80 ler

Sen de mi aynı şeyleri hissediyorsun?
Yorumlara yaz, belki yalnız olmadığımızı hatırlayız birlikte ❤️

Huzurun başlangıcıdır deniz...

Deniz küser, kuşlar gider; geriye sadece sessiz bir veda kalır. 🌊🕊️ İçindeki fırtınayı dindir..."

ize bugüne kadar anlatılan 'pozitif düşünme' tavsiyelerinin çoğu aslında neden işe yaramıyor biliyor musunuz? Çünkü kalbiniz kırıkken 'iyiyim' demek, kanayan bir yaraya sadece çiçek bırakmaya benziyor. O çiçek yarayı iyileştirmiyor, sadece üzerini örtüyor.iyi degilim...

Öyle....

Bazı bağlar sessizdir.
Ne söz ister ne de kan bağı…
Yanında kalır, yoluna eşlik eder.
Gerçek dostluk bazen iki patinin arasında saklıdır. 🤍

Bazen en korkutucu olan fırtına değil, bu mutlak sessizliktir. ✨
​Deniz böyle dümdüz olduğunda, insan ister istemez kendi içine bakıyor. Kaçacak bir dalga sesi, saklanacak bir gürültü yok... Sadece sen ve dürüstlüğün. Belki de hayatındaki o 'fırtınalı' dönemler, bu ağır sessizlikle yüzleşmemek için çıkardığın gürültülerden ibaretti.
​Bugün bu durgunluğa bak ve sor kendine: Gerçekten huzurlu musun, yoksa sadece yorgun mu? 🕊️
​Bu sessiz deniz sana neyi fısıldıyor? Korkuyu mu, yoksa huzuru mu? Aşağıda buluşalım... 👇
​ #2026

Çoğu zaman hayatımızdaki bitişleri birer "kayıp" olarak görüyoruz. Oysa doğa bize her akşam muazzam bir ders veriyor: Hiçbir güzellik sonsuza dek aynı ışıkta kalmaz. ✨
​Eğer güneş, günün sonunda batmaya direnseydi; ne yıldızları görebilirdik, ne de yeni bir sabahın umuduna yer kalırdı. Bazen senin de hayatında bazı şeylerin "batmasına" izin vermen gerekir. Bir ilişkinin, bir işin ya da artık seni beslemeyen bir alışkanlığın sona ermesi; aslında yeni bir versiyonuna yer açmaktır.
​Unutma; batışlar, doğuşların habercisidir. Karanlıktan korkma, dinlenmeye bak. 🕊️
​Şu an hayatında neyin 'batmasına' izin vermen gerekiyor? İçindeki o sesi buraya fısılda... 👇
​ #2026

canımizmir💙 ̇lhamver
​Bazen hayat tam da bu kare gibi... Bir yanımız bahar bahçe, umut dolu; diğer yanımız simsiyah bulutlar, fırtına öncesi sessizlik. ✨
​İçimdeki bu kontrastı seviyorum aslında. Çünkü biliyorum ki; gölge olmadan ışığın, hüzün olmadan huzurun kıymeti bilinmiyor. Şehrin karanlık tarafında kalanlar güneşin doğuşunu, aydınlık tarafındakiler ise bulutların ağırlığını bekliyor.
​Sevdiğim insanlara veda ederken ya da kendimi değersiz hissettiğim yerden giderken de böyleyim; bir yanım sızlıyor, diğer yanım özgürleştiği için nefes alıyor. Karanlığa bakıp korkmuyorum artık, çünkü güneşin nerede saklandığını biliyorum. 🕊️
​Senin ruhun bugün şehrin hangi yakasında? Aydınlıkta mı, yoksa bulutların altında m