Sarah Deloof coachen met paarden

~ Eens niet mijn woorden, de kracht van paarden~

Vertellen vanuit je eigen ervaring/professie is één iets, maar nu is het eens vanuit de ervaring van een cliënt.

" Donderdagavond had ik een gesprek met een nachtverpleegkundige die ook met paarden bezig is. Vooral coaching met paarden. Ze vertelde mij dingen waardoor ik ook weer begon na te denken over coaching met paarden (dieren). Ik dacht dat het al iets was dat bij meer mensen bekend geraakt, maar toch is de weg naar coaching met dieren blijkbaar een grote drempel of hoe moet ik het zeggen..

Ikzelf heb al veel coaching met paarden maar ook met de therapiehond gehad. Ik weet dat dit voor mij zoooo veel doet om mijn hoofdje wat leger te maken. Dus ik zou zeggen, als er iemand twijfelt, neem de stap om toch eens te proberen. Of als iemand tips heeft om het laagdrempeliger te maken, shoot!
Ik werk waarschijnlijk op een heel andere manier met paarden dan de verpleegkundige, maar 1 ding is hetzelfde...onze liefde voor paarden. Als er iets moeilijk te begrijpen is voor mij, legt ze het soms in uit in woorden die met paarden te maken hebben, waardoor ik het beter begrijp.

En onze gesprekken eindigen soms wel met blokkades van mij, maar dat is ook omdat ik mij op die moment heel veilig voel en voel dat ik niet tegen alles moet zitten vechten. Net zoals bij de paarden dus.. daar voel ik mij ook enorm veilig en kan ik mijn emoties ook loslaten.
Op deze moment zitten mijn emoties echt weer vast, want ik zit terug thuis,zonder begeleiding dit weekend."

Dankbaar 🙏🏼 een dame met vele talenten.

~ Motivatie en mindset ~

Ik volg een cursus voor de paarden. Collection through connection van Equisit Way Of Life .

In een notendop: verzameling op een natuurlijke manier boven halen bij je paard dmv de taal van energie.

Maar een groot deel gaat eigenlijk over de mindset van de ruiter. Overtuigingen. Vastgeroest. Hoe geef je niet op en gooi je het over een andere boeg? I love it!

Maar is het zo anders in coaching? Waarden, normen en overtuigingen. Het antwoord is aanwezig als de juiste vragen gesteld worden. Positief en zorgzaam.

Een filmpje dat ik niet direct verwachte maar wat me wel aanzette tot denken, enjoy!

The Most Motivating 6 Minutes of Your Life | David Goggins FAT, LAZY AND UNFOCUSED. David GogginsCheck out Tom Bilyeu's chann...

~ Persoonlijke groei~

Ik ben deze pagina gestart nadenkend over de mentale en fysieke gezondheid van ruiter en paard. Dat doe ik nog steeds. Door de kudde te observeren en mij blijvend onder te dompelen in een bad van cursussen.

Maar intussen ben ik ook een horse reflected coach en horse reflected kindercoach. SD-Camp werd geboren. Vanuit mijn professie als psychiatrisch verpleegkundige, verdiep ik me graag meer in de wereld van autisme en adhd. Maar ook ontwikkelingstrauma is nog steeds lopende. Bij de paarden ligt de focus op Vrijheidswerk en verzameling vanop de grond.

Nieuwe paden om te bewandelen met de ervaring van de voorgaande. Nog steeds doe ik aan yoga. Maar nu steeds vaker met 2. Anna vraagt steeds vaker zelf om de mat. Het helpt mij fysiek fit te blijven en mijn 'core' stevig te houden, aangezien ik nu wat minder met de paarden rijd. Maar met Anna mocht ik de 5 minuten salamander yoga ontdekken. 5 minuten op 24 uur enkel 'Anna-tijd'. Ze leert bewegingen ontdekken bij zowel fijne als grove motoriek. Het levert vaak hilarische taferelen op. Ik gebruik het om haar energie op te wekken wanneer ze nog wat slaperig 's ochtends is of om haar meer tot rust te brengen voor het slapen gaan.

Ik blijf mijn hersenspinsels neerpennen. Soms meer gericht op coachen, dan weer gericht op de paarden maar ook de yoga blijft terug keren. Alleen is het nu allemaal in een vernieuwd jasje.

Heb je bedenkingen, suggesties of vragen? Aarzel dan niet om contact op te nemen. Op www.sd-camp.be staat tevens mijn informatie gebundeld.

Tot gauw!

~Waarom kiezen voor therapie/coaching met dieren?~

"U kan niet goed slapen? Ik schrijf u iets voor!", "u heeft brandend maagzuur? Ik schrijf u iets voor." " U heeft bijwerkening van het eerst geneesmiddel? Ik schrijf u iets bij."
En ga zo maar door.

Soms zet ik ellenlang medicatie klaar. En de dag nadien is het mogelijk dat er nog een geneesmiddel bij is gekomen. Vaak, te vaak, symptoom behandeling.

Maar wat gebeurt er met de oorzaak? Waarom niet vaker infosessies over slaaphygiëne met tips en tricks? En altijd moeten praten? Waarom geen knuffelsessie met een dier? Gewoon even zijn. Niets hoeven zeggen.

Een aantal jaar geleden schafte men de kmo portefeuille af voor opleidingen coaching met dieren. Ik geloof dat het ondertussen een richting is die volop gepromoot wordt. Dieren doen iets met een mens, ze stellen geen verwachtingen. Je moet niets als je bij hen bent. Maar als je je niet best voelt zorgen ze wel onvoorwaardelijk voor je.

Deze week was er sprake over besparen in de gezondheidszorg. Over wat gaan deze besparingen? Budgetten zijn al vrij klein. Het is vaak roeien met de riemen die we hebben. Al heb ik een vraag vermoeden dat er niet bespaard zal worden op farmacie...

Ik klink nu wel heel negatief over onze gezondheidszorg. Er is wel degelijk professionele en goede hulp, alleen niet altijd even vlot en toegankelijk. En ieder gaat ten slotte voor zijn eigen rekening, dat is nu eenmaal een feit.

Sinds de geboorte van Anna zit ik met een tandvleesontsteking. Vanalles gedaan. Eerst moest de ontsteking weg. Maar het lukte me niet. Niets aan te doen. Wachten. Sterker nog, ik kreeg het gevoel dat de tandarts de schuld bij mij legde. Geen juiste tandpasta, geen goede poetstechniek,.. ondertussen gaat het door. Het voelde niet juist. Ik ondernam stappen en ging naar een parodontoloog. De volgende afspraak wordt men hele gebit in kaart gebracht en tal van onderzoeken gedaan, maar vooral: ik ga de oorzaak kennen 🤷🏼‍♀️. Dan denk je: " wat als ik nu zelf geen stappen had ondernomen?"...

Er zijn wachtlijsten, en medicatie kan een ondersteunende noodzaak zijn. Maar het lost niet altijd iets op. Niet dat het hoeft, maar vaak is het wel een hulpvraag van een cliënt waar niet aan voldaan wordt.

Hoe zou het zijn indien de klassieke gezondheidszorg zich verenigd en hand in hand zou gaan met coaches? Zoveel nood aan begeleiding voor mensen (kinderen, jongeren en volwassenen) met speciale noden. Jongeren die steeds meer op jonge leeftijd te maken krijgen met suïcidale gedachten. Zich niet goed voelen. Misschien droom ik van een wereld die er nooit zal komen, maar hé, is het geen mooie droom?

In ieder geval koesteren we onze dieren. Ze zijn elk van hen een belangrijk onderdeel in onze leefwereld.

~Spelen met energie~

Ben je een persoon met veel of weinig energie? Ben je jezelf bewust van je energie en hoe dit uitstraalt op je omgeving?

Heb je een paard dat hoog in energie komt van zodra je nadert en heb je geen idee hoe dit komt? Of moet je steeds achter je paard aan hollen om hem in beweging te krijgen?

Laten we kennismaken!

Op 10 oktober organiseer ik een dag waarbij je meer te weten komt over energie, hoe deze uitstraalt maar vooral hoe je zelf invloed kan uitoefenen op je energie.

En dit alles gaan we bekijken bij de paarden. Hoe reageert een paard op jou? Kan jij met je "lage" energie een paard in beweging krijgen? Of zit er meer in je dan je denkt? Kom het ontdekken!

👉🏼 Zaterdag 10 oktober
👉🏼 Van 10u tot 16u
👉🏼Voor iedereen vanaf 16 jaar
👉🏼Geen ervaring met paarden vereist
👉🏼Zowel theorie als praktijk
👉🏼Investering: 25 euro (Inbegrepen: water, thee en koffie, fruit als versnapering. Zelf te voorzien: lunch)
👉🏼 Inschrijven via mail: [email protected] of via Whatsapp: 0479 41 77 27
👉🏼 Lotenhulle

Exacte locatie en informatie bij inschrijving.

Laat de energie stromen!

~A wake up call~

Het zicht dat geen enkele paardeneigenaar wil zien bij zijn paarden, een liggend paard dat krachtvoer laat staan.

Dat was mijn ochtend. Snel duidelijk dat mijn merrie zich heel ongemakkelijk voelde en buikpijn ervoer. Het leek in eerste instantie op koliek. Met dank aan de dierenarts voor de vlugge interventie konden we acute koliek uitsluiten.

Einde zomer, de herfst laat zich voelen. Temperaturen koelen snel af 's nachts. Overdag gaan we terug vlotjes richting 20°. Met enige gevoeligheid lijken de temperatuurschommelingen zich op haar buik te hebben gefocust.

Daarnaast vermoed ik ook nog een stressfactor. Met medicatie en toezicht konden we snel constateren dat het beter ging. Maar bij deze een wake up call. Niet enkel eten, zand, stilstand,.... Kan buikpijn veroorzaken. Houd ook rekening met de temperaturen tijdens de overgang. En daarnaast ken je paard!

Lieve groet,

Sarah & co

~Waarom kiezen voor coaching en een beginnend onderzoek~

Twee topics in één post. Net een mooie eerste editie van groeien met ponies achter de rug. Tijd voor zelfreflectie en evaluatie.

Ik begon mezelf de vraag te stellen: " Waarom kiezen voor coaching?" En "welke coach kies ik dan?", "Zijn er niet teveel coaches?"

En zo komen er plots een aantal vragen voort uit 1 vraag.

Soms lijkt het allemaal wat veel, of heb je het gevoel op een kruispunt te staan waarbij een keuze moet gemaakt worden. Grenzen leren aangeven. Dit kunnen voor volwassenen redenen zijn om even te gaan verdiepen zonder de drempel naar een psycholoog te moeten nemen.

Hetzelfde geldt voor kinderen. Een vol hoofd, veranderingen in gezinssituaties,... Soms merk je 'iets' op bij je kind maar praten lukt niet altijd goed. Dan kan kindercoaching hulp bieden zonder drastisch in te moeten grijpen. In de jungle van het opgroeien, met de huidige maatschappelijke druk, social media,... Even een helpende/begeleidende hand (en/of hoef) kan helpen hierbij.

Wachtlijsten zijn lang en misschien ben je zelf, als ouder, je draagkracht aan het verliezen. Dan kan een coach hulp bieden. Hetzij om jouw draagkracht opnieuw wat op te bouwen, hetzij om je kind mee te ondersteunen in een bepaald proces. Dus nee, ik denk niet dat er een teveel aan coaches zijn.

Met de paarden, houd ik wel van het buitengevoel. De meeste coaches werken met een kennismakingsgesprek, dan kan je al een idee krijgen van hoe die te werk gaat en/of er een klik is.

En dan een stukje onderzoek. Terwijl ik mij verdiep in de wereld van de kinderen, wordt ik vaak geconfronteerd met labels, diagnostiek en de bijkomende muren waar men tegenaan loopt. Vaak denken we antwoorden te vinden in de klassieke gezondheidszorg maar hoe meer mensen ik spreek hoe meer vragen er opduiken.

Mijn eerste stukje verdieping gaat over kinderen met de diagnose adhd , waarbij medicatie aanbevolen wordt, maar die de eetlust doet afnemen. Ik mocht ondervinden dat dit een topic is. Op zich niet direct een punt voor in de coaching maar het deed me wel nadenken vanuit mijn job. Welke problemen treden er op, welke tools en tips zijn hierbij, in hoever worden ouders ondersteund (want tegenwoordig wordt er gehamerd in veel ziekenhuizen op meer betrokkenheid met de context). En dat mag mooi klinken, de realiteit zegt vaak heel wat anders.

En dit punt mag dan wel niet direct iets voor in de coaching zijn, het hangt er wel mee samen. Structuur, focus, energie leren doseren, omgaan met emoties,... Dit komt vaak aan bod in een sessie. Maar wat met de lunchtijd? Ga je pushen? Op wat ga je inzetten als je reeds een gehele tijd gewerkt hebt rond positive empowerment?

Zowel in men job als verpleegkundige als in de coaching, tracht ik een holistische mensvisie te hanteren.

Wil je graag meewerken aan dit stukje onderzoek? Is het herkenbaar en wil je graag een ervaring delen? Dan hoor ik het graag! Dit kan in een comment hieronder of liever via mail: dit kan: [email protected].

Waar een deur sluit, opent er een ander.

Ben je benieuwd naar wie ik ben en wat ik doe, kijk dan gerust eens op: www.sd-camp.be

Tot gauw!

Liefs,
Sarah