The Super Troupers

It’s Biboy’s birthday today! 🥳 Let’s play 𝗪𝗛𝗘𝗥𝗘’𝗦 𝗕𝗜𝗕𝗢𝗬?

Ano ang pangalan ng pizza chain na sumikat sa Pilipinas noong 1990s dahil sa catchphrase nitong “Pizza! Pizza!”? 🍕

𝗕𝗲𝗳𝗼𝗿𝗲 𝘄𝗲 𝗲𝗻𝗱 𝗼𝘂𝗿 𝗱𝗮𝘆, 𝗛𝗮𝗽𝗽𝘆 𝗜𝗻𝘁𝗲𝗿𝗻𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻𝗮𝗹 𝗖𝗮𝘁 𝗗𝗮𝘆! 😻

Meet our lovable babies: the sweet but sometimes cranky Naruto; the sharp and fierce Hinata; the lovely stray kitler, Kuling, who chose our home to be hers; and our regular stray visitor, Glinda!

Cats, like children with autism, have their own unique ways and their own time of showing love and connecting with the world. They teach us patience, understanding, and the beauty of accepting each other as we are. 🩷

IYKYK 😉

KAHIT SAAN TALAGA, MARAMI PA RING MAPANGHUSGA… MARAMING MATAPOBRE 🫤

Akala ko sa malalaking establishments lang may mga nangsisino ng tao. Tipong kapag simple lang ang suot mo, may ibang staff na deadma sa’yo at sa mga nakaporma lang kuntodo welcome, lalo sa mga mid-range resto.

Kanina lang, dumirecho kami ni Biboy sa palengke after namin kuhanin ‘yung ibang materials sa school niya. Naghahanap ako ng uniform na mas makapal sana ang tela at hindi cotton dahil hindi ako masipag magplantsa. Pagdating namin sa isang tindahan, wala raw available, puro maninipis. Medyo mainit at nagwawala na nang slight si Biboy. Baka rin overstimulated na siya, kaya niyaya ko na siyang umalis.

Sabi ba naman sa’kin ng isang manong: “Ako na magbabayad.”

Me: “Huh? Bakit ho?”

Manong: “Mukha ka kasing walang pambayad.”

Napatigil ako. Hindi ko alam kung anong gusto niyang palabasin, pero ramdam kong hindi ‘yun out of concern kundi pangungutya.

Me: “Oh, paano niyo naman ho nasabi na wala akong pambayad?”

Manong: “Wala. Baka wala kang pera eh. Nagwawala na oh, ‘di mo maibili.”

Me: “Ah, talaga ho ba?” 🥴

Nakatikim ng isang nagliliyab na hadouken si manong sa akin, pero syempre pigil na pigil pa rin. After all, ‘di naman ako bastos lalo na sa mga nakatatanda, kahit mali pa sila. Magtitimpi ka na lang talaga. Pero hindi dapat palampasin dahil hinding hindi kailanman magiging tama na manghamak ka ng kapwa.

Hindi na ako nag-abalang ipaalam sa kanya ang kondisyon ng anak ko at kung bakit nagwawala. Mas inintindi ko, ano na lang ang mararamdaman ng sasabihan niya nang ganun lalo kung talagang walang wala ‘yung taong kukutyain niya? Napakababaw ng pagsipat niya sa estado ng buhay ng tao sa lipunan, pero siguradong napakasakit nun kapag sinabi sa isang taong totoong naghihikahos.

Minsan, may mga makakasagupa ka talaga sa daan na susubok sa pasensya at pagkatao mo.

Children with autism grow in their own space and time. There’s no need to compare and no need to rush.

To all parents who are on the same journey as ours, being there for your little ones every step of the way means more than you know. It may not be easy, but you’re doing better than you think! 🩷