Really, Mommy?

คนไทยไกลบ้าน คุณคือมาสเตอร์เชฟคนต่อไปค่ะ มาแคนาดาได้ 400 วันกินอาหารไทยไปแล้ว 399 วันไม่เกินจริง แม่ตำน้ำพริกหนุ่มเอาแคปหมูจกกินแล้วลูกจะกินนักเก็ตแช่แข็งไปโรงเรียนได้เหรอคะ พี่ว่ามันไม่ใช่ ตอนนี้ปิดเทอม Spring Break แล้วค่ะได้พักร่างจากการทำข้าวกล่องซักที แน่นอนถ่านมาเฉพาะที่หน้าตาดี วันไหนข้าวกล่องขอไปที = ไม่ถ่ายนะคะ 📸🍜🍝🍲🥘🍳🥛

ใช่ค่ะห่อข้าวเหนียวไก่ย่างไปโรงเรียนให้ลูกค่ะ ข้าวเหนียวดำด้วยค่ะ 55555

รีวิวมหากาพย์หางานในแคนาดา

คุณแม่ไม่ได้หายไปไหนมาหรอกนะคะ หายไปทำงานสลับหางานสลับเลี้ยงลูก ชีวิตเพิ่งจะเริ่มลงตัววันนี้เราเลยจะมาเล่าว่า 8 เดือนที่ผ่านมาเราหาทำอะไรกันไปบ้างค่ะ

แน่นอนมาถึงเดือนแรกๆยังอ้างกับตัวเองว่าฉันกำลัง settle down อยู่แก หัดนั่งรถไฟรถบัสซื้อของตรงไหนอะไรยังไง สำรวจเมืองสำรวจผู้คน กุ๊กกิ๊กกุ๊กหม่ำ

ซักพักเอาล่ะเรามาหางานกัน ไอ้เรามันก็พวกข้อมูลเยอะซะด้วยสิ อ่านมาเยอะ ไหนดูซิ เค้าว่าแคนาดาชอบ resume แบบไหน ต้องทำยังไง อะลอง แก้ๆปรับๆส่งสมัครรัวใน LinkedIn แบบภัยความมั่นแล้ว 1

ลืมบอกว่าเราเป็น HR สาย Corporate เคยทำโรงพยาบาล บริษัทน้ำมัน บริษัทรถยุโรป ก็มั่นหน้าพอตัวว่าถึงเราจะไม่ได้เรียนจบในแคนาดามามันก็น่าจะพอใช้ได้ น่าจะพอหางานได้แหละ

มั้ง

2 เดือนผ่านไป เงียบจังวะ ใจคอเริ่มไม่ดี หรือเราจะต้องดำเนินตามรอยคนไทยในต่างแดนด้วยการหางานร้านอาหารไทยทำคะ เอาละเว้ย อะไรไม่เคยทำก็ต้องทำแล้วค่ะ มา! 5555

สมัครไปสองร้าน สรุปได้ทำร้านใกล้บ้าน เดินทางสะดวกมากกกแบบรถไฟสองป้าย กลับดึกก็โนแคร์ (แต่จริงๆแคร์นิดนึง) พอเริ่มงานเออเห้ยสนุกจัง จำเมนู เสิร์ฟอาหาร คุยกับลูกค้า แล้วร้านคือ busy มากกกกโต๊ะเต็มเกือบทุกคืน บางทีต้องหมุนโต๊ะแล้วหมุนโต๊ะอีกแต่สนุก

แต่ด้วยความงานร้านอาหารมันจะเป็น part time อะเนอะ ชั่วโมงที่ได้ก็ไม่มาก สนุกจอยแค่ไหนก็เกิดความไม่พอใช้เพราะเงินที่ได้แค่ซื้อกับข้าวก็หมดแล้ว

พักเสิร์ฟแล้วแวะกลับมาโหมดหางานออฟฟิศซักครู่ ระหว่างนี้พอดีเรารู้มาจากน้องคนไทยว่าที่ Calgary มีหน่วยงาน non-profit สำหรับคนที่มี PR แล้วก็มีประสบการณ์ทำงานนอกแคนาดา โดยเค้าจะช่วยหา mentor ให้เราเพื่อเพิ่มโอกาสในการหางาน เราก็ลองหาแล้วสมัครส่ง resume ไป ซักพักก็มีคนของหน่วยงานติดต่อมาขอ video call กับเราเพื่อถามประวัติการทำงาน เสร็จแล้วเค้าก็บอกว่าเค้าหา mentor ให้เรา โดยอาจจะใช้เวลาประมาณ 1 เดือน แล้วเดี๋ยวเค้าจะช่วยให้เราได้ทำความรู้จักกันแล้วเริ่ม mentoring session

เราโชคดีมากได้ mentor ภายใน 2 อาทิตย์ เราเป็นสาย HR แล้ว mentor ที่เราได้เป็น Labour Relation Manager ที่วิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนี้ พอเริ่มคุยกันแล้วทางโครงการแจ้งว่าต้องมีการ mentoring อย่างน้อย 1 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ เป็นระยะเวลาอย่างน้อย 1 เดือน จะ call, video call, coffee chat อะไรก็แล้วแต่ถนัด ส่วนเรากับ mentor ของเราคือเน้น video call แต่มี coffee chat บ้างเพื่อความไม่เบื่อ 🤣

แล้ว Mentor คือดีมากกกกกกกกนั่งช่วยดูช่วยปรับ Resume ทุกบรรทัด ทุก. บรร. ทัด. จริงจัง 1 เดือนแรกคือการปรับ resume, LinkedIn ล้วนๆ ระหว่างนั้นเราก็สมัครงานไปเรื่อยๆ ทุกอาทิตย์เค้าก็จะถามว่ามีอะไรอัพเดทบ้าง มีตำแหน่งไหนที่เราสนใจบ้าง ถ้าเค้ามี connection เค้าจะช่วย refer ให้

แล้วการหางานที่ Canada มีสิ่งนึงที่มันสะเทือนใจชาวคณะแบบเรามากๆ แบบที่สุดของความฝืน ความไม่ชอบ ซึ่งมันก็คืออออออ

Networking

อีผี คนเราจะ Networking ไปทำไร อ๋อ ไปหางานค่ะ เพราะงานที่นี่ 90% มาจาก connection

งงมั้ยคะ ใครไม่งงดิฉันงงค่ะ ไอ้บ้าเอ๊ย น้ำตา introvert หลั่ง ทำไมเราต้องทำความรู้จักคนเพิ่มด้วย ไปเจอคนใหม่ๆก็นิ่งเป็นก้อนขี้หมาอยู่แล้ว นี่ยังต้องเข้าไปคุยไปทำความรู้จักเผื่อให้ได้งานในอนาคต

แต่กฎข้อแรกของการ Networking หางานคือ ห้ามของานค่ะ 'Never ask for a job'

Sumimasen what the f**k 5555555 เมื่อกี้นี้ใครยังไม่งงให้เริ่มงงได้แล้วนะคะ ให้ไปเจอคนเพื่อสร้าง network หางานแต่ห้ามของานเค้านะ ความสัมพันธ์แบบใด แต่โอเคได้!!! มา!!!!

โชคดีที่องค์กรที่เราสมัครไปตอนแรกเค้ามีจัดกิจกรรม Networking ให้ด้วย ช่วงก่อนหน้านี้เราได้ไปงานที่เค้าจัดกับ Deloitte, Shell, City of Calgary แล้วก็มีงานอื่นอีกประปราย เราก็ไปแบบเกร็งๆ กลับมาก็คุยกับ mentor เค้าก็จะแนะนำว่าควรทำยังไงในครั้งต่อไป

โดนส่วนมากการ Networking สิ่งที่ได้ก็คือ Network ใหม่ๆแหละ ถ้าคุยกันแล้วคลิกถูกคอก็จะขอ connect กันใน LinkedIn ไป ซึ่งเป็นเรื่องดีนะเพราะการหางานใน LinkedIn เวลาเราเจองานที่อยากทำแล้วเรามี connection ที่ทำงานในนั้น เราสามารถทักไปถามเค้าเกี่ยวกับตำแหน่งหรือขอคำแนะนำได้ (ขอให้เค้า refer ก็ได้นะถ้าดูแล้วเหมาะสม)

แน่นอนระหว่างนี้ Network เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เราก็อัพเลเวลการหางานขั้นต่อไป นั่นก็คือ

Coffee Chat

อีหอยเอ๊ยแค่จะหางานทำไมมันต้องขั้นตอนมากมายขนาดนี้ด้วยวะคะ 555555 แล้ว Coffee chat คือการขอคนที่เรารู้จักหรือไม่รู้จักก็ได้ อาจจะจากการ Networking หรือจากการใจสู้ทักไปหาเค้าใน LinkedIn แล้วก็ขอนัดเค้าไปกินกาแฟ เป็นการกินกาแฟเพื่อ Network อีกที

ใครก็ได้ช่วยทิตยาด้วยค่ะทำไมคนเราต้องนัดคนไม่รู้จักไปกินกาแฟด้วย เพื่อนมีมากพอแล้วไม่อยากรู้จักคนใหม่ๆอีกต่อไปแล้วในชีวิตนี้

แต่แม่ mentor ของเราก็บอกว่าเธอต้องหัด คนที่เธอกินกาแฟด้วยวันนี้อาจแนะนำให้เธอรู้จักกับคนที่สามารถ refer หรือหางานให้เราในอนาคตได้ ว่าซ่าน ฝืนไว้ลูกฮึ้บไว้

ฮึ้บก็ฮึ้บ

ฝืนใจทัก HR ที่เจอตอน Networking ไปคนนึง นัดเจอกันเรียบร้อย เช้าวันนัดอยากหลับแล้วตื่นมาพบว่าเป็นแค่ความฝัน แต่ก็ไม่สมหวังต้องกลั้นใจฝ่าหิมะมากินกาแฟแบบไม่รู้รสกับคนที่เราเคยเจอแค่ครั้งเดียว แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ ก็สนิทกันมากขึ้นอีกระดับ เครจบ แล้วไงต่อ 55555

อย่าลืมนะคะระหว่างนี้เรายังเสิร์ฟอาหารฉ่ำอยู่แบบเงินเข้าแล้วออกเลย เดือดร้อนงานมากขึ้นเรื่อยๆแล้วค่ะ ขนหน้าแข้งบางลงทุกวันทุกวัน พูดแล้วขนลุกคั่ก

ช่วงนั้นเรามีสมัครงานเรื่อยๆทั้งใน LinkedIn Indeed แต่ก็เงียบเป็นเป่าสาก อย่างมากก็ได้แค่ auto reject email ให้ท้อแท้เล่น พูดตรงๆว่าสมัครไป 100 กว่าที่ แบบไม่เอาไรแล้ว กดรัว แต่ก็เท่านั้นค่ะ เงียบกริบ

แต่จริงๆเราก็มีสัมภาษณ์ไปหลายทีเหมือนกัน ส่วนมากจะเป็น recruitment agency แบบพวก Adecco, Manpower โทรมา ครึ่งนึงตกไปเลยเพราะเวลาเค้าถามว่าประสบการณ์เรานี่ที่แคนาดาไหมแล้วเราบอกว่าไม่ใช่ เค้าจะตอบแบบคลาสสิกว่าลูกค้าเค้าอยากได้คนที่มี Canadian Experience

จดไว้นะคะคำนี้ Canadian Experience

โดนเทแล้วโดนเทอีกเพราะไม่มี Canadian Experience พยายามบอกแล้วว่าแต่เราทำ shared service model มาก่อนนะ ตบกับคนยุโรปข้ามทวีปจากกรุงเทพชั้นก็ทำมานานมากไม่เคยมีปัญหาการทำงานหรือ culture เลย

แต่ก็ไม่นำพา ถึงจะผ่านไปสัมภาษณ์ได้ก็ตกสัมภาษณ์อีกรอบอยู่ดี เพราะคนเค้ามีประสบการณ์ที่เค้าอยากได้มากกว่าเรามั้ง

เอาไงดีวะ

ปรึกษาแม่ mentor ที่พึ่งทางใจ

แม่บอกคนมาใหม่หางานครึ่งปีไม่แปลก เธอจะได้งานแน่ๆชั้นมั่นใจ ที่ตรงนั้นอาจจะยังไม่ใช่ของเรา resume เธอดีมากแล้ว ตอนนี้เธอก็ networking เก่งมากแล้ว อย่าใจร้อน ทุกอย่างต้องใช้เวลา

โอเคแม่ว่าไงเราว่างั้น ตอนนี้คือเป็น loop นรกวนไปวนมา สมัครงาน เสิร์ฟ สัมภาษณ์ หางาน networking เสิร์ฟ

ด้วยความว่างจัด เราเลยหาคอร์สออนไลน์เรียนเพื่อพัฒนาตัวเอง เพราะเห็นหลายที่อยากได้คนใช้โปรแกรมที่เราไม่เคยใช้ได้ เราก็เรียนออนไลน์เอา certificate มาแปะใน linkedin แก้เกมซะเลย เพราะกลางวันก็ว่างอยู่แล้ว เรียนไปเรียนมาเพลินๆ HRIS ระบบที่ไม่เคยใช้เอย Power BI เอย เอาไปเอาเข้าไป

อย่าลืมนะคะ loop นรกยังวนอยู่ แต่เพิ่มเป็น สมัครงาน เรียนออนไลน์ เสิร์ฟ สัมภาษณ์ หางาน networking เสิร์ฟ สมัครงาน เรียนออนไลน์

จังหวะนี้มีร้านคาเฟ่ขนมหวานของคนไทยในเมืองเปิดหา Junior Manager Full Time อั๊ยยะ หรือนี่จะเป็นหนทางความมั่นคงอีกระดับของการเงินกันนะ สมัครซะดีกว่า สรุปเจ้าของเรียกทดลองงานแล้วรับเริ่มงานอาทิตย์หน้าเลย มือสั่นแจ้งลาออกร้านอาหารไทยเพราะคาเฟ่ full time สลับร่างทำสองที่ไม่ได้จริง

มาเริ่มงานคาเฟ่เอ้าเพลินอีก ชงชาปิ้งขนมปังปั้นบิงซู ฟีลสาวคาเฟ่มินิมอลมินิใจที่เราใฝ่ฝันเหรอเนี่ย

ฝันได้แปบนึงมี recruiter ทักมาในลิ้งอิน บอกว่ามีตำแหน่งมาเสนอ เค้าอยากได้คนทำ HRIS ประสบการณ์ 5-10 ปี เคยทำ Oil&Gas ใช้ power BI เป็น

เฮ้ยนี่มันเราชัดๆ แต่จริงๆ power bi ไม่เคยใช้แต่เราเรียนออนไลน์อยู่ บอกไปว่าใช้เป็นจ้าเรียนมาแล้ว ทางนั้นบอกโอเคเลิศเว่อสาวเดี๋ยวส่ง resume ให้ลูกค้าแปบ เอาล่ะความหาทำก่อนหน้านี้เริ่มออกดอกออกผลแล้วค่ะ 555555

สรุปได้นัดสัมภาษณ์ที่บริษัทกับ HR Manager, HRBP อาทิตย์ถัดไปเลย เราก็ยังคงทำบิงซูอยู่ พอถึงวันก็ไปสัมภาษณ์ เอาจริงๆนี่น่าจะเป็นการสัมภาษณ์ in person ครั้งที่ 5 ของเราที่แคนาดา รู้สึกว่าทำได้ค่อนข้างดีเลย ครั้งแรกเละเหมี๋ยนหม๋า ทาง HR บอกว่าจะแจ้งผลภายในอาทิตย์นี้ไม่เกินอาทิตย์หน้า ระหว่างนี้มีอะไรสงสัยให้อีเมลถามได้เลย

เวลาผ่านไปแบบช้ามากกกกกกก วันรุ่งขึ้นหลังจากสัมภาษณ์เป็นวันหยุดงานที่คาเฟ่พอดี recruiter ก็โทรมาบอกว่าทางนั้นต้องการ offer positionให้เรา อยากให้เริ่มงาน 18 มีนานี้เลย เดี๋ยวจะส่งอีเมลรายละเอียดแล้วก็คอนแทรคต่างๆมาให้

แกเอ๊ยยยยตอนนั้นกำลังเดินไปขึ้นรถไฟ ทุบแขนพี่จุ๊บปั๊กๆๆๆๆๆแบบกรี๊ดดดดดดได้งานแล้วโว้ยยยยย อยากตะโกนดังๆ มันโล่งแบบสุดๆ ที่เคยเครียดเคยสงสัยตัวเองระหว่างทางว่าหรือจริงๆเรายังไม่เก่งไม่ดีพอมันหายไปหมดแล้ว ตอนนี้นั่งนับเงินแล้วตาลอยกับภาษีที่ต้องจ่ายแทน 5555555

นับเวลาจากตอนที่เราเริ่มปรับเรซูเม่หางานจริงจังก็เป็นเวลาครึ่งปีพอดี งานที่เราได้คือถือว่าดีเลย ออฟฟิศอยู่ในเมือง เข้า 2 วันทำงานที่บ้าน 3 วัน ค่าตอบแทนแบบกุมหัวภาษีที่ต้องหัก ยังคงวนเวียนกับบริษัทน้ำมัน ถือว่าไม่เร็วแต่ก็ไม่ช้า

เป็นกำลังใจให้ชาว corporate ทุกท่าน ตอนนี้ยังคิดอะไรไม่ออกแต่ถ้าใครอยากรู้เรื่องการหางานหาทำ networking ต่างๆทักมาได้เลยเรายินดีให้คำแนะนำ เราเข้าใจมากๆกับการทำอยู่เองคนเดียวแล้วสงสัยว่านี่มาถูกทางปะวะทำไมไม่ได้งานซักที 555555

ส่วนทิตยาตอนนี้ต้องซื้อทีวีกับเตรียมค่าตั๋วก่อนค่ะ สัญญากับท่านลูกทั้งสองไว้ว่าได้งานออฟฟิศเมื่อไหร่จะซื้อทีวีให้

สาธุ

2024 เป็นปีแรกในชีวิตที่ออกจาก comfort zone แบบอย่างแท้จริงง คนที่โหยหาความมั่นคงในชีวิตแบบทิตยาถึงกับลาออกจากงานประจำมาทำอิหยังวะที่แคนาดาแบบตีตั๋วเที่ยวเดียวหอบลูกหอบผัวมาด้วย คือปกติเรา never in a million year แน่นอนเพราะเกลียดที่สุดคือความไม่ชัวร์ แต่ก็ทำไปแล้วค่ะสาว sorry not sorry 👁🫦👁

เป้าหมายเดียวจริงๅคืออยากให้เด็กๆมีโอกาสในอนาคตมากกว่าเดิม คุยกับพี่จุ๊บว่าเรามาทำภารกิจพ่อแม่นะ ลูกโตเข้ามหาลัยแล้วเราจะกลับมาต่อนยอนสองตายายที่ไทยก็ได้ ถ้าอยู่กันแค่สองคนคงชิวอยู่ไทยใช้ชีวิตแบบ privileged ต่อไป ฝุ่นช่างหัวมันสิไม่ตายจากฝุ่นก็ตายจากอย่างอื่นอยู่ดี

ตอนนี้อยู่แคนาดามาได้ 6 เดือนแล้ว เราก็รู้สึกว่าเราโอเคนะ คนชอบถามว่าเด็กๆเป็นไงปรับตัวได้มั้ย ก็จะบอกตลอดว่าอย่าห่วงเด็กเลย ห่วงอีพ่ออีแม่เถอะ ลูกชิวมากกก มีแค่บ่นว่าทำไมคริสมาสไม่มี snow แล้วก็เข้าใจว่าย้ายมาประเทศอื่น ถ้าจะไปหาตาตายายยายต้องนั่งเครื่องบินไป ส่วนพ่อแม่ก็ปรับตัว ช่วยกันเป็นทีม ตอนนี้ยังไม่ลงตัวดี ก็หวังว่า 2025 หลายๆอย่างจะเข้าที่มากขึ้น

อีกอย่างที่ลืมไม่ได้เลยในปีนี้คือต้องอวยยศพี่จุ๊บ สามีแห่งชาติสุดหล่อพ่อเจ้าประคุณของทิตยาด้วยที่ร่วมภารกิจด้วยกัน ตั้งแต่เริ่มดำเนินการเอกสารทุกอย่างตอน 2022 จนเอกสารผ่านต้นปี 2024 มันไม่ง่ายมันไม่สบายเลย เทียบกับตอนอยู่ไทยที่เช้ามากดแกร้บสั่งกาแฟสั่งข้าวเช้า เที่ยงกินข้าวร้านไหนก็ได้ชิวๆ บ่ายๆกดสั่งชานมมากินเติมพลังเบาหวาน เย็นกดหาของอร่อยกล่อมก่อนนอน ตอนนี้จะเช้ากลางวันหรือเย็นก็ทำข้าวกินเองวนไป ไปข้างนอกก็ทำข้าวพกขนมน้ำอะไรไปเอง แต่ปริญญ์ชอบมากเพราะได้กินแต่ของถูกใจ ปัณณ์คือแค่มีของกินก็พอใจแล้ว

2025 ก็เข้ามาดิ 🎇🍾

อ่านข่าวแล้วมันเจ็บหัวไปหม๊ดดดด ชีวิตเราต้องมาลุ้นจุ่มซีเคร็ตผู้นำประเทศอีกกี่รอบอ่อคะ 💀 มาทานพาสต้าชิกเก้นลิงกวินี่เฮอเบิ้ลลลซ๊อสสำหรับชาวต่างประเทศแบบเราๆคลายความปวด head กลุ้ม heart กันค่ะ 🍝

เอ้าเร่เข้ามา มาดูหนังฟรีกันจ้า ห้องสมุดจัดกิจกรรม Movie in the Park เรื่อง The Little Mermaid 2023 🧜‍♀️ เข้าทางคุณนายปัณณ์ที่กำลังชอบเจ้าหญิงพอดี จัดฟรีใกล้บ้านแบบนี้ก็จัดไปสิคะสิคะสิคะ

แล้วจัดดีนะว่าบาป เดินเข้าสวนมาได้ยิน Part of Your World นำมาก่อนเลย เค้ามีลูกโป่งยักษ์ให้ลองทำเล่นเอง มี Meet with mermaid แบบจ้างนางเงือกมานั่งให้คุยกับเด็ก เล่นกลิ้งลูกแก้วโชว์ ชวนทากลิตเตอร์ให้แต่สาวบ้านนี้เขินมาก เขินสิงร่างแม่ไม่กล้าเข้าไปหาเค้า มี bouncy castle เด็กดูหนังเบื่อๆก็วิ่งไปกระโดด ระบายสี อ่านหนังสือ ทั้งหมดจัดในสวนหมดเลย ตึกห้องสมุดก็อยู่กลางสวนนั่นแหละ มีป๊อปคอร์นแจกฟรีด้วย คนดูก็ปูเสื้อกางเก้าอี้นั่งดูในสวน เรียกให้สวยก็ Movie in the park แบบไทยบ้านๆก็หนังกลางแปลงล่ะจ้า 📽

ดูจบอิ่มจับตังอยู่เกือบครบ ไม่ขอคอมเม้นหนังละกันเพราะนี่ดูไปมองหน้ากับพี่จุ๊บไปแบบเออเอาน่ะเพลงเพราะดี เซบาสเตียนดูสุกพร้อมกินไปหน่อยแต่ก็เข้าใจแหละสีจริงมันบ่าด๊ายยยย 🦞💀

และนี่คือสวนแถวบ้านที่เราชอบเดินมา ส่วนมากจะมาเล่นเครื่องเล่นสนาม กินข้าว นั่งดูนกดูดอกไม้ต้นไม้เรื่อยเปื่อย จริงๆแถวบ้านมีสวนใหญ่ๆ 3 สวน อีกสองอันเดินข้ามสะพานไปนิดเดียวแต่สวนนี้มีของดีที่อีก 2 ที่ไม่มีนั่นก็คือ Wading Pool นั่นเองงง

Wading pool กับ Spray park มีอยู่หลายที่ตามสวนในเมือง จะเปิดช่วงฤดูร้อนให้คนเล่นฟรีคลายร้อนเพราะมันร๊อนนนนนนน ด้วยความที่อยู่ในสวนอะ ต้นไม้ร่มเงาเยอะมากก็หาที่หาทางปูผ้ากางเก้าอี้กินจุ๊บกินจิ๊บอะไรกันไป ใครจะอาบแดดก็อาบไปค่ะแต่ทางนี้ลากผ้าหาร่มไม้ตลอด

วิ่งๆวนๆเล่นน้ำเสร็จคุณนายหมดแรงนอนหลับคร่อกอยู่กลางสวน ส่วนเฮียพลังเหลือวิ่งไปเล่นของเล่นกลางแดดเผาหัวอีกเกือบชั่วโมง 🌞

ชอบแค่ไหนไม่รู้แต่กลับบ้านมาสองท่านแพลนกันแล้วว่าพรุ่งนี้จะไปกินข้าวเที่ยงที่สวน เล่นน้ำเล่นของเล่นอยู่จนถึงเย็นกินข้าวเย็นต่อแล้วค่อยกลับบ้าน ไม่ถงไม่ถามคนทำกับข้าวซักคำเลยลูกเอ๊ย 🤣

เหล่าเบอร์รี่เกิดใหม่เป็นแยมแล้วค่ะ บอกตรงๆตอนทำนั่งมองในหม้อแล้วก็สงสัยว่ามันจะเป็นแยมกี่โมง หรือจะจบแค่เบอร์รี่ต้มแฉะๆ ถ้าเป็นอย่างหลังจะเททิ้งเงียบๆแล้วไม่พูดถึงเบอร์รี่อีกเลย โลกต้องไม่รับรู้เรืองนี้ 555555

เพื่อนบอกว่าง่ายมาก ผลไม้ 2 น้ำตาล 1 ไฟอ่อนคนจนเหนียวๆติดหม้อ เกลือเลม่อนปิดท้าย จบปิ้ง

ได้!

ล้างเบอร์รี่รอไว้แล้ว ตวงมาก่อน 2 ถ้วย ถ้าเสียก็มีอีกชุดให้ลองแหละวะ อ่ะ เปิดไฟโยนเบอร์รี่ลงหม้อ เทน้ำตาลตาม

หน้าตามันแปลกๆเหมือนลูกหยีคลุกน้ำตาลบอกไม่ถูก เราต้องทำอะไรผิดพลาดซักอย่าง แต่เอาน่ะเดี๋ยวสุกมันก็ยุบ

ซักพักน้ำตาลเริ่มละลาย แต่ทำไมยังดูแปลกๆ เบอร์รี่นี่เราควรโยนลงหม้อทั้งลูกๆแบบนี้ไหมนะ ไหนลองกูเกิ้ลดู

อืม มีคนบอกให้แบ่งมาปั่นหน่อย แต่ผลไม้คนละแบบมันเชื่อไม่ได้หรอก ไหนลองหาแยมบลูเบอร์รี่ซิลักษณะทางกายภาพคล้ายคลึง

สสารในหม้อเดือดปุดๆๆ มือนึงคนไม่หยุดมือนึงไถจอ เราจะแก้ไขสถานการณ์ได้แบบใดบ้าง

สรุปเค้าบอกให้บี้ๆหน่อย อีผี ว่าแล้วเชียว แยมบ้านไหนผลไม้มาเป็นลูกคั่กๆทั้งหม้อวะคุณ โว้ย เดือดปุดๆเป็นน้ำยาสรรพรสแล้วก็บี้ตามมีตามเกิดในหม้อนี่เลยละกันค่ะ บี้ๆๆๆ สู้เค้าสู้เค้าสิวะอีหญิง

คนไปบี้ไปประมาณสามช่วงชีวิต น้องได้กลายเป็นแยมจริงๆแล้วค่ะคุณ เรามันเจปัง มันมาสเตอร์เชฟ เลเวลต่อไปไส้อั่วเท่านั้นนะคะนะคะนะคะ 🍯🫐

วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า แต่ฉันไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมา ขาไปไม่เท่าไหร่ ขากลับแทบอยากขอนอนพักก่อนแล้วค่อยกลับพรุ่งนี้ 🏕

เหตุเกิดจากพี่จุ๊บชวนไปกินข้าวกับพี่คนไทยที่บ้านซึ่งฉ่ำมงมาก น้ำเงี้ยวข้าวซอยตำแตงยำแหนม กินเสร็จพี่ๆเค้าก็ชวนไปเก็บเบอร์รี่ นี่ก็แบบ อ๊ะยังไงนะมันมีสวนที่มีพุ่มเบอร์รี่งี้เหรอ นึกภาพไม่ค่อยออก แต่คนไทยใจง่ายแบบเราใครชวนไปไหนก้ไปอยู่แล้วปะ

เดินออกจากหน้าบ้านมาซักพักเอ๊ะออกนอกเส้นทางเท้า เดินอีกหน่อยทางทรงขึ้นเขา เดินไปต่ออ๊ะป้ายระวัง Coyote ซักพักทางลาดลง เริ่มเห็นเป็นป่าเขาลำเนาไพร อีผีนี่มันการเดิน trail เดินป่าที่เคยแค่ได้ยินแต่ชีวิตนี้ยังไม่เคยคิดจะทำเหรอคะ อยู่ดีๆปุบปับรับโชค พอคิดดีๆว่าไปแล้วต้นเบอร์รี่แบบใดมันจะมาเติบโตริมถนนให้คนเด็ดเอากลับไปจิ้มน้ำพริกกินแบบยอดกระถินแถวบ้านเอ่ย 🌿🍒

แต่เอาจริงเดินไปไม่มากก็เจอพุ่มเบอร์รี่ให้เก็บแล้วแหละ สองศรีพี่น้องเก็บกันจอยมาก เก็บแบบไม่คิดเลยว่าใครจะกิน เก็บไปก่อนสนุกจัง ขาเดินกลับต้องขึ้นทางลาดเดียวกับขามา สองท่านขาหมดแรงพ่อแม่แบกขึ้นหลัง พอกลางทางพ่อแม่ก็ใกล้สิ้นใจด้วย 5555555 เดชะบุญพี่ๆที่ไปด้วยกันรับหิ้วเด็กขึ้นไปให้หนึ่งหน่วย ถึงบ้านกินกันแบบหิวโหยเติมพลังกันสุดชีวิต

ว่าแต่ทางเราจะเอาเบอร์รี่ที่เก็บมาทำอะไรคะ ถ้าทำแยมจะมีสามีหรือบุตรหลานท่านใดกินหรือไม่ หรืออิแม่ต้องทำเองกินเองทั้งหมดนี่คะ วันๆพันกว่าเรื่อง ปวดศรีมิเคยได้พั๊กกก

สำหรับทุกท่านที่ผ่านไปผ่านมานะคะ ก็อยากจะแจ้งให้ทราบว่าทางเรามีอินเตอร์เนทบ้านแล้วจ้า ขอต้อนรับตัวเองกลับเข้าสู่โลกออนไลน์ค่าาา

ก่อนหน้านี้ใครโทรใครวิดิโอคอลมาไม่รับไม่โทรกลับโปรดอย่าน้อยใจ ไม่ได้ดังแล้วแยกวงแต่เนทหมดจริงๆจ้า วอนพ่อแม่พี่น้องช่วยเห็นใจการเปิดๆปิดๆเนทของทางเราด้วย

ฟีลลิ่งตอนนี้เหมือนเดินออกจากถ้ำสู่แสงสว่างแห่งความศิวิไลซ์ ฟีลแอนนา for the first time in forever จัสมินขี่พรมเหาะ a whole new world เดี๋ยวนี้เรฟเจ้าหญิงเยอะมากเพราะคุณนายที่บ้านท่านมาทรงเจ้าหญิงทุกวัน

ตอนนี้เป็น summer ของแคนาดา ร้อนนนนทุกวัน แถมวันก่อนไฟดับตอนเกือบสี่ทุ่ม ละพ่อล่อดับไป 3 ชั่วโมง ตอนแรกยืนงงว่าแล้วนี่ต้องโทรหาใครให้มาช่วยเอ่ย? โทรหาตึกตึกไม่รับ ยืนท้าวเอวรอสายอยู่หน้าระเบียงเพราะร้อน ปล่อยลูกแทะไอติมรอไฟมาในห้อง เพื่อนผู้บ่าวร่วมคอนโดคนนึงเดินออกมาเกียมวีนฉ่ำ วีนให้ทุกคนที่หนีร้อนมายืนหน้าระเบียงฟัง ละคอนโดแค่สี่ชั้น นางวีนหน้าตึกตอนสี่ทุ่มทุกคนก็แบบ อะเชิญๆว่ามาเดี๋ยวจะฟัง

หนุ่ม: ชั้นโทรนานมากกว่าจะติด แล้วพอชั้นบอกว่าไฟดับ อีปลายสายมันบอกให้ชั้นโทรถาม city ก่อนนะว่ามันดับตรงไหนบ้างแล้ววางสายใส่ มันทำแบบนี้กับเราได้เหรอ (เสียงสูง)

เจ๊ห้องข้างๆติดกับห้องเรานางนั่งอยู่หน้าระเบียงเหมือนกันก็ถามแว่วๆว่าว้าย เหรอ มันวางสายใส่เหรอ ต๊าย

หนุ่ม: ใช่มั้ย! มันหน้าที่หล่อนรึเปล่าที่ต้องโทรเช็ค ทุกคนคะ (มองกวาดระเบียงทุกชั้นรวมห้องนี่ด้วย) เราต้องกระหน่ำโทร โทรให้มันอยู่ไม่ได้ เราอยู่ไม่สุขมันก็ต้องทรมานพร้อมเรา เราต้องทำอะไรซักอย่าง!

กิ่ง: นี่รอสายมาสิบนาทีแล้วนะ ไม่มีคนรับเลย /ยื่นมือถือให้ดู อีกมือถือไอติมดูดจุ๊บจั๊บ

หนุ่ม: เธอโทรเบอร์อะไร ไหนมาเช็คเผื่อมีเบอร์อื่น

กิ่ง: /บอกเบอร์

หนุ่ม: /พยักหน้าแบบเธอทำดีแล้ว โอเคเบอร์เดียวกัน

สาวข้างห้อง: เดี๋ยวเราโทรไปเรื่อยๆละกัน

หนุ่ม: ใช่มั้ย เราต้องแจ้ง ช่วยกันแจ้งไป

ทางเราเลยเปิดใช้เนทที่มีอยู่น้อยนิดกูเกิ้ลหาว่าไฟดับในเมืองต้องทำไง ก็ได้เบอร์บริษัทที่ให้บริการไฟฟ้าที่เราใช้อยู่พร้อมเบอร์โทรพอดี ได้เบอร์แล้วรีบปิดเนทแล้วกดโทร มีข้อความบอกว่าตอนนี้มี outage ในโซนบ้านเรา เจ้าหน้าที่กำลังเร่งหาสาเหตุแก้ไข เจ้าหน้าที่อาจจะไม่ว่างรับสายจ้า ตรู๊ดดดตรุ๊ดๆๆๆ /สายตัด

กิ่ง: เมื่อกี้โทรไปหา Enmxx เค้าบอกว่ากำลังแก้ไขนะ แต่เป็น auto message อะ

หนุ่ม: เหรอ เธอโทรหา Enmxx แล้วเค้าว่างั้นเหรอ กำลังซ่อมใช่มั้ย

กิ่ง: ว่างั้นอะ นี่ว่าจะโทรดูอีกทีเผื่อมีคนรับ

หนุ่ม: ขอเบอร์หน่อยสิชั้นลองมั่ง /เดินมาตรงระเบียง

กิ่ง: /ให้เบอร์

หนุ่ม: ท้าวเอวเดินไปโทรริมถนน ใครรับสายคนนั้นโดน

เจ๊ข้างห้อง: /ยกตีนพาดโต๊ะเอาหนังสือพัดตัว ร้อนเนอะ

หนุ่ม: /วางสาย โอเค คงไม่มีใครรับแต่เค้ารู้แล้วว่าโซนเรากับที่ไหนก็ไม่รู้อีกที่กำลังไฟดับแล้วซ่อมกันอยู่ ก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากรอแหละ อะ ไป /ตบมือ แยกย้าย

แล้วนางก็เดินสับเข้าตึกขึ้นห้องตัวเองไป นี่เดาว่าเป็นคนชั้น 3 ที่ชอบออกมานั่งอ่านหนังสือกินผลไม้หน้าห้องตอนบ่ายๆ การพบปะกับชาวคอนโดเราต้องเริ่มจากเหตุการณ์แบบนี้เหรอคะ

แล้วสรุปคืนนั้นไฟมาเที่ยงคืนกว่าเกือบตี 1 ยมแล้วยมอีก สาธุ

Here's to summer in Calgary ค่าาา ☀️☀️☀️

เนทบ้านยังไม่มี เนทมือถือใกล้สิ้นแล้ว ทางสว่างสู่ความศิวิไลซ์ก็ต้องไปห้องสมุดสิคะสาว📚

และนี่คือ Calgary Central Library ที่เป็นหนึ่งใน public library เราสามารถสมัครสมาชิกฟรี ยืมหนังสือหรืออุปกรณ์ได้คนละ 99 ชิ้น จองใช้ห้องประชุม ใช้อินเตอร์เนท ยืมคอมพิวเตอร์ ปริ้นท์เอกสาร ใช้บริการสารพัดได้ฟรี โดยแค่เราอาศัยอยู่ใน Calgary ก็สามารถใช้บริการได้แล้ว

ช่วงนี้ทางเรามาทุกวันเพราะ Central Library อยู่โซน downtown ที่ไม่ไกลจากบ้าน เดินมาขึ้นรถไฟสถานีช่วงกลางเมืองเป็น free fare zone คือขึ้นฟรีได้ ไปถึงตรงห้องสมุดพอดี จริงๆนั่งจากหน้าบ้านก็ได้แค่มันเลยโซนขึ้นฟรีมาสถานีนึง ลูกพระเจ้าตากแบบเราก็เดินสิคะ เดินมาขำๆสถานีนึงขึ้นรถไฟฟรีฉ่ำไปกลับทุกวัน เธอเก่งมากมิสซิสสร 🤑

ที่มาบ่อยเพราะมายืมหนังสือให้ท่านทั้งสองอ่าน หนังสือเยอะมากกก มีทุกแบบให้เลือกจริงๆ นักสืบหน้าก้นยังมี 🍑 แล้วโซน Children Library ที่นี่ก็ใหญ่มาก ของเล่นเยอะ มีของเล่น มีกิจกรรมตลอด เครื่องเล่นปีนป่าย เปลี่ยนๆไปทุกอาทิตย์ วันดีคืนดีก็มีเจ้าหน้าที่จัดกิจกรรมให้เด็กเล่นเกม switch เต้นสะบัด มีเล่านิทานประกอบไวโอลินให้ฟังหน้าห้องสมุด แจกผลไม้ แล้วก็มีพวกกิจกรรมที่ต้องลงทะเบียนล่วงหน้าอย่างพวก arts, coding, reading challenge

เอาจริงๆห้องสมุดมีอีกเยอะมากแต่มาที่นี่บ่อยสุดเพราะมันมาง่ายแล้วก็น่าจะใหญ่ที่สุดแล้ว (มั้ง) ถ้าเนทบ้านมาติดแล้วก็ยังคงมาแหละแต่อาจจะไม่ถี่ขนาดนี้แล้ว 🤣🤣

แล้วนี่เพิ่งโดนโทรเลื่อนนัดติดตั้งจากวันศุกร์นี้เป็นวันเสาร์อิแม่แทบขาดใจ ได้โปรดมาติดอินเตอร์เนทที่บ้านของฉันด้วยจ้า 🥹💻