AngiesBraids

Dit was zo’n klus waar je door 50 verschillende stages gaat… frustratie, trots, verdrietig, woede, blijheid, humor, volharding en nog veel meer die ik bewust of onbewust heb meegemaakt. Deze dame kwam voorbij op Facebook met een hulpvraag en ik voelde dat ik moest antwoorden dat ik kon helpen. Na een paar berichten besloot ze dinsdag in m’n stoel plaats te nemen, de eerste dag zijn we 7,5 uur bezig geweest, de 2 dag 6,5 uur en dit was de dag dat voor mij mentaal het zwaarst was omdat het zo langzaam ging voor m’n gevoel, zoveel heftige dichte knopen waar geen beweging in kwam en toen de derde dag… 11 uur ben ik bezig geweest met eruit halen. Hoe we dit samen als team hebben gedaan is bewonderenswaardig, 25 uur lang in een stoel zitten, geen kick geven en mij volledig vertrouwen. Wat een enorme rollercoaster was dit maar wat ben ik enorm dankbaar dat ik haar mocht helpen en dat het uiteraard gelukt Is. De laatste paar kleine knoopjes haalt ze er thuis uit omdat het al 23 uur was en de laatste trein vertrok. Lieve dame, het was me een genoegen en wil je nooit meer zien in m’n stoel 😝😝 alleen voor de gezelligheid hahah. Heb je zelf of iemand die je kent ook dit probleem, wees niet bang om hulp te vragen.