgorliwy. Wyczulony do tego stopnia, że włączał alarm nawet wtedy, gdy nie było żadnego realnego zagrożenia.

To zmienia wszystko. Bo „weź się w garść” do kogoś w trybie alarmu działa tak samo jak „po prostu wstań i biegnij” do kogoś ze złamaną nogą. Mózg w panice nie ma dostępu do logiki- reaguje 200 milisekund zanim w ogóle zdążysz pomysleć.

Nie jesteś słaba/ nie jesteś słaby. Masz po prostu czujny system, którego można nauczyć, że jest już bezpiecznie.

📍 Pracuję z osobami, które doświadczają zaburzeń lękowych, ataków paniki, derealizacji i depersonalizacji. Łączę neuroplastyczność, regulację układu nerwowego i hipnozę, bo lęk trzeba przepracować tam, gdzie naprawdę mieszka.

Chodziłem na terapię. Dobrą terapię.

Znałem swoje wzorce na pamięć. Umiałem je nazwać, opisać, wytłumaczyć skąd się wzięły. Na sesji wszystko się układało.

A następnego dnia ciało reagowało dokładnie tak samo jak wcześniej.

Długo nie rozumiałem dlaczego. Aż do mnie dotarło: rozmawiałem z tą częścią siebie, która już wszystko wiedziała. Problem siedział tam, gdzie słowa nie sięgają.

Bo świadomość rozumie ale to nie ona trzyma alarm. To nie wadą terapii to po prostu nie jej rejon. Świadomość daje wgląd. Reszta wymaga dotarcia głębiej, do tej części, która mówi obrazami i odczuciami w ciele, nie zdaniami.

Dla mnie momentem przełomu była hipnoterapia. Nie dlatego, że terapia była złan ale dlatego, że dopiero połączenie obu rzeczy ruszyło coś, co latami stało w miejscu. 🌿

📍 Pracuję z osobami, które doświadczają zaburzeń lękowych, ataków paniki, derealizacji i depersonalizacji. Łączę neuroplastyczność, regulację układu nerwowego i hipnozę, bo lęk trzeba przepracować tam, gdzie naprawdę mieszka.