Refleksologia Kielce Justyna Katra

“ Słyszałeś o połączeniu jelita mózg ?
Słyszałeś o wielkim znaczeniu nerwu błędnego ? Jest jeszcze trzecie ważne połączenie – i jest pod twoimi stopami przez cały czas.

Gdzieś w ostatniej dekadzie jelita stały się sławne.

Nie z powodu trawienia. Z powodu „myślenia”.

Naukowcy odkryli, że 500 milionów neuronów wyściełających przewód pokarmowy – twój „drugi mózg” – stale komunikuje się z twoim prawdziwym mózgiem. Że mikroby żyjące w twoich jelitach produkują neuroprzekaźniki. Że twój nastrój, twoje zdolności poznawcze, twoja reakcja na stres były kształtowane częściowo, przez to, co działo się w twoich jelitach.

Oś jelita-mózg narodziła się jako zjawisko kulturowe. Probiotyki stały się powszechne. Fermentowana żywność stała się interwencją neurologiczną. Zwrot „zaufaj swoim jelitom” nabrał dosłownego znaczenia, którego nikt się nie spodziewał.

Potem pojawił się nerw błędny.

Najdłuższy nerw czaszkowy w twoim ciele, biegnący od pnia mózgu w dół przez szyję, klatkę piersiową i brzuch. Okazało się, że ten wędrujący nerw prowadził nieustanną rozmowę między mózgiem a sercem, płucami i jelitami – i że większość tej rozmowy przebiegała „w górę”, z ciała do mózgu, a nie odwrotnie. Napięcie nerwu błędnego stało się nowym wskaźnikiem zdrowia. Ćwiczenia oddechowe stały się neuronauką. Zimne kąpiele przeszły z marginesu do głównego nurtu, częściowo dlatego, że ekspozycja na zimno jest jednym z najsilniejszych znanych aktywatorów nerwu błędnego.

Dwie osie. Dwie rewolucje w naszym rozumieniu relacji mózgu z ciałem.

W 1981 roku Barbara i ja ( Kevin K***z) zaproponowaliśmy coś, co w tamtym czasie praktycznie nie istniało w terminologii neuronaukowej. Opierając się na obserwacjach klinicznych, argumentowaliśmy, że bezpośrednia stymulacja powierzchni podeszwy wywołuje mierzalne efekty autonomiczne i wpływa na układ nerwowo - ruchowy – że stopa i mózg są zaangażowane w ciągłą, dwukierunkową rozmowę, zapośredniczoną przez somatyczno-autonomiczny łuk odruchowy. Nazwaliśmy to teorią, ponieważ było to najbardziej rygorystyczne określenie, jakie mogliśmy zastosować. Instrumenty, które by to potwierdzały, jeszcze nie istniały.

Czterdzieści lat później już istnieją.

Narzędzie; skanowanie mózgu metodą fMRI

Dr Stefan Posse z Wydziału Neurologii Uniwersytetu Nowego Meksyku (odnotowując wstępne wyniki badania Neural Pathways of Applied Reflexology): „To badanie (obejmujące skanowanie mózgu osób poddanych refleksologii stóp, prowadzonej przez Kevina Kunza) dostarcza zatem dowodów na neurobiologiczne podstawy aktywacji mózgu związanej z refleksologią, wykraczającej poza obszar czuciowy stóp”.

Oto, czego nikt ci nie powiedział.

Istnieje trzecia oś.

Oś, o której nikt nie mówi

Twoje stopy zawierają więcej mechanoreceptorów – receptorów nerwowych wrażliwych na nacisk – na centymetr kwadratowy niż prawie każde inne miejsce w ciele.

Cztery odrębne klasy mechanoreceptorów, każda dostrojona do innego rodzaju doznań fizycznych: dynamiczny dotyk, wibracje, stały nacisk, rozciąganie skóry. Razem tworzą one jeden z najbardziej zaawansowanych układów sensorycznych w ludzkim ciele. Układ, który ewoluował przez miliony lat, aby wykonywać jedną czynność z niezwykłą precyzją: dokładnie informować mózg o tym, co dzieje się na ziemi.

Każdy krok aktywuje tysiące tych receptorów. Sygnał ten wędruje w górę rdzenia kręgowego dedykowanymi, szybkimi ścieżkami – tą samą infrastrukturą neuronalną, która przenosi zmysł dotyku i pozycji – i dociera do kory czuciowej mózgu, wzgórza, wyspy.

Twojej wyspy. Tej samej struktury, która przetwarza sygnały z jelit. Tej samej struktury, która integruje sygnały nerwu błędnego z serca i płuc.

Barbara i ja ( Kevn K***z ) spędziliśmy cztery dekady na mapowaniu, jak ta rozmowa wygląda w praktyce klinicznej – gromadząc dowody obserwacyjne, że wzorcowana stymulacja podeszwowa w refleksologii wywołuje efekty wykraczające daleko poza stopę. Wpływ na regulację autonomiczną. Na reakcję na stres. Na funkcje ogólnoustrojowe w sposób, który nie pasował do żadnego istniejącego wyjaśnienia. Brakowało nam nie dowodów. Brakowało technologii obrazowania fMRI, która pokazywała w czasie rzeczywistym, dokąd docierały sygnały i co robiły po ich dotarciu.

Oś mózg - jelita funkcjonuje w tle ludzkiej neuronauki od dziesięcioleci, w dużej mierze nienazwana, w dużej mierze niezbadana jako samodzielny system. Sygnały zawsze tam były. Ścieżki zawsze były zmapowane. Nikt nie nadał tej rozmowie nazwy.

Do teraz.

Trzy osie, jedna architektura

Oto, co jest niezwykłe, gdy zestawimy wszystkie trzy obok siebie.

„Oś mózg-jelita” to układ chemiczny i neuronalny. Jej głównym zadaniem jest informowanie mózgu o tym, co dzieje się „wewnątrz” – o stanie metabolicznym środowiska wewnętrznego, składzie mikrobiomu, integralności wyściółki jelit.

„Oś mózg-nerw błędny” to układ trzewno-autonomiczny. Jej głównym zadaniem jest ciągła ocena i regulacja – utrzymywanie tętna, oddechu i funkcji trawiennych w dynamicznej równowadze z bieżącymi potrzebami mózgu.

Oś mózg-stopy to układ mechaniczny i proprioceptywny. Jego głównym zadaniem jest informowanie mózgu o tym, co dzieje się „na zewnątrz” – o terenie pod tobą, siłach grawitacji działających na twoje ciało, korektach postawy niezbędnych do utrzymania pozycji pionowej i mobilności.

Jelita komunikują się z mózgiem o świecie wewnętrznym.

Stopy komunikują się z mózgiem o świecie zewnętrznym.

Błąd błędny utrzymuje cały system w harmonii.

Trzy dwukierunkowe rozmowy. Trzy kanały krytyczne dla przetrwania. Wszystkie zbiegają się w tej samej strukturze mózgu – korze wyspowej – która integruje je i syntetyzuje w ciągłe, w większości nieświadome doświadczenie bycia ciałem w świecie.

Co się dzieje, gdy interweniujesz

Tutaj robi się klinicznie ciekawie.

Większość interwencji ukierunkowana jest na jedną oś. Probiotyki ukierunkowane są na oś jelitowo-mózgową. Stymulacja nerwu błędnego ukierunkowana jest na oś błędno-mózgową. Są skuteczne. Są też, z założenia, wąskie.

Niektóre interwencje okazują się oddziaływać na wszystkie trzy osie jednocześnie.

„Chodzenie boso” jest najbardziej uderzającym przykładem. Każde uderzenie stopy bezpośrednio aktywuje pełen zestaw mechanoreceptorów podeszwowych – oś stopy-mózg. Z czasem regularny chód aerobowy zwiększa napięcie spoczynkowe nerwu błędnego i powoduje powysiłkowy odruch przywspółczulny – oś nerw błędny-mózg, znacząco. Ćwiczenia fizyczne powodują jedne z najsilniejszych zmian w składzie mikrobiomu jelitowego znanych nauce – oś jelita-mózg, i to w sposób znaczący.

Chodzenie boso to interwencja trójosiowa. Nazywaliśmy to „ćwiczeniami”.

„Refleksologia” — ukierunkowana, wzorcowa mechaniczna stymulacja powierzchni podeszwowej — ma charakter pierwotny, łączący stopę z mózgiem, oraz trójosiowy, wtórny. Wiele badań dokumentuje, że sesje refleksologii przesuwają zmienność rytmu serca (HRV) w kierunku dominacji układu przywspółczulnego. HRV jest miarą aktywności nerwu błędnego. Kiedy oś stopy-mózg jest aktywowana z wystarczającą specyficznością i czasem trwania, aktywuje nerw błędny. A kiedy układ autonomiczny przestawia układ przywspółczulny — „odpoczywaj i traw” zamiast „walcz lub uciekaj” — układ nerwowy jelit podąża za nią. Poprawia się motoryka jelit. Wspierana jest integralność bariery jelitowej. Oś jelita-mózg odnosi korzyści w dalszej perspektywie.

Jedna interwencja. Trzy osie. Kaskada efektów, których standardowy, mechaniczny opis refleksologii nie jest w stanie uchwycić.

Pytanie, którego nikt nie zadał

Oto pytanie badawcze, które od dziesięcioleci pozostaje w polu widzenia, mimo że nie zostało zadane:

Ile ćwiczeń jest dobrze udokumentowanych? Korzyści neurologiczne – poprawa nastroju, wzmocnienie funkcji poznawczych, redukcja stresu, poprawa snu – są przekazywane za pośrednictwem osi stopy-mózg?

Obecna neuronauka ćwiczeń fizycznych przypisuje te efekty przede wszystkim mechanizmom sercowo-naczyniowym i metabolicznym. Zwiększony przepływ krwi w mózgu. Podwyższony poziom BDNF (czynnika neurotroficznego pochodzenia mózgowego). Uwalnianie endorfin. To wszystko jest realne. To jest udokumentowane.

Ale każdy krok tego ćwiczenia to również zdarzenie mechanoreceptywne podeszwy. Tysiące z nich, Wysyłają sygnały o dużej prędkości do dedykowanych szlaków neuronalnych do kory wyspy, kory czuciowo-somatycznej i wzgórza.

Badania równowagi u osób starszych pokazują, że spadek czucia podeszwowego poprzedza i przewiduje ryzyko upadku. Badania nad neuropatią obwodową, szczególnie w populacjach chorych na cukrzycę, pokazują, że degradacja osi stopy-mózg powoduje cierpienie całego układu, wykraczające daleko poza same stopy.

Stopy były tam od zawsze. Po prostu nie traktowaliśmy ich jako struktury mózgowej.

Współczesna deprywacja, której nikt nie nazwał

Oto niewygodna sugestia – i to taka, którą Barbara i ja ( Kevin K***z) rozważamy od lat, nie mając odpowiednich słów, by wyrazić ją wprost.

Współczesne obuwie działa jako chroniczna deprywacja sensoryczna dla osi stopy-mózg.

Nie postrzegamy tego w ten sposób. Ujmujemy to jako komfort. Jako ochronę. Jako styl.

Jednak z perspektywy układu nerwowego, gruba amortyzacja redukuje sygnały, które mechanoreceptory podeszwowe wyewoluowały, by wykrywać. Sztywne podeszwy zapobiegają dynamicznej deformacji stopy, która aktywuje zakończenia Ruffiniego i ciałka Paciniego. Ciągłe noszenie butów oznacza, że ​​powierzchnia podeszwowa prawie nigdy nie ma bezpośredniego kontaktu ze zróżnicowanym terenem – to właśnie w takich warunkach oś stopy-mózg rozwinęła swoją niezwykłą wrażliwość.

To, co Barbara i ja ( Kevin K***z) zaobserwowaliśmy klinicznie, przez dziesięciolecia praktyki i badań refleksologii, było konsekwencją tego niedoboru: układ nerwowy utracił płynność w posługiwaniu się językiem, do którego został stworzony. Udokumentowane przez nas efekty terapeutyczne nie były niczym niezwykłym. Były to efekty regeneracji – dostarczenia chronicznie niedostymulowanemu układowi sensorycznemu bodźców, których mu brakowało.

To nie jest argument przeciwko butom. To argument za zrozumieniem tego, co tracimy, nosząc je stale – i za zaprojektowaniem celowych praktyk kompensacyjnych, kiedy to robimy.

Refleksologia, widziana z tej perspektywy, nie jest alternatywną terapią z nieprawdopodobną mapą anatomiczną. Jest to ukierunkowana interwencja w celu rozwiązania deficytu, który sami stworzyliśmy – sposób na przywrócenie dialogu między stopami a mózgiem, który środowisko systematycznie tłumiło.

W tym ujęciu wykresy refleksologii wykorzystywane w praktyce refleksologii są projekcjami tego, jak ta rozmowa przebiega w całym układzie nerwowym – skumulowanymi klinicznymi obserwacjami efektów neuronalnych, a nie twierdzeniami o anatomicznej zależności między strefami stóp a odległymi narządami.

Ten wykres zawsze był mapą rozmowy. Po prostu nie mieliśmy neuronauki, by odczytać go w ten sposób.

Co dalej?

Przejście osi jelita-mózg z marginesu do głównego nurtu zajęło dekady. Nerw błędny obrał podobny tor. Oba te procesy wymagały pokolenia badaczy, którzy chcieli poważnie potraktować sygnalizację obwodowego układu nerwowego jako przedmiot rygorystycznych badań.

Oś stopy-mózg znajduje się na początku tej drogi.

Zmapowano ścieżki. Scharakteryzowano mechanoreceptory. Wyspowy ośrodek jest udowodniony. Wpływ na układ autonomiczny jest mierzalny. Logika ewolucji jest jasna. Pozostaje systematyczny program badawczy, który traktuje stopy poważnie jako narząd nerwowy. Nie jako platformę dla butów. Nie jako ciekawostkę z dziedziny refleksologii. To dwukierunkowy system komunikacji, który działa, w dużej mierze niezbadany, odkąd pierwszy przodek ludzkości stanął prosto na afrykańskiej sawannie.

Jelita mówią mózgowi, co dzieje się w środku.

Stopy mówią mózgowi, co dzieje się na zewnątrz.

Obie konwersacje są ważne.”
Kevin K***z

Najnowsze badania Barbary i Kevina K***z dają nowe światło znaczeniu refleksologii stóp.
Poprzez odkrycie osi neurologiczno- ruchowej
STOPY - MÓZG
uziemianie, chodzenie na boso i refleksologia stóp wkrótce będą często używanymi NEUROTERAPIAMI.

Sygnały ze stóp docierają poprzez rdzeń kręgowy do wyspy mózgu, która jest silnie zaangażowana w przetwarzanie interocepcyjne, pozwala nam
🔎zachować świadomość naszych potrzeb fizjologicznych i odpowiednio reagować,
🔎 przetwarza emocje,
🔎 monitoruje wewnętrzne stany organizmu,
🔎odbiera i integruje informacje o sygnałach bólowych z różnych źródeł, takich jak neurony nocyceptywne (związane z bólem) i rdzeń kręgowy,
🔎 jest zaangażowana w empatię i poznanie społeczne,
🔎 umożliwia nam wczuwanie się w doświadczenia innych,
🔎 wpływa na podejmowanie właściwych decyzji społecznych,
🔎 reguluje smak i apetyt,
🔎 odbiera wrażenia związane z temperaturą – uczucie mrowienia, elektryzowania, ciepła, zimna, dreszczy,
🔎przetwarza informacje o cechach smakowych, takich jak słodycz, gorycz i słoność, ostatecznie kształtując nasze subiektywne odczuwanie smaku,
🔎zaburzenia aktywności wyspy są powiązane z różnymi zaburzeniami psychicznymi,
🔎 odgrywa kluczową rolę w rozwoju i utrzymywaniu się zaburzeń nastroju, takich jak lęk i depresja,
🔎 jest powiązana z neurobiologią uzależnień, ma wpływ na przetwarzanie informacji związanych z nagrodą oraz modulację głodu i objawów odstawienia,
🔎 jest powiązana z różnymi zaburzeniami neurologicznymi, np. Epilepsją, Udarami
🔎 integruje ważne bodźce dochodzące z wewnątrz i zewnątrz organizmu,
🔎reguluje reakcje autonomiczne.

Barbara i Kevin K***z wykorzystali zaawansowane technik neuroobrazowania takie jak funkcjonalny rezonans magnetyczny (fMRI), które umożliwiły naukowcom zbadanie ścieżki neurologicznej refleksologii i funkcji wyspy z niespotykaną dotąd szczegółowością.

Wyspa to obszar mózgu położony głęboko w korze mózgowej, pod płatem czołowym i skroniowym.
Wyspa jest to ośrodek integrujący informacje somatosensoryczne, trzewne, smakowe, węchowe, westybularne (tzn. związane z ruchem głowy) oraz pochodzące z układu limbicznego, co umożliwia kształtowanie obrazu własnego ciała oraz subiektywnych odczuć dotyczących jego stanu.

Wyspa odpowiedzialna jest za wykrywanie nowych bodźców poprzez integrowanie zewnętrznych informacji sensorycznych oraz wewnętrznych informacji emocjonalnych i sygnałów dotyczących stanu organizmu.

Zapisz się na sesję refleksologii i wspieraj oś Mózg- stopy oraz wyspę, która ma wpływ na tak wiele.

Jak nasze ciało mówi do nas ?
Gdy jest emocjonalny chaos ciało komunikuje się poprzez napięcia, skurcze, ucisk, dyskomfort i ból.
Gdy jest spokojnie staje się lekkie i odprężone, błogie jakby zawieszone na obłoczku.

Jak często pierwsze objawy są w gardle, w którym utknęły niewypowiedziane słowa, niewykrzyczana złość.

Potem najczęściej zaczyna mówić do nas głowa, która nie może zrozumieć co się zadziało i dlaczego ? Jak w kołowrotku wracamy do usłyszanego słowa, zdania, które nie da się odsłyszeć. Powracamy do kadru z naszego życia, który nie da się od zobaczyć .

Pokłosie emocji trafia w kręgosłup objawia się napięciem, bólem, słabym unerwieniem do narządów a z czasem zmianą nawyków posturalnych, zgarbieniem, skrzywieniem, zaburzeniami równowagi w kościach, mięśniach, ciele, umyśle i duszy.

Ból szyi to ciężar trwania w nadmiarze obowiązków, w nadmiarowej odpowiedzialności lub wręcz odwrotnie ciężar przetrwania kolejnego dnia z dopaminą dostarczaną przez ekran.

Obszar pomiędzy łopatkami jest o nas, o naszej wartości własnej, wyraża się przez oddech i bicie serca. To rejon dużej naszej wrażliwości somatycznej i emocjonalnej, rejon czucia głębiej, rejon, który potrafimy obudowywać latami, aby przetrwać, tu odnajdziemy stare napięcia emocjonalne, stare traumy, często te niewidoczne dla oka. Odkodowanie i otulenie tego obszaru jest niezbędne dla uzdrowienia innych części kręgosłupa i pleców oraz emocjonalnego strawienia rego co było, co nas spotkało.

Lędźwie to wszystkie przekroczenia, to strach przed tym co będzie, przed krokiem do przodu, przed decyzją, to wysiłek fizyczny i psychiczny w stawianiu granic.

Ulga w ciele zaczyna się od rozpoznania emocji = przyczyny. Dlatego świadomie wsłuchuj się w ciało, prowadź z nim wewnętrzny dialog, daj ciału nowe nawyki:
🔎 odpoczywaj gdy jest zmęczone,
🔎 idź do toalety, kiedy potrzebuje,
🔎 nawadniaj nim poczuje pragnienie,
🔎 zadbaj o aktywność fizyczną nim pojawią się ograniczenia w ruchu,
🔎 jedz to co służy Twojemu ciału,
🔎zapisz się na sesję refleksologii.

A tu i teraz popatrz na siebie z życzliwością, akceptacją, uszanuj swój ród i historię, którą niesiesz ❤️

Zapraszam serdecznie na zabiegi reflelsologii stóp , rąk, twarzy i głowy.
Terapia refleksologiczna na stopach, dłoniach, głowie i uszach reguluje niedomagania organizmu. To dużo więcej niż zwykły zabieg, wpływa na wszystkie miejsca, organy, gruczoły i układy w ciele. Przywraca zdrowie ciała, umysłu i ducha. Daje głębokie odprężenie i regenerację. Refleksologia przywraca równowagę fizyczną jak i emocjonalną, niwelując objawy psychosomatyczne, przywracając elastyczność ciału, lekkość napiętej tkance.
Zabiegi wykonuję jako dyplomowany refleksolog z pięcioletnim doświadczeniem, jestem absolwentką Polskiego Instytutu Refleksologii.

A jakie korzyści można uzyskać z zabiegów refleksologii:

REFLEKSOLOGIA MIEDNICY

Praca refleksologa w obrębie miednicy polega na stymulowaniu odpowiednich punktów na stopach i dłoniach, które odpowiadają za narządy i struktury w obrębie miednicy. Używając delikatnego nacisku, refleksolog może wpłynąć na poprawę funkcjonowania układu mięśniowego, nerwowego oraz układu hormonalnego.
W obrębie miednicy, na stopach, znajdują się punkty odpowiadające za:
• Macicę, jajniki i prostatę: Aktywacja tych punktów może wspomóc zdrowie układu rozrodczego, regulując cykl menstruacyjny, zmniejszając bóle menstruacyjne i poprawiając płodność. U mężczyzn może to wspierać zdrowie prostaty.
• Pęcherz moczowy: Stymulacja tego obszaru może wspierać zdrowie układu moczowego, zmniejszać ryzyko infekcji oraz wspomagać leczenie problemów z nietrzymaniem moczu.
• Układ trawienny: Punkty refleksyjne w obrębie miednicy mają wpływ na zdrowie jelit i układu trawiennego. Regularne stymulowanie tych punktów może pomóc w poprawie trawienia, zmniejszeniu wzdęć i zaparć.
• Kręgosłup i stawy: Refleksologia miednicy może także wpływać na poprawę zdrowia kręgosłupa, szczególnie w obrębie lędźwiowym, który jest często związany z bólem pleców i napięciem w dolnej części ciała.

REFLEKSOLOGIA JAKO NARZĘDZIE DO WZMOCNIENIA UKŁADU LIMFATYCZNEGO, poprzez:

– niwelowanie obrzęków nóg, kostek, rąk oraz twarzy,
– zwiększenie odporności organizmu, w przypadku częstych infekcji (gardła, zatok, pęcherza moczowego), przedłużającego się kataru, kaszlu, stanów zapalnych,
– likwidację problemów skórnych (cellulit, sucha i szorstka skóra, zmiany skórne),
– usuwanie zmęczenia i osłabienie.

SEREDCZNIE ZAPRASZAM🙂

Ważne
W upały nie chodzi o intensywną stymulację, tylko o uspokojenie i regulację. Ciało już pracuje w warunkach stresu termicznego, więc refleksologia ma je raczej „wyciszyć niż pobudzić”.

Zabieg refleksologii stóp👣 stymuluje równocześnie kluczowe układy w ludzkim organizmie:
🔸Krwionośny – poprawia krążenie krwi i limfy.
🔸Nerwowy – redukuje stres i napięcia tkankowe.
🔸Dokrewny – reguluje pracę gruczołów wewnętrznych.
🔸Trawienny i moczowy – usprawnia metabolizm i wydalanie toksyn.
🔸Samoregulacji – aktywuje naturalne procesy obronne.

Wpływa to bezpośrednio na poprawę koncentracji, lepsze samopoczucie i wzrost energii. Czy Twoje stopy miały już dzisiaj swój zabieg?

5. URODZINY BODY CARE KIELCE

Zapraszamy Cię na wyjątkowe kobiece spotkanie pełne inspiracji, rozmów i dobrej energii 💗

📅 16 maja (sobota)
🕙 12:00–17:00
📍 Body Care Kielce, ul. Jurajska 10

Body Care Gabinet endermologii LPG
Masaż
Fizjoterapia
Fala uderzeniowa STORZ

„Zaognione stopy”, to potoczne określenie stóp, które są nadmiernie rozgrzane, zaczerwienione, wrażliwe lub bolesne, jakby „paliły” od środka.

Może to wskazywać na kilka różnych stanów: stan zapalny w organiźmie, np. przeciążenie układu limfatycznego, infekcja, przewlekły stan zapalny.
Mogą to być zaburzenia układu krążenia, nadmierne ukrwienie, zastój żylny albo inne problemy naczyniowe.
Czasem to przeciążenie wątroby lub nerek, to stan kiedy organizm „oddaje” nadmiar ciepła przez kończyny.
Kiedy doświadczamy silnego stresu następuje napięcie układu nerwowego, a stopy bywają wtedy gorące i nadreaktywne.
Choroby takie jak cukrzyca lub neuropatia dają uczucie pieczenia, palenia, mrowienia.
Grzybica, podrażnienie skóry lub alergia kontaktowa mogą również być przyczyną.

W refleksologii zaogniona, bardzo ciepła stopa często sugeruje, że organizm pracuje intensywnie nad jakimś procesem, m.in. oczyszczaniem, stanem zapalnym lub przeciążeniem narządowym.
Widząc takie stopy zwracamy szczególną uwagę na strefy nerek i nadnerczy, układu limfatycznego, wątroby, jelit, splotu słonecznego.

Czasem ciało pokazuje przez stopy to, czego człowiek nie wypowiada... przemęczenie, wypalenie, wewnętrzny bunt albo potrzebę zatrzymania.

W swoim gabinecie bardzo często obserwuję, że zaognione stopy pojawiają się u osób, które są silne dla wszystkich wokół, ale same od dawna nie mają przestrzeni na własny odpoczynek, emocje i regenerację.

Stopy wtedy nie tylko bolą, one opowiadają historię człowieka, bo czasem ciało krzyczy bólem tam, gdzie dusza zbyt długo milczała...

RAZEM PO ZDROWIE ❤️