BSR.healthy4u

ដំរីចូលចាក់ប្រេង

បន្ត៖
លុះព្រឹកឡើង ក្រោយតុបតែងខ្លួនរួច ប្ដីរបស់ខ្ញុំបានណាត់លោកពូអោយគាត់មកទទួលនៅមុខសណ្ឋាគារ ទៅលេងឯឆ្នេរសមុទ្រ ចៅឡាវខេត្តចាន់បុរី
តាមផ្លូវ លោកពូនឹងប្ដីប្រពន្ធរបស់ជជែងគ្នាពីនេះពីនោះ សើចលេងក្អាកក្អាយ ហាក់ដូចជាអ្នកដែលមានការរាប់អានគ្នាតាំងពីយូរយារមកហើយអញ្ចឹង គាត់ញញឹមមានប្រជាប្រិយភាពណាស់ ប្ដីខ្ញុំក៏គាត់សសើគាត់នៅនឹងមុខរហូតមិនដាច់ពីមាត់ដែរ។
ខ្ញុំភ្លេចអស់អ្វីៗ ភ្លេចទាំងក្នុងខ្លួនដែលកំពុងតែផ្ទុកជំងឺដ៏កាចសាហាវមួយហ្នឹងទៀតផង។ ឆ្លៀតពេលទាន់នឹកឃើញ ខ្ញុំក៏កេះប្ដីខ្ញុំអោយសួរទៅគាត់ ដោយពឹងពាក់តែប្ដីខ្ញុំគាត់បែរជាឆ្លើយថា អូនស្គាល់គាត់ប៉ិនណិងហើយ សួរខ្លួនឯងទៅអូន! ព្រោះយើងស្គាល់គាត់ដំណាល់គ្នាទេតើហ៍!.. ពួកយើងចូលទៅកក់បន្ទប់គេងនៅរីសតហ្នឹងមួយយប់ ប្ដីខ្ញុំខលទៅប្រាប់ខាងសណ្ឋាគារថាមិនត្រឡប់ទៅសណ្ឋាគារវិញទេ លោកពូគាត់ទៅចាត់ចែងគ្រប់យ៉ាងមក មានចង្រ្កានសម្រាប់អាំងសាច់ មានកន្ទេលមកជាអ្នកបម្រើក្នុងនោះដើរចូលមកព្រមទាំងពោលទាំងញញឹមថា៖
កុំក្រែងចិត្តអីណ៎ា បានស្គាល់គ្នាហើយសិក្សាចិត្តគ្នាទៅ ព្រហ្មលិខិតបាននាំមកអោយជួបហើយ មិនដឹងពេលណានឹងបានជួបទៀត។ចំណែកខ្ញុំ បានប្ដីបើកដៃ បើកចិត្ត ភ្លេចគិតវែងឆ្ងាយ ស្ទុះមកអង្គុយកៀក ក្បែរកាយសួរទៅគាត់ដោយក្ដីរំភើប តែគាត់ហាក់ដូចជារវៀសណាស់ គាត់ស្ទុះទៅកៀបធ្យូងដែលនៅក្នុងចង្រ្កានស្រាប់រួចថា ប្អូនទាំងពីរអង្គុយចុះ ពេលញ៉ាំអីអញ្ចឹងបងមិនអង្គុយទេ ទល់ពោះ គាត់ងាកមកសើចដាក់ខ្ញុំ រួចពោលបន្ត... ពេលវេលាមាន យើងគិតល្អ ធ្វើល្អរកក្ដីសុខអោយជីវិតខ្លួនឯង ដោយគិតពីសុខភាពចម្បង! ប្អូនស្រី! ការភឹតភ័យតក់ស្លុត នឹងអ្វីមួយដែលកើតឡើងមកលើខ្លួនយើងហ្នឹងនោះ មិនមែនជាគោលជំហរនោះទេ (គាត់និយាយបណ្ដើរអាំងត្រីបណ្ដើរ ) ប្អូនទាំងពីរ យើងហាក់ដូចជាមាននិស្ស័យនឹងគ្នាណាស់ បងមិនដែលនិយាយនឹងអ្នកណាច្រើនយ៉ាងនេះណាស់! ប្អូនដឹងឬទេពាក្យថា ( ខ្លួនទីពឹងខ្លួន ) មាននិយមន័យល្អណាស់! តែសូមកុំយល់ខុសពីបងអីណ៎ា! ( គាត់និយាយទាំងញញឹម រួចកៀបបន្លែដែលគាត់អាំងរួចយកមកដាក់ចានអោយពួកខ្ញុំ ) តោះប្អូនញ៉ាំ ញ៉ាំបណ្ដើរនិយាយគ្នាបណ្ដើរ ប្អូនស្ដាប់ហើយចាំទុករួចរើសយកតែពាក្យល្អៗសម្រាប់ប្អូនទៅបានហើយណ៎ា!
- ពឹងទីមួយគឺពឹងខ្លួនឯងដោយជឿជាក់!
- ពឹងទីពីរ ពឹងសាច់ញាច់នឹងពឹងអ្នកដ៏ទៃ
- ពឹងទីបី អ្នកជម្ងឺពឹងពេទ្យ
- ពឹងទីបួន ភាពល្ងង់ពឹង ចេះ ដូច្នេះពឹងហ្នឹងមានច្រើនពឹងណាស់ តែចំណុចរឹងមានតែមួយគត់គឺ ខ្លួនឯង! (ត.)

រកលុយមិនបានកើតទុក្ខ
រកលុយបានក៏កើតទុក្ខ
រកមានហើយ ក៏ប្រឹងបន្ថែមរហូតដល់ភ្លេចគិតពីសុខភាព...
កើតទុក្ខខ្លាំង រ៉ាំរ៉ៃ ក្លាយជំងឺរវែង ឬជាជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ( depression ) ក៏មានដែរ៕

បន្ត៖
ច៎ា បងប្អូន ខ្ញុំពិតជាគិតច្រើនពេកហើយ សូម្បីតែប្ដីខ្លួនឯងក៏ខ្ញុំរវែងគាត់ដែរ តែខ្ញុំខំសម្លឹងរកគាត់នៅជុំវិញខ្លួនតែមិនឃើញសោះ ទើបធ្វើអោយខ្ញុំភ័យហ្នឹងណ៎ា... ភ្លាមនោះស្រាប់តែបុរសខ្មៅស្រឯមម្នាក់បានពោលមករកខ្ញុំក្នុងខណៈខ្ញុំកំពង់តែភ័យថា៖
- ប្អូនស្រី កំពង់សម្លឹងរកប្ដីមែនទេ? ពេលនោះខ្ញុំភ្ញាក់ព្រើត នឹកស្មានថាគាត់ជាជនជាតិថៃ! អីក៏ដូចម៉្លេះហ្ន៎!? ទោះជាភ្លឹកបន្តិចមែនក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំប្រញាប់តបអរគុណទៅគាត់វិញ
- ចា៎ ច៎ាពូអរគុណលោកពូ...
គាត់សង្ហារណាស់ ខ្ញុំគិតរួចសួររងំក្នុងចិត្តខ្លួនឯងថា តើគាត់មកទីនេះ កន្លែងនេះធ្វើអីដែរហ្ន៎? ឬអ្នកណាក្នុងគ្រួសាររបស់គាត់មកព្យាបាលនៅមន្ទីពេទ្យនេះដែរ?..ខ្ញុំគិតបណ្ដើរសសៀរទៅក្បែរគាត់បណ្ដើរ ខ្ញុំឮគាត់និយាយភាសាថៃឡើងទន់ ពិរោះស្ដាប់ណាស់ នឹងពិរោះទៀតផង។ បន្ទាប់មកខ្ញុំក៏ឃើញប្ដីខ្ញុំយួរផ្លែស្រកានាគមកមួយថង់ ដើរសំដៅមករកខ្ញុំព្រមទាំងលើកដៃសំពះមកផងដែរ ខ្ញុំលើកដៃសំពះតបវិញទាំងឆ្ងល់ក្នុងចិត្តថា...ឱ!ប្ដីអ្ហើយប្ដី...ប្រហែលជាបារម្ភប្រពន្ធពេកទេដឹង? បានបែកៗអញ្ចឹង!..ហ៎ាស!..គាត់ឈានជើងមកដល់ខ្ញុំរួចយកដៃមកច្រត់លើក្បាលខ្ញុំ រួចតោងមកឱបនឹងទ្រូងរបស់គាត់ ញញឹមព្រមទាំងពោលថា អូនឯងគិតអី? រួចគាត់ក៏បន្តទៅនិយាយជាមួយនឹងលោកពូសង្ហារម្នាក់ហ្នឹង។ មើលទៅលោកពូ ចូជាចិត្តបានណាស់មើលទៅ គាត់ហៅប្ដីប្រពន្ធខ្ញុំទៅអង្គុយនិយាយក្រោមម្លប់ឈើ ដែលជាសួនកំសាន្តដែលនៅកណ្ដាលស្រះធំមួយហ្នឹង។ ប្ដីខ្ញុំពោលទៅគាត់មុនថា៖
- បងមកនៅថៃយូរហើយមែនទេបង?
- មិនជាយូរប៉ុន្មានទេប្អូន តបព្រមទាំងញញឹម ខ្ញុំលួចសម្លឹងគាត់ម្ដងៗ ដោយក្រែងចិត្តប្ដីពេក ខ្ញុំក៏ធ្វើទៅឈរពីក្រោយប្ដី ធ្វើជាវែចសក់អោយគាត់តាមទំលាប់ ហិ!ហិ!.. ( កុំទាន់គិតផ្សេងចំពោះខ្ញុំអី ខ្ញុំស្រលាញ់ប្ដីខ្ញុំណាស់ ) តែជាទម្លាប់របស់ខ្ញុំទេ គិតថាកែរដែរ តែកែរមិនទាន់បាន។
- បងជួយណែនាំខ្ញុំផងបង (ប្ដីខ្ញុំនិយាយទៅគាត់) គាត់តប៖
- ប្អូនប្រុស ប្អូនស្រី ប្អូនគិតមើលឡើងវិញណ៎ា ការពិនិត្យដើម្បីរកហេតុ នៃអារៈនៃជំងឺហ្នឹងគឺល្អហើយ ដើម្បីយើងរកឱសថមកទប់ស្កាត់បានទាន់ថ្មីថ្មោង អាចនឹងឆាប់ជាសះស្បើយឡើងវិញ ប៉ុន្តែប្អូនទាំងពីត្រូវគិតថា ការសាងរបួសឡើងដោយខ្លួនឯងដូច្នេះ ប្អូនបានគិតឬទេថា ទី១ ឈឺទាំងជំងឺ ឈឺទាំងរបួស ព្រោះពេទ្យមិនមែនសុទ្ធតែមានថ្វីដៃគ្រប់គ្នានោះទេ មុននឹងសម្រេចចិត្តផ្ញើវាសនានឹងពេទ្យនោះ ម្យ៉ាងទៀតស្រុកគេណា៎ប្អូន
ពោលទាំងទឹកមុខក្រៀមក្រំ ខ្ញុំក៏ឈ្ងោកមើលមុខប្ដី ឃើញប្ដីស្រងូតស្រងាត់ដែរ...លោកពូគាត់និយាយបន្ត... កុំអោយថាបងមកនិយាយបង្អាក់ការគិតរបស់ប្អូនអីណា៎ ប្អូនគិតមើលថា ការឆ្លុះដោយអេកូ ដោយម៉ាស៊ីនស្វ័យប្រវត្តិ គឺគេវិនិច្ឆ័យតាមទិចណូឡូជី គេវះកាត់យកសាច់ប្អូនទៅពិនិត្យ ក៏តាមទិចណូឡូជីវិទ្យាសាស្រ្តដូចគ្នា បើប្អូនឆ្លុះហើយ ស្កែនហើយ នៅមិនអស់ចិត្ត ចង់នាំគ្នាមកវះបន្ថែមទៀតតាមប្រូហ្រ្កាមរបស់ពេទ្យ តើចំណុចមួយណ៎ាដែលត្រង់នឹងជំនឿរបស់ប្អូនទាំងពីរ?
ប្ដីខ្ញុំលើកដៃសំពះគាត់ព្រមទាំងអរគុណដល់គាត់រួចសួរថា តើបងមានអ្វីណែនាំដល់ពួកខ្ញុំមែនទេបង?
- បងគ្រាន់តែផ្ដល់ជាមតិអោយប្អូនគិតតែប៉ុណ្ណោះទេ ប្អូនគិតសិនទៅ ១យប់ឬ២យប់ក៏មិនទាន់ហួសពេលដែរ ហើយសិមតេរកបងវិញ ( គាត់តប រួចបន្ត..) ក្ដីសុខវែងឆ្ងាយ ទាល់តែប្អូនគិតបានលំអិត ហើយសម្រេចចិត្តត្រូវ មនុស្សយើងមានប៉ុណ្ណាមិនសំខាន់ ក្លាហានប៉ិនណាក៏មិនសំខាន់ សំខាន់ស្មារតី នឹងចំណុចខ្សោយនៃគំនិតរបស់ខ្លួន! បងប្រាប់ចំណុចរឹងមួយដល់ប្អូនចាំទុកណ៎ា តទៅមិនថាមានអ្វីកើតឡើងចំពោះប្អូន ប្អូនត្រូវតាំងសតិអោយបាននឹងន៎ គិតពីហេតុ ពេលវេលា ប្អូននឹងឈ្នះលើហេតុមួយហ្នឹង ព្រោះបើតាមអ្វីដែលប្អូននិយាយប្រាប់បងកន្លងមកណិង គឺប្អូនជាអ្នកស្រលាញ់សុខភាពហើយ ទើបបានធ្វើតេស្តឃើញទាន់នៅថ្មី ម៉្យាងទៀតប្អូនត្រូវចាំ គ្រឿងស្រវឹងកុំប្រព្រឹទ្ធ កាត់បន្ថយរស់ជាតិផ្អែម នោះជម្ងឺអ្វីក៏ឆាប់ទទួលបាននូវភាពជាសះស្បើយដែរ!..
ការជជែកគ្នាពីនេះពីនោះច្រើនបន្តទៀត។ ប្ដីខ្ញុំសួរដោយក្រែងចិត្តគាត់ថា បងមិនរវល់ធុរៈទេឬ បើមិនរវល់សូមបងនៅកំដរពួកខ្ញុំបានទេ នឹងសូមអញ្ជើញបងពិសាអាហារជុំគ្នាម្ដងបង លោកពូគាត់ញញឹមរួចតបថា
- មិនអីទេប្អូន ខ្ញុំមិនរវល់អីទេ ថ្ងៃនេះខ្ញុំអផ្សុកពេកក៏ដើរមកលេងកន្លែងនេះតាមសព្វដង នឹងអោយចំណីត្រីជាប្រចាំហ្នឹងឯង។
ពួកខ្ញុំតាំងចិត្តនឹងប៉ាវអាហារគាត់មួយពេល អោយគាត់ណែនាំហាងបាយ តែ..ពិសារួចគិតលុយ បែរជាម្ចាស់ហាងមិនយកលុយទៅទៀត ព្រោះជាអ្នកស្គាល់គ្នាជាមួយគាត់។ ខ្ញុំរំភើបណាស់ ទោះជាទើបនឹងស្គាល់គាត់ក៏ដោយ ខ្ញុំហាក់ដូចជាបាក់ចិត្តជឿលើគាត់ទាំងស្រុង ដោយមិនគិតអ្វីឡើយ អ៎េះ!ឬជាព្រេងវាសនាទេដឹង!?
ត្រឡប់មកដល់សណ្ឋាគារ ពួកខ្ញុំខលវីដេអូទៅលេងគាត់ ហាក់ដូចជានឹកគាត់ម៉េះទេ ត្រូវស្នេហ៍គាត់ទេដឹង? ( អែបគិតតិចៗ កុំអោយលង់ស្នេហ៍គេ ហិ!ហិ! ) ប៉ុន្តែ ខ្ញុំបែរជាលង់លក់តាំពីថ្មើណាក៏មិនដឹង...

អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង បើគ្មានការព្យាយាមគឺចប់ទៅជាមួយនឹងភាពបរាជ័យហើយ មហារីកសុដន់ដែលវះកាត់រួច ដើម្បីយកដុំសាច់ទៅពិនិត្យ លទ្ធផលចេញមកគឺគ្មានវិជ្ជមានមហារីកនោះទេ ... ប៉ុន្តែ ខ្ញុំវេទនាមករហូត.. ខ្ញុំមិនអស់ចិត្តទេ ទៅពិនិត្យម្ដងទៀតឯប្រទេសថៃ ខ្ញុំមានវិជ្ជមានមហារីក... ខ្ញុំភ័យណាស់ ខ្ញុំនិយាយអ្វីមិនត្រូវទេ ខ្ញុំសែនតក់ស្លុតក្រៃលែង តេរកស្ទើគ្រប់ផេកសុខភាព តែការពិគ្រោះយោបល់ទាំងប៉ុន្មាន ខ្ញុំគ្មានទំនុកចិត្តទាល់តែសោះ! ទោះបីជានិយាយមកចំនឹងអាការៈជំងឺក៏ដោយ...
សុដន់ខ្ញុំម្ខាងឡើងក្រហមស្ទើដូចព្រីងទុំ រឹង...ខ្ញុំឈឺណាស់។ ថ្ងៃមួយ មុនចូលឆ្នាំចិន 2021 ខ្ញុំចូលទៅថៃម្ដងទៀដើម្បីសម្រាកនឹងកាត់ចិត្តព្យាបាល...ខ្ញុំភ័យៗរកនិយាយមិនត្រូវ ប្ដីខ្ញុំគាត់នាំមកអង្គុយមើលត្រីក្នុងស្រះដ៏ធំមួយ នៅមុខមន្ទីពេទ្យព្រះប៉ុកក្លាវ ខេត្តចាន់បុរី ។
ខ្ញុំទិញចំណីត្រី កំពុងតែជក់ចិត្តនឹងយ៉ាងច្រើនមកស៊ីចំណី ស្រាប់តែងាកទៅ បាត់ប្ដី!..ខ្ញុំភ័យព្រួចថា តិចប្ដីយកមកចោលទៅ...