RaSi

රාත්‍රිය කොතරම් මනරම්ද?

සියත නොපෙනෙන මේ රැයේ
නිරිඳුන් වෙනතක ගිය වෙලේ
කිමද අඳුරට පෙම්බැන්දෙ නුබ
සිතුනා නිරන්තරේ..

නිරිඳුන් වැඩි විට නොදකින ඔබෙ රුව
අඳුරේ වෙලුනත් පින් පාටයි
ආඩම්බර නුබෙ රන් පැහැ නොදකින
සිහින දකින ඇස් පවු කාරයි..

ආලෙන් වෙලෙන්න බෑ මට උබ ලඟ
නුබෙ අයිතිය ඇත්තේ සඳුටයි
කවි ගී ලියුවත් අහසට පොලවට
නුබව මතක මට මහ රෑටයි..

කනාමැදිරියෝ නුබ පෙම්බැඳි රැය
තනියම වින්දත් මම කොතරම්
දැනුනේ නෑ තුටු තිබුනේ දුක් කඳු
පුදුමයි උබ දානා විගඩම්

එලියට නොපෙනෙන අඳුරේ දිදුලන
තවත් කතා ඇත ලොව කොතරම්
ඉතින් සබඳ මේ අඳුරට හේතුව
දැන ගත්තොත් මට රැය මනරම්
✍🏼Rasi

අම්මා ❤️

රැය කොතරම් මනරම්ද?

ගී ලොවක් තනන්නට නොහැකියි මා හට
ඔබේ මියුරු ස්වර නොමැතිව තාලෙට
සුසිනිදු මල් පෙති විසිරෙන සුලඟට
විසිරී යනු බෑ සිතුවිලි සයුරම

පහන් රැයක උනුසුම නෑ සයනෙක
ඔබේ හුස්ම පොද නැති නම් මා ලඟ
සුමුදු පියාපත් ගැටෙන අහස් කුස
රහසේ වින්දා සිහිනෙක පෙර දින

ඔබේ ගීයෙ සොඳුරු තනුව
වෙන්නට මට ඉඩ ඇතිනම්
ප්‍රේමනීය මිහිර අරන්
නොසිතු ලෙසින් හැඩ වන්නට
එන්නම් මම නොදුරු දිනක
දෑත දරන් පියාඹන්න

ස්ථාවර කල ඔබේ ස්වර පෙල
අස්ථාවර කෙඳිරිල්ලක් වීමට
රැයක් පුරා මල් සුවඳ විඳින්නට
ඔබේ ස්වරය මට දෙනවද තාලෙට..?

✍🏼Rasi

#නිසදැස්

Too late😪

#ආශාව_කියන්නෙම_තාවකාලික_හැඟීමක්,

අද මම වැඩ ඇරිල කෝච්චියෙ අසුනකින් ඉඳගෙන මගෙ පෞද්ගලික ලෝකයට යද්දිම හරි අපූරු දසුනක් දැක්ක..
ලස්සන කොල්ලෙක් සහ කෙල්ලෙක් මුහුද අයිනෙන් යන කෝච්චි ගමන හරි අපූරුවට විඳිනව, ලස්සන වෙරළ තීර වීඩියෝ කරනව, ඡායාරූප ගන්නව.. ඉතින් හිතවත මමත් එසැනින් ගියා මගෙ අතීත ලෝකෙට…,
ඉස්සර මං ගොඩක් ආසයි මුහුද අයිනෙන් යන කෝච්චියක
මුහුදට මුහුන දා තියෙන ජනේලයක් අයිනෙ ඉඳගෙන ගමනාන්තය තෙක් මුහුද දිහා බලන් යන්න.. ලස්සන වෙරළ තීර, සරුවට වැවුනු කඩොලාන, අබලන් මුඩුක්කු, සෙල්ලම් කරන ළමයි, ආදරය කරන මිනිස්සු, අහසෙ පියාඹන වැහි ලිහිනි.. බැස යන හිරු, තවත් ලියන්න බැරි තරම් ගොඩක් දසුන් හිතට මාරම හැඟීමක් එක්කරනව නොමැකෙන මනෝපාරකුත් එක්කම.. අදටත් ඒ දවස් වල එකතු කරපු ඒ සුන්දර මතක මගෙ දුරකථනයෙ එක් මුල්ලක තියෙනව අමතක වෙලා ගිහින් මකුලු දැලුත් බැඳපු..
ඉතින් හිතවත මං ඒ අත්දැකීම හැමදාම විඳිනකොට ටිකෙන් ටික ඒ අපූරු දේවල් හැමදෙයක්ම සාමාන්‍ය දේවල් වෙලා.. එදා මං නොඉවසිල්ලෙන් බලන් උන්නු කියන්න බැරි තරම් ආශා කරපු ඒ කෝච්චි ගමන අද මට සාමාන්‍ය ගමනක්..
අතහැරුනු හැඟීමක්.. අමතක උනු ආශාවක්..!

ඉතින් හිතවත, මොකක්ද මේ ආශාව?
බොරු දෙයක් නේද? තාවකාලික වින්දනයක් සඳහා හිත රවටා ගැනීමක් නේද?

ඒත් මම සීමාවක් නැතිව වෙරළේ වැලි සිඹින රැල්ල, ලෝකයක් අමතක කරවන හෝ හඬ, ඈතින් මතු වී නේක රටා මවන දිය රැළි වලට ගොඩක් ආදරය කරනව.. හැමදාමත් කෝච්චිය එනකල් ස්ටේශන් එක ලඟ ගලක් උඩ ඉඳගෙන ඒ හැඟීම විඳිනව.. නිවාඩු දවසට වෙරළේ හුදෙකලා උනු මුල්ලක ඉඳගෙන ඒ හැඟීම විඳිනව.. අදටත් මං ඒ දේවල් එලට ගොඩක් ආදරෙයි..

ඒක අමුතුම හැඟීමක්.. එපා නොවන බැඳීමක්..!

ඇයි මට තවම ඒ දේ එපා නොවුනෙ?🤔
එතන තියෙන්නෙම බාදාවකින් තොර වූ නිදහස සහ සැනසීම..

ඉතින් හිතවත,
අපි ආදරය කියල කෙනෙක්ගෙන් බලාපොරොත්තු වන්නෙ ඒ දේ නේද?
නිදහස, සතුට, සැනසීම විඳින්න පුලුවන් හදවතක්.. සැකයක් නැතිව ඕනම දෙයක් ගැන කතා කරන්න , එක එක වෙලාවට ඇගේ නලියන හැඟීම් විඳගන්න පුලුවන් කෙනෙක්..

ඇයි ඉතින් අපිට බැරි ඒ නිදහස සැනසීම අපි ආදරය කරන කෙනෙක්ට දෙන්න.. ?
බැරි නෑ පුලුවන්.. නමුත් අපි තව කෙනෙක්ට කරන්නෙම ආශා කරන එක.. ආදරය කියල දකින්නෙම වැසුනු ආශාව..

ඉතින් හිතවත,
කාලය විසින් ආශාව ගෙවා දමන අතර ආශාව සිත රවටන තාවකාලික දෙයක්මය..!
අපි නොදකින නොහිතන ලෙස ආදරය නොපෙනෙන ලෙස සැඟ වී අපි දෙස හරි ආදරයෙන් බලාගෙන ඇති..! ❤️

කාලයට ගෙවා දැමීමට බැරි ඒ ආදරයට මම ගොඩක් ආදරෙයි! ❤️
සංකීර්නයි!
✍🏼Rasi