My Key

Hmmm?

Seeing this Content of Spencer Serafica, reminds me of the struggles that I’ve been through when I was in college.

Yes, I’m an undergrad. Masyadong maraming nangyari that time and may mga bagay na ‘di ko rin kontrolado. As much as I want to continue, hindi talaga kakayanin.

“ Sayang, OJT na lang!”

“ Best thesis pa naman kayo pero ikaw yung di makakagraduate?”

“ Dapat nagsabi ka!?”

And there are a lot of things na narinig ko during those times.

Kubg tutuusin, may nga taong willing na matulungan ako pero nahihiya rin akong lumapit sa kanila dahil alam ko na sila rin mismo ay may mga challenges na hinaharap.

Sobrang thankful lang rin ako kasi naka-attend ako ng Graduation, pero yung batch ko lang yung mga nakatoga. Ako, nasa Audience, nasa parents area.

Masaya ako dahil nakikita ko ang batchmates ko, lalo na yung mga barkada ko na isa-isang umaakyat sa stage at kinukuha yung diploma nila. But still, there’s a part of me na sana ako rin yung nandoon, lalo na nung na announce na yung Best Thesis sa saction namin at sinabitan ng medal yung mga Groupmates ko.

If someone would ask me, Do I regret it? Na hindi ako lumapit sa iba para makagraduate?

I can Answer it as YES and NO.

Yes, kasi isang usad na lang, isang step na lang, isang paghihirap na lang… Diploma na.

And No, kasi masaya ako sa kung anong meron ako ngayon. Kung hindi ko naranasan yun, hindi siguro ako ganito ka pursigido sa buhay.

Maybe this is the path na dapat kong daanan.
Maybe this is the path na dapat kong maranasan.

Hindi ko man, sa ngayon, natapos ang aking pag-aaral, hindi ibig sabihin na hihinto na rin ako mangarap at magsumikap.

Kudos to all Undergrads na patuloy na lumalaban!
Kudos sa ating lahat na patuloy na lalaban!

Yun lang. 😁

wag tayong mapaghinaan ng loob, laban lang, makakagraduate din tayo :))

What’s on your mind?

PinakaWEIRD na nakain mo pero
MASARAP?

With my Super Beautiful Gawl! 💜