BEBOK - ART

Czasem tak wiele dajemy innym, że gdzieś po drodze gubimy siebie… 🩷
To motto przyświecało nam podczas ostatnich warsztatów inspirowanych szkoleniem ✨ organizowanym przez ARTE.M cultural association on Madeira island ❤️
🧶🧵🧶

Uczestniczki warsztatów tworzyły własne Motanki - laleczki z kawałków tkanin, wywodzące się ze słowiańskich tradycji 🧵🧶🥰
Laleczki będące amuletem, ochroną i wsparciem w konkretnej intencji 🤲
Na warsztaty zaproszone były kobiety, które na co dzień są w ciągłym biegu. W obowiązkach. W „zaraz, jeszcze tylko…” ⏳
Uczyły się, jak zwolnić. Jak znaleźć czas dla siebie 🫶
Zamiast kolejnej myśli w biegu — pojawiła się chwila refleksji, powrót do tradycji i przestrzeń na kreatywność. Bez pośpiechu. Bez presji.

Pośród rozmów, uśmiechów, żartów i wspólnego działania powstawały niezwykłe laleczki 🧵🌸
Każda inna.
Każda niepowtarzalna.
Każda idealnie nieidealna.
Każda prawdziwa ❤️

Niesamowity projekt "No BurnOut Lab"

Dziś coś co nie jest tak oczywiste - sztuka bycia sobą 🥰
Zatrzymaj się na chwilę, śmiej się bez powodu, pozwól sobie na chwilę zatrzymania, na oddech... bez poczucia winy, pozwól sobie na oddech 🌬️
Bo odpoczynek to nie słabość.
To czułość dla siebie i równowaga, która chroni przed wypaleniem!

Wdzięczna, że mogę tu być 🥰🌿
Dziękuję ARTE.M cultural association on Madeira island

Kolejne spotkanie z arteterapią ✨🎨
Tym razem malowałyśmy kamyczki – małe nośniki wielkich intencji 🪨
Trochę ciszy… trochę koloru… dużo uważności… 🌿🎨
Te małe dzieła nie zostaną tylko u nas…
Dołączamy je do akcji — puszczamy je w świat z życzliwym przesłaniem 🤍🌍
Zostawiłyśmy na Malcie ślad koloru i dobrej energii 🇲🇹✨
Może któryś kamyczek poprawi komuś dzień 🌞💛
albo zainspiruje do kolejnego gestu dobroci ✨🪨💫Może spotka Cię na spacerze 🌫️🚶‍♀️
może na chwilę się zatrzymasz…
a może to on znajdzie Ciebie ✨🪨💫

Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych).
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.

Kolejny dzień naszej mobilności przyniósł między innymi zajęcia z arteterapii wspierającej dobrostan psychoemocjonalny 🌿🤍

Na samym początku pojawiło się jedno proste zdanie:
„Moje ciało zawsze mi wierzy.” ✨

Wracałyśmy do świadomości. 🌙
Do oddechu. 🌬️
Do bycia naprawdę obecną. 🤍
Do podążania za sobą — za tym, co dla mnie ważne.

Pośród ciszy, odprężenia i tego czasu dla siebie usłyszałyśmy:
Pozwól sobie poczuć spokój, miłość, szczęście, radość, energię, słońce, ciepło, przyjaźń, dotyk, siebie. ☀️🤲🤍

Bez presji.
Bez „muszę”.
W swoim tempie. 🌊
Tak, jak jest. ✨

To były zajęcia o dobrostanie psychoemocjonalnym —
o zatrzymaniu się 🕊️
o obecności 🌸
o powrocie do siebie z czułością 🤍
Ciało naprawdę wie. 🌙

Dziękujemy za tę wspólną, spokojną przestrzeń 🌿✨

Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych).
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.

Szósty dzień mobilności za nami. Dzień spokojniejszy w formie, ale niezwykle głęboki w treści. Taki, który nie pędził do przodu, lecz zapraszał do zatrzymania się, uważnego bycia tu i teraz oraz wsłuchania się w siebie. To był dzień relacji – z innymi i z samą sobą.

Poranek rozpoczęliśmy od rozgrzewki językowo-kulturowej poświęconej relacjom, wsparciu i wspólnocie na Malcie. W formie prezentacji i ćwiczeń językowych przyglądałyśmy się temu, jak mówić o emocjach, jak prosić o pomoc i jak reagować w sytuacjach społecznych. Rozmawiałyśmy o tym, że proszenie o wsparcie nie jest oznaką słabości, lecz dojrzałości i odwagi, szczególnie po doświadczeniu choroby. Ćwiczenia językowe pozwalały oswoić te tematy w bezpieczny sposób, pokazując, że emocje można – i warto – nazywać, a relacje buduje się poprzez autentyczność, a nie perfekcję.

Następnie przeszliśmy do warsztatów z kompetencji miękkich „Wzmacnianie poczucia własnej wartości i sprawczości po doświadczeniu choroby”. Był to bardzo osobisty i wzmacniający blok. Pracując indywidualnie i w grupach, uczestniczki rozpoznawały swoje zasoby, mocne strony i granice, które często po chorobie ulegają zatarciu. Ćwiczenia pomagały odbudować pewność siebie, przypomnieć sobie, kim się jest poza rolą pacjentki, i zauważyć, jak wiele już zostało osiągnięte. W tej części dnia pojawiło się dużo czułości wobec siebie, ale też realnej siły i gotowości do stawiania kolejnych kroków.

Po przerwie obiadowej przyszła pora na arteterapię wspierającą dobrostan psychoemocjonalny. Zajęcia relaksacyjne, praca z oddechem i wizualizacja stworzyły przestrzeń głębokiego wyciszenia. Był to moment, w którym można było puścić napięcie, zwolnić tempo i po prostu być. Dla wielu uczestniczek był to pierwszy od dawna czas prawdziwego odpoczynku – takiego, który nie wymaga działania ani „radzenia sobie”, lecz pozwala ciału i emocjom zrobić to, czego najbardziej potrzebują.

Popołudnie spędziliśmy w ruchu, ale w bardzo uważnej formie. Zajęcia outdoorowe „Uważny ruch i regeneracja” odbywały się w przestrzeni miejskiej i były połączeniem spaceru uważności, prostych ćwiczeń ruchowych oraz świadomego oddechu. Nie chodziło o wysiłek ani wyniki, lecz o kontakt z ciałem, obserwację otoczenia i łagodne przywracanie energii. Ruch stał się tu narzędziem regeneracji, a nie wyzwaniem. Widać było, jak z każdą minutą napięcie ustępuje miejsca lekkości i spokoju.

Dzień zakończyliśmy ewaluacją w formie kręgu refleksji pod hasłem „Co dziś mnie wzmocniło i co chcę zachować na kolejne dni?”. Krótkie wypowiedzi uczestniczek były pełne uważności i wdzięczności. Pojawiały się myśli o potrzebie dbania o siebie bez poczucia winy, o sile wspólnoty, o znaczeniu małych kroków i codziennych rytuałów, które można zabrać ze sobą po powrocie do domu.

Szósty dzień mobilności przypomniał nam, że regeneracja jest równie ważna jak działanie. Że wspólnota daje oparcie, a uważność pozwala naprawdę usłyszeć siebie. To był dzień, który wzmocnił nas od środka – cicho, spokojnie, ale bardzo skutecznie.

Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych).
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.

Po pracowitym weekendzie wróciliśmy do wspólnej pracy z ogromną uważnością i gotowością na trudne, ale bardzo potrzebne tematy. Piąty dzień mobilności był jednym z tych dni, które zostają na długo – bo dotykają granic, odpowiedzialności, bezpieczeństwa i relacji z samą sobą oraz z innymi.

Poranek rozpoczęliśmy od rozgrzewki językowo-kulturowej poświęconej wizerunkowi, prywatności i granicom w różnych kulturach. W formie prezentacji i ćwiczeń językowych rozmawiałyśmy o zgodzie, o prawie do decydowania o sobie, o udostępnianiu informacji i zdjęć – zarówno w przestrzeni publicznej, jak i online. To był moment zatrzymania i refleksji nad tym, jak różnie w różnych krajach postrzegane są granice prywatności, ale też jak często same zapominamy, że mamy prawo je stawiać. Ćwiczenia językowe pomagały nazwać te kwestie w prosty, zrozumiały sposób, bez wstydu i bez konieczności tłumaczenia się ze swoich wyborów.

Następnie przeszliśmy do warsztatów poświęconych ochronie wizerunku i danych osobowych w świecie cyfrowym. To była bardzo konkretna i praktyczna część dnia. Rozmawiałyśmy o świadomym publikowaniu treści, zdjęć i historii zdrowotnych, o tym, co oznacza prywatność w mediach społecznościowych i jakie konsekwencje mogą mieć pozornie „niewinne” decyzje. Szczególną uwagę poświęciliśmy bezpiecznemu korzystaniu z narzędzi opartych na sztucznej inteligencji – bez straszenia, ale z dużą dawką wiedzy i odpowiedzialności. Dla wielu uczestniczek był to moment uświadomienia sobie, że dbanie o siebie to także dbanie o własny wizerunek i dane, zwłaszcza po doświadczeniu choroby, kiedy granice bywają szczególnie kruche.

Po przerwie obiadowej wróciliśmy do pracy nad tematem, który w ostatnich latach ma ogromne znaczenie dla zdrowia – przeciwdziałaniem dezinformacji i fałszywym narracjom. Podczas warsztatów uczyłyśmy się rozpoznawać fake newsy, mity zdrowotne i treści pseudomedyczne. Pracowałyśmy na realnych przykładach, analizowałyśmy język, emocje i mechanizmy, które stoją za dezinformacją. Dużo miejsca poświęciliśmy krytycznemu myśleniu oraz bezpiecznemu wyszukiwaniu informacji o leczeniu, diecie i aktywności fizycznej. To był bardzo wzmacniający blok – pokazujący, że mamy prawo pytać, sprawdzać i nie wierzyć we wszystko, co pojawia się w internecie.

Popołudnie przyniosło wyjątkowe spotkanie w grupie polsko-maltańskiej. Podczas bloku arteterapeutycznego poznałyśmy pacjentki onkologiczne z Malty. Rozmowy w małych grupach, wspólne ćwiczenia i działania twórcze stworzyły przestrzeń autentycznego spotkania – ponad językiem, ponad kulturą, ponad doświadczeniami systemów opieki zdrowotnej. Było w tym dużo solidarności, wzajemnego zrozumienia i cichej siły, która płynie z poczucia „nie jestem sama”. Arteterapia pozwoliła wyrazić emocje, które nie zawsze chcą wybrzmieć w słowach – poprzez kolor, gest, symbol i obecność drugiego człowieka.

Dzień zakończyliśmy refleksją grupową pod hasłem „Czego nauczyłam się dziś o sobie, granicach i odpowiedzialności za własny wizerunek?”. W kręgu, z kartami refleksji i moderowaną rozmową, uczestniczki dzieliły się wnioskami, trudnościami i odkryciami. Pojawiały się słowa o odwadze, o prawie do ochrony siebie, o uważności, ale też o zmęczeniu i potrzebie odpoczynku. To było bardzo prawdziwe i domykające spotkanie.

Piąty dzień mobilności przypomniał nam, że dbanie o siebie to nie tylko troska o ciało, ale też o granice, bezpieczeństwo i sposób, w jaki opowiadamy swoją historię światu. A kiedy robimy to razem, w atmosferze wsparcia i zrozumienia – ta droga staje się lżejsza.

Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych).
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.

Drugi dzień naszej mobilności na Malcie był dniem bardzo dynamicznym, głęboko osadzonym w doświadczeniu, rozmowie i codzienności. Od rana towarzyszyło nam poczucie, że uczymy się nie „o czymś”, ale w działaniu, w realnej przestrzeni miasta i w prawdziwych sytuacjach, które każda z uczestniczek może odnieść do własnego życia.

Dzień rozpoczęliśmy od rozgrzewki kulturowo-językowej w formie gry miejskiej po St. Julian’s. To było coś więcej niż spacer – miasto stało się narzędziem edukacyjnym. Uczestniczki poruszały się w małych grupach, realizując zadania językowe i kulturowe, ćwicząc komunikację w codziennych sytuacjach: pytanie o drogę, orientację w przestrzeni, reagowanie na nieoczekiwane sytuacje. Ruch, słońce, rozmowy i współpraca sprawiły, że nauka odbywała się naturalnie, bez presji i stresu. Dla wielu kobiet był to moment przełamywania lęku przed mówieniem, przed byciem „nieidealną”, przed popełnianiem błędów. Bardzo wyraźnie było widać, jak z każdą kolejną minutą rośnie swoboda i pewność siebie.

Po powrocie z gry miejskiej przeszliśmy do warsztatów ze wzmacniania kompetencji miękkich pod hasłem „Komunikacja, asertywność i współpraca w grupie – jak mówić o swoich potrzebach po doświadczeniu choroby”. Był to jeden z najbardziej poruszających momentów dnia. Pracując w małych grupach i na ćwiczeniach scenariuszowych, uczestniczki mierzyły się z realnymi sytuacjami: rozmową z bliskimi, z lekarzem, z pracodawcą, z samą sobą. Rozmawiałyśmy o tym, jak mówić „nie”, jak prosić o pomoc bez poczucia winy, jak stawiać granice i jak nie rezygnować z siebie. Wiele z tych rozmów dotykało bardzo osobistych doświadczeń, ale odbywały się w atmosferze ogromnego wsparcia, uważności i zrozumienia. To był czas wzmacniania sprawczości i odbudowywania głosu, który po chorobie bywa cichszy.

Po przerwie obiadowej wróciliśmy do części praktycznej, skoncentrowanej na narzędziach cyfrowych. Warsztaty „Wykorzystanie aplikacji mobilnych i prostych narzędzi cyfrowych w monitorowaniu postępów treningu i samopoczucia” były prowadzone w bardzo przystępny sposób. Uczestniczki porównywały różne aplikacje, poznawały ich funkcje i uczyły się, jak korzystać z nich świadomie – bez presji wyników, liczb i porównań. Duży nacisk położyliśmy na to, by technologia była wsparciem, a nie kolejnym źródłem stresu. Rozmawialiśmy o słuchaniu sygnałów z ciała, o elastyczności i o tym, że każdy dzień może wyglądać inaczej – i to jest w porządku.

Kolejny blok poświęcony był warsztatom dietetycznym „Codzienne wybory żywieniowe wspierające regenerację organizmu, energię i równowagę emocjonalną”. To była bardzo praktyczna i jednocześnie niezwykle empatyczna część dnia. Pracowałyśmy na przykładach posiłków, omawiałyśmy codzienne wybory żywieniowe, planowałyśmy dzień w sposób dostosowany do realnych możliwości onkopacjentek. Nie było tu sztywnych zasad ani list zakazów – była rozmowa o uważności, o sytości, o energii i o relacji z jedzeniem, która po leczeniu często wymaga odbudowania.

Dzień zakończyliśmy ewaluacją w formie refleksji grupowej pod hasłem „Co dziś było dla mnie najważniejsze, co było trudne, co chcę wykorzystać jutro?”. W kręgu, z kartami refleksji, każda z uczestniczek mogła nazwać swoje doświadczenia, emocje i wnioski. Pojawiały się słowa o odwadze, o zmęczeniu, o radości, ale też o nadziei i poczuciu, że „nie jestem sama”. To było bardzo mocne, domykające spotkanie, które pokazało, jak wiele wydarzyło się w ciągu jednego dnia.

Drugi dzień mobilności utwierdził nas w przekonaniu, że ta droga ma sens. To dzień budowania kompetencji, ale przede wszystkim budowania siebie – krok po kroku, w swoim tempie, w bezpiecznej i wspierającej wspólnocie. Jutro kolejny etap tej drogi.

Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych).
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.

Pierwszy dzień naszej mobilności na Malcie za nami. Dzień intensywny, uważny, pełen emocji, nowych doświadczeń i bardzo ważnych rozmów. Od samego rana towarzyszyło nam poczucie, że jesteśmy w miejscu bezpiecznym – takim, w którym można być sobą, zadawać pytania, próbować nowych rzeczy i nie udawać, że wszystko jest „w porządku”, jeśli nie jest.

Dzień rozpoczęliśmy od rozgrzewki kulturowej – prezentacji poświęconej Malcie. Był to moment spokojnego wejścia w nową rzeczywistość: poznawaliśmy historię wyspy, jej kulturę, codzienne zwyczaje, a także kontekst społeczny i zdrowotny. Dla wielu uczestniczek było to pierwsze zetknięcie z Maltą nie jako wakacyjnym kierunkiem, ale jako realną przestrzenią życia, relacji i pracy z ludźmi. Ta część pozwoliła oswoić miejsce, w którym będziemy spędzać kolejne dni, i poczuć się w nim bardziej „u siebie”.

Następnie przeszliśmy do oficjalnego wprowadzenia do mobilności. Poznaliśmy działalność organizacji goszczącej – The Malta Exercise, Health and Fitness Association – oraz osoby, które będą nas wspierać podczas całego pobytu. Był to bardzo ważny moment budowania zaufania i poczucia partnerstwa. Rozmawialiśmy o tym, czym jest zdrowie rozumiane holistycznie, jak łączyć ruch, dobrostan psychiczny i codzienne wybory oraz jak pracować z osobami po doświadczeniu choroby w sposób uważny i bez presji. Dodatkowo pojawił się element, który wywołał wiele uśmiechów – krótka lekcja języka maltańskiego. Kilka podstawowych słów i zwrotów pozwoliło poczuć jeszcze bliższy kontakt z miejscem i kulturą, a także przełamać pierwsze bariery językowe.

Kolejny blok przedpołudniowy poświęcony był warsztatom icebreakingowym „Wspólny kontrakt i arteterapia na start”. To była przestrzeń na poznanie się, ale nie w sposób powierzchowny. Wspólnie tworzyłyśmy kontrakt grupowy – rozmawiałyśmy o granicach, potrzebach, bezpieczeństwie emocjonalnym, zaufaniu i wzajemnym szacunku. Arteterapia pozwoliła wyrazić to, co często trudno ubrać w słowa: emocje związane z chorobą, procesem leczenia, powrotem do sprawczości i nową drogą, na którą każda z uczestniczek właśnie wchodzi. Był to moment bardzo poruszający, pełen ciszy, skupienia, ale też ciepła i wzajemnego wsparcia.

Po przerwie obiadowej wróciliśmy do pracy warsztatowej. Blok z psychodietetykiem pod hasłem „Energia, odporność i relacja z jedzeniem po leczeniu” był jednym z kluczowych punktów dnia. Rozmawiałyśmy o jedzeniu bez poczucia winy, o sygnałach płynących z ciała, o zmęczeniu, regeneracji i odbudowywaniu zaufania do własnych potrzeb. To nie były wykłady „co wolno, a czego nie”, ale spokojna, empatyczna rozmowa o relacji z jedzeniem po doświadczeniu choroby, o słuchaniu siebie i o tym, że zdrowie nie musi oznaczać restrykcji.

Następnie przyszedł czas na praktyczne warsztaty dotyczące wykorzystania sztucznej inteligencji w monitorowaniu treningu – „bezpiecznie, prosto, bez presji”. Dla wielu uczestniczek było to zupełnie nowe doświadczenie. Pokazywaliśmy, jak technologia może wspierać, a nie kontrolować; jak korzystać z prostych narzędzi w sposób świadomy, dostosowany do własnych możliwości i samopoczucia. Dużo uwagi poświęciliśmy temu, by AI było pomocą w dbaniu o siebie, a nie źródłem stresu czy porównań.

Dzień zakończyliśmy ewaluacją w formie quizu wiedzy o Malcie w aplikacji Kahoot. Było dużo śmiechu, zdrowej rywalizacji i radości z nauki. Ten element domknął dzień w lekkiej, pozytywnej atmosferze, pokazując, że edukacja może być przyjemna, angażująca i wzmacniająca.

Pierwszy dzień mobilności pokazał nam jedno bardzo wyraźnie: jesteśmy w procesie. Procesie odbudowywania siebie, relacji, zaufania i energii do życia. To dopiero początek, ale już teraz wiemy, że ta droga ma ogromny sens. Jutro kolejne doświadczenia – a my idziemy dalej, razem.

Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych).
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.

Zostawiamy za sobą oblodzoną Warszawę, ciężkie płaszcze, pośpiech i zimowy chłód. Przed nami zupełnie inna przestrzeń – słońce, ciepło, oddech i nowy początek. ✈️🌞

Właśnie ruszamy na mobilność edukacyjną na Maltę. Dwadzieścia niezwykłych kobiet. Dwadzieścia historii, w których było leczenie, strach, zmęczenie, niepewność, ale też ogromna siła, determinacja i odwaga. Dwadzieścia onkopacjentek, które nie zgodziły się, by choroba była ostatnim rozdziałem – i które dziś wybierają życie, rozwój i siebie.

Mobilność to coś znacznie więcej niż zmiana miejsca na mapie. To symboliczny krok w stronę nowej codzienności. To nauka dbania o siebie bez presji, odzyskiwania sprawczości, budowania relacji, pewności siebie i zaufania do własnego ciała oraz emocji. To rozmowy, warsztaty, uważny ruch, śmiech, czasem wzruszenie – i ogrom wspólnoty, która daje siłę.

Przed naszą ekipą dni pełne doświadczeń, inspiracji i wzajemnego wsparcia. Przestrzeń, w której można zwolnić, złapać oddech, nazwać swoje potrzeby i pomyśleć: „Jestem ważna. Mam prawo do dobrego życia”.

Właśnie po to jest Erasmus+, by otwierać drzwi tam, gdzie wcześniej były zamknięte. Dawać ludziom narzędzia, wiarę i impuls do zmiany – poprzez edukację.

Działamy. Lecimy. I już wiemy, że ta mobilność zostanie z nami na długo – nie tylko na zdjęciach, ale przede wszystkim w sercach i głowach. 💙
Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych) naprawdę zmienia życia!

Program Erasmus+
Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU)
Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości.