Marina Naila-beauty sign

Στην αρχαία Ελλάδα, οι κανόνες της ομορφιάς είχαν ιδιαίτερη σημασία και για τα δύο φύλα. Κανένας άλλωστε λαός δεν λάτρεψε την ομορφιά τόσο όσο ο ελληνικός. Το κάλλος ωστόσο, έχει περιγραφεί κατά καιρούς ως “συμφορά” που φέρει τις συνέπειες μιας “ολιγοχρόνιας τυραννίδας”. Η τοποθέτηση του όρου στο σήμερα και η σύγκριση του ρόλου του με το χθες, προκύπτει αναπόφευκτα.

Ο όρος “αισθητική” χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό Αλεξάντρ Μπάουμγκαρντεν, που άνοιξε τον δρόμο σε έναν κλάδο με κεντρικό θέμα τη φύση της ομορφιάς και της τέχνης. Ο καλλωπισμός γίνεται μια έννοια με ιδιαίτερο ρόλο στην αρχαία Ελλάδα. Θέμα πολλών κωμωδιογράφων της εποχής, η γυναικεία φιλαρέσκεια, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Αντιφάνη ο οποίος περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια, τα στάδια της καλλωπιστικής προετοιμασίας μιας κομψής γυναίκας. “Καθαρίζεται πρώτα, τρίβει το δέρμα της, χτενίζεται, σπογγίζει το σώμα της, πλένεται, καθρεφτίζεται, ντύνεται, αρωματίζεται, στολίζεται, αλείφεται με πομάδες”.

Η ομορφιά… το “μήλο της έριδος”
Οι γυναίκες έβαφαν τα χείλη τους με χυμό από μούρο, μολύβια ή τη ρίζα του φυτού αλκέα (μολόχα). Μαύριζαν τα φρύδια με καπνά ή τριμμένο αντιμόνιο, τα βλέφαρα τα σκίαζαν ελαφρά με κάρβουνο. Τις βλεφαρίδες τις έβαφαν πρώτα μαύρες, μετά με μείγμα από ασπράδι αυγού, αμμωνία και ρετσίνι. Τα μαλλιά χρωματίζονταν μαύρα με διάφορα εκχυλίσματα λαχανικών ή με λειχήνες σε αποσύνθεση. Τα ξανθά μαλλιά ήταν επίσης δημοφιλή στην αρχαία Ελλάδα και έτσι ο Μένανδρος αναφέρεται στη σχετική διαδικασία που προϋπέθετε την έκθεση στον ήλιο για κάποιες ώρες ώστε να ξανθύνει το μαλλί.

Η διαδικασία περιποίησης των νυχιών στα χέρια και τα πόδια λέγεται ονυχοκομία, αλλά εδώ θα υιοθετηθούν οι διεθνώς χρησιμοποΗ ιστορία της περιποίησης των νυχιών φαίνεται ότι ξεκινάει το 4000 π.Χ. στη Βαβυλώνα, όπου βρέθηκαν σχετικά εργαλεία από καθαρό χρυσό, τα οποία χρησιμοποιούσαν οι ευγενείς. Τρεις χιλιάδες χρόνια π.Χ., οι Κινέζοι, αναμειγνύοντας αραβική γόμμα, ασπράδι αβγών, ζελατίνη και κερί μέλισσας, δημιούργησαν το πρώτο έγχρωμο βερνίκι νυχιών. Οι Αιγύπτιοι επίσης χρησιμοποιούσαν ως χρωστική βάση τη χένα, για να βάψουν τα νύχια τους. Η βαφή των νυχιών σε αυτές τις κοινωνίες, ήταν ενδεικτική της κοινωνικής τάξης. Έτσι, το 600 π.Χ., κατά τη διάρκεια βασιλείας της δυναστείας των Τσου, ο χρυσός και το ασήμι ήταν τα αυτοκρατορικά χρώματα.

Αργότερα, τα χρώματα αυτά αντικαταστάθηκαν από το κόκκινο και το μαύρο. Οι γυναίκες των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, επιτρεπόταν να χρησιμοποιούν μόνο απαλά χρώματα στα νύχια τους. Η χρήση των αυτοκρατορικών χρωμάτων από κοινούς θνητούς επέφερε τη θανατική ποινή.

Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το κόκκινο χρώμα στα νύχια τους σαν ένδειξη ανώτερης κοινωνικής τάξης. Στην αρχαία Ρώμη, οι στρατηγοί πριν από την εκστρατεία έβαφαν τα νύχια τους έτσι ώστε να ταιριάζουν με τα χείλη τους.

Ο Ιπποκράτης επίσης από το 400 π.Χ., ασχολήθηκε με τη σκληροδερμία, κάλους, υπερκεράτωσεις των κάτω άκρων. Τον 12ο αιώνα μ.Χ. εμφανίστηκαν τα επαγγελματικά μπάνια και στη συνέχεια εμφανίστηκε το επάγγελμα του πεντικιουρίστα. Οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις όμως για επιστημονική γνώση, οδήγησαν στη δημιουργία του επαγγέλματος του ποδολόγου, για το οποίο απαιτούνται όπως και για όλους τους ιατρικούς κλάδους ιατρική γνώση σε συνδυασμό με πρακτική ειδίκευση.
Όσον αφορά στην ποδιατρική, ο Lewis Durlacher ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που αναγνώρισε την ανάγκη για την αναγνώριση της ποδιατρικής ως ενός ξεχωριστού επαγγέλματος και προσπάθησε να ιδρύσει το πρώτο σωματείο επαγγελματιών του κλάδου το 1854 (θα πέρναγε ακόμη καιρός πριν αναγνωριστεί επίσημα).

Γνωστές ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Ναπολέων και ο Λίνκολν είχαν τον προσωπικό τους Ποδίατρο.ιούμενοι όροι, μανικιούρ για την περιποίηση των χεριών και πεντικιούρ για τα πόδια.

έτσι λοιπόν φτιάσαμε και στην δικά μας εποχή και βρισκόμαστε στο 2020 στην Πάτρα στην οδό ακρωτηρίου 73. Ανοίγουμε την πόρτα του καταστήματος Beauty sign marina Naila διακρίνουμε ένα χώρο vintage υψηλής αισθητικής έτοιμο να ανταποκριθεί στης απαιτήσεις κάθε γυναίκας και άντρα. 25 χρόνια εμπειρίας είναι τόσα όσα χρειάζονται για να μας δίνει το κύρος και το διαβατήριο για την είσοδο μας στον χώρο της ομορφιάς.