J Leadership Center -JLC

သင်ကြားသူသည် သင်ခန်းစာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိရောက်သော သင်ကြားမှုဖြစ်စေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လေ့လာထားသင့်သည်။

သင်ကြားရေးလုပ်ငန်းသည် အသိပညာများကို မျှဝေပေးရုံသာမက သင်ယူသူများ၏ အတွေးအခေါ်၊ စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်း၊ အပြုအမူနှင့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတို့ကို တိုးတက်စေသည့် အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်ကြားသူသည် မိမိသင်ကြားမည့် သင်ခန်းစာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိရောက်သော သင်ကြားမှုဖြစ်စေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လေ့လာထားရန် လိုအပ်သည်။

၁။ သင်ခန်းစာကို စနစ်တကျ သင်ကြားနိုင်ရန်

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြင့် သင်ခန်းစာ၏ အဓိကအချက်များ၊ ရှင်းပြမည့်အစီအစဉ်နှင့် သင့်လျော်သော ဥပမာများကို ကြိုတင်စီစဉ်နိုင်သည်။ ထိုသို့ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် အကြောင်းအရာများ ရောထွေးခြင်း၊ အရေးကြီးသောအချက်များ ကျန်ခဲ့ခြင်းနှင့် အချိန်မီ မပြီးမြောက်ခြင်းတို့ကို ကာကွယ်နိုင်သည်။

၂။ သင်ယူသူများ နားလည်လွယ်စေရန်

သင်ယူသူအားလုံး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် သင်ယူမှုအခြေအနေ မတူညီကြပေ။ ထို့ကြောင့် သင်ကြားသူသည် သင်ယူသူများ၏ အသက်အရွယ်၊ နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် လိုအပ်ချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ရိုးရှင်းသောစကားလုံးများ၊ နေ့စဉ်ဘဝနှင့် ဆက်စပ်သော ဥပမာများဖြင့် ရှင်းပြနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားသင့်သည်။ ထိုသို့ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် သင်ယူသူများသည် သင်ခန်းစာကို နားလည်လွယ်ပြီး လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးချနိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။

၃။ သင်ကြားရေးအချိန်ကို ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်ရန်

သင်ခန်းစာမိတ်ဆက်ခြင်း၊ အဓိကအကြောင်းအရာ ရှင်းပြခြင်း၊ မေးခွန်းမေးမြန်းခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်ခြင်းတို့အတွက် အချိန်ကို ကြိုတင်ခွဲဝေထားသင့်သည်။ ထိုသို့စီစဉ်ခြင်းဖြင့် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများကို အလျင်စလို သင်ကြားရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ပြီး သင်ယူသူများ၏ မေးခွန်းများနှင့် ဆွေးနွေးမှုများအတွက်လည်း အချိန်ရရှိစေသည်။

၄။ သင်ယူသူများ၏ မေးခွန်းများကို မှန်ကန်စွာ ဖြေကြားနိုင်ရန်

သင်ယူသူများသည် မမျှော်လင့်ထားသော မေးခွန်းများကို မေးမြန်းနိုင်သောကြောင့် ကြိုတင်လေ့လာထားရန် လိုအပ်သည်။ ကြိုတင်လေ့လာခြင်းဖြင့် သင်ခန်းစာကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ပြီး မေးခွန်းများကို တိကျမှန်ကန်စွာ ဖြေကြားနိုင်သည်။ မသိရှိသော အကြောင်းအရာများကိုလည်း ပြန်လည်လေ့လာပြီး မှန်ကန်သောအဖြေ ပေးသင့်သည်။

၅။ သင့်လျော်သော သင်ကြားရေးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်ရန်

သင်ခန်းစာ၏ သဘောသဘာဝနှင့် သင်ယူသူများ၏ လိုအပ်ချက်အလိုက် ရှင်းလင်းတင်ပြခြင်း၊ အုပ်စုလိုက်ဆွေးနွေးခြင်း၊ လက်တွေ့စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ကြိုတင်ရွေးချယ်ထားသင့်သည်။ ထို့အပြင် ပုံများ၊ ဇယားများနှင့် သင်ထောက်ကူပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြင့် သင်ယူသူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် တက်ကြွစွာ ပါဝင်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။

၆။ သင်ကြားသူ၏ ယုံကြည်မှုနှင့် တာဝန်ယူမှုကို မြှင့်တင်ရန်

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော သင်ကြားသူသည် သင်ခန်းစာကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ သင်ကြားနိုင်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ လျော့နည်းစေသည်။ ထို့အပြင် သင်ယူသူများ၏ အချိန်နှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို လေးစားရာရောက်ပြီး သင်ကြားသူနှင့် သင်ယူသူအကြား ယုံကြည်မှုနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၇။ သင်ကြားရေးအရည်အသွေးကို အမြဲတိုးတက်စေရန်

သင်ကြားရေးသည် အမြဲလေ့လာပြုပြင်နေရသော လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ သင်ကြားပြီးနောက် အောင်မြင်မှုနှင့် အားနည်းချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ သင်ယူသူများ၏ တုံ့ပြန်ချက်များကို နားထောင်ခြင်း၊ သက်ဆိုင်ရာစာပေများ ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် သင်ကြားရေးနည်းလမ်းအသစ်များကို လေ့လာခြင်းတို့ဖြင့် မိမိ၏ သင်ကြားရေးအရည်အသွေးကို အမြဲမြှင့်တင်သင့်သည်။

နိဂုံးချုပ်

အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် သင်ကြားသူသည် သင်ခန်းစာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိရောက်သော သင်ကြားမှုဖြစ်စေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လေ့လာထားသင့်သည်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းသည် သင်ခန်းစာကို စနစ်တကျ သင်ကြားနိုင်စေခြင်း၊ သင်ယူသူများ နားလည်လွယ်စေခြင်း၊ အချိန်ကို ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်ခြင်းနှင့် သင်ကြားရေးအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့အတွက် အရေးကြီးသည်။

ထို့ကြောင့် သင်ကြားသူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ရန် သင်ခန်းစာကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက သင်ယူသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ပြီး အမြဲလေ့လာပြင်ဆင်နေရမည်။ သင်ခန်းစာကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းသည် သင်ကြားမှု၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းသည် ထိရောက်သော သင်ကြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အရေးကြီးသော အလေ့အကျင့်ဖြစ်သည်။

#သင်ကြားခြင်း

သင်ကြားသူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားသည် အရေးကြီးသည်

သင်ကြားရေးလုပ်ငန်းသည် အသိပညာပေးခြင်းသာမက သင်ယူသူများ၏ အတွေးအခေါ်၊ အပြုအမူနှင့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ပုံဖော်ပေးသည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်ကြားသူတစ်ဦးတွင် ဘာသာရပ်ကျွမ်းကျင်မှုနှင့်အတူ ကောင်းမွန်သော စိတ်နေစိတ်ထားရှိရန် လိုအပ်သည်။

သင်ကြားသူသည် သင်ယူသူတစ်ဦးချင်းစီ၏ အရည်အချင်း၊ နောက်ခံအခြေအနေနှင့် သင်ယူနိုင်စွမ်း မတူညီကြောင်း နားလည်ထားရမည်။ သင်ခန်းစာနားမလည်သူကို အပြစ်တင်ခြင်း၊ အရှက်ခွဲခြင်းနှင့် အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး စိတ်ရှည်စွာ ပြန်လည်ရှင်းပြပေးသင့်သည်။ စာနာနားလည်မှုရှိသော သင်ကြားသူသည် သင်ယူသူများ၏ အခက်အခဲကို သိရှိကာ သင့်လျော်သော အကူအညီပေးနိုင်သည်။

သင်ကြားရေးတွင် သည်းခံမှုနှင့် စိတ်ရှည်မှုသည် အရေးကြီးသည်။ သင်ယူသူများသည် အမှားပြုလုပ်နိုင်သောကြောင့် အမှားကို အပြစ်ပေးရန်ထက် အမှားမှ သင်ခန်းစာယူနိုင်အောင် လမ်းညွှန်ပေးသင့်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် စည်းကမ်းများကိုလည်း မျှတစွာ ထိန်းသိမ်းရမည်။

သင်ကြားသူသည် သင်ယူသူအားလုံးကို တန်းတူလေးစားပြီး မျှတစွာ ဆက်ဆံရမည်။ အကဲဖြတ်ရာတွင်လည်း ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြိုက်အပေါ် မူတည်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းများအတိုင်း ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ မျှတမှုရှိသော ဆက်ဆံရေးသည် သင်ယူသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို တိုးစေသည်။

အပြုသဘောဆောင်သော သဘောထားနှင့် အားပေးမှုသည် သင်ယူသူများ၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ကြိုးစားလိုစိတ်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ရလဒ်ကောင်းရရှိမှသာ ချီးကျူးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် တိုးတက်မှုကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုသင့်သည်။ ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သင်ယူသူများသည် အမှားလုပ်မိမည်ကို မကြောက်ဘဲ မိမိတို့၏ အတွေးအမြင်များကို ဖော်ပြနိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။

သင်ကြားသူသည် သင်ယူသူများအတွက် စံနမူနာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ အချိန်တိကျမှု၊ ရိုးသားမှု၊ တာဝန်ယူမှု၊ စကားပြောဆိုပုံနှင့် အခြားသူများအပေါ် ဆက်ဆံပုံတို့ကို သင်ယူသူများက လေ့လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိသင်ကြားသည့် တန်ဖိုးများကို မိမိကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးသင့်သည်။

ထို့အပြင် သင်ကြားသူသည် မိမိသိရှိထားသည့် အသိပညာများတွင် ရပ်တန့်မနေဘဲ နည်းလမ်းအသစ်များနှင့် အသိပညာအသစ်များကို ဆက်လက်လေ့လာသင့်သည်။ သင်ယူသူများ၏ တုံ့ပြန်ချက်ကို နားထောင်ပြီး မိမိ၏ သင်ကြားပုံအား ပြန်လည်သုံးသပ်ကာ လိုအပ်သလို ပြုပြင်တိုးတက်ရမည်။

နိဂုံးချုပ်အားဖြင့် သင်ကြားသူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကောင်းမွန်ခြင်းသည် ထိရောက်သော သင်ကြားရေးအတွက် အခြေခံအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ စာနာနားလည်မှု၊ သည်းခံမှု၊ မျှတမှု၊ အားပေးမှုနှင့် တာဝန်ယူမှုရှိသော သင်ကြားသူသည် သင်ယူသူများ၏ ပညာရေးတိုးတက်မှုသာမက ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် အနာဂတ်ဘဝအတွက်ပါ အကျိုးပြုနိုင်သည်။

၉။ လူငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်မှုကို ဘယ်လိုစတင်လေ့ကျင့်မလဲ?
ခေါင်းဆောင်မှုကို စတင်လေ့ကျင့်ရန် ရာထူးတစ်ခုရရှိသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်မလိုပါ။ နေ့စဉ်ဘဝထဲမှ စတင်နိုင်သည်။
ပထမအချက် — ကိုယ့်တာဝန်ကို အချိန်မီလုပ်ပါ
မိသားစု၊ ကျောင်း၊ အလုပ် သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ကိုယ့်တာဝန်ကို မည်သူကမှ ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးရန်မလိုအပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ။
ဒုတိယအချက် — စကားထက် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဦးစားပေးပါ
ခေါင်းဆောင်ကောင်းဖြစ်ရန် အကြောင်းအရာများစွာ ပြောဆိုခြင်းထက် ကိုယ်တိုင်စံနမူနာပြရန် ပိုအရေးကြီးသည်။
တတိယအချက် — အခြားသူများကို နားထောင်ပါ
ကိုယ့်ထက်ငယ်သူ၊ ကိုယ့်ထက်အတွေ့အကြုံနည်းသူများ၏အမြင်ကိုလည်း လေးစားစွာ နားထောင်ပါ။
စတုတ္ထအချက် — ပြဿနာကိုသာ မပြောဘဲ ဖြေရှင်းချက်ကို ရှာပါ
ပြဿနာဖြစ်တိုင်း အပြစ်တင်ခြင်း၊ ဝေဖန်ခြင်းနှင့် ညည်းညူခြင်းတို့ကိုသာ မလုပ်ပါနှင့်။
“ဒီပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းနိုင်မလဲ” ဟု စဉ်းစားပါ။
ပဉ္စမအချက် — အခြားသူတစ်ယောက်ကို တိုးတက်လာအောင် ကူညီပါ
မိမိသိရှိထားသောအရာတစ်ခုကို အခြားသူတစ်ယောက်အား သင်ပေးပါ။ အားနည်းနေသူတစ်ယောက်ကို အားပေးပါ။ မိမိတစ်ယောက်တည်း ထင်ရှားလာရန်မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများလည်း တိုးတက်လာရန် ကူညီပါ။
ဆဋ္ဌမအချက် — ဝေဖန်မှုကို သင်ယူစရာအဖြစ် လက်ခံပါ
ဝေဖန်မှုတိုင်း မှန်ကန်သည်မဟုတ်သော်လည်း ဝေဖန်မှုတိုင်းကို ချက်ချင်းငြင်းပယ်ခြင်းလည်း မပြုသင့်ပါ။
မှန်ကန်သောအချက်ရှိမရှိ စဉ်းစားပြီး လိုအပ်ပါက ပြုပြင်ပါ။

JLC Leadership Notes

၇။ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တွင် မရှိသင့်သောအရာများ။

ခေါင်းဆောင်မှုကို လေ့လာရာတွင် လုပ်သင့်သောအရာများသာမက မလုပ်သင့်သောအရာများကိုလည်း သိထားရန်လိုအပ်သည်။

(က) အမြဲတမ်း ချီးကျူးခံချင်ခြင်း

ခေါင်းဆောင်မှုကို လူများ၏ချီးကျူးမှုရရှိရန်အတွက်သာ အသုံးပြုပါက ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်သည် လွဲမှားသွားနိုင်သည်။
အချို့အချိန်များတွင် မှန်ကန်သောအလုပ်သည် လူများ၏ချီးကျူးမှုကို မရနိုင်ပါ။ သို့သော် မှန်ကန်သောအရာကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရမည်။

(ခ) အခြားသူများကို အသုံးချခြင်း

လူတစ်ယောက်၏ စွမ်းရည်၊ အချိန်နှင့် ယုံကြည်မှုကို မိမိအကျိုးအတွက်သာ အသုံးချခြင်းသည် ခေါင်းဆောင်မှုကောင်းမဟုတ်ပါ။
အခြားသူများကို အကျိုးရှိစေရန်လည်း စဉ်းစားရမည်။

(ဂ) မိမိကိုယ်ကိုသာ မှန်သည်ဟု ယူဆခြင်း

ကိုယ်တိုင်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အတွက် အမြဲမှန်ကန်မည်ဟု မယူဆသင့်ပါ။
အခြားသူများ၏အမြင်ကို နားထောင်နိုင်ခြင်းသည် အားနည်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ ပိုမိုကောင်းမွန်သောဆုံးဖြတ်ချက်ရရှိရန် လိုအပ်သောရင့်ကျက်မှုဖြစ်သည်။

(ဃ) လူအချင်းချင်း ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း

မိမိနှင့် ရင်းနှီးသူကိုသာ အခွင့်အရေးပေးခြင်း၊ မိမိကို သဘောတူသူကိုသာ တန်ဖိုးထားခြင်းတို့သည် အဖွဲ့အတွင်း မယုံကြည်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် မျှတမှုနှင့် တရားမျှတမှုကို အလေးထားသင့်သည်။

(င) အမှားကို ဖုံးကွယ်ခြင်း

အမှားကို ဖုံးကွယ်ခြင်းသည် ပြဿနာကို ပိုမိုကြီးမားစေနိုင်သည်။
အမှားဖြစ်လာသောအခါ အမှန်ကို ရှာဖွေခြင်း၊ တာဝန်ယူခြင်းနှင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းသည် ခေါင်းဆောင်မှု၏ အရေးကြီးသောအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။

လူတွေရဲ့ ကွယ်ရာမှာလည်း ရိုးသားပါ။

၆။လူတိုင်းကို တစ်ပုံစံတည်း မဦးဆောင်သင့်ပါ။

လူတိုင်းသည် တူညီသောအတွေးအခေါ်၊ စွမ်းရည်၊ အတွေ့အကြုံနှင့် လိုအပ်ချက်များ မရှိကြပါ။
တချို့လူများသည် တာဝန်ပေးလျှင် ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ တချို့က လမ်းညွှန်ချက်ပိုမိုလိုအပ်နိုင်သည်။ တချို့က လူအများရှေ့တွင် စကားပြောရန် မရဲသော်လည်း နောက်ကွယ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြသည်။
ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် လူတိုင်းကို တစ်ပုံစံတည်း အမိန့်ပေးခြင်းထက် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ အခြေအနေကို နားလည်ရန်လိုအပ်သည်။
ဥပမာ—
အဖွဲ့ထဲတွင် စကားနည်းသောသူတစ်ယောက်ရှိလျှင်—
“မင်းက ဘာမှမပြောဘူး။ မင်းမှာ အမြင်မရှိဘူး” ဟု မပြောသင့်ပါ။
ထိုအစား—
“မင်းရဲ့အမြင်ကိုလည်း နားထောင်ချင်တယ်။ အဆင်ပြေတဲ့အချိန်မှာ ပြောပြပေးပါ” ဟု အားပေးနိုင်သည်။
ထိုသို့ပြုမူခြင်းဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်သည်။
ခေါင်းဆောင်ကောင်းသည် လူတိုင်းကို တူညီသောပုံစံဖြင့် မဆက်ဆံဘဲ လူတိုင်းကို တန်ဖိုးထားသည့်ပုံစံဖြင့် ဆက်ဆံသည်။

ဒီနေ့က "ခေါင်းဆောင်မှုဆိုတာ ဘာလဲ"ခေါင်းစဉ်၏ နံပါတ် ၆ဖြစ်သည်။

၅။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်တွင် ရှိသင့်သောအရည်အချင်းများ

"ခေါင်းဆောင်မှုဆိုတာ ဘာလဲ"၏ နံပါတ်၅ဖြစ်သည်။

(က) ရိုးသားမှု

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် တခြားသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရိုးသားမှုမှ တည်ဆောက်ရသည်။
ကိုယ်မသိသောအရာကို “မသိသေးပါ” ဟု ပြောနိုင်ရမည်။ ကိုယ်မှားယွင်းသောအခါ “ကျွန်တော်မှားပါတယ်” ဟု ဝန်ခံနိုင်ရမည်။
ရိုးသားမှုမရှိသောခေါင်းဆောင်သည် ခဏတာအောင်မြင်နိုင်သော်လည်း ရေရှည်တွင် ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးနိုင်သည်။

(ခ) နားထောင်နိုင်မှု

ခေါင်းဆောင်မှုသည် စကားပြောနိုင်ခြင်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ပါ။ နားထောင်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့သားတစ်ယောက်၏အမြင်ကို နားထောင်ခြင်းသည် သူ၏အမြင်ကို အမြဲသဘောတူရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ သို့သော် သူ့ကို လူတစ်ယောက်အဖြစ် တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်သည်။

(ဂ) တာဝန်ယူမှု

အောင်မြင်သောအခါ အားလုံးကို မိမိတစ်ယောက်တည်း၏အောင်မြင်မှုဟု မယူဆသင့်ပါ။ အခက်အခဲဖြစ်သောအခါလည်း အခြားသူများကိုသာ အပြစ်ပုံချခြင်း မပြုသင့်ပါ။
ခေါင်းဆောင်ကောင်းသည် မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် အဖွဲ့၏လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် သင့်လျော်သည့်အတိုင်း တာဝန်ယူတတ်သည်။

(ဃ) စာနာနားလည်မှု

လူတိုင်းတွင် မတူညီသောအခြေအနေများ၊ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိကြသည်။
ခေါင်းဆောင်ကောင်းသည် လူတိုင်းကို တစ်ပုံစံတည်း မမြင်သင့်ပါ။ အဖွဲ့သားတစ်ယောက်၏ အခက်အခဲကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရမည်။
စာနာနားလည်ခြင်းသည် စည်းကမ်းမရှိခြင်းကို ခွင့်ပြုခြင်းမဟုတ်ပါ။ လူတစ်ယောက်ကို အရှက်မခွဲဘဲ မှန်ကန်သောနည်းလမ်းဖြင့် လမ်းညွှန်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

(င) ရည်မှန်းချက်ရှိခြင်း

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် “ဘာလုပ်မလဲ” ဟူသည့်မေးခွန်းသာမက “ဘာကြောင့်လုပ်မလဲ” ဟူသည့်မေးခွန်းကိုလည်း သိရှိရမည်။
ရည်မှန်းချက်မရှိသောအဖွဲ့သည် အလုပ်များစွာလုပ်နေရသော်လည်း မည်သည့်နေရာသို့ သွားနေသည်ကို မသိနိုင်ပါ။
ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်သည် ရည်မှန်းချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီး အဖွဲ့သားများကိုလည်း ထိုရည်မှန်းချက်၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်စေရမည်။

(စ) အခြားသူများကို တိုးတက်လာအောင် ကူညီခြင်း

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်၏ အောင်မြင်မှုသည် သူတစ်ယောက်တည်း ထင်‌ပေါ်‌ကျော်ကြားလာဖြင့် မပြီးဆုံးပါ။
အခြားသူများလည်း အရည်အချင်းတိုးတက်လာခြင်း၊ တာဝန်ယူနိုင်လာခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိလာခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လျှင် ခေါင်းဆောင်မှု၏တန်ဖိုးသည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

၄။ ခေါင်းဆောင်မှုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဦးဆောင်ခြင်းမှ စတင်သည်။

ဒီနေ့မှာတော့ "ခေါင်းဆောင်မှုဆိုတာ ဘာလဲ" နံပါတ် ၄ကို လေ့လာကြမယ်။

လူတစ်ယောက်သည် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ချင်သော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ခေါင်းဆောင်မှုတွင် အခက်အခဲများစွာ ရှိလာနိုင်သည်။
ဥပမာ—
ကိုယ်တိုင် အချိန်မလိုက်နာဘဲ အခြားသူများကို အချိန်လိုက်နာရန် တောင်းဆိုခြင်း။
ကိုယ်တိုင် ကတိမတည်ဘဲ အခြားသူများကို တာဝန်ယူရန် ပြောခြင်း။
ကိုယ်တိုင် အမှားကို ဝန်မခံဘဲ အခြားသူများ၏အမှားကိုသာ ဝေဖန်ခြင်း။
ကိုယ်တိုင် စိတ်တိုလွယ်ပြီး အခြားသူများကို စိတ်ရှည်ရန် သင်ကြားခြင်း။
ကိုယ်တိုင် စည်းကမ်းမရှိဘဲ အဖွဲ့သားများကို စည်းကမ်းတင်းကြပ်စွာ တောင်းဆိုခြင်း။
ထိုအရာများသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်၏ ယုံကြည်မှုကို လျော့နည်းစေနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်မှုကို လေ့ကျင့်လိုသောလူငယ်တစ်ယောက်သည် မိမိကိုယ်ကို ဦးစွာမေးသင့်သည်—
ငါသည် ကိုယ့်အချိန်ကို ကိုယ်စီမံနိုင်သလား။
ငါသည် ကိုယ့်စကားကို ကိုယ်တာဝန်ယူသလား။
ငါသည် အမှားလုပ်မိလျှင် ဝန်ခံနိုင်သလား။
ငါသည် စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သလား။
ငါသည် အခြားသူများကို လေးစားစွာ ဆက်ဆံသလား။
ငါသည် မည်သူမျှ မမြင်သည့်အချိန်တွင်လည်း မှန်ကန်စွာ ပြုမူသလား။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို မဦးဆောင်နိုင်သူသည် အခြားသူများကို ရေရှည်တည်တံ့စွာ ဦးဆောင်ရန် ခက်ခဲတတ်သည်။