ALFA OMNIA

IK WAS NIET ECHT BESCHIKBAAR
Een open, eerlijk en pijnlijk relaas van Elke Geurts over haar scheiding

En passant komt familieopstellingen even voorbij:

"...het komt erop neer dat ik die dag mijn aandeel in ons huwelijk scherp onder ogen zag. Ik zag in dat ik niet echt voor hem beschikbaar was, nooit helemaal..."

"...Het enge is: je denkt dat je de ander kent, maar dat is dus niet zo. Op een dag is het iemand anders geworden, dat kan dus zomaar na vierentwintig jaar, dat vind ik eigenlijk doodeng. Ik hou daar niet van, dat mensen zomaar kunnen veranderen, maar de ander blijft gissen, zelfs na een kwarteeuw. Soms zie ik in retrospectief mijn hele huwelijk in een ander daglicht. Leefden we allebei volkomen in onze eigen wereld? Dat geloof ik niet. Het leek een normaal, goed huwelijk, er waren geen spanningen, dat is het verneukeratieve eraan. Het kan iedereen gebeuren. Dat is ook wat ik van veel lezers te horen heb gekregen: dat het zo herkenbaar is allemaal. Ik kreeg veel reacties op mijn columns van mensen die precies hetzelfde hadden meegemaakt. De weg die wij hebben afgelegd, bleek niet uniek. Alsof het een vast scenario is..."

https://www.volkskrant.nl/magazine/elke-geurts-schreef-een-boek-over-haar-man-die-helemaal-niets-meer-wou~a4535609/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=shared%20content&utm_content=paid&hash=30f0d8aa20a941ddb8b83ca28df8c6c60894a937

KRIEGSENKEL EN TRANSGENERATIONAAL TRAUMA
Over Transgenerationele Overdracht van trauma

"Kriegsenkel, zo noemen de ongeveer zeventig aanwezigen zich hier vandaag – ‘kleinkinderen van de oorlog’. Het verschijnsel kreeg zo’n tien jaar geleden eerste bekendheid, onder meer door het boek Wir Kinder von Kriegskinder (2008) van de journaliste Anne-Ev Ustorf. Ze beschreef hierin onder andere hoe ze in psychoanalyse was geweest omdat ze droomde van platgebombardeerde steden, en dat terwijl ze pas 34 jaar was."

Omdat opa een n**i was 72 jaar na de Tweede Wereldoorlog roeren Kriegsenkel, geboren na 1960, zich. Daarmee krijgt de oorlog een nieuwe dimensie. ‘Ze kunnen licht brengen in de laatste donkere hoeken van de geschiedenis.’

, WINST OF VERLIES
Uit Presence. Senge, Scharmer, Jaworski en Flowers

Met dank aan Henry Weessies voor de tip.

IN VLAANDEREN
Met Belgische en NL collega's

O.a. met Nelleke van Houts, Siets Bakker, Connie van der Arend, Margriet Wentink, Leanne Steeghs e.a.

HET GEVAAR VAN DE MAAKBAARHEIDS GEDACHTE IN RELATIES

TRANSGENERATIONELE OVERDRACHT (TGO)
Steeds vaker beschreven

https://ww2.kqed.org/news/2017/09/13/just-like-my-mother-how-we-inherit-our-parents-traits-and-tragedies/

Just Like My Mother: How We Inherit Our Parents’ Traits and Tragedies The intergenerational transfer of trauma was first recognized in the kids of Holocaust survivors and has since been identified in kids of Cambodian and Vietnamese refugees.

EMOTIONS INFLUENCE OTHERS
And genomics?

http://i-uv.com/new-research-shocks-scientists-human-emotion-physically-shapes-reality/

New Research Shocks Scientists: Human Emotion Physically Shapes Reality! I M Power Absent Limits

TRANSGENERATIONAL TRAUMA
How genetics works

http://www.ozy.com/fast-forward/can-trauma-be-passed-from-parent-to-child/70261?utm_source=NVA&utm_medium=pp&utm_campaign=pp

Science Shows That Our Grandparents' Trauma Lives In Us Never forget.

HARM MESKER - YIJING STUDIES
Over Familie en Gemeenschap

https://www.facebook.com/yijingstudies/photos/a.1636831143007393.1073741828.1508073812549794/1661666743857166/?type=3&theater

Harmen Mesker is een van de hoofdsprekers op het symposium. Lidwien Mol heeft een gesprek met hem gehad. Onder meer over wat het thema 'Familie en gemeenschap' voor hem inhoudt. Hieronder een verslag van dat gesprek.

Harmen, jij bent internationaal bekend Yijing-onderzoeker en –kenner. Kun jij jezelf kort introduceren?

Op mijn 16de ben ik diep geraakt door dat wonderlijke boek, de Yijing. Dat heeft me nooit meer losgelaten. Dat een boek – ontstaan ongeveer 800 vóór onze jaartelling in een totaal andere cultuur – voor mij zo’n zeggingskracht had en tegelijkertijd zo onbegrijpelijk was, heeft me ertoe gebracht me er intensief mee uiteen te zetten. Dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven. Door de jaren heen bouwde ik kennis en inzichten op die ik graag met anderen deel. Mijn onderzoek richt zich vooral op de geschiedenis van en het taalgebruik in de Yijing.

De geschiedenis en het taalgebruik van de Yijing, waarom juist die aspecten? ‘Orakelen’ is toch veel spannender?

Uiteraard is het spannend om de Yijing te raadplegen, dat gebeurt nu en dat gebeurde 3000 jaar geleden ook al. Maar in die 3000 jaar is er veel ‘aan de Yijing blijven plakken’. Ik wil eigenlijk al die commentaren eraf schrapen om uit te komen bij de bron, de kale tekens, de karakters. Daarom ben ik toen de taal van de Yijing, de Chinese karakters, gaan bestuderen. Het diepgaand bestuderen en analyseren van die karakters in hun context blijft me altijd weer verrassen. Ik kan gerust drie weken bezig zijn met één zo’n karakter. Wat staat er precies in de oude teksten en wat betekende dat in die tijd? Door die studie werd me duidelijk dat de oorspronkelijke betekenis en het oorspronkelijke gebruik van de Yijing vaak afwijkt van de vertalingen waar wij nu mee werken. Ook de manier waarop wij nu met de Yijing omgaan is anders dan oorspronkelijk beoogd werd. Bijvoorbeeld, de Wilhelm-vertaling is Confucianistisch, gewoon omdat de leraar Chinees van Wilhelm een Confucianist was. Was die leraar een Daoist geweest, dan had die vertaling er vermoedelijk heel anders uitgezien. Ik probeer terug te gaan naar de Yijing in de tijd voordat het Confucianisme zo invloedrijk was. Wat blijft er dan over? Fascinerend vind ik dat. Want ondanks dat wij nu in mijn ogen ‘van de bron afwijkende’ vertalingen gebruiken, geeft de Yijing nog steeds adequate antwoorden aan mensen die de Yijing serieus bevragen.

Kun je al iets vertellen over wat je met ons gaat delen rondom ‘Familie en gemeenschap’?

Ja, natuurlijk. Om te beginnen wat is ‘familie’? Je vader, je moeder, je broers en zussen, ooms en tantes, akkoord. Maar in het oude China was dat maar een fractie van wat ‘familie’ werkelijk is. De grootouders en alle geslachten daarvoor behoren tot je familie. En die voorouderlijke banden gaan heel ver terug. Die werden goed gedocumenteerd. Wij zijn al heel blij als we onze voorouders tot in de 17de – 18de eeuw kunnen traceren, maar in China gaat dat vele malen verder. En die voorouders hadden grote waarde voor het leven van alledag, die stuurden actief mee.

Hoe bedoel je dat?

Voor een Chinees, en zeker ten tijde van de vroege Yijing zo’n 800 jaar voor onze jaartelling, hoorden de voorouders helemaal bij de familie. Sterker nog, de voorouders beïnvloedden het leven op zeer diepgaande en ook praktische wijze. Een voorbeeld. Je vrouw heeft kiespijn. Als je eenmaal wist welke voorouder verantwoordelijk was voor die kiespijn kon je aan die voorouder gaan offeren, net zo lang tot die voorouder tevreden was gesteld. Daarna verdween die kiespijn. Eigenlijk kon je niets doen zonder de goedkeuring van de voorouders. Wilde je ten strijde trekken, dan raadpleegde je de voorouders. Je offerde om ze gunstig te stemmen zodat ze toestemming en ondersteuning voor de strijd zouden geven. Zo’n offer ging echt wel over iets hoor, je praat dan bijvoorbeeld over 300 koeien tegelijk! En als het offer niet meteen aanvaard werd, gingen er nog eens 300 koeien en zo nodig nog eens. Kortom, die voorouders werden serieus genomen. Het feit dat zo’n groot offer aanvaard werd door de voorouders gaf de manschappen natuurlijk een enorme oppepper. Vol vertrouwen ten strijde! Je zou kunnen zeggen dat in de hele Yijing de voorouders een belangrijke rol spelen. Dat wil ik in mijn inleiding uitwerken.

Bedoel je dat jouw verhaal eigenlijk de bedding is waarop Herma haar hedendaagse werkwijze kan enten?

Eigenlijk wel ja. Dat is de bedoeling. Het is belangrijk dat rijke verleden van de Yijing te kennen en erop voort te bouwen. Wij anno 2017 zijn erg gericht op de toekomst, dat is een westerse blik. Wij zijn de wijsheid van onze voorouders kwijtgeraakt. De Chinezen keken vaker achterom, naar hun voorouders, een heel andere levensoriëntatie.

Ga je naast die inleiding ook nog een workshop verzorgen?

Jazeker. Ik zou de deelnemers heel graag willen leren hoe ze zelf hun eigen familiehexagram kunnen bouwen. Hoe kom je via de trigrammen tot een hexagram dat een actueel of overkoepelend thema van je familie uitdrukt? Als iedereen dan zo’n hexagram heeft gemaakt kunnen we er daarna een aantal plenair bespreken. Dat lijkt me heel boeiend.

Harmen, dank voor dit kijkje in de keuken, succes met de voorbereiding, tot 4 november.

BODIES AND SUFFERING
Emotions and Relations of Care

https://www.routledge.com/Bodies-and-Suffering-Emotions-and-Relations-of-Care/Dragojlovic-Broom/p/book/9781138885264

Bodies and Suffering: Emotions and Relations of Care (Hardback) - Routledge This book is a critical response to a range of problems – some theoretical, others empirical – that shape questions surrounding the lived experience of suffering. It explores how moral and ethical questions of personal suffering are…

INTERESSANTE LITERATUUR IN KADER VAN CONFLICT BEMIDDELING
Systemische en Dynamische visies op 'Settling'

SPOREN VAN TRAUMA
Wat al jaren bekend is binnen de SWO wereld lijkt nu te worden opgepakt in de reguliere wereld

https://www.trouw.nl/opinie/onderzoek-ook-volwassenen-op-trauma-s~a86c6251/

Onderzoek ook volwassenen op trauma's Zorgverleners moeten bij jongeren én volwassenen alert zijn op eerdere psychische trauma's. Bij latere aandoening blijken die vaker dan gedacht een rol te spelen, constateert Hans van Dam, vrij gevestigd docent en consulent hersenaandoeningen.