World's Family

ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ဖတ္ေပးေနာ္ မဖတ္ဖစ္ရင္ေတာင္မွ Saveထားေပါ့

အားလပ္ခ်ိန္ ျပန္ဖတ္လိုရေအာင္ ေအာက္ကေရးထားတဲ့ စာသား

နဲ႔အျပင္မွာတညီထဲျဖစ္ဖူး ၾကဳံဖူးၾကမွာပါ :-)

ညေနတခုမွာ
ဆိတ္ေလးတစ္ေကာင္ဟာ
ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ေဆာ့ေနတယ္။

႐ုတ္တရက္
သစ္ပင္ျခဳံၾကားထဲက
ဝံပုေလြတေကာင္ေရာက္လာၿပီး
ဆိတ္ကိုစားမယ္ျပင္တယ္။

ဆိတ္ေလးဟာ
အသံက်ယ္နဲ႔ေအာ္ၿပီး
သူငယ္ခ်င္းေတြကို
အကူအညီ လွမ္းေတာင္းတယ္။

ႏြားက
သစ္ပင္ျခဳံထဲက တခ်က္လွမ္းၾကည့္ၿပီး
ဝံပုေလြကို ျမင္ေတာ့ ေျပးပါေလေရာ။

ျမင္းက
ေခါင္းငုံၿပီး တခ်က္ၾကည့္၊
ဝံပုေလြကိုေတြေတာ့ ဝွစ္ကနဲကိုေျပးျပန္ေရာ။

၀က္ကလည္း
ျဖတ္သြားရင္း ဝံပုေလြကိုျမင္တာနဲ႔
ကမန္းကတန္း ေတာင္ေပၚက ဆင္းေျပးေရာ။

ေတာင္ေအာက္မွာရွိတဲ့ ေခြးေလးက
ဆိတ္ေအာ္သံ ၾကားေတာ့
ကမန္းကတန္းေတာင္ေပၚေျပးတက္
ျခဳံပုတ္ေတြထဲက ျဖတ္ၿပီး
ဝံပုေလြရဲ့ လည္ၿမိဳကို ကိုက္ခဲပစ္လိုက္တယ္။

ဝံပုေလြ နာလြန္းလို့ ထေအာ္တယ္၊
ေခြးမာန္ဖီလိုက္ေတာ့
လန႔္ၿပီးေျပးပါေလေရာ....။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ
အားလုံး ေရာက္လာတယ္။

ႏြားက
နင္ကဘာလို့ငါ့ကိုမေခၚတာလဲ..
ငါ့ဂ်ိဳနဲ႔ သူ႔ဗိုက္ေပါက္ေအာင္လုပ္ပစ္မွာေပါ့......၊

ျမင္းက
နင္ကဘာလို့ငါ့ကိုမေျပာလဲ၊
ငါသူ႔ေခါင္းကို ခြာနဲ႔ကန္ပစ္မွာေပါ့.......။

၀က္က
နင္ငါ့ကိုေခၚေရာေပါ့
ငါတစ္ခ်က္ပက္လိုက္ရင္
သူေတာင္ေပၚကေတာင္ ျပဳတ္က်သြားမွာ....။

အဲ့လို ေျပာသံေတြၾကားမွာ
ေခြးေလး မပါခဲ့ပါ။

မိတ္ေဆြစစ္ဆိုတာ
စကားအလွေတြ သုံးနေစရာမလိုပါဘူး။

တကယ့္လိုအပ္ခ်ိန္မွာ
မင္းကို လက္လွမ္း ကူညီတဲ့သူဟာ
မိတ္ေဆြစစ္ပါ။

************************

အနားမွာရွိေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ၊
ခင္မင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြဟာ
သူငယ္ခ်င္းအစစ္ ဟုတ္မဟုတ္
မေသခ်ာေသးပါ။

တစ္ခါတေလ အေဝးမွာရွိေနၿပီး အျမဲတမ္း
ေပါင္းသင္းေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္ မင္းတကယ္
အကူအညီလိုအပ္ေနခ်ိန္မွာ ၊ အပိုမေျပာပဲ
ကူညီတဲ့သူ ဂ႐ုစိုက်တဲ့သူသာ
တကယ့္ မိတ္ေဆြ/သူငယ္ခ်င္း အစစ္ပါပဲ။

ဘ၀မွာ တန္ဖိုးထားသင့္တဲ့ မိတ္ေဆြ
သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မ်ား ပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစ....♥


Credit Original Uploader 🌷

သင္ခန္းစာ
🍑🍑🍑

အေမလုပ္သူ ေနမေကာင္း၍ေဆးကုသရန္ အဆင္ေျပေသာသူငယ္ခ်င္းထံ ပိုက္ဆံခဏ ေခ်းမိသည္။ ရွိပါလ်က္နဲ႔ မရွိပါဘူးဆိုၿပီးေျဗာင္ျငင္းလြတ္သည္။

႐ုတ္တရက္ ေဒါသထြက္သြားသည္။ ေနာက္မွသူ႔ဆီက ရလိုက္ေသာအရာကို တစ္ခ်က္ေတြးၿပီး ျပံဳးမိသည္။

မကူညီတက္တဲ့ သင္ခန္းစာ...
…………………………………………………………………………………

ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို စာလိုက္ေပးမိသည္။ ဘာစာလဲဟု သူကေမးသည္။ရည္းစားစာဆိုေတာ့ သူျပံဳးၿပီးယူလိုက္တယ္။မနက္က်ရင္ သူေခၚတဲ့ေနရာလာခဲ့ဖို႔ ေျပာသြားေသးသည္။

ဝမ္းသာအားရ အေရာက္သြားမိသည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ သူ႔ခ်စ္သူရယ္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္စာကို ဖတ္ၿပီးဝိုင္းရယ္ၾကတယ္။ေထာင္းကနဲဆို ေဒါသထြက္သြားသည္။ ေနာက္မွသူ႔ဆီက ရလိုက္ေသာအရာကို တစ္ခ်က္ေတြးၿပီး ျပံဳးမိသည္။

မစာနာတက္တဲ့ သင္ခန္းစာ....
…………………………………………………………………………………

ရန္ကုန္သို႔ အသြားလမ္း၌ ကားရပ္ကာ ခရီးသည္ေတြအားလံုး
ထမင္းစားဖို႔ ကားေပၚက ဆင္းကာ ဆိုင္အတြင္း အသီးသီးေနရာယူၾကသည္။ကၽြန္ေတာ္လဲေနရာယူကာ ထမင္းတစ္ပြဲမွာယူလိုက္သည္။

ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ေရာက္မလာ ထိုအစဥ္ဆိုင္ေရွ႕သို႔ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးထိုးရပ္ကာ လူႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္အတြင္းသို႔ဝင္လာသည္။ ပခံုးေပၚမွာလဲ အပြင့္ေတြ အရစ္ေတြနဲ႔....

ထိုစဥ္စားပြဲထိုးေလးေျပးလာၿပီး ဗိုလ္ႀကီးဘာစားမလဲဟု ေမးကာ ထမင္းႏွစ္ပြဲကို ဟင္းစံုစြာ ခ်က္ခ်င္းခ်ေပးသည္။ က်ြန္ေတာ္ဆီကို အခုထိေရာက္မလာေသး။႐ုတ္တရက္ ေဒါသထြက္သြားသည္။ ေနာက္မွ သူတို႔ဆီက ရလိုက္ေသာအရာကို တစ္ခ်က္ေတြးၿပီး ျပံဳးမိလိုက္သည္။

ခြဲျခားဆက္ဆံတက္တဲ့ သင္ခန္းစာ...
…………………………………………………………………………………

လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မိန္းကေလးအား မန္ေနဂ်ာမွ ဆြဲလားရမ္းလားလုပ္၍ ေကာင္မေလးက ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းသည္။ က်ြန္ေတာ္လဲ မန္ေနဂ်ာအား ဆြဲထိုးလိုက္သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ သူေဌးရံုးခန္း၌ ျပသာနာေျဖရွင္းၾကသည္။ သူေဌးက မန္ေနဂ်ာအား ဘာေၾကာင့္ထိုးသလဲဟု ေမးသည္။ က်ြန္ေတာ္လည္း အျဖစ္မွန္ကိုရွင္းျပလိုက္သည္။

ထိုအခါသူေဌးက ေကာင္မေလးအားေမးျပန္သည္။သူေျပာတာဟုတ္လား.. ေကာင္မေလးကျပန္ေျဖသည္၊ မဟုတ္ပါဘူး.. သူကကၽြန္မကို တစ္ဖတ္သတ္ ျကိဳက္ေနသူပါ၊ မန္ေနဂ်ာနဲ႔ စကားေျပာေနတာကို သူမနာလိုျဖစ္ၿပီး မန္ေနဂ်ာအား ထိုးလိုက္တာပါဟု သူေျဖသည္။ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ျဖဳတ္ခံရသည္။ ေထာင္းကနဲေဒါသထြက္မိသည္။
ေနာက္မွ သူ႔ဆီက ရေသာအရာကို ေတြးၿပီးျပံဳးမိသည္။

ေက်းဇူးကန္းတက္တဲ့ သင္ခန္းစာ.....
…………………………………………………………………………………

ငယ္ငယ္က အဘြားေျပာေသာ ပံုျပင္ေလးအား သတိရမိသည္။ တစ္ခါက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေရာင္းစားေသာ အဘိုးဟာ သူ႔လယ္ေတာက အသီးအရြက္ေတြခူးၿပီး ျမင္းလွည္းေပၚတင္ကာ အိမ္ျပန္လာခဲ့သည္။ လမ္း၌ အိပ္ငိုက္၍ လိုက္ပါလာသည္။အသက္ႀကီးၿပီး မ်က္စိမေကာင္း၊ မွတ္ညဏ္မေကာင္းေတာ့တဲ့ျမင္းဟာ ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္းေလးအားေတြ႕ကာ ေရွ႕ဆက္မသြားဘဲစားေသာက္ကာ ရပ္ေနလိုက္သည္။

အဘိုးအိုႏိုး၍ ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ အိမ္မဟုတ္ဘဲ ေတာမွာဆိုတာသိရ၍ ျမင္းအို ျမင္းစုတ္ ျမင္းနာ ဟူ၍ႀကိမ္ဆဲကာ ႐ိုက္ႏွက္ေလေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခ်က္ေတြးၿပီး ျပံဳးလိုက္မိသည္။မိမိအျပစ္ကိုမျမင္ဘဲ သူတစ္ပါးအား..

အျပစ္ပံုခ်တက္ေသာ သင္ခန္းစာ
…………………………………………………………………………………

ေနမေကာင္းျဖစ္၍ ခ်ိန္းထားတဲ့ေနရာအား မလာျဖစ္ေတာ့တဲ့ အေၾကာင္း ခ်စ္သူက ဖုန္းဆက္၍ ေျပာရွာသည္။စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ပန္းျခံထဲ ေလွ်ာက္ကာ ဟိုဒီေငးရင္း ၾကည္ႏူးေနေသာ အတြဲေလးအားၾကည့္ကာ ကိုယ့္ခ်စ္သူအားသတိရမိသည္။

ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ကိုယ့္ရည္းစားျဖစ္ေနသည္။ ေထာင္းကနဲေဒါသျဖစ္မိသည္။ ေနာက္မွသူ႔ဆီက ရလိုက္ေသာအရာအား ေတြးၿပီး တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္မိသည္။

သစၥာမရွိေသာ သင္ခန္းစာ....
…………………………………………………………………………………

သူငယ္ခ်င္းလုပ္သူ မူးၿပီးအိမ္ေရာက္လာသည္။ သူ႔ခ်စ္သူေကာင္မေလးအား ဖြင့္မေျပာရဲ၍ ရဲေဆးတင္ကာ အရက္ေသာက္လာေၾကာင္းေျပာသည္။ အေဖာ္လိုက္ခဲ့ဖို႔ အတင္းေခၚသည္၊ျငင္းသည္၊ မရတဲ့အဆံုး လိုက္လာလိုက္သည္။ ေကာင္မေလးအားရည္းစားစကားေျပာတာ လက္မခံ၍ဆြဲလား ရမ္းလားလုပ္သည္။

ေကာင္မေလးကရွက္ၿပီး အေမလုပ္သူအားငိုၿပီးတိုင္သည္။ အေမလုပ္သူကမေက်နပ္၍ သူႀကီးကိုတိုင္ေလသည္။ သူႀကီးလုပ္သူအေမးကို သူငယ္ခ်င္းကေျဖသည္။

ဒီေကာင္ အရက္တိုက္ၿပီး ေျမႇာက္ေပးလို႔လုပ္တာပါဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္အားအျပစ္ပံုခ်သည္။ ေဒါသအတစ္လိုက္ အတံုးလိုက္ထြက္လာသည္။ ေနာက္မွ သူ႔ဆီကရလိုက္ေသာ အရာအားေတြးၿပီး ျပံဳးလိုက္သည္။

ေခ်ာက္တြန္းတက္ေသာ သင္ခန္းစာ...
…………………………………………………………………………………

ဘုရားပြဲတစ္ခု၌ ခြက္တစ္လံုးေရွ႕ခ်ကာ ေမ်ာက္ကေလးအား ကခိုင္းေနေသာ လူတစ္ေယာက္အား ေတြ႕မိသည္။လူအမ်ားလဲ စိတ္ဝင္တစားၾကည့္ကာ ေမ်ာက္ေလးအားၾသဘာေပးကာ ေငြစကၠဴမ်ားထည့္ၾကသည္။ ထိုလူလဲ သေဘာက်စြာ ေမ်ာက္ကေလးအား ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လံုးေကၽြးလိုက္သည္။

ေစတနာရွိလို႔ ေကၽြးလိုက္သည္ဟုထင္မိသည္။ ေနာက္မွသတိရ၍ျပံဳးမိသည္။

ေမ်ာက္ျပ၍ ဆန္ေတာင္းတက္ေသာ သင္ခန္းစာ..
…………………………………………………………………………………

ရြာထဲတြင္ အလွဴပြဲလုပ္ဖို႔အတြက္ အလွဴေငြေကာက္ခံၾကသည္။ အဆင္ေျပေသာသူေတြက သိန္း၊ေသာင္း စသည္အားျဖင့္ထည့္ၾကသည္။အဆင္မေျပေသာ က်ြန္ေတာ္မွာ ရွိစု မဲ့စု၊ တစ္ေထာင္အားေစတနာထက္သန္စြာ ထည့္ကာလွဴလိုက္သည္။

အလွဴေငြနည္းေသာ က်ြန္ေတာ္အားၾကည့္ကာ လူတစ္ခ်ိဳ႕၏မ်က္ႏွာမေကာင္းၾကေပ။သူတို႔ၾကည့္ၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။ ေနာက္မွေတြးကာ ျပံဳးမိသည္။

အေျခအေနကိုၾကည့္ကာ နားလည္မႈ မေပးႏိုင္ေသာ သင္ခန္းစာ
…………………………………………………………………………………

(facebook) စာမ်က္ႏွာေပၚ၌ (အ႐ူးထၾကည့္တာ) ဆိုၿပီး မိမိဓာတ္ပံုႏွင့္ ေပါေတာေတာ စာတစ္ခ်ိဳ႕ကိုတင္လိုက္သည္။
(like and comment) ေတြကေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။

ေနာက္ေတာ့ (အေကာင္းထၾကည့္တာ)ဆိုၿပီး အမ်ားသူငါ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ စာေပေတြမွ်ေဝတင္ေပးလိုက္သည္။ မင္းကဘယ္ေလာက္ေကာင္းေနၿပီလဲဟု လူတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေဝဖန္မႈကို ခံရသည္။စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။ ေနာက္မွေတြးၿပီးျပံဳးလိုက္မိသည္။

အေကာင္းအဆိုးကို နားမလည္ေသာ သင္ခန္းစာ...
…………………………………………………………………………………

သူေဌးသမီးကို ရည္းစားစကားလိုက္ေျပာမိသည္။ မခ်စ္ႏိုင္ဘူးဟုျပန္ေျပာသည္။ ျပသာနာမရွိေသးေခ်။ သူကဆက္ေျပာသည္၊နင့္လိုဆင္းရဲသားကို ငါလိုသူေဌးသမီးကႀကိဳက္စရာလား၊ကိုယ့္အဆင့္အတန္း ကိုယ္သိဟုေျပာသည္။ ေဒါသငယ္ထိပ္ထိ ေရာက္သြားသည္။ေနာက္မွ သူ႔ဆီက ရေသာအရာကို ေတြးၿပီးျပံဳးမိသည္။

ႏွိမ့္ခ်တက္ေသာ သင္ခန္းစာ...
…………………………………………………………………………………

လူတစ္ေယာက္ သူ႔သူငယ္ခ်င္း မေကာင္းေၾကာင္းလာေျပာသည္။ အားနာ၍ အလိုက္သင့္ျပန္ေျပာမိသည္။ ေနာက္သူ႔ သူငယ္ခ်င္းအား သူ႔မေကာင္းေၾကာင္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသည္ဟု တို႔မီး႐ိူ႕မီးလုပ္သည္။ေဒါသ အေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္မိသည္။ ေနာက္မွ သူ႔ဆီကရေသာအရာကို ေတြးၿပီးျပံဳးမိသည္။

ကုန္းေခ်ာတက္ေသာ သင္ခန္းစာ...
…………………………………………………………………………………

အဘြားေျပာေသာ ပံုျပင္ေလးအား သေဘာက်မိသည္။ ေျမးလုပ္သူက အဘိုးျဖစ္သူကိုေျပာေလသည္။အဘိုး..ဓူဝံၾကယ္ဆိုတာ ေျမာက္အရပ္မွာရွိတာမဟုတ္လားဟု ေမးသည္။ထိုအခါ အဘိုးက မဟုတ္ဘူးကြ ေတာင္အရပ္မွာရွိတာကြလို ႔ျပန္ေျဖသည္။ ေျမးလုပ္သူက ျပန္ေျပာေလသည္။

ေျမးၾကားဖူးတာေတာ့ ေျမာက္အရပ္မွာ ရွိတာလို႔ေျမးၾကားဖူတာ.... အခုမဟုတ္ေတာ့ဘူး ေတာင္အရပ္ကိုေျပာင္းသြားၿပီ ဘယ္သူမွမသိေသးဘူး အဘိုးတစ္ေယာက္ပဲ သိေသးတာ အဘိုးလဲဘယ္သူမွမေျပာဘူး ငါ့ေျမးလဲဘယ္သူ႔မွမေျပာနဲ႔ ၾကားလား ကိုယ္သိထားတာကိုေတေတနိပ္ၿပီး တိတ္တိတ္ေနရတယ္....

က်ြန္ေတာ္လည္း သေဘာက်စြာျပံဳးလိုက္မိသည္။

သိထားတဲ့အရာတိုင္းကို လူတိုင္းကို ဖြင့္မေျပာဘဲ ေတေတနိပ္ၿပီး
တိတ္တိတ္ေနရမယ္ ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာ...

တစ္ေန႔မွာ ခ႐ုငယ္တစ္ေကာင္ဟာ
ေျမျပင္မွာ တြားသြားေနတယ္။

ဒါကို လိပ္တစ္ေကာင္က ေတြ႕ေတာ့
"ငါ့ေက်ာေပၚတက္ပါ၊ ငါခရီးၾကဳံ ပို့မယ္" လို့ဆိုတယ္။

လိပ္ေက်ာေပၚ ခ႐ုငယ္တက္သြားေတာ့
တီေကာင္တစ္ေကာင္ ရွိေနပါတယ္။

တီေကာင္က " ေသခ်ာထိုင္ေနာ္
သူသြားတာ ေတာ္ေတာ္ျမန္တယ္ "လို့ေျပာတယ္။

ဒီဟာသကို ကြား (ၾကား) ခါစက
လိပ္ရဲ့ ေလးစားဖြယ္သေဘာထား
တီေကာင္ရဲ့ အထင္ႀကီး အားက်ပုံနဲ႔
ခ႐ုငယ္ရဲ့ ေက်းဇူးတရားျပည့္ဝေနတဲ့ မ်က္ဝန္းကို
ကၽြန္ုပ္ ျမင္ေယာင္ခဲ့မိတယ္။

ဒါကို ဟာသတစ္ပုဒ္လို သေဘာထားၿပီး
ေတြ႕သူတိုင္းကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ့က
"လိပ္က သူ႔ဟာနဲ႔သူေတာင္ အင္အားမရွိ
သြားတာလည္း ေႏွးတာေတာင္
တစ္ျခားသူကို ကူခ်င္ေသးတယ္" လို့
ေဝဖန္အျပစ္တင္တယ္။

တစ္ခ်ိဳ့ကလည္း တီေကာင္ကို
"အျမင္မက်ယ္တဲ့ တြင္းထဲက ဖားသူငယ္အျဖစ္"
ခိုင္းႏွိုင္းတယ္။

တစ္ခ်ိဳ့ကလည္း ခ႐ုငယ္ကို
"ကိုယ့္ဘာသာမေလၽွာက္ဘူး။
အျမန္လိုေတာ့ အေႏွးေတြ႕ၿပီေလ"လို့ အျပစ္ဖို့တယ္။

ဟာသတစ္ပုဒ္က
ဒီလိုအျငင္းပြားလိမ့္မယ္လို့
ကၽြန္ုပ္ ေတြးထင္မထားခဲ့မိဘူး။

ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေျပာစကားက
ကၽြန္ုပ္ရင္ကို လွုပ္ခါသြားခဲ့တယ္။

သူေျပာတာက
"လိပ္က ေႏွးတယ္ ဒါေပမယ့္
တီေကာင္နဲ႔ ခ႐ုငယ္ရဲ့အျမင္မွာ သူကျမန္တယ္

ကိုယ့္ေလာက္မစြမ္းသူကို ကူညီတာ
အကူအညီလိုအပ္သူကို ကူညီတာဟာ
ဘယ္ေလာက္ပဲ ကူညီနိုင္တာျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္စရာပါ"

ဒီစကားေလးတစ္ခြန္းက
လူကို လွုပ္ႏွိုးသြားေစၿပီးေတာ့
ပုံျပင္ရဲ့ တကယ့္အဓိပၸါယ္ကို နားလည္သြားခဲ့ပါတယ္

'တတ္စြမ္းသေလာက္ ကူညီတယ္။
ကိုယ္ထက္ ခြန္အားနည္းသူကို ကူညီတယ္။
လက္တစ္ဖက္ အကူအညီလိုသူကို
လက္တစ္ဖက္ ကမ္းတယ္။

ကူညီမွုက နည္းမ်ားမဆို
အကူအညီလိုသူကို ကူညီတာဟာ
မြန္ျမတ္ျခင္းတစ္ပါးပါ'

ဖေယာင္းတိုင္ငယ္ေလးရဲ့ အလင္းက
ဘယ္အထိ ေဝးေဝးလင္းနိုင္မလဲ၊
ဒါေပမယ့္ သူ႔အနီးဝန္းက်င္က
အေမွာင္ကိုေတာ့ ခြင္းနိုင္ပါတယ္။

Credit မူရင္းေရးသူကို credit ေပးပါတယ္။
(ဘယ္သူမွန္းမသိလို့ပါ။)
ျပန္လည္ share ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

မဖတ္မိရင္ ေနာင္တရမယ္ေနာ္
🎡🎡🎡🎡🎡🎡🎡🎡

🎡အလုပ္မရွိရင္ စာဖတ္ပါ
🎡 စာဖတ္လို့ ပိုက္ဆံ မရေပမယ့္
🎡 ပိုက္ဆံရွာဖို့ အေတြးအေခၚေတြ ရပါလိမ့္မယ္။

🎡 (၁ဝ)ႏွစ္စာ အေတြ႕အၾကဳံကို
🎡 ႀကိဳရခ်င္ရင္ အေတြးအေခၚ ရွိတဲ့
🎡 လူႀကီးစကား နားေထာင္ပါ။

🎡 ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ ရွုံးနိမ့္
🎡 ခဲ့ဖူးသူဆီက သင္ယူ ေလ့လာပါ။

🎡 တသက္လုံး လိပ္ျပာလုံခ်င္ရင္
🎡 ကိုယ္က်င့္တရားကို လုံျခဳံစြာ
🎡ထိမ္းနိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

🎡 အသိပညာ အတတ္ပညာကို
🎡 ျပည့္စုံ ရင့္က်က္ေစခ်င္ရင္
🎡 လက္ေတြ႕ လုပ္ေဆာင္ပါ။

🎡 ႀကီးမားတဲ့ ေနာင္တဆိုတာ
🎡 မရွိေစခ်င္ရင္ ေရႊထက္
🎡 တန္ဖိုးႀကီးေသာ အခ်ိန္ကို ေလးစားပါ။

🎡 ဘဝတစ္ခုလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ရင္
🎡 ဘယ္အရာကိုမွ သံေယာဇဥ္ သိပ္မထားပါနဲ႔။

🎡 ပူေလာင္မွုေတြ အရမ္းမ်ားလြန္း
🎡 ေနရင္ ကိုယ့္အတၱနဲ႔ မာနေတြ ေလ်ာ့ခ်ပါ။

🎡 အေကာင္းဆုံး ဆိုတာေတြကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ရင္
🎡အေကာင္းဆုံးဆိုတာေတြနဲ႔ ထိုက္တန္ေအာင္
🎡အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

🎡 အထီးက်န္မွုေတြ ပေပ်ာက္ၿပီး
🎡 ဗဟုသုတ ပြားခ်င္ရင္ စာဖတ္ပါ။

စာအုပ္စာေပလူ႔မိတ္ေဆြမွ
ျပန္လည္မၽွေဝသည္။

https://www.facebook.com/စာအုပ္စာေပလူ႔မိတ္ေဆြ-695065894263172/

တူေနခဲ့ရင္ေတာင္
******************
ဖတ္ၾကည့္ေနာ္…

ပညာတတ္တာခ်င္း တူရင္ေတာင္
စိတ္ဓာတ္အေပၚ မူတည္ၿပီး
ဘဝေတြ ကြာျခားတတ္တယ္။

ဆိုကၠားနင္းစားတာခ်င္း တူရင္ေတာင္
ေစတနာႏွင့္
သည္းခံႏိုင္မႈအေပၚ မူတည္ၿပီး
တိုးတက္မႈႏႈန္းေတြ
ကြာျခားလာတတ္တယ္။

အေတြးအေခၚေတြ တူေနရင္ေတာင္
ေစ့စပ္မႈႏွင့္
စည္းစနစ္ ဇြဲ လုံ႔လေတြအေပၚ
မူတည္ၿပီး
ေအာင္ျမင္မႈေတြ ကြဲျပားေနတတ္တယ္။

ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈခ်င္း တူရင္ေတာင္
စိတ္ေစတနာႏွင့္
ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္အေပၚ မူတည္ၿပီး
ထည္ဝါမႈေတြ
အဆင့္အတန္း အနိမ့္အျမင့္ေတြ
ကြာဟေနတတ္တယ္။

မိဘေက်းဇူးဆပ္တာခ်င္း
တူေနရင္ေတာင္
ထားရွိခဲ့တဲ့ သိတတ္မႈႏွင့္
စိတ္ခံယူခ်က္ေတြအေပၚ မူတည္ၿပီး
အက်ိဳးေပးကံေတြ
ကြဲျပားေနတတ္တယ္။

အလွဴလွဴတာခ်င္း တူရင္ေတာင္
အလွဴလွဴတဲ့
ခံယူခ်က္ေတြအေပၚ မူတည္ၿပီး
ကုသိုလ္အက်ိဳးရလာဒ္
အႀကီးအေသး ကြာေနတတ္တယ္။

ခ်စ္တာခ်င္း တူရင္ေတာင္
အတၱစိတ္အေပၚ မူတည္ၿပီး
ပူေလာင္မႈ အနည္းအမ်ားေတာ့
ကြာေနတာပါပဲ။

ဘယ္အရာမွာမဆို စိတ္ထားတတ္ၿပီး
ေနတတ္
ကိုင္တတ္
လုပ္ေဆာင္တတ္မွ
ရလာတဲ့ အက်ိဳးရလာဒ္တိုင္းက
အႏွစ္သာရ အျပည့္အဝရမွာပါ။

လုပ္တိုင္းမျဖစ္ေပမဲ႔
ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကို
အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္

တူေနခဲ့ရင္ေတာင္
သူမ်ားနဲ႔မတူေအာင္
စိတ္ကို အေကာင္းဆုံးထားပါေနာ္။

Credit-ဇင္းနစ္-မေကြး

ေမတၱာျဖင့္…
အရွင္ပုည( ဝကုန္း )

World"s Family

အရွက္တရားကို ေအာင္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေမတၱာ
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

၂၀၀၂ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းေလာက္က အီတလီရွိ
သတင္းစာအခ်ဳိ႔မွာ ထူးဆန္းတဲ့ လူေပ်ာက္
ေၾကာ္ျငာ သတင္းတစ္ခုပါလာခဲ့တယ္။

သတင္းက ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ၅လပိုင္း
၁၇ရက္ေန႔က Voillery City Road
commercial section 5 က

ကားပတ္တစ္ခုမွာ လူျဖဴအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကို
လူမည္းတစ္ဦးက မုဒိန္းက်င့္ခဲ့တယ္။

အဲဒီေနာက္ အမ်ဳိးသမီးဟာ လူမည္း
သမီးေလးတစ္ဦး ဖြားျမင္ခဲ့တယ္။

သူ႔ခင္ပြန္းလည္း အမ်ဳိးသမီးနဲ႔အတူ
လူမည္းကေလးကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ဖို႔
တာ၀န္ယူခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီကေလးငယ္ ကံမေကာင္းခဲ့ရွာဘူး။
အခုအခ်ိန္မွာ သူဟာ ေသြးကင္ဆာေရာဂါကို
ခံစားေနရတယ္။ သူ႔အတြက္ ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ
ကုသဖို႔ အေရးတၾကီးလိုအပ္လာတယ္။

သူ႔အသက္ကို ကယ္တင္ဖို႔ တစ္ခုတည္းေသာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က သူ႔ဖခင္ပဲျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေၾကာ္ျငာကိုဖတ္မိတဲ့
ကာယကံရွင္ကိုယ္တိုင္ …

အယ္လီဇဘက္ေဆးရံု ေဒါက္တာ
Andrea နဲ႔ဆက္သြယ္ပါ” လို႔ျဖစ္တယ္။

ဒီလူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာက လူထုေတြၾကားမွာ
လိႈင္းဂယက္တစ္ခု ထသြားေစခဲ့တယ္။

လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေ၀ဖန္ၾကတဲ့ အေၾကာင္းက မုဒိန္းက်င့္ခဲ့တဲ့ လူမည္း ထြက္လာျပီး ၀န္ခံပါ့မလား။

တကယ္လို႔ ထြက္လာျပီး၀န္ခံရင္ သူ႔နာမည္
ပ်က္မယ္။ သူ႔မိသားစု ျပိဳကဲြမယ္။

တကယ္လို႔ မထြက္လာဘဲ အသံတိတ္ေန
မယ္ဆိုရင္ သူဟာ လံုး၀ခြင့္မလြတ္ႏိုင္တဲ့
အျပစ္ၾကီးတစ္ခုကို ထပ္က်ဴးလြန္သူ
ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။

ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႔ နိဂံုးက
ဘယ္လိုအဆံုးသတ္မွာလဲ ဆိုတာကို
လူေတြက စိတ္၀င္စားေနၾကတယ္။

အီတလီ Voilleryျမိဳ႔ရဲ႕ ရပ္ကြက္တစ္ခုက
လူမည္းကေလးတစ္ဦးဟာ အရွက္တစ္ခုရဲ႕
လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကို အစဆဲြထုတ္ခဲ့တယ္။

အသက္ ၃၅ႏွစ္ရွိတဲ့ ဓားစာခံ Mamita က
လူတကာေ၀ဖန္တဲ့ ပစ္မွတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူနဲ႔ သူ႔ခင္ပြန္း ပီတာက လူျဖဴေတြျဖစ္တယ္။

ဒါေပမဲ့ သူတို႔ကေလးေတြက အျဖဴ
တစ္ေယာက္၊ အမည္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္ေနတယ္။

အဲဒီထူးျခားတဲ့ ျမင္ကြင္းက ပတ္၀န္းက်င္ရွိ
လူေတြကို ပိုျပီး သံသယ၀င္ေစခဲ့တယ္။

ဒါကို Mamita က သူ႔အဘြားက လူမည္းျဖစ္ျပီး အဘိုးက လူျဖဴျဖစ္တဲ့
အေၾကာင္း

ဒါေၾကာင့္ သမီးေလး ေမာ္နီကာက်မွ
ေသြးက လာဆန္႔က်င္တဲ့အေၾကာင္း
လူေတြကို အျပံဳးနဲ႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။

၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေဆာင္းဦးေပါက္မွာ
လူမည္းေလး ေမာ္နီကာ နာမက်န္းျဖစ္ျပီး
ကိုယ္အပူခ်ိန္ေတြ တက္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ဆံုး ေဒါက္တာ Andreaက ေမာ္နီကာမွာ ေသြးကင္ဆာ ရွိေနတဲ့
အေၾကာင္း …

ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ ေရႊ႔ေျပာင္းကုသနည္းကမွ
သူ႔အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ အေကာင္းဆံုး
ကုသနည္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့တယ္။

ဆရာ၀န္က ဆက္ျပီး “ ေမာ္နီကာနဲ႔
ေသြးသားေတာ္စပ္တဲ့ လူေတြမွာ လိုအပ္တဲ့
ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီကို အလြယ္တကူရွာႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေဆြမ်ဳိးေတြအားလံုး
ေဆးရံုလာျပီး စစ္ေဆးပါ” လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။
Mamita က မ်က္စိမ်က္ႏွာ ပ်က္လို႔ေပါ့။

ဒါေပမဲ့ ေဆြမ်ဳိးေတြအားလံုးကို ေခၚျပီး
စစ္ေဆးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးရတဲ့
အေျဖက မသင့္ေတာ္ပါတဲ့။

ေမာ္နီကာရဲ႔ ေရာဂါအေျခအေနက
သူနဲ႔ သင့္ေတာ္မဲ့ ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီရဖို႔ႏႈန္း
အင္မတန္ ေသးငယ္တဲ့အေၾကာင္း ဆရာ၀န္က ေျပာျပန္တယ္။

ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ အေျခအေနတစ္ခုက Mamitaနဲ႔
သူ႔ခင္ပြန္း ေနာက္ထပ္ ကေလးတစ္ေယာက္
ေမြးျပီး အဲဒီကေလးရဲ႕ေသြးေတြ ေမာ္နီကာထဲ
သြင္းေပးဖို႔ ဆရာ၀န္က အၾကံေပးျပန္တယ္။

ဒီအၾကံကို ၾကားေတာ့ Mamita တစ္ေယာက္ တုန္လႈပ္ခဲ့မိတယ္။

“ဘုရားေရ... ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုျဖစ္ရတာလဲ”
လို႔ သူ႔ႏႈတ္က လြႊတ္ခနဲ ေအာ္လိုက္မိတယ္။

ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့တဲ့
အၾကည့္ ေခ်ာက္ခ်ားတဲ့ အၾကည့္နဲ႔
သူၾကည့္လိုက္မိတယ္။

ခင္ပြန္းသည္ ပီတာလည္း အဲဒီ
အၾကံေၾကာင့္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လို႔။

ေဒါက္တာAndreaက လူအေတာ္ မ်ားမ်ားလည္း ဒီလို ေသြးသြင္းနည္းနဲ႔
ေသြးကင္ဆာကုိ ကုသၾကေၾကာင္း

ဒီလိုကုသလို႔လည္း ေမြးဖြားလာတဲ့ ရင္ေသြးငယ္ရဲ႔ က်န္းမာေရးကို မထိခိုက္ႏိုင္တဲ့
အေၾကာင္း ထပ္တလဲလဲ ရွင္းျပေနခဲ့တယ္။

ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးက ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ေနခဲ့
တယ္။

ေနာက္မွ “ကြ်န္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားပါရေစဦး”
ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပဲ ေျပာႏိုင္ခဲ့တယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ ညေန ေဒါက္တာAndrea
ေဆးရံုမွာ တာ၀န္က်ေနတုန္း Mamitaတို႔
ဇနီးေမာင္ႏွံ႔ႏွစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ့ထားတဲ့
Mamitaရဲ႕ လက္ကို ခင္ပြန္းသည္က
တဲြထားတယ္။

မ်က္ႏွာ မသာမယာနဲ႔ ဆရာ၀န္ကို
“ ေဒါက္တာကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ အျဖစ္ အပ်က္တစ္ခု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္"

"ဒါေပမဲ့ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို ေဒါက္တာ
လွ်ဳိ႔၀ွက္ေပးရမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့
ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ
လွ်ိဳ႔၀ွက္လာတဲ့ ကိစၥမို႔ပါ”

ဆရာ၀န္က တေလးတစား
ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္တယ္။

“လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ ၁၉၉၂ခုႏွစ္ ေမလမွာ
ကြ်န္ေတာ့္သမီးေလး Yilianna ႏွစ္ႏွစ္
ျပည့္တယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ဇနီး Mamita က စားေသာက္
ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္တယ္။ သူက
ညတိုင္း(၁၀) နာရီမွ အလုပ္ဆင္းတယ္။

အဲဒီည သူအလုပ္ဆင္းေတာ့
မိုးအၾကီးအက်ယ္ ရြာေနခဲ့တယ္။
လမ္းေပၚမွာလည္း လူေျခတိတ္ေနတယ္။

စြန္႔ပစ္ထားတဲ့ ကားရပ္နားေနရာ
တစ္ခုေရာက္ေတာ့ ေနာက္ဖက္မွာ
ေျခသံတစ္ခုကို သူၾကားလိုက္မိတယ္။

ေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လူမည္း
လူရြယ္တစ္ဦး သူ႔ေနာက္မွာ ရပ္ေနတာကို
ေတြ႔လိုက္တယ္။

လူမည္းက လက္ထဲက တုတ္နဲ႔ သူ႔ကို
ရိုက္လိုက္တယ္။ မူးေမ့သြားေတာ့
သူ႔ကို မဖြယ္မရာ လုပ္ေတာ့တာပဲ။

သတိရလာေတာ့ အိမ္ကို အျမန္ဆံုး
သူျပန္ေျပးခဲ့တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့
မနက္(၁)နာရီ ထိုးေနျပီ။

အ႐ူးတစ္ေယာက္လို ကြ်န္ေတာ္အိမ္ထဲ
ကေန ကမူးက႐ူးေျပးထြက္ျပီး အဲဒီ
လူမည္းကို လိုက္ရွာခဲ့ေသးတယ္။

ဒါေပမဲ့ အရိပ္အေယာင္ေတာင္ မေတြ႔ခဲ့ဘူး။
အဲဒီည ကြ်န္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္ကို
တစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္ျပီး ငိုခဲ့ၾကတယ္။

ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုး ျပိဳက်ခဲ့သလိုပါပဲ”
ပီတာက စကားကို ခဏရပ္လိုက္တယ္။

သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြ ရစ္၀ိုင္းေနတယ္။

ပီတာက ဆက္ျပီး “ အဲဒီကိစၥျပီးေတာ့
မၾကာပါဘူး Mamita မွာ ကိုယ္၀န္ရွိ လာတယ္။

ကိုယ္၀န္က လူမည္းရဲ႔ ကိုယ္၀န္ပဲျဖစ္မယ္
ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေၾကာက္ရြ႔ံစိုးရိမ္ခဲ့တယ္။
Mamita က ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်မလို႔ဘဲ။

ဒါေပမ့ဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ကေလးျဖစ္ေနမွာလဲ
စိုးခဲ့တယ္။ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔
လအေတာ္ၾကာ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။

၁၉၉၃ခုႏွစ္ မတ္လမွာ ကေလးတစ္ဦး
ဖြားျမင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကေလးက လူမည္း
ျဖစ္ေနတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ပ်က္စီး
ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရတယ္။ ကေလးကို မိဘမဲ့ေဂဟာပို႔ဖို႔
ကြ်န္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကေလးရဲ႔ငိုသံၾကားေတာ့ မလုပ္ရက္ခဲ့ဘူး။

သူ႔ကလည္း ၀မ္းနဲ႔ လြယ္ခဲ့ရတဲ့ သက္ရွိတစ္ခုပါပဲေလ။

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ Mamitaက သစၥာတရား
ရွိတဲ့ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြပါ။

ေနာက္ဆံုး သူ႔ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔
ေမြးဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ သူ႔နာမည္ကို
ေမာ္နီကာလို႔ ေပးလိုက္တယ္။

ေဒါက္တာAndreaရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာလဲ
မ်က္ရည္ေတြ တဲြခိုေနတယ္။

ဒီဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ဘာျဖစ္လို႔ ေနာက္
ကေလးတစ္ေယာက္ ထပ္ေမြးဖို႔ ဒီေလာက္
ေတာင္ ေၾကာက္ရြ႔ံေနရသလဲ ဆိုတာကို
သူအခုမွ သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။

ဆရာ၀န္က အေလးအနက္စဥ္းစားတဲ့
ပံုစံနဲ႔ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ျပီး

“အင္း... ဒီအျဖစ္အပ်က္အတိုင္းဆိုရင္
ခင္ဗ်ားတို႔ ေနာက္ထပ္ ကေလး(၁၀)
ေယာက္ေမြးလဲ ေမာ္နီကာနဲ႔ သင့္ေတာ္မဲ့
ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီကို ရမွာမဟုတ္ဘူး”

Mamitaကို သူတစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး
“ ဒီပံုအတိုင္းဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေမာ္နီကာရဲ႕ ဖခင္အရင္းကို ရွာရလိမ့္မယ္။

သူ႔ရဲ႔ ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ကေလးရဲ႕
ခ်ဥ္ဆီကမွ ေမာ္နီကာအတြက္ သင့္ေတာ္လိမ့္
မယ္။

ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ဘ၀ထဲ သူေနာက္ထပ္
တစ္ၾကိမ္ ေပၚလာမွာကို ခင္ဗ်ားတို႔ လုိလား
သလား”

“ကေလးအတြက္ဆိုရင္ သူ႔ကို
ကြ်န္မခြင့္လြတ္ႏိုင္ပါတယ္။

တကယ္လို႔ ကေလးကို ကယ္တင္ဖို႔
သူထြက္လာမယ္ဆိုရင္ သူ႔ကို ကြ်န္မတို႔
တရားမစဲြပါဘူး”

မိခင္တစ္ဦးရဲ႔ ၾကီးမားေလးနက္တဲ့ ေမတၱာစကားက ေဒါက္တာ
Andreaကို ကိုင္လႈပ္ခဲ့တယ္။

ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ လွဴဒါန္းဖို႔အတြက္ ထူးျခားတဲ့
လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာနဲ႔ လႈပ္ေဆာ္ခဲ့တယ္။

ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာလဲ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၾကာခဲ့ျပီ။
လူ႔ပင္လယ္မွာ တရားခံကို ဘယ္လို
ရွာၾကမလဲ။

Mamitaနဲ႔ ခင္ပြန္းက ေသခ်ာစဥ္းစားျပီး
နာမည္အမွန္ကို မထုတ္ေဖာ္ဘဲ သတင္းစာမွာ
လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာထည့္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾက တယ္။

၂၀၀၂ခုႏွစ္ ၁၁လပိုင္း Voilleryျမိဳ႔ရဲ႕
သတင္းစာတိုင္းမွာ အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့
အတိုင္း ထူးျခားတဲ့ လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာ ပါ
လာခဲ့တယ္။

မုဒိန္းက်င့္ခ့ဲတဲ့ တရားခံကို မားမားမတ္မတ္
ထြက္လာျပီး ကင္ဆာေရာဂါ ခံစားေနရတဲ့
ကေလးရဲ႔အသက္ကို ကယ္ဖို႔ျဖစ္တယ္။

အဲဒီသတင္းက လူထုေတြၾကားမွာ
ေတာမီးလို ဟုန္းဟုန္းေတာက္ခဲ့တယ္။

ေဒါက္တာ Andreaရဲ႔ စာတိုက္ပံုးနဲ႔
ဖုန္းက အဆက္ျပတ္တယ္လို႔ မရွိခဲ့ဘူး။

ဓားစာခံအမ်ဳိးသမီးက ဘယ္သူလဲ။
သူ႔ကို လူခ်င္းေတြ႔ျပီး အကူအညီ အားေပး
စကားေတြ ေပးခ်င္ေၾကာင္း လူေတြေျပာၾက
ေမးခဲ့ၾကတယ္။

ဒါေပမဲ့ Mamitaက လူေတြရဲ႕အကူအညီကို
ျငင္းဆန္ခဲ့သလို သူ႔နာမည္အမွန္ကိုလည္း
ထုတ္ေဖာ္မေျပာျပခဲ့ဘူး။

ေမာ္နီကာက အဲဒီမုဒိန္းေကာင္ရဲ႕
သမီးပါလို႔ လူေတြကို ပိုမသိေစခ်င္ခဲ့ဘူး။

သတင္းေထာက္ေတြကလည္း ဒီကိစၥနဲ႔
ပတ္သက္ျပီး ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးၾကျပန္တယ္။

ေရာမသတင္းစာက “အဲဒီလူမည္း ထြက္လာျပီး ၀န္ခံရဲပါ့မလား။

တကယ္လို႔ သူက သတိၱရွိရွိနဲ႔ ထြက္လာ
ရဲတယ္ဆိုရင္ လူေတြက သူ႔ကို ဘယ္လို
ဆက္ဆံၾကမလဲ။

တရားဥပေဒကေရာ သူ႔ကိုဘယ္လို
စီမံခ်က္ခ်မလဲ။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျပစ္မႈအတြက္ အျပစ္ေပးတာကို သူခံရမလား။

ဒါမွမဟုတ္ မားမားမတ္မတ္ သတိၱရွိရွိနဲ႔ ထြက္ျပီး၀န္ခံတာကို အခ်ီးက်ဴးခံမလား”
လို႔ ေ၀ဖန္ျပန္တယ္။

တစ္ဖန္ Voillery ျမိဳ႕ခံသတင္းစာက
တကယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ားဟာ အဲဒီလူမည္းဆိုရင္
ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ သတင္းဖတ္သူ
အမ်ားနဲ႔ ေရွ႔မတိုးသာ ေနာက္မဆုတ္သာတဲ့
ျပႆနာကို ေဆြးေႏြးျပန္တယ္။

ျမိဳ႔ခံ ေထာင္ေတြကလဲ Mamitaကို ကူညီၾကတယ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္က တရားခံ
ေတြရဲ႔ စာရင္းကို ေဆးရံုကို တင္ျပတယ္။

အဲဒီျမိဳ႔မွာ လူမည္းေတြက နည္းေတာ့
၁၀ႏွစ္အတြင္း ျပစ္မႈက်ဴးလြန္တဲ့
လူမည္းတရားခံေတြကလည္း နည္းခဲ့တယ္။

သူတို႔က Mamita ကို အဲဒီႏွစ္တုန္းက မုဒိန္းမႈမဟုတ္တဲ့့ ျပစ္မႈနဲ႔ ေထာင္က်တဲ့
လူေတြရွိခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ သူတို႔ မလုပ္ခဲ့ဖူးဘူးလို႔လဲ
မေျပာႏိုင္ဘူးေလလို႔ အားေပးခဲ့တယ္။

တစ္ခ်ဳိ႔က ေထာင္ကလြတ္သြားခဲ့ျပီး
တစ္ခ်ဳိ႔က ေထာင္က်ေနတုန္းပဲ။

Mamitaနဲ႔ ခင္ပြန္းက သူတို႔ရဲ႕
အကူအညီနဲ႔ သဲလြန္စကို လိုက္ရွာခဲ့တယ္။

ေထာင္သားေတြက ရိုးသားဂ႐ုစိုက္တဲ့ပံုစံနဲ႔ သဲလြန္စရဖို႔ ကူညီေပးၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့
သူတို႔ေတြက Mamitaကို အႏိုင္က်င့္ခဲ့တဲ့
လူမည္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။

Mamitaရဲ႔ အျဖစ္အပ်က္က
ေထာင္ထဲမွာ ျပန္႔လို႔ေနတယ္။

မိခင္တစ္ဦးရဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက
ေထာင္သားအမ်ားကို ထိခိုက္ခံစား
ေစခဲ့တယ္။

လူျဖဴပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူမည္းပဲျဖစ္ျဖစ္
ေမာ္နီကာအတြက္ ခ်ဥ္ဆီလွဴဒါန္းဖို႔
သူတို႔သေဘာတူ အစစ္ေဆးခံခဲ့ၾကတယ္။

ဒါေပမဲ့ သင့္ေလွ်ာ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္မွ မေတြ႔ခဲ့ဘူး။ ဒီအျဖစ္အပ်က္က လူအေတာ္
မ်ားမ်ားကို စိတ္ထိခိုက္ေစခဲ့တယ္။

သင့္ေတာ္တဲ့ ခ်ဥ္ဆီရဖို႔ ပါ၀င္စစ္ေဆးၾကတဲ့
ေစတနာရွင္ေတြကလည္း မနည္းခဲ့ဘူး။

ေစတနာရွင္ေတြ တစ္ေန႔တစ္ျခား ပိုပိုမ်ားလာခဲ့တယ္။

ျမိဳ႔မွာ ခ်ဥ္ဆီလွဴဒါန္းတဲ့ ဂယက္လိႈင္း
တစ္ခု ထသြားခဲ့တယ္။

ေသြးကင္ဆာ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာရွင္
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီေစတနာရွင္ ေတြေၾကာင့္ ကယ္တင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ ေမာ္နီကာေလးက
အဲဒီကံေကာင္းျခင္းထဲမွာ မပါခဲ့ပါဘူး။

Mamitaတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ႔ႏွစ္ဦးက
အဲဒီလူမည္း ထြက္ေပၚအလာကို စိုးတထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေစာင့္စားခဲ့ၾကတယ္။

(၂)လ ၾကာတဲ့အထိ လူမည္းရဲ႔ အရိပ္အေယာင္ကို မေတြ႔ခဲ့ဘူး။

ဒီလူမည္း လူ႔ျပည္မွာ ရွိပါေသးသလားလို႔
သူတို႔စိတ္ေတြ မတင္မက်ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။

ဒါမွမဟုတ္ ဒီျမိဳ႔နယ္က ခြာသြားျပီလား။ အီတလီမွာေကာ ရွိေသးရဲ႔လား။

ဒါမွမဟုတ္ သူ႔မိသားစု ျပိဳကဲြမွာစိုးလို႔ ထြက္မလာရဲတာလား။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမာ္နီကာ တစ္ရက္
အသက္ရွင္ေနေသးရင္ လူမည္းကိုရွာဖို႔
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ရက္ ရွိတယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔
သူတို႔ လက္မေလွ်ာ့ခဲ့ၾကဘူး။

အသက္၀ိညာဥ္တစ္ခုက နာက်င္တဲ့
ေ၀ဒနာၾကားမွာ အလူးအလွိမ့္ ခံစားလို႔
ေနတယ္။

မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အျဖစ္တစ္ခုက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
မဲ့ေနခ်ိန္မွာ ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ထူးျခားတဲ့ လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာက အသက္
(၃၀)ရွိ လူမည္း ဟိုတယ္ပိုင္ရွင္ “အာခ်ီလီ”
ကို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစခဲ့တယ္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔ မုိးည
တစ္ညမွာ အဲဒီလို အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခု
သူမက္ခဲ့ဖူးတယ္။

သူဟာ ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕ ကာယာကံရွင္ပါပဲ။

လူၾကီးလူေကာင္း သူေဌးအာခ်ီလီကို
တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ပန္းကန္ေဆးသမားလို႔ ဘယ္သူထင္ရက္ခဲ့မလဲ။

သူငယ္ငယ္ကတည္းက မိဘေတြ ကြယ္လြန္
သြားခဲ့ျပီး စာလည္း ေသခ်ာမသင္ခဲ့ရဘဲ
အလုပ္ထြက္လုပ္ခဲ့ရတယ္။

အလုပ္ၾကိဳးစားျပီး ထက္ျမက္တဲ့ အာခ်ီလီဟာ
ကိုယ္ပိုင္လုပ္အားေငြနဲ႔ လူေတြရဲ႔ ေလးစားမႈကို
ခံယူခ်င္ခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ သူ႔အလုပ္ရွင္က လူတန္းစားခဲြျခားတဲ့
လူျဖစ္ျပီး သူဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ကို
ၾကိဳးစားလုပ္လဲ အဆူအဆဲပဲ ခံခဲ့ရတယ္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ရက္ေန႔က
အာခ်ီလီ အသက္ ၂၀ျပည့္တဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။

အလုပ္ေစာေစာဆင္းျပီး ကိုယ့္ေမြးေန႔ပဲြကို
က်င္းပမလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ႔ အလွ်င္လိုမႈ
ေၾကာင့္ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ က်ကဲြသြားခဲ့တယ္။

သူေဌးက သူ႔ေခါင္းကို အတင္းဖိႏွိပ္ျပီး ပန္းကန္ကဲြေတြကို ျမိဳခ်ခိုင္းတယ္။

အာခ်ီလီက သူေဌးကို မုန္းမုန္းတီးတီးနဲ႔
ဆဲြထိုးျပီး ဆိုင္ထဲကေန ထြက္ေျပးလာခဲ့
တယ္။

ေဒါသစိတ္ေၾကာင့္ လူျဖဴေတြကို
ကလဲ့စားေခ်ဖို႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

မိုးညက လမ္းေပၚမွာ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တယ္။

ကားပတ္တစ္ခုမွာ Mamitaကို ေတြ႔ေတာ့
လူျဖဴေတြကို မုန္းတီးတဲ့စိတ္နဲ႔ အျပစ္မဲ့သူ
အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကို သူအႏိုင္က်င့္ခဲ့မိတယ္။

အႏိုင္က်င့္ျပီး အာခ်ီလီ ေၾကာက္ရြ႔ံ တုန္လႈပ္မိခဲ့တယ္။

အဲဒီညမွာပဲ ေမြးေန႔အတြက္ စုထားတဲ့ေငြနဲ႔
Naples ျမိဳ႔ကိုသြားမဲ့ ရထားလက္မွတ္ကို ၀ယ္ျပီး ဒီျမိဳ႔နဲ႔ ေ၀းရာကို သူထြက္ေျပးခဲ့တယ္။

Naplesျမိဳ႔မွာ သူကံေကာင္းတယ္လို႔
ဆိုရမယ္။ အေမရိကားလူမ်ဳိးတစ္ဦး ဖြင့္ထား
တဲ့ စားေသာက္ဆိုင္မွာ သူအလုပ္ရခဲ့တယ္။

ၾကိဳးစားျပီး အပင္ပန္းခံႏိုင္တဲ့ အာခ်ီလီကို
ဆိုင္ပိုင္ရွင္ သူေဌးလင္မယားက သေဘာက် ခဲ့တယ္။

သမီးျဖစ္သူ “လီနာ”ကိုပါ သူနဲ႔လက္ဆက္
ေပးတဲ့အျပင္ ဆိုင္တစ္ခုလံုးကိုလဲ အာခ်ီလီ
လက္ထဲ အပ္ခဲ့တယ္။

လာဘ္ျမင္တဲ့ အာခ်ီလီက စားေသာက္ဆိုင္
ေလးကို ဟိုတယ္ၾကီးတစ္ခုအျဖစ္ တည္
ေထာင္ႏိုင္ခဲ့သလို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့
သားသမီး ၃ဦးဖြားျမင္ခဲ့တယ္။

အလုပ္သမားနဲ႔ မိသားစုရဲ႔ အျမင္မွာ အာခ်ီလီ
ဟာ သူေဌးေကာင္း ခင္ပြန္းေကာင္းနဲ႔
ဖခင္ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့တယ္။

ျပစ္မႈတစ္ခု က်ဴးလြန္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ
ကိုလည္း သူဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ခဲ့ဘူး။

သူက်ဴးလြန္ခဲ့မိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးကို
ဘုရားသခင္ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ေဘးမသီရန္မခဖို႔ သူအျမဲဆုေတာင္းခဲ့ေပမဲ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အဲဒီ
လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ကို သူမေျပာျပရဲခဲ့ဘူး။

အဲဒီေန႔မနက္က သတင္းစာထဲက
သတင္းကို ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္
သူၾကည့္မိခဲ့လဲ မသိဘူး။

သူဟာ သူတို႔အလိုရွိေနတဲ့ တရားခံပဲျဖစ္ရ
မယ္လို႔ သူ႔သိစိတ္ထဲကေန သိလိုက္မိတယ္။

သနားစရာေကာင္းတဲ့ အဲဒီအမ်ဳိးသမီး
ကိုယ္၀န္ရွိသြားမယ္လို႔ သူလံုး၀ ေတြးမထား
မိခဲ့ဘူး။ ကေလးကို ေမြးခဲ့မယ္လို႔လဲ မထင္ခဲ့
မိဘူး။

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ေဒါက္တာAndrea ဆီ အာခ်ီလီဖုန္းဆက္ခ်င္ခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ ဖုန္းနံပါတ္လွည့္ျပီးတိုင္း ဖုန္းကို
သူခ်လိုက္မိတယ္။ သူစိတ္ေတြ မတင္မက်နဲ႔။

တကယ္လို႔ ဒီကိစၥကို သူ၀န္ခံခဲ့ရင္ သူ႔ရဲ႕
အတိတ္ဆိုးကို လူေတြသိကုန္ေတာ့မယ္။

သားသမီးေတြက သူ႔ကို မခ်စ္မႏွစ္သက္
ေတာ့ဘဲ ေအးခ်မ္းတဲ့ သူ႔အိမ္ေထာင္ေရး
ျပဳိကဲြေတာ့မယ္။

လွပတဲ့ ဇနီးမယားတစ္ဦးနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕
ေလးစားမႈေတြ ဆံုး႐ႈံးရေတာ့မယ္။

ဒီလိုခ်မ္းေအးတဲ့ အေျခအေနတစ္ခု ေရာက္ေအာင္ သူမနည္း ၾကိဳးစားခဲ့ရတယ္
မဟုတ္လား။

တစ္ည ညစာစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
မိသားစုအားလံုးက ယခင္ပံုမွန္အတိုင္းပဲ
အဲဒီသတင္းကို ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္။

မယားျဖစ္သူ လီနာက “Mamita ကို
ကြ်န္မအရမ္းခ်ီးက်ဴးမိတယ္။ တကယ္လို႔
ကြ်န္မသာ သူျဖစ္ခဲ့ရင္ သတိၱရွိရွိနဲ႔ ကေလးကို
ေမြးခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

Mamitaရဲ႔ ခင္ပြန္းကို ကြ်န္မ ပိုခ်ီးက်ဴးမိ
တယ္။ သူဟာ ဒီလိုကေလးတစ္ေယာက္ကို
လက္ခံေပးႏုိင္တဲ့ ေလးစားထိုက္တဲ့
လင္ေယာက္်ားတစ္ဦးပါပဲ”

အာခ်ီလီက ႏႈတ္ဆိတ္ျပီး မယားရဲ႕
စကားကို နားေထာင္ေနခဲ့တယ္။

ရုတ္တရက္ သူက “အဲဒီ တရားခံကို ဘယ္လိုျမင္သလဲ” လို႔ ေမးလိုက္ေတာ့

လီနာက “သူဟာ အမွားတစ္ခု လုပ္ခဲ့ျပီးျပီ။
အခုလိုအခ်ိန္မွာ သူထပ္ပုန္းေရွာင္ေနေသးရင္
အဲဒီလူကို ကြ်န္မလံုး၀ခြင့္လြတ္မွာမဟုတ္္ဘူး။

သူဟာ စက္ဆုပ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့လူ တစ္ကိုယ္
ေကာင္းဆန္တဲ့လူ သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့လူ၊ သတိၱနည္းတဲ့လူပဲ” လို႔ေျပာေတာ့…

စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုး ေျပာေနတဲ့ ဇနီးသည္ရဲ႕
စကားကို နားေထာင္ျပီး အျဖစ္မွန္ကို
ေျပာျပဖို႔ အာခ်ီလီ တြန္႔ဆုတ္ေနခဲ့တယ္။

အဲဒီညက အာခ်ီလီရဲ႔ (၅)ႏွစ္အရြယ္
သားတစ္ေယာက္ အိပ္ခ်ိန္မွာ မအိပ္လို႔
အာခ်ီလီ စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ရိုက္လိုက္မိတယ္။

ကေလးက ငုိျပီး “ ေဖေဖက လူဆိုးၾကီး
ေဖေဖ့ကို မေခၚေတာ့ဘူး။ သားရဲ႕ေဖေဖ
မလုပ္နဲ႔ေတာ့” လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ စကားက
အာခ်ီလီရဲ႔ ရင္၀ကို တိုက္ရိုက္ထိမွန္ခဲ့တယ္။

သားကို ေပြ႔ဖက္ျပီး “ေဖေဖမွားပါတယ္။
ေနာက္ကို မရိုက္ေတာ့ပါဘူး” လို႔
ေတာင္းပန္ရင္း သူမ်က္ရည္က်ေနမိခဲ့တယ္။

အေဖ မ်က္ရည္က်တာကို ျမင္ေတာ့
သားျဖစ္သူက အံ့ၾသသြားတယ္။

“ေဖေဖ့ကို သားခြင့္လြတ္ပါတယ္"

ဆရာမက ေျပာတယ္။ "အမွားကို ျပင္ႏိုင္တဲ့
သူဟာ လူေကာင္းတဲ့” လို႔ အေဖကို ျပန္ေခ်ာ့ေမ့ေနခဲ့တယ္။

အဲဒီညတစ္ညလံုး သူ႔ကိုယ္သူ ငရဲေရာက္
ေနသလားလို႔ အာခ်ီလီ ထင္မွတ္ခဲ့တယ္။

အတိတ္ဆိုးဆိုး မိုးသည္းညနဲ႔ အမ်ဳိ္းသမီးရဲ႕ ပံုရိပ္တစ္ခုကို သူျမင္ေယာင္ေနမိတယ္။

အမ်ဳိးသမီးရဲ႔ အကူအညီမဲ့သံနဲ႔ ငိုေၾကြးသံကို
သူၾကားေယာင္ေနမိတယ္။

“ငါဟာ လူေကာင္းလား။ လူဆိုးလား” လို႔
သူ႔ကိုယ္သူ ေမးမိတိုင္း ေဘးမွာ အိပ္စက္
ေနတဲ့ ဇနီးရဲ႔ စည္းခ်က္မွန္မွန္ အသက္႐ႈသံကို
နားေထာင္ျပီး ထရပ္၀န္ခံဖို႔ အင္အားေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရတယ္။

မနက္မိုးလင္းေတာ့ ခါတိုင္းနဲ႔မတူဘဲ
မ်က္ႏွာမသာမယာ ျဖစ္ေနတဲ့သူ႔ကို
ဇနီးက သတိထားမိလိုက္တယ္။

“ဘာျဖစ္တာလဲ” ဆိုတဲ့ အေမးကို
“ေနမေကာင္းလို႔ပါ” ဆိုတဲ့အေျဖနဲ႔
သူေကြ႔ေရွာင္ခဲ့မိတယ္။

အလုပ္သမားေတြရဲ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ ႏႈတ္ဆက္မႈေအာက္မွာ သူလိပ္ျပာမလံု
ျဖစ္ခဲ့တယ္။

စိတ္ထဲမွာ ျပည့္က်ပ္ေနတဲ့ ရွက္ရြ႔ံ႕ ထိတ္လန္႔ျခင္းေတြက သူ႔ကို ၀ါးျမိဳမတတ္ပါပဲ။

အရွက္တရားနဲ႔ ဖံုးဖိထားတဲ့ သူ႔ဘ၀ကို
လြတ္ေျမာက္ဖို႔ အာခ်ီလီ ႏႈတ္ဆိတ္မေန
ႏုိင္ေတာ့ဘူး။

အမ်ားသံုးဖုန္းနဲ႔ ေဒါက္တာ
Andrea ဆီ သူဖုန္းဆက္ခဲ့တယ္။

အတတ္ႏိုင္ဆံုး အသံကို တည္ျငိမ္ေအာင္ ထားျပီး “ကံေခတဲ့ ကေလးရဲ႔ က်န္းမာေရးကို သိခ်င္လို႔ပါ” လုိ႔ ေမးေတာ့ …

“ကေလးရဲ႕အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္
ဆိုးေနတယ္။ သူ႔ဖခင္ကို သူေတြ႔ခြင့္ရမွ ရႏိုင္ပါ့မလား မသိေတာ့ဘူး” လို႔

ျပန္ေျဖလိုက္တဲ့ ဆရာ၀န္ရဲ႔ စကားက
ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းေနတဲ့ ဖခင္တစ္ဦးရဲ႕
ေမတၱာကို လႈပ္ႏိုးခဲ့တယ္။

"သူဟာ ငါ့ရဲ႔ ေသြးသားပါလား" တစ္ခါ
မွားခဲ့ဖူးတဲ့ အမွားကို သူထပ္မက်ဴးလြန္မိဖို႔
ေမာ္နီကာအတြက္ ထရပ္ဖို႔ သူဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္တယ္။

ညေရာက္ေတာ့ အရဲစြန္႔ျပီး ဇနီးသည္ကို အေၾကာင္းစံု သူေျပာျပလိုက္တယ္။

“ငါဟာ ေမာ္နီကာရဲ႔အေဖ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ငါသူ႔ကို ကယ္မွျဖစ္မယ္”

သူ႔စကားကို ၾကားေတာ့ လီနာ တုန္လႈပ္ သြားခဲ့တယ္။ ၀မ္းနည္းျခင္းေတြနဲ႔အတူ စိတ္ဆုိးေဒါသထြက္ျပီး

“ရွင္ဟာ လူလိမ္ပဲ” ေအာ္ျပီး ကေလးေတြနဲ႔
မိဘအိမ္ကို ျပန္သြားခဲ့တယ္။

အာခ်ီလီရဲ႔ အေၾကာင္းစံုကို မိဘေတြကို ေျပာျပလိုက္တယ္။ စစျခင္းမွာ ေယာကၡမ
ေတြက စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ၾကေပမဲ့

ခဏအတြင္းမွာပဲ စိတ္ေတြတည္ျငိမ္
သြားျပီး.... “မွန္တယ္။ သူျပဳခဲ့တဲ့
အျပဳအမႈေတြအတြက္ ငါတို႔ သူ႔ကို
ေဒါသထြက္သင့္တယ္။

ဒါေပမဲ့ အျဖစ္မွန္ကိုေျပာျပဖို႔ သူ႔အတြက္ သတိၱေတြ ဘယ္ေလာက္ လိုခဲ့သလဲ
ဆိုတာကို ငါတို႔ ျပန္ေတြးၾကည့္သင့္တယ္။

ဒါဟာ သူ႔စိတ္ရင္းအမွန္ မေမွးမွိန္
ေသးဘူးဆိုတာ သက္ေသျပေနတာပဲ။

"အမွားလုပ္ခဲ့ျပီး အမွန္ကို ျပဳျပင္တဲ့ ခင္ပြန္း
တစ္ေယာက္ကို သမီးအလိုရွိသလား"

"ဒါမွမဟုတ္ တစ္သက္လံုး အမွားကို
ဖုံုးကြယ္ထားတဲ့ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္ကို
အလိုရွိသလား”

မိဘစကားကို နားေထာင္ျပီး လီနာ
ခဏ ႏႈတ္ဆိတ္သြားခဲ့မိတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္အေစာၾကီး အိမ္ကို
လီနာျပန္ခဲ့ေတာ့ ရီေ၀ေၾကကဲြေနတဲ့
မ်က္လံုးနဲ႔ အာခ်ီလီကို ေတြ႔လိုက္တယ္။

ခိုင္မာတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ အာခ်ီလီကို “ေဒါက္တာ Andreaကို ရွင္သြားရွာပါ။
ကြ်န္မ အေဖာ္လိုက္ခဲ့မယ္” ဆိုျပီး

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃ရက္ေန႔မွာ
ေဒါက္တာAndrea နဲ႔ သူတို႔ အဆက္အသြယ္ရခဲ့တယ္။

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၈ ရက္ေန႔ အယ္လီဇဘက္
ေဆးရံုမွာ အာခ်ီလီကို DNA စစ္ေဆးခဲ့
တယ္။

ရလဒ္က ေမာ္နီကာဟာ အာခ်ီလီရဲ႕ ေသြးသားပဲျဖစ္တယ္။

မုဒိန္းတရားခံ လူမည္းၾကီး သတိၱရွိရွိနဲ႔
လာေရာက္၀န္ခံတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို
ၾကားေတာ့ Mamita မ်က္ရည္က်မိတယ္။

လူမည္းအေပၚထားတဲ့ သူ႔ရဲ႔ အမုန္းရန္ျငိဳးဟာ
၁၀ႏွစ္ရွိျပီဆိုေပမ့ဲ အခုလို သတိၱရွိရွိ ထြက္ျပီး
၀န္ခံလာတာကိုေတာ့ သူစိတ္လႈပ္ရွားမိတယ္။

ကာယကံရွင္ေတြရဲ႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ
လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ေတြ မေပါက္ၾကားေစဖို႔
အရာအားလံုးကို လွ်ိဳ႔၀ွက္တင္းက်ပ္စြာ စစ္ေဆးခဲ့တယ္။

ေဆးရံုက တာ၀န္ရွိသူမ်ားကလည္း ကာယကံရွင္ေတြရဲ႔ နာမည္အမွန္ကို
သတင္းေထာက္ေတြဆီ မေပါက္ၾကားေစဘဲ

ေမာ္နီကာရဲ႔ ဖခင္ကို ရွာေတြ႔ျပီ
ျဖစ္ေၾကာင္းပဲ သတင္းေပးခဲ့တယ္။

ဒီသတင္းကို ဂ႐ုစိုက္ အေလးထားၾကားတဲ့ လူထုေတြက ေဒါက္တာ Andreaကို

ဖုန္းေတြ စာေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ျပီး တရားခံ
လူမည္းကို သူတို႔ ခြင့္လြတ္ေလးစားေၾကာင္း
သတင္းပါးေစတယ္။

“တစ္ခ်ိန္တစ္ခါမွာ သူဟာ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူ
ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ သူဟာ သူရဲေကာင္း တစ္ဦးျဖစ္တယ္” လို႔လည္း အားေပးစကား
ေျပာၾကတယ္။

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀ရက္ေန႔မွာ အာခ်ီလီကို
ေတြ႔ဆံုခြင့္ေပးဖို႔ Mamitaတို႔ လင္မယား ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။

စစျခင္းမွာေတာ့ သူတို႔နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္
ေတြ႔ဖို႔ အာခ်ီလီ သတိၱမရွိခဲ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့
Mamitaရဲ႔ ထပ္သလဲလဲ ေတာင္းဆိုမႈကို
သူသေဘာတူလိုက္တယ္။

ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၈ရက္ေန႔ တာ၀န္ရွိသူေတြရဲ႔ လွ်ဳိ႔၀ွက္စီစဥ္ေပးမႈနဲ႔ ေဆးရံုမွာ သူတို႔ေတြ႔ခြင့္
ရခဲ့ၾကတယ္။

ဆံပင္ညႇပ္ျပီးစ အာခ်ီလီဟာ Mamitaကို
ေတြ႔ေတာ့ လွမ္းေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြ ေရြ႔မရ
ေအာင္ ေလးလံေနသလို မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး
ျဖဴေရာ္လို႔ေနတယ္။

Mamitaတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ႔က ေရွ႕တိုးျပီး အာခ်ီလီရဲ႔ လက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ လိုက္တယ္။

သံုးေယာက္သားရဲ႔ ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္ေတြက
အဆက္မျပတ္ စီးဆင္းလို႔ေနတယ္။

အာခ်ီလီက ဆို႔နင့္တဲ့အသံနဲ႔

“ေက်းဇူးျပဳျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို
ခြင့္လြတ္ပါဆိုတဲ့ စကားက ကြ်န္ေတာ့္
ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းေနတာ ၁၀ႏွစ္ရွိခဲ့ပါျပီ။

ဒီေန႔မွပဲ ကြ်န္ေတာ့္ႏႈတ္နဲ႔
ေတာင္းပန္ဖို႔ အခြင့္ရေတာ့တယ္“

“ရွင္အခုလို ထြက္ျပီး ၀န္ခံလာတာကို ကြ်န္မတို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ရွင္ရဲ႕ခ်ဥ္ဆီနဲ႔ ကြ်န္မသမီးေလးကို
ကယ္တင္ဖို႔ ဘုုရားသခင္က ရွင့္ကို
ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ”

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၉ရက္မွာ အာခ်ီလီရဲ႔ ခ်ဥ္ဆီကို ဆရာ၀န္ေတြက ခဲြစိတ္စစ္ေဆးခဲ့ၾကတယ္။

ကံေကာင္းစြာပဲ သူ႔ရဲ႔ခ်ဥ္ဆီေတြ ေမာ္နီကာ
အတြက္ လံုး၀သင့္ေတာ္ေနခဲ့တယ္။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၂ရက္ေန႔ လူေတြ
ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနတဲ့အခ်ိန္ ေရာက္ရွိလို႔
လာပါျပီ။

အာခ်ီလီရဲ႔ ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီေတြ ေမာ္နီကာ ကိုယ္ထဲ ေရြ႔ေျပာင္းေပးလိုက္ၾကတယ္။

အသက္အႏၱရာယ္ကေန ေမာ္နီကာ
သီသီေလးလြတ္ခဲ့ျပီး (၁) ပတ္အတြင္းမွာ
ေနေကာင္း က်န္းမာလာခဲ့တယ္။

Mamitaတို႔ လင္မယား အာခ်ီလီကို
လံုး၀ခြင့္လြတ္ေပးျပီး ေဒါက္တာAndreaနဲ႔
အတူ ထမင္းဖိတ္စားခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ ထမင္းစားဖိတ္တဲ့ေန႔မွာ အာခ်ီလီ
ကိုယ္စား ေဒါက္တာAndrea က စာတစ္ေစာင္ ယူလာခဲ့တယ္။

စာထဲမွာ အားနာခယစြာနဲ႔ “ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕
တည္ျငိမ္ေအးေဆးေနျပီျဖစ္တဲ့ ဘ၀ကို
ကြ်န္ေတာ္ မေႏွာင့္ယွက္ပါရေစနဲ႔ေတာ့။

ေမာ္နီကာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ အတူရွိေနႏိုင္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

တကယ္လို႔ အကူအညီလိုခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာပါ။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကြ်န္ေတာ္ကူညီပါ့
မယ္။

တစ္ဆက္ထဲမွာပဲ ေမာ္နီကာကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္အရမ္း ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

သူ႔ေၾကာင့္ အျပစ္တစ္ခုကို ၀န္ခ်ဖို႔
ကြ်န္ေတာ္ အခြင့္ရခဲ့တယ္။

သူ႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ လက္က်န္
ဘ၀ေလး ေပ်ာ္ရႊင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။

ဒါဟာ သူေပးတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္
အေကာင္းဆံုး လက္ေဆာင္ျဖစ္တယ္”
… … …

လူတစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့
အျပအမူကို တာ၀န္ယူဖို႔အတြက္
သတိၱေတြ ဘယ္ေလာက္လိုသလဲ။

လူတိုင္းရဲ႔ ရင္ထဲမွာ စံေပတံတစ္ခု
ရွိပါလိမ့္မယ္။

ဒီစာကို ဖတ္ျပီး Mamitaတို႔
လင္မယားကို အရမ္းေလးစားမိတယ္။

အျဖဴတစ္ေယာက္၊ အမည္းတစ္ေယာက္ ေမြးထားတဲ့ ကေလးေတြေၾကာင့္ …

လူေတြရဲ႔ အထင္အျမင္လဲြမွားတဲ့ အၾကည့္နဲ႔
ၾကည့္ခံခဲ့ရေပမဲ့ ကေလးေလးကို လူလား ေျမာက္ေအာင္ သူတို႔ ျပဳစုခဲ့တယ္။

အာခ်ီလီရဲ႔ လုပ္ရဲခံရဲတဲ့ သတိၱကိုလဲ ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။

က်ဴးလြန္ခဲ့မိတဲ့ အျပစ္ေၾကာင့္ တရား
ဥပေဒနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရမယ္ဆိုတာ သိလွ်က္နဲ႔

အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို ကယ္တင္ဖို႔
မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ခဲ့တယ္။

လူတိုင္း အမွားနဲ႔ မကင္းၾကပါဘူး။ အမွား
အၾကီးအေသးနဲ႔ ဘယ္လိုျပဳျပင္မလဲဆိုတာပဲ
လိုတာပါ။

အမွားလုပ္မိရက္နဲ႔ မျပဳျပင္ ၀န္မခံတဲ့အျပင္
ပုန္းလွ်ဳိးေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီလူဟာ ခြင့္မလြႊတ္
ထိုက္ပါဘူး။

အခုေခတ္မွာ အျမင္မွားေတြ မ်ားျပားေနပါတယ္။

ျပစ္မႈတစ္ခုခုကို က်ဴးလြန္မိသူကို
လူဆိုးလို႔ စိတ္ထဲစဲြျပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔
အခြင့္အေရးလည္း မေပးခဲ့ဘူးဆိုရင္

သူဟာ အျပစ္ေတြကို ထပ္သလဲလဲ က်ဴးလြန္ေနမိမွာပဲ။

တစ္ခ်ဳိ႔က ေမြးရာပါဗီဇအတိုင္း ဆိုးမိုက္
ေနေပမဲ့ မေတာ္တဆ စိတ္ထြက္ေပါက္
ေၾကာင့္ အျပစ္ေတြကို က်ဴးလြန္မိသူလဲ
ရွိေကာင္းရွိပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလူေတြကို ျပဳျပင္ဖို႔ ၀န္ခ်ဖို႔ လူေတြ လက္ခံလာဖို႔ အခြင့္အေရးတစ္ခု ေပးလိုက္ျပီး
တဲြေခၚလိုက္တာက တစ္ျခားအကူအညီထက္
ပိုတန္ဖိုးရွိပါတယ္။

“မမွားေသာ ေရွ႔ေန မေသေသာ
ေဆးသမား” ဆိုသလို

အမွားအၾကီးၾကီးကို က်ဴးလြန္မိသူပဲျဖစ္ျဖစ္
အေသးကို က်ဴးလြန္မိသူပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပဳျပင္ဖို႔
အခြင့္အေရးတစ္ခု ေပးလိုက္တာဟာ

ကိုယ့္ကိုယ့္ကို ေျပာင္းလဲဖို႔ အခြင့္အေရး ေပးလိုက္တာနဲ႔ အတူတူပဲ။

တစ္ျခားလူကို ကိုယ္လက္ညႇိဳးထိုးေနခ်ိန္မွာ
က်န္လက္ေခ်ာင္း ေလးေခ်ာင္းက က
ျပန္ထိုးေနတယ္ဆိုတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ေလနဲ႔။

to Original Writer

Credit

World's Family