Secret Beauty Spa& Hair Care
Share
ဖတ်ပါ မှတ်ပါ လေ့လာသင်ယူပါ
12/09/2026
အိမ်ထောင်ရှင် ယောကျ်ားတယောက်နဲ့
အိမ်ထောင်ရှင် မိန်းမတယောက်
မိမိအိမ်ထောင်ဖက်အပေါ်
ထားတဲ့စိတ်ထားကွာခြားပုံ…
အိမ်ထောင်သက်၁၀နှစ် ခလေး၃ယောက်ရှိတဲ့
လင်မယားနှစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်စီအိမ်ထောင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့အလုပ် လုပ်နေရင်း မိန်းမကသူ့ယောကျ်ားကို
မအားကြောင်း Viberကနေ သူ့ပုံလေးပို့လိုက်တယ်
အိမ်မှာခလေးတွေကျောင်းထမင်းချိုင့်ပြင်ဆင်
မိသားစုအတွက် ချက်ပြုတ်သိမ်းဆည်းလျှော်ဖွပ်
မီးပူတိုက်နေရင်း ဆိုတော့ပင်ပန်းထားတဲ့ပုံပေါ့
ချစ်ရတဲ့ယောကျ်ားရေ …ဆိုပြီး ..
ဒီလိုပဲ အမျိုးသားကလဲ ပင်ပန်းနေတဲ့အကြောင်းချွေးသံရဲရဲနဲ့ပေါ့
သူလဲအလိုက်သင့်ပုံတပုံပြန်ပို့တယ်
နှစ်ယောက်လုံးတပြိုင်တည်းတယောက်ရဲ့ဖုန်းထဲတယောက်ရဲ့ ပုံကိုဖွင့်ကြည့်မိတဲ့အခါ
ယောကျ်ားက စိတ်ထဲတွေးမိတယ်
ချွေးသံရဲရဲ စပန့်သားဝမ်းဆက်နဲ့ ဝပြီးပုံပျက်တဲ့မိန်းမကို
ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်အမောမပြေလိုက်တာတဲ့..
တလက်စတည်းမိန်းမနဲ့ယှဉ်ပြီးမြင်မိတာက
ဂိမ်းဆော့ရင်းရည်းစားဖြစ်ခဲ့တဲ့ကောင်မလေး ..
ကောင်မလေးကအနိုပ်ခန်းမှာအလုပ် လုပ်တာ
သူမလေးနဲ့တော့အိမ်ကမိန်းမတခြားစီ ရေနဲ့ဆီ နံသာဆီနဲ့ အီး
ဟိုချစ်မဝလေးက မြင်ရရင် ရွှေရင်အေးလေးလို့..တွေးပြီး ဇနီးသည်ပုံကြီး မကြည့်ချင်တော့တာနဲ့ အလုပ်များနေလို့
အကြောင်းပြပြီးViberပိတ်လိုက်တယ် တကယ်တော့
နေ့တိုင်းစကားပြောရတာ ပျင်းလာပြီ အချိန်တိုင်း
ဒီမျက်နှာကြီးမြင်ရတာလဲ မကြည့်ချင်တော့တာ ဆိုတော့
အမောပြေချစ်မဝလေးဆီပဲvcall ခေါ်ပြီးအလွမ်းဖြေလိုက်တယ်..
တကယ်တော့သူ့မှာဆော်တွေအများကြီး၂/၃ယောက်ရှိနေတာပါ
ဥပမာ မနက်အလုပ်သွားချိန်လမ်းထိပ်ကွမ်းယာဝယ်စားတဲ့ဆိုင်က ဒေါ်သင်းကအစ ညနေအပြန် ခလေးတွေအတွက်
မုန့်ဝင်ဝယ်ရင်းမုန့်ဆိုင်က ဆိုင်အကူမိအေးအထိ မလွတ်တာ
အပျင်းပြေ တွေများပေမဲ့လောလောဆယ်တော့ချစ်မဝလေးကို
တမ်းတမ်းစွဲပြီးတနေ့ကုန်ထိုင်ပြီးတစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေချင်တာ
သူနဲ့ညိစွန်းသူအားလုံးကသူအိမ်ထောင်သည်ဆိုတာသိတဲ့အတွက်
သူ့အပေါ်နားလည်ပေးထားကြပါတယ် သူဖက်ကစတင်
ဖုန်းခေါ်မှလက်ခံဖြေကြားပြီး သူမခေါ်ရင်စတင်ပြီးမဆက်သွယ်ရဲကြပေ အကြောင်းကတော့ဘေးမှာဇနီးနဲ့မိသားစုဝင်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါလာရင်ရိပ်မိကုန်မှာစိုးလို့..
ဒါကပဲ သူ့အတွက် စားချင်တဲ့အခါမှစားချင်တဲ့အိုးဖွင့်စားဖို့အားသာချက်ပေါ့ ဒါနဲ့သူဖုန်းခေါ်နေတာ နောက်ဆုံးတွဲနေတဲ့
ကောင်မလေး လောလောဆယ်တော့ဒီကောင်မလေးဆီပဲစိတ်ရောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်ရင် အချိန်ပြည့်တွေ့ချင်နေတာပါ
ကောင်မလေးဖုန်းကိုင်တော့ ဖုန်းစခရင်ကိုKissတွေပေးပြီး
ဘယ်လောက်လွမ်းကြောင်းအမြန်ဆုံးအတူနေရဖို့ကြိုးစားမဲ့အကြောင်း မတွေ့ရရင်မနေနိုင်အောင်ချစ်နေတဲ့အကြောင်းတွေ အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသားကတဖက်မိန်ရခလေးကို ပြောပြနေချိန်…’
တဖက်မှာတော့ ယောကျ်ားပို့လိုက်တဲ့ချွေးသံရဲရဲအရေးအကြောင်းတင်မက အရွယ်ကျစပြုလာပြီအိုလာပြီဖြစ်တဲ့ခင်ပွန်းသည်ရဲ့မောနေရှာတဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး
စိတ်မကောင်းစွာမျက်ရည်လေးဝဲပြီးသက်ပျင်းတချက်ချ
ငါပိုခြွေတာမှရမယ် ခလေးတွေကိုစာကြိုးစားခိုင်းမှဖြစ်မယ်
ငါ့ယောကျ်ားခင်မျာ သူအရမ်းပင်ပန်းနေရှာပြီလို့တွေးရရင်း
လူပျိုတုန်းကချစ်ကြည်နူးတစ်တီတူးခဲ့တာတွေပြန်သတိရရင်း
မျက်ရည်လေးစို့လာလို့သားသမီးလေးတွေမမြင်အောင်
ကဗျာကယာသုတ်ပြီး ခလေးတွေကျောင်းလိုက်ပို့ရအုံးမှာကို
နောက်ကျနေပြီမို့ ရေချိုးအလှပြင်ဖို့အချိန်မရတော့တဲ့အတွက်
စပန့်သားဂါဝန်ကြီးနဲ့ တမနက်လုံးချက်ပြုတ်ထားလို့ဆီ
တဝင်းဝင်းဖြစ်နေတဲ့မျက်နှာကိုဆပ်ပြာလေးနဲ့တောင်မသစ်ခဲ့ရ
နောက်ကျနေလို့ရေးကြီးသုတ်ပြာပြေးထွက်လာခဲ့ရတော့တယ်
မုန့်စားကျောင်းလွှတ်ချိန်ထမင်းချိုင့်မရောက်ရင်သားသမီးလေးတွေဗိုက်ဆာနေမလားဆိုတဲ့ အတွေးကြောင့်
ခလုတ်တိုက်တာတောင် နာရမှန်းမ သိတဲ့ မိခင်သောက…
အမျိုးသမီးတယောက်ဟာ သားသမီးမွေးပီုးရင်မိခင်စိတ်နိုးကြားလာပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ်မမှတ်မိတော့တဲ့ထိ စွန့်ပစိလိုက်ကြပါတယ်။
။
08/09/2026
08/09/2026
" လင်မယားမဟုတ်တော့ သော လင်မယားများ "
လင်မယားဆိုတာ တစ်အိမ်တည်းမှာ အတူနေကြတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို ခေါ်တာလား။
ဒါမှမဟုတ်...
တစ်ယောက်ရဲ့ဘဝထဲမှာ တစ်ယောက်ရှိနေခြင်းကို လင်မယားလို့ ခေါ်တာလား။
တကယ်တော့ အပြင်ကနေကြည့်ရင် လင်မယားဖြစ်နေကြပေမယ့် အတွင်းမှာတော့ လင်မယားမဟုတ်တော့တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတွေ အများကြီး ရှိနေပါတယ်။
အဲ့ဒီလို လူတွေက...
၁။ “တရားဝင်တော့ လင်မယား၊ ဘဝထဲမှာတော့ မဟုတ်တော့သူတွေ”
အိမ်တစ်အိမ်တည်းမှာ နေကြတယ်။
စားပွဲတစ်ဝိုင်းတည်း အတူစားကြတယ်။
သားသမီးတွေရဲ့ မိဘတွေလည်း ဖြစ်နေကြသေးတယ်။
ဒါပေမယ့် စကားမပြောတော့ဘူး။
ရင်မဖွင့်ကြတော့ဘူး။
တစ်ယောက်အကြောင်းလည်း တစ်ယောက် စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး။
အပြင်ကလူတွေကတော့ “လင်မယား” လို့ပဲ မြင်နေကြပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာတော့ အိမ်ထောင်ရေးက တိတ်တိတ်လေး သေဆုံးနေပါပြီ။
၂။ “သားသမီးတွေအတွက်သာ အတူနေကြတဲ့ လင်မယားတွေ”
သားသမီးတွေကြောင့် မကွာရှင်းကြဘူး။
သားသမီးတွေရဲ့ဘဝ မပျက်စီးစေချင်လို့ တစ်အိမ်တည်း အတူနေကြတယ်။ အိမ်ထောင်ရေးကို ဆက်ထားကြသူတွေ ရှိတယ်။
လင်မယားအဖြစ် မရှိတော့ပေမယ့် မိဘအဖြစ်တော့ အတူရှိနေကြတယ်။
အိမ်ထဲမှာ လူနှစ်ယောက် ရှိနေတယ်။
ဒါပေမယ့် အိမ်ထောင်ဖက်နှစ်ယောက်တော့ ဟုတ်မနေတော့ဘူး။
၃။ “တစ်ယောက်က ချစ်နေသေးပြီး တစ်ယောက်က မချစ်တော့တဲ့ လင်မယားတွေ”
တစ်ယောက်အတွက်တော့ အိမ်ထောင်ရေးက ဆက်ရှိနေသေးတယ်။
တစ်ယောက်အတွက်တော့ အဲ့ဒီအိမ်ထောင်ရေးက တာဝန်တစ်ခု၊ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။
အတူရှိနေပေမယ့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာက နှစ်ဖက်ညီမနေတော့တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးမျိုးပါ။
၄။ “ကိုယ်စီကိုယ်စီ ဘဝဖြစ်နေကြတဲ့ လင်မယားတွေ”
အတူနေကြတယ်။
အတူစားကြတယ်။
တစ်ခါတလေ အတူအိပ်ကြတယ်။
ဒါပေမယ့်...
သူ့ဘဝက သူ့ဘဝ။
ကိုယ့်ဘဝက ကိုယ့်ဘဝ။
ကိုယ့်အောင်မြင်မှုကိုလည်း သူ့ဆီ မပြောပြချင်တော့ဘူး။
ကိုယ့်ဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း သူ့ဆီ ရင်မဖွင့်ချင်တော့ဘူး။
ဒါဟာ “အတူနေခြင်း” ရှိပေမယ့် “အတူဘဝဖြတ်သန်းခြင်း” မရှိတော့တာ ဖြစ်တယ်။
၅။ “တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နာကျင်စေရင်း ခရီးဆက်နေကြတဲ့ လင်မယားတွေ”
အပြစ်တင်ကြတယ်။
နှိမ်ကြတယ်။
ထိန်းချုပ်ကြတယ်။
မယုံကြည်ကြဘူး။
လျစ်လျူရှုကြတယ်။
အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ လုံခြုံရာနေရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်ဒဏ်ရာရစေတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။
တစ်အိမ်တည်းမှာ နေကြပေမယ့် တစ်ယောက်ရဲ့အနားမှာ တစ်ယောက် လုံခြုံမှုမရှိတော့ဘူး။
၆။ “လင်နဲ့ မယားဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ပဲ ဆက်နေကြသူတွေ”
လင်မယားဆိုတဲ့ အမည်က ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ယောက်ဆီက ရသင့်တဲ့ နွေးထွေးမှု၊ နားလည်မှု၊ အဖော်ပြုမှုနဲ့ တာဝန်ယူမှုတွေက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။
လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက ပေးထားတဲ့ “လင်မယား” ဆိုတဲ့ အမည်က ရှိနေသေးပေမယ့် အဲ့ဒီအမည်ရဲ့ အတွင်းက အဓိပ္ပါယ်တွေက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။
၇။ “တရားဝင်တော့ လင်မယားမဟုတ်တော့ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ လင်မယားဖြစ်နေဆဲသူတွေ”
တချို့က ကွာရှင်းပြီးသွားကြတယ်။
တရားဝင်တော့ သူတို့ဟာ လင်မယားမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ဘဝ၊ သားသမီးတွေ၊ အမှတ်တရတွေကြောင့် တစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ရဲ့ဘဝထဲက လွယ်လွယ်နဲ့ ပျောက်မသွားနိုင်ဘူး။
စာရွက်ပေါ်မှာတော့ လင်မယားမဟုတ်တော့ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ တစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်ဖြစ်နေဆဲပါ။
၈။ “အသက်တွေကြီးလာတဲ့အခါ လင်မယားဆိုတဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပုံစံပြောင်းသွားတာမျိုး”
ငယ်တုန်းက ချစ်သူတွေ။
နောက်တော့ လင်မယားတွေ။
သားသမီးရလာတော့ မိဘနှစ်ယောက် ဖြစ်လာကြတယ်။
သားသမီးတွေ ကြီးလာတဲ့အခါတော့ အိမ်တစ်အိမ်ကို အတူထိန်းသိမ်းနေကြတဲ့ လူနှစ်ယောက်လို ဖြစ်လာတတ်တယ်။
ဒါဟာ ချစ်ခြင်းမရှိတော့တာလို့ မဆိုလိုပါဘူး။
တစ်ခါတလေ ချစ်ခြင်းဟာ ပုံစံပြောင်းသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
တကယ်တော့ လင်မယားဖြစ်နေခြင်းနဲ့ လင်မယားလို နေထိုင်ခြင်းဟာ မတူပါဘူး။
အတူနေကြတာက လင်မယားဖြစ်ကြောင်း သက်သေမဟုတ်သလို၊ အတူစား၊ အတူအိပ်၊ အတူဓာတ်ပုံရိုက်နေကြတာကလည်း အိမ်ထောင်ရေးကောင်းကြောင်း သက်သေမဟုတ်ပါဘူး။
တစ်ယောက်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို တစ်ယောက်က ဝမ်းသာပေးနိုင်သလား။
တစ်ယောက်ရဲ့ နာကျင်မှုကို တစ်ယောက်က နားထောင်ပေးနိုင်သလား။
အခက်အခဲကြုံတဲ့အခါ ပထမဆုံး ရင်ဖွင့်ချင်မိတဲ့သူက ကိုယ့်အိမ်ထောင်ဖက် ဖြစ်နေသေးသလား။ အဲ့ဒီအရာတွေကပဲ “လင်မယား” ဆိုတဲ့ အမည်ရဲ့ အတွင်းမှာ တကယ့်အစစ်အမှန် လင်မယားဘဝရှိသေးလား၊ မရှိတော့ဘူးလား ဆိုတာကို ပြောပြပေးနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။
တချို့လင်မယားတွေက တစ်အိမ်တည်းမှာ အတူနေကြတယ်။ တချို့က တစ်ခန်းတည်းမှာ အတူအိပ်ကြတယ်။ တချို့က သားသမီးတွေရဲ့ မိဘအဖြစ် အတူရပ်တည်နေကြတယ်။
ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ရဲ့ဘဝထဲမှာ တစ်ယောက် မရှိတော့တဲ့အခါ...
သူတို့ဟာ လင်မယားအဖြစ် နေထိုင်နေကြတာ မဟုတ်တော့ဘဲ လင်မယားဆိုတဲ့ အမည်တစ်ခုကိုသာ ဆက်လက်ထမ်းထားကြသူတွေ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
အဲ့ဒါကြောင့် တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်သင့်တယ်နော်။
“တို့တွေဟာ လင်မယားဖြစ်နေကြသေးတာလား…
ဒါမှမဟုတ် လင်မယားဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ပဲ အတူနေကြတာလား…” ဆိုတာ။
လူတွေကိုယ့်ကိုလိုအပ်တယ်ဆိုတာ သူတို့အတွက်ကိုယ်မရှိရင်မဖြစ်တဲ့အချိိန်မှာပါပဲ။
ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ကျွန်မကို ပြန်ရှာတွေ့ခြင်း…
ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းဟာ ကျွန်မကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး တခြားမိန်းမတစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တယ်။
ဒါကို ကြားရင် ရှင်တို့အားလုံး ကျွန်မ ငိုကြွေးနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ကြမှာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မငိုခဲ့ပါဘူး။
သူ တံခါးအပြင်ကို လျှောက်လှမ်းထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ အော်ဟစ်မနေခဲ့ဘူး။
ကျွန်မဘေးမှာ ရှိနေပေးဖို့လည်း အသန်အသန် မတောင်းပန်ခဲ့ဘူး။
ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တာကတော့... အေးစက်တောင့်တင်းနေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကလေးကို ကိုင်ပြီး မီးဖိုချောင် စားပွဲခုံမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်ရင်း ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကိုပဲ ငေးကြည့်နေခဲ့တာပါ။
အိမ်နောက်ဖေးက မြင်ကွင်းကတော့ အရင်အတိုင်းပါပဲ။ ပြတင်းပေါက်အပြင်က လက်ပံပင်ကြီးကလည်း ဘာမှပြောင်းလဲမသွားဘူး။ အိမ်ကြီးကလည်း ဒီအတိုင်း မတ်မတ်ရပ်နေဆဲပဲ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီညမှာတော့ ကျွန်မပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးဟာ အရင်နဲ့မတူဘဲ တခြားစီ ဖြစ်နေသလို ခံစားခဲ့ရတယ်။
အားလုံးထဲမှာ အပြောင်းလဲဆုံးကတော့... ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပါပဲ။
ကျွန်မ အသက် (၅၈) နှစ် ရှိပါပြီ။
ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းဟောင်းကတော့ အသက် (၆၀) ပေါ့။
နှစ်ပေါင်း ၃၅ နှစ်တိုင်တိုင် လက်တွဲခဲ့တဲ့ အိမ်ထောင်ရေး သက်တမ်းအပြီးမှာတော့...
သူက တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားပြီလို့ ကျွန်မကို ပြောခဲ့တယ်။
ရှင်တို့ စိတ်ကူးထဲမှာတော့ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ကြေမွပျက်စီးပြီး ငိုကြွေးနေတဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်ရင်း အတိတ်က အမှားတွေကို တရစပ် ပြန်တွေးနေတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို မြင်ယောင်နေတယ်ဆိုရင်... အခုပဲ အဲဒီအတွေးကို ရပ်လိုက်ပါတော့။
ကျွန်မ တကယ် မငိုခဲ့ပါဘူး။
နာကျင်မှု မရှိလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။
သိပ်ကို နာကျင်ခဲ့တာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီနာကျင်မှုရဲ့ အောက်ခြေမှာတော့ ကျွန်မ ထင်မှတ်မထားတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်... အဲဒါကတော့ "လွတ်မြောက်မှု ခံစားချက်" ပါပဲ။
နက်နဲပြီး တိတ်ဆိတ်လှတဲ့ လွတ်မြောက်မှု အစစ်အမှန်ပေါ့။
ကျွန်မတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက ၃၅ နှစ်တောင် ကြာမြင့်ခဲ့တာ။
အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ လုံးလုံး ကျွန်မဟာ တသမတ်တည်းဖြစ်တဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ အလုပ်တွေထဲမှာပဲ လည်ပတ်နေခဲ့ရတာပါ—
မနက်စာပြင်တယ်။
အလုပ်သွားတယ်။
အဝတ်လျှော်တယ်။
ညစာချက်တယ်။
ပြီးတော့ အရင်ပြောဖူးတဲ့ စကားတွေကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောကြတယ်။
အရင်လိုပဲ အေးစက်တိတ်ဆိတ်မှုတွေကြားမှာ အတူတူ ထိုင်နေကြတယ်...
ဒါတွေကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်နေခဲ့ရတာ။
ကျွန်မဟာ အမြဲတမ်း လျစ်လျူရှုခံထားရတဲ့ အခြေအနေကို ကျင့်သားရနေခဲ့ပြီ။
သူ့ရဲ့ စိမ်းကားမှုတွေ။
သူ့ရဲ့ ဝေဖန်အပြစ်တင်မှုတွေ။
ကိုယ့်ကို လူတစ်ယောက်လို့ မမြင်တော့တဲ့ ခံစားချက်တွေ။
ကိုယ့်စကားကို ဘယ်သူမှ နားမထောင်တော့တဲ့ ခံစားချက်တွေ။
ဘဝမှာ ကိုယ်ဟာ ဘာမှအရေးမပါတော့တဲ့ လူတစ်ယောက်လို ခံစားချက်တွေကို... ကျွန်မ ယဉ်ပါးနေခဲ့ပြီ။
သူ့ဘက်ကလည်း ပျော်ရွှင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ထူးခြားတာကတော့ ကျွန်မဘက်ကသာ... "ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားပေးရင်၊ ပိုပြီး သည်းခံပေးရင်၊ ပိုပြီး နားလည်ပေးရင်၊ ပိုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးရင်... အရာရာတိုင်းဟာ တစ်နေ့နေ့မှာ ပိုကောင်းလာမှာပါ" လို့ တဇွတ်ထိုး ယုံကြည်နေခဲ့မိတာပဲ။
အရာရာတိုင်းမှာ ကိုယ့်ဘက်ကပဲ ပိုပြီး ပေးဆပ်နေခဲ့မိတာ။
ပြီးတော့ တစ်နေ့မှာ သူက ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောခဲ့တယ်—
"ငါ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားပြီ။"
အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ...
နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို 'အမှန်တရား' ကို အရှိအတိုင်း ဖွင့်ပြောခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီညက မျက်ရည်တွေ ကျမနေခဲ့ပါဘူး။
သည်းထန်တဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတွေလည်း မရှိခဲ့ဘူး။
သူငယ်ချင်းတွေဆီ အသည်းအသန် ဖုန်းဆက်ပြီး ရင်ဖွင့်တာမျိုးလည်း မလုပ်ခဲ့ဘူး။
အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာပဲ။
အဲဒီလို တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျွန်မ ရင်တုန်စရာ ကောင်းတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်တယ်—
"ငါ... ငါ့ကိုယ်ငါ တောင် ကောင်းကောင်း မသိတော့ပါလား" ဆိုတာကိုပါ။
ကျွန်မ တကယ်နှစ်သက်တဲ့ ရုပ်ရှင်တွေက ဘာတွေလဲ။
ကျွန်မ အကြိုက်ဆုံး အရောင်က ဘာလဲ။
အူလှိုက်သဲလှိုက်နဲ့ ဗိုက်အောင့်တဲ့အထိ နောက်ဆုံး ရယ်မောခဲ့ရတာ ဘယ်တုန်းကလဲ။
ကျွန်မ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး။
နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာတော့ ကျွန်မ ဗီရိုအနောက်ဘက်က သေတ္တာအဟောင်းကြီးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။
အဲဒီထဲမှာတော့ ပို့စကတ်တွေ၊ ပေးစာဟောင်းတွေ၊ လက်မှတ်အစုတ်လေးတွေ၊ ဓာတ်ပုံဟောင်းတွေနဲ့... တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဇနီး မဖြစ်ခင်တုန်းက ရှိခဲ့တဲ့ "ကျွန်မ" ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ အမှတ်တရ အပိုင်းအစလေးတွေ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်မ အဲဒီအရာတွေကို နာရီပေါင်းများစွာ ထိုင်ကြည့်နေခဲ့မိတယ်။
ပြီးတော့...
တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ၊ ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အရာတစ်ခုဟာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပါတော့တယ်။
ရက်သတ္တပတ်တွေ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ။
ကျွန်မ ရေကူးသင်တန်းတစ်ခုကို တက်ခဲ့တယ်။
နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်က လိုက်ပို့မှာကို ထိုင်စောင့်မနေတော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပဲ ကားမောင်းပြီး လိုရာကို သွားခဲ့တယ်။
ကျွန်မအတွက် တကယ်တမ်း မလိုအပ်လှတဲ့ အနီရဲရဲ လည်စည်းပဝါလေးတစ်ထည်ကိုလည်း ဝယ်ပစ်လိုက်တယ်။
အဲဒါတွေက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေပါ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအသေးအဖွဲလေးတွေကပဲ... ကျွန်မရဲ့ ဘဝသစ်ကို တည်ဆောက်ပေးမယ့် အုတ်ခဲလေးတွေ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်မ ကော်ဖီဆိုင်လေးတစ်ခုမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ပြီး စာဖတ်နေတုန်း ဘေးနားမှာ အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက် လာထိုင်တယ်။
သူ့နာမည်က မာရီယာ (Maria) တဲ့။
ကျွန်မတို့ စကားတွေ စပြောဖြစ်ကြတယ်။
သူမက လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက်ပိုင်း... တစ်နိုင်ငံလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ခရီးထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းကို ရင်ဖွင့်ပြတယ်။
ပြီးတော့ သူမက ပြုံးပြီး ပြောခဲ့တယ်—
"တို့တွေ ဟောဒီကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာ အသက်ရှင်ပြီး ရှိနေသရွေ့တော့... ဘယ်အရာမဆို စတင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ နောက်မကျပါဘူးကွယ်။"
အဲဒီစကားလုံးတွေက ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။
လအနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့...
ကျွန်မ ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပင်လယ်ပြင်ဆီကို တစ်ယောက်တည်း ခရီးထွက်ခဲ့ပါတယ်။
ကမ်းခြေတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်ခဲ့တယ်။
မနက်စာအဖြစ် ရေခဲမုန့်ကို အဝစားခဲ့တယ်။
ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ထဲမှာ စာတွေ ရေးခဲ့တယ်။
တခြားဘယ်သူ့အကြောင်းမှ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျွန်မ... ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်ပဲ ရေးခဲ့တာပါ။
ကျွန်မရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ။
ကျွန်မရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ။
ကျွန်မရဲ့ အိပ်မက်တွေ။
အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ... ကျွန်မရဲ့ မျက်ရည်တွေဟာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာခဲ့ပါတော့တယ်။
နှလုံးသားကွဲအက်လို့ ကျတဲ့ မျက်ရည်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။
ပျော်ရွှင်လွန်းလို့ ကျလာရတဲ့ မျက်ရည်တွေပါ။
ခြောက်လလောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ခင်ပွန်းဟောင်းက ကျွန်မ ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာကို သိချင်လို့ ဖုန်းဆက်လာခဲ့တယ်။
ကျွန်မ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်—
"နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ... အခုမှပဲ ငါ တကယ် အသက်ရှင်နေရသလို ခံစားရတော့တယ်"
ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်မှာ အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်။
ပြီးမှ သူက ပြောတယ်—
"မင်း... သိပ်ကို ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။"
ကျွန်မ ပြုံးလိုက်ပြီး...
"ရှင်ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲနော်" လို့ ပြောပြီး ဖုန်းချပစ်လိုက်တယ်။
ကျွန်မ သူ့ကို မမုန်းပါဘူး။
တကယ်တော့ စိတ်ထဲကနေ သူ့ကို ကျေးဇူးတောင် တင်မိပါသေးတယ်။
သူ ထွက်ခွာသွားခြင်းက...
ကျွန်မ လိုချင်လှပါပြီဆိုတဲ့ ဘဝအတုအယောင်ကြီးကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တာ မှန်ပေမဲ့၊ တစ်ဖက်မှာလည်း ဘဝလမ်းခရီးရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့ "ကျွန်မ" ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးကို ပြန်လည်နိုးထလာစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီနေ့မှာတော့...
ကျွန်မရဲ့ မနက်ခင်းတွေဟာ ကော်ဖီသင်းသင်းနံ့လေးတွေနဲ့ စတင်ခဲ့ပြီ။
မိုးပက်နေတဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ ကျွန်မရဲ့ ခြေသံတွေက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မြည်ဟိန်းလို့။
ကျွန်မရဲ့ ညနေခင်းတွေဟာ စာအုပ်တွေ၊ စကားဝိုင်းတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ စားသောက်တဲ့ ညစာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်လို့နေပြီး...
ဘယ်သူမှ ကြည့်မနေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာတောင် အိမ်နောက်ဖေး ဝရန်တာလေးပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကပြအပန်းဖြေနေမိတော့တယ်။
ကျွန်မ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့ပါပြီ။
အဲဒါဟာ ဘဝက ပေးတဲ့ အကြီးမားဆုံးသော လက်ဆောင်မွန်ပါပဲ။
ကျွန်မရဲ့ အိမ်ကလေးကတော့ အရင်ကထက် ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီပေါ့။
ဒါပေမဲ့... ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့... သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ "ဘဝရဲ့ အသံတွေ" က ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ အကျယ်လောင်ဆုံး သီဆိုလို့နေပါတော့တယ်။
🍀ဘာသာပြန်ရေးသားဖော်ပြပါသည်။
khunecho
Crd
Telephone
Website
Address
Yuzanaplaza
Thingangyun
Alerts
Be the first to know and let us send you an email when Secret Beauty Spa& Hair Care posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.