Refleksologia Elwira Grzesik

Nie tylko PĘCHERZ.

Jak refleksologia może wspierać układ moczowy?

Układ moczowy to nie tylko pęcherz. To cały system, w którym współpracują nerki, moczowody, pęcherz i cewka moczowa. Kiedy pojawia się częste oddawanie moczu, nocne wstawanie, uczucie parcia czy napięcia w obrębie miednicy, warto spojrzeć na organizm szerzej.

W refleksologii nie pracujemy z samym objawem. Pracujemy z człowiekiem.
Podczas zabiegu zwracamy uwagę na obszary związane m.in. z nerkami, moczowodami i pęcherzem. Delikatna, odpowiednio dobrana praca na stopach może być elementem wspierania relaksacji, świadomości ciała i ogólnego dobrostanu.
Dla mnie jednak równie ważne jak sam dotyk jest obserwowanie i słuchanie.
Czy klient jest przemęczony?
Czy żyje w ciągłym napięciu?
Czy śpi wystarczająco?
Jak wygląda jego nawodnienie i codzienne nawyki?
Od kiedy pojawiły się dolegliwości?
Bo stopa nie jest narzędziem do stawiania diagnozy.
Refleksologia nie leczy infekcji dróg moczowych i nie zastępuje lekarza ani diagnostyki. Jeśli pojawia się ból, pieczenie, krew w moczu, gorączka, dreszcze lub silny ból w okolicy lędźwiowej, potrzebna jest konsultacja medyczna.
Świadoma refleksologia nie obiecuje cudów.
Ona daje dotyk, uważność i przestrzeń, w której człowiek może lepiej usłyszeć swoje ciało.

Nie tylko pęcherz.
Nie tylko stopa.
Przede wszystkim — człowiek.

RAZEM PO ZDROWIE ❤️

Czy mamy tu fanów serialu Friends?

Phoebe robi masaż, a za jej plecami… 👀
No i jak tu przejść obok tego obojętnie? 😄

Jeśli macie ochotę przekonać się, co refleksologia może zrobić dla Waszych stóp i całego ciała — zapraszam do kontaktu. ❤️
Dobrego tygodnia, Kochani! 😉

👣 Międzynarodowy Tydzień Refleksologii dobiegł końca…
I kiedy patrzę na te wszystkie ciekawostki, historie, osoby i wydarzenia, które Wam przez ten tydzień pokazywałam, mam jedną myśl…

Refleksologia to nie są mapy.

Refleksologia jest przede wszystkim o CZŁOWIEKU.

O człowieku, który przychodzi do nas czasem zmęczony, czasem bezsilny, czasem z nadzieją, a czasem po prostu dlatego, że potrzebuje, żeby ktoś przez chwilę był obok.
O człowieku, którego stopy mówią więcej, niż on sam potrafi powiedzieć.
O człowieku, którego nie można sprowadzić do diagnozy, objawu czy jednej historii.
I chyba właśnie dlatego warto uczyć się refleksologii.
Bo uczymy się nie tylko pracy dłońmi.
Uczymy się patrzeć, słuchać, być uważnym.
Uczymy się pokory wobec ludzkiego ciała i szacunku wobec człowieka, który oddaje nam swoje zaufanie.
Ten tydzień był dla mnie również czasem ogromnej wdzięczności.

Za Eunice Ingham, która pokazała światu, jak wielką wartość może mieć świadomy dotyk.

Za ludzi, którzy przez lata nieśli tę wiedzę dalej.

Za Wandę Budzanowską-Bratko, która zasiała ziarno refleksologii w Polsce i pozwoliła, żeby wyrosło z niego coś, co dziś łączy kolejne pokolenia.

Za nauczycieli, uczniów, refleksologów i za każdą osobę, która choć raz pozwoliła sobie doświadczyć tego dotyku.

I szczególnie…

dziękuję CZŁOWIEKOWI.

Temu, który przychodzi na zabieg.
Temu, który siada na fotelu i mówi: „Nie wiem, czy to mi pomoże, ale chcę spróbować”.
Temu, który po zabiegu mówi: „Dawno tak nie odpoczęłam”.
Temu, który wraca.
Temu, który poleca mnie komuś bliskiemu.
Temu, który pozwala mi być przez chwilę częścią swojej historii.

Bo bez Was refleksologia byłaby tylko wiedzą.
To człowiek nadaje jej sens.

Dziękuję, że byliście ze mną przez ten cały Międzynarodowy Tydzień Refleksologii.
Dziękuję za każde serduszko, komentarz, wiadomość, udostępnienie i dobre słowo.

A jeśli ten tydzień sprawił, że choć jedna osoba pomyślała:
„Może warto zrobić coś dobrego dla siebie…”
— to dla mnie znaczy naprawdę bardzo dużo.

Bo właśnie o to chodzi w refleksologii.
O człowieka.
O dotyk.
O uważność.
O chwilę zatrzymania.
O bycie razem w drodze po lepszą jakość życia. 👣❤️
I za to wszystko — z całego serca DZIĘKUJĘ i zapraszam.
Zapraszam na zabiegi, zapraszam na szkolenia, zapraszam do poszukiwania lepszego zdrowia.

❤️

👣 Międzynarodowy Tydzień Refleksologii – ciekawostka
Czy wiecie, że Polski Instytut Refleksologii ma swoich nauczycieli w wielu miejscach w Polsce? 🇵🇱
Rzeszów, Kraków, Katowice, Warszawa, Poznań, Wrocław, Łódź, Szczecin i Trójmiasto – to właśnie stąd kolejne pokolenia refleksologów wyruszają w świat. 🌍
PIR to ponad 30 lat doświadczenia w kształceniu refleksologów. Każdego roku kolejne osoby przechodzą przez wymagający proces nauki, zdobywając wiedzę, praktykę i doświadczenie potrzebne do odpowiedzialnej pracy z drugim człowiekiem.
Zanim nasi uczniowie otrzymają dyplom refleksologa, przechodzą ponad 180 godzin praktyki, uczą się podstaw anatomii i fizjologii, poznają metodykę pracy i przede wszystkim – uczą się patrzeć na człowieka jako na całość. 👣❤️
Bo refleksologia to nie tylko mapa stóp.
To wiedza, dłonie, praktyka, uważność i odpowiedzialność za człowieka, którego mamy przed sobą.
I chyba właśnie dlatego tak bardzo lubię mówić o PIR nie tylko jako o szkole, ale jako o miejscu, z którego refleksologia idzie dalej – z człowiekiem w centrum.
Jeżeli marzysz o tym, żeby nauczyć się refleksologii solidnie, praktycznie i od podstaw, może właśnie tutaj zacznie się Twoja droga. 👣
Polski Instytut Refleksologii – ponad 30 lat doświadczenia.
Uczymy. Praktykujemy. Przekazujemy dalej. ❤️

MIĘDZYNARODOWY TYDZIEŃ REFLEKSOLOGII 💙

Nie zawsze możemy pracować na stopach.
Czasem są wrażliwe, obolałe, niedostępne albo po prostu człowiek nie czuje się komfortowo, żeby je odsłonić.

Refleksologia rąk daje nam możliwość pracy poprzez dłonie, kiedy stopy nie są najlepszym miejscem do zabiegu. To nie „plan B”. To inna droga do kontaktu z ciałem poprzez dotyk.
Dlatego jako refleksolog nigdy nie chcę zapomnieć o dłoniach.
Bo czasem to właśnie one otwierają drzwi, do których przez stopy nie możemy dotrzeć.

👣 MIĘDZYNARODOWY TYDZIEŃ REFLEKSOLOGII
ANDRZEJ BRATKO
Czy wiecie, że to właśnie Andrzej Bratko opracował program refleksologii twarzy i głowy, który stał się częścią nauczania Polskiego Instytutu Refleksologii?
Jako współtwórca Instytutu pozostawił w nim swoją wiedzę, doświadczenie i lata pracy, które dziś możemy przekazywać dalej.
Ale jest coś, co za każdym razem szczególnie mnie zatrzymuje…
Andrzej jest również malarzem. 🎨
A ja, kiedy wykonuję refleksologię twarzy i głowy, doświadczam jej czasem niemal jak sztuki.
Nie chodzi o samo porównanie.
Chodzi o uważność, delikatność i to, że każdy ruch ma swoje miejsce.
Każda twarz jest inna.
Każdy człowiek jest inny.
I za każdym razem powstaje coś niepowtarzalnego.
Czy to przypadek, że człowiek, który stworzył program tej wyjątkowej refleksologii, jest jednocześnie artystą?
Tego nie wiem.
Wiem tylko, że za każdym razem, kiedy pracuję na twarzy i głowie, jeszcze bardziej doceniam tę niezwykłą część refleksologii, którą Andrzej pozostawił nam w swoich naukach. ❤️

👣 Trwa Międzynarodowy Tydzień Refleksologii! 👣

Z tej okazji mam dla Was kolejną ciekawostkę... ❤️

Jeżeli szukacie jednego, kompletnego podręcznika, który może towarzyszyć Wam w nauce refleksologii, warto zwrócić uwagę na książkę „Lepsze zdrowie z refleksologią stóp” autorstwa D.C. Byersa.
To pozycja, która przybliża podstawy metody wywodzącej się z pracy Eunice Ingham, a jednocześnie pozwala lepiej zrozumieć sposób myślenia i pracy refleksologa.
Dla osoby rozpoczynającej swoją przygodę z refleksologią może być bardzo dobrą bazą do nauki i poznawania metody, a dla refleksologa – wartościowym podręcznikiem, do którego można wracać.

📖 Czasem jedna książka potrafi otworzyć drzwi do całej fascynującej historii…

Dziś zaczyna się Międzynarodowy Tydzień Refleksologii. ❤️🦶
To dla mnie szczególny czas, żeby zatrzymać się na chwilę i powiedzieć DZIĘKUJĘ.

Wszystkim refleksologom na całym świecie życzę wszystkiego, co najlepsze — niech Wasze ręce nadal niosą uważność, spokój, troskę i dobre spotkania z drugim człowiekiem.

Wando Budzanowska-Bratko— nasz Siewco — dziękuję Ci za refleksologię w Polsce.
Za to, że zasiałaś ziarno, które przez lata kiełkuje w kolejnych pokoleniach refleksologów. Polski Instytut Refleksologii ❤️

Dziękuję wszystkim refleksologom, których spotkałam na swojej drodze. Tym, od których się uczyłam, z którymi pracowałam, rozmawiałam i dzieliłam doświadczeniem.
I dziękuję tym, których mam dziś możliwość uczyć. To dla mnie ogromny przywilej i odpowiedzialność.❤️
Bo refleksologia to dla mnie nie tylko technika, mapy i punkty.
To przede wszystkim człowiek. Jego historia, jego ciało, jego zaufanie i nasze ręce, które powinny umieć słuchać.

Pięknego Międzynarodowego Tygodnia Refleksologii!
🦶❤️

KIEDY PSYCHOTERAPIA SPOTYKA SIĘ Z PRACĄ Z CIAŁEM...

Są takie spotkania w gabinecie, które zostają ze mną na dłużej. Nie dlatego, że wydarzyło się coś spektakularnego, ale dlatego, że po raz kolejny przypominają mi, jak bardzo człowiek jest jednością.
Ostatnio trafił do mnie pacjent jednego z krakowskich psychoterapeutów. Osoba doświadczająca stanów lękowych, obniżonego nastroju i przewlekłego napięcia. Pozostawała w procesie psychoterapeutycznym, a refleksologia została włączona jako forma pracy wspierającej – w porozumieniu z osobą prowadzącą jego terapię.
To spotkanie skłoniło mnie do refleksji nad tym, czy i w jaki sposób refleksologia może wspierać człowieka będącego w psychoterapii.
Nie chcę przedstawiać refleksologii jako metody leczenia depresji czy zaburzeń lękowych. To nie jest jej rola. Refleksolog nie zastępuje psychoterapeuty ani lekarza.
Widzę natomiast bardzo ważny obszar, w którym możemy się spotkać – ciało.
Współczesna psychologia i medycyna coraz wyraźniej opisują zależności pomiędzy układem nerwowym, reakcjami stresowymi, emocjami a funkcjonowaniem organizmu. Długotrwały stres i utrzymujący się stan pobudzenia mogą wiązać się między innymi ze zwiększonym napięciem mięśniowym, zaburzeniami snu, zmianami oddechu, dolegliwościami somatycznymi czy trudnością w osiągnięciu stanu odpoczynku.
Człowiek może więc podczas psychoterapii pracować nad swoimi myślami, emocjami, doświadczeniami i sposobem reagowania, a jednocześnie jego ciało może nadal pozostawać w stanie podwyższonej gotowości.
I właśnie tutaj widzę miejsce dla refleksologii.
Nie jako alternatywy dla psychoterapii czy leczenia psychiatrycznego, ale jako formy wspierającej, której ważnym elementem jest praca poprzez dotyk, kontakt z ciałem i stworzenie warunków do odpoczynku.
Podczas zabiegu refleksologii mój klient nie musi analizować swoich doświadczeń ani o nich opowiadać. Nie prowadzę psychoterapii i nie podejmuję się diagnozowania zaburzeń psychicznych. Moim zadaniem jest uważna praca z ciałem i obserwowanie jego reakcji.
Dotyk, spokojne tempo zabiegu, rytmiczna praca oraz warunki sprzyjające wyciszeniu mogą pomagać w przechodzeniu ze stanu zwiększonego napięcia do stanu większego rozluźnienia. U części osób obserwuję zmianę oddechu, rozluźnienie mięśni, zmniejszenie napięcia w obrębie dłoni czy twarzy, senność lub po prostu poczucie głębokiego odpoczynku.
Nie oznacza to jednak, że refleksologia leczy depresję czy zaburzenia lękowe.
To co obserwuję w gabinecie wskazuje na korzystny wpływ na poziom lęku, stresu czy jakość snu.
Bardzo ważne, jeżeli człowiek pozostaje pod opieką psychoterapeuty lub lekarza, refleksologia nie powinna zastępować prowadzonego leczenia ani ingerować w jego przebieg. Może natomiast stanowić dodatkową przestrzeń pracy z ciałem – szczególnie wtedy, kiedy człowiek potrzebuje nauczyć się ponownie zauważać sygnały płynące z własnego organizmu.
Bo psychoterapia i refleksologia mogą dotykać różnych obszarów tego samego doświadczenia.
W psychoterapii człowiek może uczyć się rozumieć swoje emocje, myśli, relacje i schematy funkcjonowania.
W refleksologii może natomiast zatrzymać się i doświadczyć swojego ciała bez konieczności natychmiastowego analizowania tego doświadczenia.
Dla mnie szczególnie ważny jest właśnie ten moment, kiedy człowiek zaczyna zauważać, że jego ciało nie jest przeciwnikiem a napięcie, przyspieszony oddech czy trudność z odpoczynkiem nie są „słabością”, ale mogą być sygnałami organizmu, który przez długi czas pozostawał w stanie obciążenia.
Nie obiecuję pacjentowi, że po refleksologii zniknie lęk.
Nie mówię, że dotykiem można wyleczyć depresję.
Mogę natomiast stworzyć warunki, w których przez pewien czas nie trzeba walczyć, kontrolować ani niczego naprawiać.
Można po prostu być.
I być może właśnie dlatego refleksologia może znaleźć swoje miejsce obok psychoterapii – nie jako jej zamiennik, lecz jako uzupełniająca forma pracy, która przypomina człowiekowi, że psychika i ciało nie funkcjonują w dwóch oddzielnych światach.
Człowiek jest całością.
A moją rolą jako refleksolożki nie jest go naprawiać.
Moją rolą jest uważnie mu towarzyszyć i stworzyć przestrzeń, w której jego ciało może choć na chwilę odpuścić napięcie i odpocząć.
RAZEM PO ZDROWIE ❤️