Fryzjer Męski Barbierz

I po majówce😩

barbierzlublin.booksy.com/a/

barbierzlublin.booksy.com

Czuć wiosne💪 Niektóre osobniki zrzucają opierzenie ✂️💈

Panowie‼️koniec laby🥸Widzimy sie jutro 9.00✂️nożyce w dłoń✂️

https://www.facebook.com/share/p/186XGfGnG8/?mibextid=wwXIfr

Kiedyś szedłem do fryzjera.
Dziś idę do barbera.

Nie wiem, kiedy to się stało, ale w pewnym momencie każdy chłopak z kalafiorem na głowie i e-papierosem po miesięcznym kursie w galerii handlowej obudził się jako „Barber & Hair Architect”.
Architekt, k***a.
Ja mam trzy centymetry włosa, a on projektuje, jakby budował Dubaj.

W dużym mieście standard to 140–160 zł.
Za co?
Za strzyżenie. Rozumiesz? Strzyżenie.
Nie przeszczep, nie operację otwartego serca. Włosy, ktore na szczęście jeszcze mam.

I najlepsze, to trzeba powtarzać co 2–3 tygodnie. Czyli mam abonament na bycie ogolonym. Netflix kosztuje mniej, a przynajmniej daje emocje.

Kiedyś wizyta trwała 15 minut. Wchodzisz, siadasz, na krótko po bokach, bzzzz, 45 zł, dziękuję, do widzenia.
Teraz? 1,5 godziny ceremonii jakbym brał ślub z własną głową.

Najpierw konsultacja.
Co dziś robimy?
Nie wiem, człowieku. To samo co zawsze. Mam fryzurę jak instrukcja obsługi młotka – prosta.

Potem zaczyna się spektakl. Jeżdżenie maszynką w jednym miejscu przez 15 minut. Przysięgam, ona równie dobrze mogłaby być wyłączona. On patrzy w lustro z taką koncentracją, jakby rozbrajał bombę. A to tylko moje lewe ucho.

Potem gorący ręcznik. Tonik. Olejek. Balsam. Masaż skóry głowy, który sprawia, że zaczynam się zastanawiać, czy to jeszcze barber, czy już spa dla zagubionych mężczyzn po trzydziestce.

W tle industrialne wnętrze. 50 luster, beton, stal, żarówki Edisona jak w laboratorium Tesli. Podłoga błyszczy tak, że widzę w niej swoje 150 zł, którego się zaraz pozbędę.
Barber, trzech asystentów, robot przywozi mi szklankę whisky, której nie chcę, bo przyszedłem się ostrzyc, a nie negocjować kontrakt w Hollywood.

I wszystko po to, żebym wyszedł z poczuciem, że 150 zł było uzasadnione.
Nie było.

Od pewnego czasu chodzę do osiedlowego fryzjera. 45 zł. 15 minut. Pani Krysia nie ma brody do pasa, tatuażu z nożyczkami ani nazwy Gentlemen’s Grooming Experience Studio. Ma kalendarz z papieżem i radio grające disco polo.

Siadam.
Jak zwykle?
Jak zwykle.

Bzzzz. Ciach. Gotowe.

Nie ma ręcznika z parą z amazońskiej dżungli. Nie ma masażu, który ma mnie przekonać, że to inwestycja w siebie. Jest szybko, konkretnie i bez filozofii.

I wiesz co? Wychodzę tak samo ostrzyżony jak z tego salonu z 50 lustrami. Moje włosy nie wiedzą, czy kosztowały 45 czy 150 zł. One i tak odrosną z tą samą bezczelnością.

Barber to dziś doświadczenie. Fryzjer to usługa.
Ja chciałem tylko, żeby mi skrócili włosy, a nie szykowali mnie na spotkanie z papieżem z tego kalendarza.

Może jestem staromodny.
Może nie rozumiem sztuki fade’a, contouringu i teksturyzacji mikroprzestrzennej.

Ale wiem jedno: jeśli za trzy tygodnie znowu mam zapłacić 150 zł za „bzzzz”, to wolę, żeby przynajmniej ta maszynka była włączona.

Przepraszam wszystkich barberów, żartowałem.

Dziękuję za każdy komentarz i obserwacje! ❤️