Quadriplegic Independency

My realization after 10 yrs of Spine Injury

Ang bilis ng panahon ngayung araw ay 10 taon o 1 dekada na pala ang aksidente na nagdulot ng pagkalumpo ko dahil sa tinamong spinal cord injury. Halos katumbas din ng panahon na ginugol ko sa pagtatrabaho sa barko.

Naalala kopa nuong 21 year old palang ako at nag aapply palang sa Agency. Ang tanong sakin ng interviewer ay How do you see yourself in 10 years time? Ang sagot ko sa kanya ay I see myself as an Officer in 10 years time from now. Natanggap ako sa Agency at sumampa ng barko sa edad na 22 anyos. Simula nun ako na tumayong bread winner. Nagsimula ako bilang Messman muna pero goal ko na maabot ang maging opisyal sa barko at sa edad na 31 anyos saktong sampong taon naging opisyal nga ako bilang unang akto 3rd officer.

Nangarap ulit ako at ang sabi ko sa sarili ko in 10 years time dapat Kapitan na ako sa barko o pag abot ko ng 40 anyus dapat Master Licensed na ako. This time iba ang nangyari, pagkatapos ng unang contract ko bilang 3rd mate ay naaksidente naman ako habang inihahatid ng taxi papuntang airport sa Paris France pauwi ng Pilipinas.

Dito na nagsimula ang mga realization ko sa buhay. 1 buwan palang ako sa hospital narealized kuna na hindi na ulit ako makakapagbarko pa at hindi na ulit ako makakalakad pa. Hindi man ako nagsasabi ng nararamdaman pero ang totoo masakit at napakalungkot ng ganitong kalagayan. Siguro ang mga katulad ko lang ang makakaintindi.

Ngayun 41 na ako at dumating na ang sampong taon na pinangarap ko maging kapitan. Napapaisip ako kung hindi ako naaksidente at nagtuloy tuloy ang pagbabarko ko ay Kapitan na kaya ako ngayun? Napakabilis lumipas ng panahon, pakiramdam ko na stock na at zero knowledge na ako. Narealized ko na hindi lahat ng gusto para sa sarali at mga plano ay matutupad.

Nuon ang sabi nila hanggang 10 taon lang ang buhay ng mga nagkakaruon ng spine injury dahil kadalasan ang Kidney ang tinatamaan at nagkakaruon ng problema o kaya naman infection dahil sa bed sore. Depende pala yan sa life style. Salamat sa Panginoon at buhay pa naman. Sana umabot pa ulit ng sampong taon. Narealized ko na habang tumatagal lalong humihirap at sa totoo lang parang ayaw ko na tumanda na ganito ang sitwasyon.

Simula ng naparalisa ako unti unti narin nagbago ang mga tao sa paligid ko, karamihan nawawala narin sa circle ng buhay ko. Nuon gusto ka ngayun hindi na. Nuon pinapakinggan ka, ngayun hindi na. Nuon nakakapagbigay ka may respeto, ngayun hindi na mas mataas na tingin nila sa sarili. Ganun na talaga siguro ang buhay habang tumatanda na tayo. Para sakin kahit anu pa man dumating na pagsubok at kung anu ang kaloob ng Panginoon ay tatanggapin ko. Sa ngayun nagpapasalamat ako sa lahat ng nariyan parin para sakin na patuloy nagmamahal at nagmamalasakit at higit sa lahat salamat sa Panginoon. Amen 🙏🏻

Cellulitis

Always - Boy Jovi

Nice