Aneta Flis - Realna praca PMU

Z niektórych rzeczy wyrosłam, do innych dorosłam, a kilka nadal robię dokładnie tak samo głupio.

Ciekawe, co mi się jeszcze odwidzi.
A u Ciebie jak?

______________

Cześć🖐🏻Jeśli jeszcze się nie znamy, to jestem Aneta, a ten profil jest o realnej pracy w gabinecie bjuti, a dokładniej, o realnej pracy linergistki i makijażu permanentnym bez instagramowej iluzji.

Pokazuję :
- pracę z klientką w gabinecie
- trudne przypadki PMU
- gojenie brwi i ust permanentnych
- bezpieczeństwo i higienę w PMU
- budowanie pewności siebie w pracy linergistki.
Rozmawiam szczerze o tym, jak wygląda prawdziwe życie PMU artist - bez filtrów i udawania. Zaobserwujesz?

Brwi z blizną w środku.

Zawsze daję 2 opcje do wyboru. Albo delikatnie rozluźniamy taką bliznę, (np mikronakłuwaniem) żeby chętniej przyjęła pigment - nie była taka zbita, albo robimy na tym co jest, ale wtedy mamy większe prawdopodobieństwo, że albo makijaż się nie przyjmie, albo przyjmie się za lekko i szybko zniknie, albo pigment wpadnie ,,po uszy” i zrobi się szara, chłodna krecha po czasie.

Masz bliznę w brwi, na której masz makijaż permanentny? Jeśli tak, to co się z nią dzieje po czasie?

PMU to nie jest łatwy chleb. To jest codzienny emocjonalny i fizyczny rollercoaster.

Balansujesz między olbrzymią presją ze strony klientek, tym, że musisz sprostać ich oczekiwaniom, a jednocześnie praca musi być zgodna ze sztuką. To rzadko kiedy idzie w parze.
Klientka musi być odpowiednio zakwalifikowana do zabiegu, żeby uniknąć możliwych powikłań czy rozczarowań. I to już spora odpowiedzialność na start. A i ja chciałabym też mieć satysfakcję z dobrze wykonanego makijażu.

Dodatkowo muszę zadbać o to, żeby było bezpiecznie w trakcie dla obu stron. Muszę przygotować klientkę do zabiegu i zadbać o bezpieczny proces gojenia. Makijaż musi być widoczny, ale nie na tyle, żeby z czasem brzydko się wybarwił. A z drugiej strony nie może być zbyt delikatny, bo kobieta się wścieknie. W sumie, nigdy nie wiadomo, ile to jest ,,w punkt’’.

Mało tego.

Nie dość, że ocenia cię klientka, to w pakiecie dostajesz całe jej otoczenie. Które, nota bene, nie zawsze ma pojęcie, o czym mówi, i często po prostu gada głupoty.

I w idealnym świecie to wszystko się udaje. Żyli długo i szczęśliwie.

Ale nie mamy idealnego świata, więc na każdym z tych etapów coś może pójść nie tak. Wróć. Nie ,,może’’, tylko na bank pójdzie.

Może klientka będzie miała w nosie dbanie o skórę.
Może maszynka czy igła zawiedzie, a ty tego nie zauważysz.
Może będziesz nieświadomie pracować za lekko, bo klientka panikuje.
Może będziesz pracować za mocno, bo wydaje ci się, że pigment nie wchodzi, a po wygojeniu ZONK.

Plus fala roszczeniowości.

Grożenie sądami, jeśli efekt jest za delikatny, albo klientka z tych mieć i zjeść ciastko - czyli chce brwi za darmo. Szantażowanie wystawieniem złej opinii, jeśli nie zrobisz tak, jak ktoś sobie życzy albo odmówisz wizyty. Ciągłe telefony i wiadomości z wyzwiskami, że „w dupie ci się przewraca od tych pieniędzy”, bo nie masz terminu na dziś.

Po jakiego grzyba ja się tak nad sobą znęcam? Serio nie wiem.

Ale potem przeważnie przychodzi ta jedna wiadomość.

Ta jedna opinia, że ktoś dziękuje. Że jest zadowolony. Że uwielbia swój nowy makijaż.

I to jest trochę jak z tym porodem - zapomina się, że było ciężko i bolało.

Dostajesz ten uśmiech bombelka i już jest git.

Nie chcę być częścią takiej branży.

Rywalizacja zamiast wsparcia. Wyśmiewanie zamiast rozmowy. Ego zamiast argumentów. Nieproszone ,,dobre rady’’. Publiczne punktowanie błędów. Udowadnianie, kto jest ważniejszy.

Można się nie zgadzać, ale szanować. Można się wiedzą dzielić, a nie wykorzystywać jej do poniżania innych. Sukces jednej osoby nie odbiera sukcesu drugiej.

Można? Można.

Nie bądź jak branża, którą sama krytykujesz.