ELLIS Paardenmassage

Lieve mensen,
Wat ongelooflijk lief, zoveel reacties en via via paarden zelfs van mensen die mij niet kennen!
De eigenaar van het oorspronkelijke paard heeft vervangend vervoer weten te organiseren. Dus het paard komt richting locatie en mag ik vanaf morgen rijden.

Nogmaals enorm dank voor het meedenken!
Ellis

𝗛𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗲̀𝗹𝗽......

Door overmacht en vervelende omstandigheden komt het paard waarmee ik zaterdag 27 juni t/m dinsdag 30 juni de verplichte update van mijn Centered Riding instructeursdiploma zou volgen, niet naar de locatie (in Epe).

Dat betekent een probleem. Zacht uitgedrukt.

In het gunstigste geval mag ik op een paard van een van de andere instructeur-deelnemers mijn lessen (minimaal 3x in 4 dagen) volgen. Dan eind goed, al goed.
Met pech lukt dat niet, en kan ik mijn update niet behalen, ben ik het geld kwijt en moet ik nog een keer ergens dit jaar een mogelijkheid zien te vinden.

Dus: niet geschoten...enfin.....

𝗜𝘀 𝗲𝗿 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗱𝗶𝗲𝗿𝗯𝗮𝗿𝗲 𝘃𝗼𝗹𝗴𝗲𝗿𝘀 𝘄𝗲𝗹𝗹𝗶𝗰𝗵𝘁 𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗮𝗮𝗿𝗱 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗼𝗳 𝘄𝗲𝗲𝘁 𝗱𝗶𝗲 𝗼𝗽 𝘇𝗼𝗻𝗱𝗮𝗴 𝟮𝟴 𝗷𝘂𝗻𝗶 𝘁/𝗺 𝗱𝗶𝗻𝘀𝗱𝗮𝗴 𝟯𝟬 𝗷𝘂𝗻𝗶 𝗶𝗻 𝗘𝗽𝗲 𝗮𝗹𝘀 𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗹𝗲𝗲𝗿𝗽𝗮𝗮𝗿𝗱 𝘇𝗼𝘂 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲𝗻𝗲𝗻?

Een stalplek is er, want die was al gereserveerd voor het oorspronkelijke paard. Hooi krijgt het paard van de locatie, alleen eventuele brokjes zelf meenemen. Hij loopt 1x per dag. Met mij erop, en ik zal mijn allerliefste zelf zijn, en vrij overzichtelijke, rustige lessen.

Alleen het vervoer kan ik niet organiseren, dus een eigen trailer en de wil om te rijden (onkosten worden natuurlijk vergoed) naar Epe en het paard dinsdag weer op te halen wordt de uitdaging......

Heb je een tip? App me alsjeblieft op 06 43982389

Ik moet morgen héél vroeg op, dus ik duik zo mijn mandje in en reageer misschien niet direct, maar zo snel mogelijk!

Alvast heel erg dank voor het meedenken!
Ellis

𝗪𝗮𝘁 𝘇𝗲𝗴𝘁 𝗷𝗲 𝗽𝗮𝗮𝗿𝗱 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘇𝗲́𝗹𝗳 𝗼𝘃𝗲𝗿 𝗵𝗼𝗲 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗮𝗮𝘁?

Iets signaleren vóórdat het een probleem wordt in de beweging of het lichaam van het paard. Is dat mogelijk? Ja… Als we leren luisteren en kijken naar wat het paard zélf aangeeft. Moeilijk? Neuh….

We gaan er even vanuit dat je paard gezond is. Als in: hij beweegt zoals je het van hem kent, de lessen gaan goed en jullie komen steeds een stapje verder, er zijn geen opvallende zaken zichtbaar in het werk en aan het lijf.

𝗞𝗹𝗶𝗻𝗶𝘀𝗰𝗵 𝗲𝗻 𝘀𝘂𝗯𝗸𝗹𝗶𝗻𝗶𝘀𝗰𝗵
Toch kan er iets onder de oppervlakte spelen, wat zich nog niet in beweging en lijf laat zien. Dan heb je het over ‘subklinische verschijnselen’. De definitie van subklinisch is ongeveer “er is al iets aan de hand, maar het uit zich nog niet in klachten en komt nog niet naar voren in lichamelijk onderzoek”.

Als er problemen in lijf en beweging merkbaar zijn, dan heb je het over ‘klinisch’. Klinisch verwijst naar alles wat direct waarneembaar is, in onderzoek, diagnose en behandeling (zowel fysiek als mentaal).

𝗜𝗲𝗱𝗲𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻 𝗲𝘅𝗽𝗲𝗿𝘁𝗶𝘀𝗲
Mensen die aan je paard komen, hebben allemaal een training op de een of andere manier gehad, om te onderzoeken hoe het gaat met je paard. Afhankelijk van de persoon die aan je paard komt, zijn er tools en uitgangspunten.
Een arts gaat op zoek gaan naar een blessure en test op bijvoorbeeld pijn of stijfheid (meestal op het moment dat er klinisch iets opduikt). Een chiropractor test de beweeglijkheid van gewrichten (preventief of bij klinische klachten). Een sportmasseur heeft een groot gevoel voor spierspanning ontwikkeld en welke patronen normaal of niet normaal zijn (preventief). En ga zo maar door.

𝗪𝗮𝘁 𝗶𝘀 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹?
De gemene deler hier is dat mensen vanuit hun professie hun maatstaven en testresultaten als het ware opleggen aan het paard. Ik zie bijvoorbeeld vaak in een artsenverslag “afwijking valt binnen de normale waarden” staan.
Dat vind ik dus rete-interessant. Want dat is gebaseerd op wat “normaal” is om aan te treffen in paarden, bijvoorbeeld in foto’s of echo’s of buigproeven en uiteraard wetenschappelijk onderbouwd met onderzoeken en data. En het betekent dat de vondst voor het paard op dat moment geen zichtbaar (klinisch) probleem is in het functioneren.
Maar het zegt niets over in hoeverre het voor het individuele paard 𝙫𝙤𝙚𝙡𝙩 (zij zijn goed problemen verstoppen....) of een probleem kan worden.

𝗠𝗲́𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗽𝗮𝗮𝗿𝗱 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻
Voor mij slaan we bij werken ‘aan het paard’ en hanteren van geobjectiveerde normen de cruciale factor over: namelijk het paard zelf. Het is alsof jij wordt onderzocht op allerlei mogelijke manieren en alle experts praten óver je, maar niet mét je, over hoe het met je gaat. Gekmakend toch?

The Masterson Method, Integrated Equine Performance Bodywork bracht voor mij de mogelijkheid om door mijn ogen te gebruiken, te luisteren naar het paard. Want het paard is een eigen, zelfstandige persoonlijkheid, die heel goed weet hoe het met hem gaat, wat hij voelt, wat er speelt, wat hij verbergt. Wij moeten het alleen leren zien.

𝗟𝘂𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝘁𝗲 𝗸𝗶𝗷𝗸𝗲𝗻
Als wij met onze zachte aanraking aandacht vragen voor een gebied, dan laat het zenuwstelsel van het paard (als hij zich veilig voelt) zien dat er iets speelt, áls er iets speelt (subklinisch). Nog vóór het een probleem wordt (klinisch).

Dat is geen diagnose stellen. Dat is onze kans om op tijd iets te doen, aan wat er sluimerend aan het ontstaan is. En zo hopelijk blessures te voorkomen. Zo gaaf. Ik blijf het fantastisch werk vinden.

Lieve klanten,
Op 11 juni 2016 haalde ik mijn allereerste diploma Paarden Sportmassage (basis, integraal en intuïtief) en trad daarmee toe tot het illustere volkje van bodyworkers in paardenland.

Nooit had ik gedacht dat ik er tien jaar later zo tot over mijn oren in zou zitten. En nog dagelijks graaf ik me dieper in :-) want je raakt nooit uitgeleerd.

Ik vier geen feestje ofzo, maar ik vind het toch wel een mijlpaal om bij stil te staan. Want alleen dankzij al mijn klanten die in het verleden en in het heden op enig moment vertrouwen in mij hebben gesteld, heb ik zoveel kunnen leren van de bijzondere wezens die wij paard noemen. En heb ik hopelijk die kennis weer kunnen gebruiken om anderen op weg te helpen.

"Do the best you can, until you know better. Then when you know better, do better." (Maya Angelou)

Ik hoop er nog heel lang mee door te mogen gaan. Ontzettend bedankt allemaal!
En wie weet....tot snel!

Liefs van Ellis
& lik van Fig

Wie wil weten en begrijpen wat de The Masterson Method, Integrated Equine Performance Bodywork is en dat graag rechtstreeks van de bron wil horen, is misschien wel geïnteresseerd in dit uitgebreide interview met Jim Masterson.

Ik behoor nog tot de generatie practitioners die van Jim zelf les heeft gehad, en hij is in dit interview net zo ego-loos als in het echt.
Een verademing in paardenland, waar zoveel goeroe's en experts rondlopen die zichzelf boven de ander stellen of kennis claimen.

"You can learn all the anatomy you want, just don't let it get in the way of what the horse is telling you." ♥️

The Masterson Method: Understanding Horse Behaviour Through the Body What if everything you've been calling a behavior problem is actually your horse asking for help? On this episode of Dear Horse World, Noëlle sits down with ...

𝗣𝗶𝘀𝘃𝗿𝗼𝘂𝘄 𝟮.𝟬
𝗢𝗳: 𝗜𝘀 𝗷𝗲 𝗺𝗲𝗿𝗿𝗶𝗲 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗵𝘂𝗺𝗲𝘂𝗿𝗶𝗴?

Op 20 september 2025 schreef ik een post over een onderwerp waarmee je het bloed onder mijn nagels vandaan kunt halen. “Pisvrouw” heette het, en het ging over de gewoonte in paardenland om merries die chagrijnig zijn weg te zetten als pismerrie. Je zult als vrouw maar zo bejegend worden…dan is het huis (terecht) te klein. Boodschap was: gedrag heeft altijd een reden, en het is onze verantwoordelijkheid uit te zoeken waar dat gedrag vandaan komt.

Nou, en nu stuitte ik van de week op een interessant artikel wat daar perfect op aansluit. Vraag: zijn merries nou echt zoveel humeuriger door hormonen dan ruinen en hengsten? Hoera, het is wetenschappelijk onderzocht! Dr. Sue Dyson (zie voor de link naar het volledige artikel onderaan deze post) schreef erover in haar interessante serie “𝙎𝙪𝙚’𝙨 𝙎𝙣𝙞𝙥𝙥𝙚𝙩𝙨 𝙤𝙛 𝙎𝙘𝙞𝙚𝙣𝙘𝙚” en ik ben zo vrij om het samen te vatten in het Nederlands. Daar gaat-ie…..

𝗜𝘀 𝗷𝗲 𝗺𝗲𝗿𝗿𝗶𝗲 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝘇𝗼 𝗵𝘂𝗺𝗲𝘂𝗿𝗶𝗴?
Vraag het bijna iedereen in de paardenwereld en ze zullen je vertellen: merries kunnen lastig zijn. Vooral vosmerries. Bijna algemeen wordt aangenomen dat wanneer een merrie zich misdraagt — haar oren platleggen, met haar staart slaan, gevoelig worden rond de singel, of gewoon 'moeilijk' lijken — ze gewoon hormonaal is.

Wat als die veronderstelling niet alleen fout, maar zelfs schadelijk is?

Een baanbrekende nieuwe studie van Dr. Kareskoski, een Europese specialist in paardenvoortplanting, stelt dat het idee van het "humeurig merrie" veel meer mythe dan werkelijkheid is, en dat door erin te geloven je echte gezondheidsproblemen kunt missen.

Dr. Kareskoski voerde een analyse uit van paarden die tussen 2008 en 2025 naar de Universiteit van Helsinki werden verwezen, met specifiek aandacht voor gevallen waarin eigenaren geloofden dat het gedrag van hun merrie verband hield met de hengstigheid. In die periode werden in totaal 27.240 onderzoeken uitgevoerd, waarvan 14.993 bij merries. Van deze merries werden er 94 specifiek onderzocht vanwege gedrags-, pijn- of prestatieproblemen die eigenaren toeschreven aan "merrie gedrag."

Een van de opvallendste bevindingen in dit onderzoek was dat geen enkele van die 94 merries een probleem had dat toegeschreven kon worden aan hengstigheid.

Nog onthullender was dat 57% van de merries waarvan de eigenaren geloofden dat ze hengstig waren tijdens het onderzoek — sommige tot acht keer onderzocht — in werkelijkheid helemaal niet hengstig waren. Dit werd bevestigd door echografische beoordeling van de eierstokken en baarmoeder, en door het meten van progesteronwaarden in het bloed.

Met andere woorden, eigenaren interpreteerden het gedrag van hun paarden vaak volledig verkeerd.

Van deze 94 merries werden 20 merries op het moment van onderzoek al behandeld met altrenogest (Regumate) — een medicijn dat wordt gebruikt om de hengstigheid te onderdrukken. Het feit dat het onderdrukken van hun cyclus geen verschil had gemaakt in hun gedrag spreekt boekdelen.

𝗗𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗼𝗼𝗿𝘇𝗮𝗮𝗸𝘁𝗲 𝗱𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗲𝗻?
In de overgrote meerderheid van de gevallen ging het om musculoskeletale ongemakken (oftewel het hele systeem van botten, spieren, ligamenten, zenuwen en bloedvaten), een intern (organen) probleem, of een combinatie van beide. Vooral agressief gedrag werd sterk gekoppeld aan orthopedische diagnoses — met andere woorden, pijn.

𝗛𝗲𝘁 𝗴𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿𝗲 𝗯𝗲𝗲𝗹𝗱
Toen de onderzoekers naar de bredere kliniekpopulatie tussen 2008 en 2025 keken (dus naar alle 27.240 onderzoeken), was er geen verschil in de frequentie van slecht presteren onder het zadel tussen merries en hengsten/ruinen. Sterker nog, niet-specifieke pijn, symptomen gerelateerd aan urineren, en terugkerende koliek kwamen vaker voor bij hengsten dan bij merries.

Deze gegevens ondersteunen dus niet dat merries problematischer zijn dan ruinen of hengsten. Exit label “humeurige merrie”.

𝗛𝗼𝗲 𝘇𝗶𝗲𝘁 ‘𝗵𝗲𝗻𝗴𝘀𝘁𝗶𝗴𝗵𝗲𝗶𝗱’ 𝗲𝗿 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘂𝗶𝘁?
Een deel van het probleem is dat veel mensen geen duidelijk beeld hebben van hoe een hengstige merrie er daadwerkelijk uitziet en zich gedraagt. Daardoor wordt niet-gerelateerd gedrag ten onrechte aan de cyclus toegeschreven.

In de zomer heeft een merrie ongeveer elke drie weken een cyclus en is ze slechts een paar dagen per keer hengstig. Wat zijn ‘normale’ verschijnselen bij een hengstige merrie?
- ‘knipperen’ van de v***a
- vaker plassen
- ‘hurken’(het be**en laten zakken)
- staart optillen
- bij een knappe paardenman in de buurt het hoofd richting staart buigen als teken van ontvankelijkheid

Een gezonde hengstige merrie is zelfs vaak liever en toleranter. Komt er een hengst of ruin voorbij, dan gaan de oren naar voren en vraagt of accepteert ze de aandacht. Onder het zadel kan de hengstige merrie wat murw op de beenhulpen zijn (eigenlijk dus juist een verzachting in plaats van extra gevoelig) en doorgaans is er geen weerstand.
Bij het opzadelen kan ze iets gevoeliger reageren, met name een paar dagen vóór de hengstigheid, maar dit is dus een korte periode.

Als het moeilijke gedrag van een merrie het hele jaar of de hele maand door voorkomt, kan dit eenvoudigweg niet worden verklaard door haar voortplantingscyclus. Merries hebben alleen een cyclus tijdens de zomermaanden en zelfs dan duurt de hengstigheid slechts een paar dagen elke drie weken. Gedrag dat constant of onvoorspelbaar is, past niet in dit patroon.

𝗪𝗮𝘁 𝗺𝗼𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝗶𝗻 𝗽𝗹𝗮𝗮𝘁𝘀 𝗱𝗮𝗮𝗿𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻?
De kernboodschap van dit onderzoek, en van drie ondersteunende overzichtsartikelen over de onderdrukking van hengstigheid, is eenvoudig: observeer zorgvuldig, beschrijf nauwkeurig en onderzoek grondig.

In plaats van meteen naar Regumate te grijpen of een merrie af te doen als hormonaal, vraag jezelf af:
- Wat doet het paard precies?
- Wanneer gebeurt het?
- Is er een consistent patroon, of is het onvoorspelbaar?
- Kan dit een teken zijn van pijn of ongemak?

Deze vragen leiden tot antwoorden. De aanname van de 'humeurige merrie' niet.

Je merrie doet niet moeilijk om jouw leven lastiger te maken. Ze probeert je misschien gewoon iets te vertellen — en ze verdient het om gehoord te worden.

Auteur: Dr. Sue Dyson

Link naar oorspronkelijk artikel: 𝗜𝘀 𝗬𝗼𝘂𝗿 𝗠𝗮𝗿𝗲 𝗥𝗲𝗮𝗹𝗹𝘆 "𝗠𝗼𝗼𝗱𝘆"? 𝗪𝗵𝗮𝘁 𝘁𝗵𝗲 𝗦𝗰𝗶𝗲𝗻𝗰𝗲 𝗔𝗰𝘁𝘂𝗮𝗹𝗹𝘆 𝗦𝗮𝘆𝘀
https://ap.lc/NuvoE

Tuurlijk......túúrlijk wil je iets betekenen voor het paard :-) én voor de eigenaar....uiteraard! Maarre.....niet verder vertellen...maar stiekem is mijn werk ook héél goed voor mijn eigen ziel en zaligheid....

Zeg nou zelf...ik heb toch gewoon het allerleukste werk?

Eentje die ik bijna jaarlijks in de herhaling doe, omdat het denk ik nog niet zo algemeen bekend is, en tsja....herhaling is de kracht van de reclame :-) Ook als het geen reclame is....

𝑽𝒐𝒐𝒓𝒋𝒂𝒂𝒓𝒔𝒈𝒓𝒂𝒔 & 𝒑𝒓𝒆𝒔𝒕𝒂𝒕𝒊𝒆𝒑𝒓𝒐𝒃𝒍𝒆𝒎𝒆𝒏

Het gaat bij voorjaarsgras al gauw over de kans op hoefbevangenheid of ontploffende ronde paardenbuikjes. Maar er zit nog een ander ‘dingetje’ aan kakelverse grassprietjes in de lente. En omdat Facebook overspoeld wordt door foto’s van blije paarden die eindelijk hun eerste grasjes mogen eten, is het een mooi moment hier aandacht aan te besteden.

The Osteopathic Vet schreef laatst een post, die ik bij deze vertaald en samengevat plaats. Vanwege de betrokkenheid van spieren en fascia (bindweefsel), de gevolgen voor beweging van het paard én door mijn recente verdiepende cursus over voeding en metabolisme bij paarden, vind ik dit ongelooflijk interessant en ik hoor graag jullie ervaringen. De link naar het originele artikel staat onderaan!

𝗦𝗽𝗮𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿𝗵𝗮𝗻𝗱
En dan vooral rechtsachter. Het komt veel voor in deze tijd van het jaar. Slepende tenen, bokken, het zadel valt opeens naar links, geen achtervoeten meer willen geven bij de hoefsmid, problemen in de linker galop en gevoeligheid op de (rechter)flank.

Rarara, waar komt dat vandaan?

Uit de dikke en blinde darm….

Aan het eind van het spijsverteringskanaal vindt de belangrijkste vertering voor paarden plaats, namelijk van alle plantenvezels (cellulose) uit ruwvoer (hooi, gras). Heel belangrijk daarbij is de blinde darm, die niet zoals bij mensen er een beetje bijhangt. Bij paarden is de blinde darm cruciaal, vol met speciale bacteriën die vezels omzetten naar voedingsstoffen. Het suiker in het voorjaarsgras verhoogt de zuurgraad ( = lagere pH waarde) in de blinde darm. Hierdoor worden de bacteriën uit balans gebracht wat tot onder andere een gevoelige buik, obstipatie en diarree kan leiden.

𝗘𝗻 𝗱𝗮𝗻 𝗶𝘀 𝗲𝗿 𝗼𝗼𝗸 𝗻𝗼𝗴 𝗱𝗲 𝗿𝘂𝗴𝗴𝗲𝗻𝗴𝗿𝗮𝗮𝘁….
Maar het blijft niet bij de darmen…. Uiteraard loopt er een rechtstreeks lijntje tussen organen en ruggengraat, via de zenuwbanen. De organen worden aangestuurd door zenuwen die uit specifieke delen uit de ruggengraat komen. Dat is geen eenrichtingsverkeer. Irritatie van organen veroorzaakt irritatie van die specifieke delen van het ruggenmerg die weer leiden tot lokale spanning in de spieren. Want ja, die spieren worden óók aangestuurd door diezelfde zenuwen.

Dat versterkt elkaar ook nog: paarden met een toch al aangespannen rug, zijn gevoeliger voor deze veranderingen in de blinde en dikke darm. En paarden met gevoelige darmen zijn bevattelijker voor een strakke rug.

𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗮𝗹 𝗼𝗽 𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁𝘀 𝗸𝗹𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗻?
De blinde darm is gelegen in de rechter flank (en is tot zo’n 45 liter groot!). Dus je ziet vaak de hierboven genoemde symptomen en gevoeligheid aan de rechterkant.

𝗢𝗵, 𝗱𝗮𝗻 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗿 𝗼𝗼𝗸 𝗻𝗼𝗴 𝗳𝗮𝘀𝗰𝗶𝗮….
De verhoogde zuurgraad (lagere pH) in de blinde en dikke darm zorgt er ook nog voor dat fascia meer samentrekt. Dit zorgt voor lokale spanning en omdat fascia alles met alles verbindt, kan dit door het hele lichaam invloed hebben. Het paard voelt zich strak in zijn lijf en mobiliteit zal afnemen. Maar omdat de blinde darm rechts zit, zal de strakheid vooral rechts voelen en leiden tot een mysterieuze onzuiverheid van het rechter achterbeen.

𝗪𝗮𝘁 𝗱𝗼𝗲 𝗷𝗲 𝗲𝗿𝗮𝗮𝗻?
1) Niet te lang op voorjaarsgras. Vul voldoende aan met het ruwvoer (hooi) dat het paard gewend is.

2) Ondersteun de blinde en dikke darm met supplementen, bij voorkeur kruiden. Ook de lever kan wel een ruggensteuntje gebruiken in deze tijd.

3) Houd de rug zo los mogelijk, aangezien paarden met een strakke rug gevoeliger zijn voor problemen met de darmen. Dit kan door behandelingen, maar ook door oefeningen op de grond en onder het zadel (en daar komen de altijd door mij geadviseerde oefeningen uit ‘Pilates en stretching voor paarden’ en ’55 Corrective Exercises’ om de hoek kijken 😊)

4) Testen van de gezondheid van de blinde en dikke darm: mestonderzoek, ook naar pH-waarde bijvoorbeeld.

En….blijf altijd naar het HELE paard kijken, inclusief leefomgeving, voedsel, beweging…

Hoop dat jullie er wat aan gehad hebben!

The Osteopathic Vet is echt een tip om te volgen op Facebook. Dit is de link naar de originele en volledige facebookpost:
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2350739595071131&id=787351944743245