Analyn Buluan Saucelo

"MAHING PROUD KA SA SARILI MO"

Minsan,

Dahil hindi mo pa naaabot yung gusto mo,
pakiramdam mo nahuhuli ka.

Hindi ka pa kumikita nang gusto mo.
Hindi pa successful ang business mo.

Hindi pa ganun kaganda ang
buhay na pinapangarap mo.

Kaya unti-unti mong iniisip
na baka kulang ka.

Pero hindi naman dapat nakadepende ang
halaga mo sa kung nasaan ka ngayon.

May value ka kahit
nagsisimula ka pa.

May value ka kahit marami ka
pang kailangang matutunan.

At may value ka kahit hindi pa nakikita
ng ibang tao ang kaya mong gawin.

"Hindi mo kailangang maging successful
muna bago ka maging proud sa sarili mo"

Baka kailangan mo lang matutong makita ang
sarili mo hindi base sa kung ano ang wala pa,

kundi sa kung sino ka habang
binubuo mo pa ang buhay mo.

"MAY DAHILAN KA PA"

May mga araw na parang
paulit-ulit lang ang buhay.

Gising.
Trabaho.

Bahay.
Responsibilidad.

Tapos matutulog ka na naman.
Kaya minsan mapapatanong ka rin

“Para saan ba lahat ng ginagawa ko?”

Pero hindi lahat ng purpose
kailangang exciting.

May purpose sa pag-aalaga.
May purpose sa pagtitiis.

May purpose sa pag-aaral.
May purpose sa pagbuo ulit ng sarili.

At may purpose kahit nasa season ka
na parang wala namang nagbabago.

Hindi mo kailangang makita
agad ang buong picture.

Minsan, sapat nang alam mong
may dahilan kung bakit ka nandito.

At habang hindi mo pa nakikita ang sagot,
continue living faithfully.

Baka yung ordinaryong buhay na meron ka ngayon,
bahagi na pala ng sagot sa dasal mo noon.

"BAKIT MO GINAGAWA?"

Magandang tanong 'yan.

Hindi lang,
“Ano ang gusto kong makuha?”

Kundi,
“Para saan?”

Para saan mo gustong kumita?
Para saan mo gustong matuto?
Para saan mo gustong umangat?

Kasi kapag puro result lang ang hinahabol mo,
darating yung point na kahit may nakuha ka na,

parang may kulang pa rin.

Pero kapag malinaw sa'yo kung bakit ka nagsimula,
mas naiintindihan mo kung bakit kailangan mong magtiyaga.

Hindi kailangang grand ang purpose.

Minsan, gusto mo lang magkaroon ng mas
maayos na buhay para sa pamilya mo.

Minsan, gusto mong maging mas
mabuting version ng sarili mo.

At minsan, gusto mo lang gamitin nang maayos
yung buhay na ipinagkaloob sa'yo ng Diyos.

Baka sapat nang dahilan 'yon.

"HINDI KA WALANG SILBI"

Baka hindi mo lang nakikita kung gaano kalaki
ang halaga ng ginagawa mo araw-araw.

Pag-aalaga sa pamilya.
Pagbangon kahit may sariling iniisip.

Pag-aaral kahit mabagal.
Pagtulong kahit hindi napapansin.

Minsan kasi,
hinahanap natin ang purpose sa malaking bagay.

Sa successful career.
Sa business.
Sa achievement.

Pero baka sa season na ito ng buhay mo,

ang purpose mo muna ay maging present
sa mga taong ipinagkatiwala sa'yo.

Hindi lahat ng meaningful,
nakikita ng maraming tao.

Minsan, tahimik lang.
Pero may halaga.

At baka isang araw,

"marealize mo yung mga bagay na akala mong maliit lang,
pero naging malaking parte ng buhay ng ibang tao"

"HINDI KA MAG-ISA"

Minsan,

kapag tinitingnan natin kung nasaan na tayo ngayon,
sarili lang natin ang nakikita.

Yung sipag natin.
Yung sacrifices natin.

Yung mga gabing
pinilit nating kayanin.

Pero kapag binalikan mo,
may mga taong tumulong din kahit hindi mo napansin.

May nagtiwala sa'yo.
May nagbigay ng pagkakataon.
May nagdasal para sa'yo.

May taong nanatili noong
ikaw mismo duda ka sa sarili mo.

Kaya habang nagpapasalamat ka
sa kung ano ang meron ka ngayon,

huwag mong kalimutang pasalamatan din
ang mga taong naging parte ng journey mo.

"Hindi lahat ng blessing
dumarating bilang bagay,

Minsan, tao"

"DATI, DASAL KO 'TO"

May mga bagay na,

ngayon lang natin napapansin
kapag huminto tayo sandali.

Yung simpleng may pagkain sa mesa.
Yung may bahay na uwian.

Yung may pamilya kang
pwede mong tawagan.

Yung may katawan kang
gumigising bawat umaga.

Ordinaryo lang ngayon.
Pero baka dati,

pinagdarasal mo rin
na magkaroon ka ng ganito.

Minsan kasi,

habang hinihintay natin
ang mas malaking blessing.

nakakalimutan natin na may mga blessing
na matagal nang nandiyan.

Kaya pwede kang
mangarap ng higit pa.

Pwede kang magsikap
para sa mas magandang buhay.

Pero huwag mong hayaan na sa
sobrang paghahanap ng next blessing,

makalimutan mong pasalamatan
ang meron ka na ngayon.

"Baka nasa kamay mo na
ang dating hinihingi mo sa Diyos"

"MAYROON KA PA"

Minsan,
sobrang tutok natin sa wala pa,

na nakakalimutan natin
yung meron na.

Hindi pa malaki ang income.
Hindi pa kumpleto ang goals.

Hindi pa nangyayari
lahat ng pinagdarasal.

Pero may pamilya ka.
May taong nagmamahal sa'yo.

May pagkakataon ka pang
bumangon at magsimula ulit.

At higit sa lahat,
may buhay ka pang pwedeng baguhin.

Hindi ibig sabihin na kontento ka na
kapag nagpapasalamat ka.

Pwede kang mangarap
ng mas magandang buhay

habang naa-appreciate mo
kung nasaan ka ngayon.

"Kasi minsan,
hindi naman kulang ang buhay mo,

Nakatingin ka lang
sa bagay na wala pa"

"HINDI KA MAINTINDIHAN"

At minsan, doon tayo
pinaka-nahihirapan.

Paulit-ulit nating
ipinapaliwanag ang sarili natin.

Bakit ganito ang desisyon mo.
Bakit nagbago ka.

Bakit kailangan mong
piliin ang sarili mo.

Pero darating din pala
sa point na mapapagod ka.

Hindi dahil mali ka.

Kundi narealize mong hindi
lahat ng tao gustong umintindi.

May mga taong kahit anong paliwanag mo,
iba pa rin ang maririnig.

Kaya minsan,
ang detachment ay hindi paglayo sa tao.

"Paglayo ito sa pangangailangang
patunayan kung sino ka"

Hindi mo kailangang
ipilit ang sarili mo

sa taong ayaw kang makita
kung sino ka talaga.

Peace begins,

"when you stop explaining
what no longer needs explaining"

"HINDI MO NA HAHABULIN"

Dati,

kapag may lumalayo,
iniisip ko agad kung bakit.

Ano bang nagawa ko?
May kailangan ba akong ayusin?

Kailangan ko pa bang
ipaliwanag ang sarili ko?

Pero habang tumatagal,
may mga bagay kang matututunan.

Hindi lahat ng lumalayo
kailangan mong habulin.

Hindi lahat ng nagbabago
kailangan mong intindihin.

At hindi lahat ng umaalis
ay kailangan mong pigilan.

Minsan,

kailangan mo lang hayaan ang tao
na piliin kung saan siya komportable.

Masakit?
Oo.

Pero may peace din
kapag hindi mo na pinipilit

ang isang bagay na
ayaw nang manatili.

"Hindi lahat ng pagkawala
kailangang habulin,

May iba,
kailangan lang tanggapin"

"HINDI LAHAT SA'YO"

May mga bagay na
hindi mo naman kontrolado.

Opinyon ng ibang tao.
Desisyon nila.

Kung paano ka nila tratuhin.
Kung maiintindihan ka ba nila.

Pero minsan,

kinakarga mo pa rin,
Iniisip mo kung saan ka nagkamali.

Kung ano pa ang dapat mong sabihin.
Kung paano mo sila mapapasaya.

Hanggang sa ikaw na
ang nawawalan ng peace.

Detachment doesn't mean
wala ka nang pakialam.

Ibig sabihin lang,

alam mo kung alin ang
responsibilidad mo at alin ang hindi.

Hindi mo kailangang dalhin ang lahat
para mapatunayan na mabuti kang tao.

Minsan,

"Ang peace mo nagsisimula sa pagbitaw
sa mga bagay na hindi naman talaga sa'yo"