SAPUL

Ang sekreto ni LOLO MATEO Episode 1

Balisa ang dalagita na si Mara na naglalakad sa kalye at parang may hinahanap nang makita niya si Lolo Mateo ay nilapitan nya at kinausap ito.

Dalagita: Magandang umaga po lolo, maaari po bang magtanong?

Lolo Mateo: Magandang umaga din iha, ano ba yun?

Dalagita: May program po kasi kami bukas sa school, kailangan daw po naming isama ang lolo namin pero wala na po akong lolo, maaari po bang kayo na lang ang isama ko?

Lolo: Ah eh puede iha, pero baka kailangan pa ng asawa byudo na ako.

Napangiti si Mara at parang naibsan ang problema.

Mara: Ok lang po lolo, kahit ikaw lang.

Lolo Mateo: O sige iha, dito na lang tayo magkita bukas ng umaga.

Mara: Maraming salamat po lolo at masaya siyang nagpaalam kay lolo Mateo.

Kinabukasan namangha si Mara sa kasuotan ni lolo Mateo. Nakaporma ito na mukhang Haciendero na kulang na lang ay kabayo para tawagin syang Don Mateo.

Mara: Lolo Mateo, nag-abala pa po yata kayo sa kasuotan mo puede naman po ang simple lang.

Lolo Mateo: Pagbigyan mo na ako iha, masaya ako na maisuot ko ito.

Pumayag na lang si Mara kahit ramdam nya na medyo nahihiya siya pagdating nila sa school. Inalalayan ni Mara si Lolo Mateo at naghanap siya ng komportableng upuan at tinabihan niya ito.

Nagsimula na ang programa, pagkatapos ng panalangin at paunang bati may kumanta, sumayaw, nagdrama at tumula. Masaya ang lahat maliban kay Lolo Mateo na maluha luhang nakatingin lang sa entablado. Napansin ni Mara ito.

Mara: Lolo, bakit po may masakit po ba sa inyo? Gusto na po ba ninyong umuwi? Ihahatid ko na po kayo.

Lolo Mateo: Huwag iha, tapusin natin ang programa, ayos lang ako.

Hindi na nagpumilit si Mara, pinakiramdaman na lang nya si Lolo Mateo nang maya't maya ay nagsalita na ang Punong-g**o.

Punong-g**o: Magandang umaga po sa ating lahat. Nagpapasalamat po ako sa inyong lahat sa pakikiisa sa amin sampu ng ating mga g**o na bilang pangalawang magulang. Natutuwa kami sa pagiging masunurin ng aming mga mag-aaral dahil napansin ko na lahat ng mga mag aaral ay may kasamang lolo. Nagtataka sig**o kayo kung bakit mga lolo ang espesyal sa programa natin sa dahilang ito ang kahilingan ng ating butihing Presidente ng ating Paaralan na lingid sa inyong kaalaman siya din po ang may-ari na walang iba kundi si Donya Alvina de Mercedes!

Palakpakan ang lahat. Lumabas sa likod ng telon ang isang nakawheelchair na babae na may kasamang alalay at nurse. Bagamat matanda na ay litaw pa din ang kanyang kagandahan, nakasuot ito ng makintab na kimona na may mga perlas at nakasuot din ng mga alahas na mamahalin. Nakangiting kumaway si Donya Alvina sa mga manonood. Subalit nakayuko lang si Lolo Mateo at ayaw tumingin sa entablado ng biglang may tumawag sa kanyang pangalan.

Donya Alvina: Mateo!

Nagulat si Mara, di nga ba't si Lolo Mateo ang tinawag ni Donya Alvina. Nilingon niya si Lolo Mateo ngunit nakayuko pa rin ito.

Mara: Lolo? Ok lang po kayo? Mukhang kayo po yata ang tinatawag ni Donya Alvina.

Lolo Mateo: Baka nagkakamali lang siya iha.

Donya Alvina: Mateo, alam ko na naririto ka, nakikita at naririnig mo ako. Ibig kong samantalahin ang pagkakataong ito upang iparamdam sa iyo na hindi pa rin ako nagbabago na ikaw pa rin ang Mateo na hinihintay ko sa mahabang panahon ngunit nabigo ako, hindi ka man lang nagparamdam. Hindi ako nahihiyang dito sa entablado ako manawagan sapagkat hindi ako nagkaroon ng pagkakataon noon na maipaliwanag sa yo kung bakit hindi ako nakarating sa ating tipan. Mahabang kuwento mahal ko, patawarin mo ako at napaluha na si Donya Alvina.

Nakayuko pa rin si Lolo Mateo at sa pagkakataong ito ay tumulo na ang kanyang luha. Nalito si Mara at hindi alam ang gagawin.

Mara: Lolo, alam ko na ikaw ang tinutukoy ni Donya Alvina ibig po ba ninyong ihatid ko kayo sa entablado?

Umiling lamang si Lolo Mateo at may dinukot sa kanyang pantalon at ibinigay kay Mara.

Lolo Mateo: iha, maaari mo bang ibigay ito kay Donya Alvina?

Naguguluhan si Mara sa iniabot sa kanya ni Lolo Mateo. Bakit parang may nakakapa syang kakaiba sa munting supot. Kinilatis nyang mabuti hanggang mapansin nya na nakaalis na si Lolo Mateo.

( Itutuloy)

Isang araw habang ako ay nagaabang ng aking masasakyyan pauwi ay may humintong van ng di kalayuan sa akin. Bumaba ang 2 katao at mukhang nakikipagtalo sa driver at pagkatapos ay iniwan sila ng driver. Naawa ako sa mga ito lumapit ako at nagtanong.

Ako: Ate, ano po ang nangyari?

Babae: Nakatulog kc kami ng kapatid ko kaya nalampasan namin kung saan kami bababa. Sumakay kami pabalik at nakiusap ako sa driver na kung maaari ay tanggapin na lng ang bayad ko kahit kulang. Huminto sya at pinababa kami hindi kasi siya pumayag, malayo pa daw ang babaan namin at malulugi daw sya kaya pinababa nya kami.

(Eksakto naman muli may van na huminto. Lumabas ang driver at binuksan ang bandang likod ng van.Ako naman ay sumakay na rin at naririnig ko ang usapan nila. Nakasakay na pala ang babae at ang kapatid nya na mukhang maysakit at may dala pang unan ay naiwan sa labas.)

Babae: Sir, baka puede isakay mo na rin ang kapatid ko.

Driver: Mam pumayag na ako na 40pesos na lng ang pamasahe mo sa halip na 100 kasi akala ko ikaw lang mag-isa.

Babae: Nakikiusap lang naman po ako na 40 na lang kaming dalawa.

Driver: Malulugi naman po ako mam. Dagdagan mo na lang ng 60 pesos para makasakay na kayong dalawa.

Ako: Magkano po ba ang kulang nila Sir.

Driver: Dapat 200 silang dalawa pro payag na ako sa 100 para makasakay na sila.

Ako: ( tiningnan ko ang laman ng aking pitaka. Baka may sobra pa maliban sa aking pamasahe, namalengke kasi ako kaya halos walang natira dahil sa mahal ng bilihin. Kasya pa pala at may sobra pa kaya sinabi ko sa Driver) Sir, sige po ako na lang ang mababayad ng kulang nila.

Driver: ah sige po mam.

Babae: naku! Maraming salamat po mam, thank you po talaga.

Ako: Wala pong anuman, dapat po talaga nagtutulungan lalo na sa oras ng kagipitan.

( Sa loob ng sasakyan tahimik lang ang driver hanggang sa aking pagbaba.)

Ako: Sir, eto po ang pamasahe ko at ito naman po pamasahe ng magkapatid, sabay abot ko ng 250 . (50 pesos ang sa akin at 200 don sa magkapatid.) Pakibalik na lang po sa kanila yung ibinayad nila sa yo na 40 pesos.

Driver: Tama na po itong 100 dahil yun naman ang sinabi ko sa kanila. Sige po ibabalik ko na lang yung ibinigay nila na 40 pesos sa akin.

Ako: Maraming salamat po. Pero wait lang po. Ate, idagdag nyo na po itong 100 sa pera nyo, ibabalik po ni Sir Driver ang 40 pesos. Ingat po kayo...sabay abot ko ng pera.

Babae: ( halos magkandaiyak na sa pasasalamat). Maraming salamat po mam. God bless you po!

Ako: ok lang, ingat po kayo ate! God bless din po!

Habang naglalakad ako pauwi na sa bahay napapangiti ako. Ang sarap talaga sa pakiramdam na nakakatulong ka sa kapwa mo kahit sa maliliit na bagay man lang. Kaya sa susunod basta kaya ko tutulong pa rin ako. Pero teka parang may kulang ang pinamili ko. Aysus di pala ako nakabili ng manok na itotola ko. Di bale mangungutang na lang ako sa kapitbahay ko ng native na manok na pangtinola ko sana pautangin nya ako. 😊🙏

Till next issue po! Maraming salamat po!

SAPUL Anumang pagkakaugnay sa sinumang tao o pangyayari, ay hindi sinasadya at nagkataon lamang.