Homemade Ticiana Creams.

Faleminderit te gjithe ju qe moret kohen tuaj per te me uruar.

Ju falenderoj me shpirt 🧡🧡🧡 gezimet na bashkofshin te gjithe.

A flower therapy day.

I treated myself with flowers and herbs the same way I love to trait people, animals, nature and objects. All have life in my perception. In love with souls not characters, egos and narrow mind. I love the transparence, the delicate and Angels around. When I am afraid of the reality, I prefer to sleep and be in another dimension.

Sending love to all the lovers outside there. To those that are in love with the nature, with their self or with a partner.

Take a step away from people and outside world and connect yourself with the nature energy.

Kemi harruar te hedhim foto natyrale. Sot, vendosa te hidhja nje ne tille, sesi kujdesem cdo mengjes per veten, sepse trupi yne ka nevoje per perkujdesje, dashuri dhe masazhe qe percillen nepermjet duarve tona dhe jo nepermjet shiringave.

Thanks per guashen pink dhe qe me udhezove si ta perdor cdo dite ne fytyre.

Searching for beauty and life through forest 🌳

Seychelles 🇸🇨 it’s a place that reminds me hundreds of years ago, how people were connected more to the nature, to their roots of being all together as family. It’s not a modern life, there are not many facilities as in Europe. It’s a country where nature is everything to you.

For halloween 🎃 we did an art workshop in Seychelles.

Painting in Seychelles, like in old periods, like our ancestors. I am happy to have this experience and sharing with all of you 🇸🇨🌞

I made my own beach towel 🧘‍♂️🌿 with leaves and flowers 🌺

Kur jetoni në natyrë, e kuptoni se sa i pambrojtur jeni. E kuptoni që jeta është më e egër se të zgjoheni nga gjumi në një shtrat të ngrohtë dhe të përballeni për disa orë me njerëz të lodhur dhe të hutuar me egon e tyre, me pamjaftueshmërinë e tyre në mendje. Sa pak dimë për jetën dhe sa pretendojmë se dimë gjithçka. Në natyrë, ju e kuptoni se jeni vendi i pushimit të një merimange helmuese, një mushkonjë vdekjeprurëse, një gjarpër nën një gur ose ndonjë kafshë të urryer. Në këtë foto, gjithçka duket e qetë, por nën pyjet dhe malet e një ishulli në kontinentin e Afrikës, kupton se nuk ka asgjë më shumë se një ushqim për një kafshë të urryer, një pushim për një maniak, një krijesë egoja e së cilës duket se të jetë gjëja e fundit që mund të mendosh për arritjen e ditës. Ky ishte mësimi shpirtëror që mora dje. Pikerisht ne nje moment qe une dhe burri im u ndame per nje kohe pasi ti i the qe jam ulur e pres sepse nuk kam force te ngjitem me lart, por ti shko pak me tej dhe une te pres ne. të njëjtin vend. Ai u largua për 10 minuta dhe ato 10 minuta më duken si shekuj. Më kapi një panik emocional kur thirra emrin e tij dhe zëri u mbyt nga pemët e larta dhe uji që rridhte nga malet. Zëri im nuk dëgjohej as 5 metra larg dhe nuk arrinte më tek burri im. Një degë peme dukej si një gjarpër, frika ime po merrte ngjyra dhe forma të ndryshme që kishin të bënin me pasigurinë time. Aty kuptova sa e mbrojtur është një kafshë e vogël, një krijesë që nuk ka nënë sepse mund të vritet rrugës për të kërkuar ushqim. Aty kuptova se ne ankohemi dhe se jeta na duket e mërzitshme, se po ndjekim egot me njëri-tjetrin dhe jo kuptimin e vërtetë të jetës. Jeta është një moment dhe asgjë më shumë.