Utulenie Kasia Halicka

Z wakacyjnymi pozdrowieniami zapraszam Cię do praktyki inspirowanej zjawiskiem soft fascination, które ułatwia wejście w stan otwartej, spokojnej obecności i niewybiórczej uwagi.

Uściski z lasu,
Kasia

🌳

Odpoczywanko: 5-4-3-2-1- start 🚀

Zaczynam urlop (choć urlop na JDG to ciekawe zjawisko, które próbuję ogarnąć chyba od 9 lat) i wracam 10 sierpnia. Z malutkim wyjątkiem na sesje 1.08, które są już umówione.

Mam w głowie kilka treści, którymi chciałabym się podzielić, więc może się tu pojawię okazjonalnie, pod warunkiem, że naprawdę mi się zachce 😎💃🏻.

A tymczasem mam zamiar bujać się w hamaku, moczyć w jeziorze, jeździć na rowerze, jeść, bawić się, nudzić, spać, być z ulubionymi osobami i czytać mało skomplikowane książki. I oczywiście - zachwycać się światem. Choć robię to codziennie (będąc jednocześnie obecna przy cierpieniu), w wolnym bez pracy, mam cudownie dużo czasu na gapienie się na mrówki, liście pływające na wodzie, zmieniające się chmury, bawiące się dzieci i inne cuda.

Życzę Ci piękna, gdziekolwiek jesteś i cokolwiek robisz 🌀

Aaaa, czasem słońce, czasem deszcz 💃🏻🕺🏻
Czasem lato, czasem jesień.

Dziś o tym, jak nieprzewidywalna pogoda może wpływać na nasze samopoczucie.

Dbajmy o siebie i / świat 💚

PS. Na pierwszym zdjęciu jest Dąb Simony Kossak, który spotkałam w czerwcu w Puszczy Białowieskiej. Niedawno runął pod wpływem silnego wiatru.

Tędy po utulenie 💆🏽‍♀️ 🗺️
PS. Oczywiście po umówieniu się 😅, zapraszam na booksy - link w bio

Jak mogę zadbać o siebie i regulować swój układ nerwowy, kiedy jest trochę za dużo.

Wczoraj byliśmy rodzinnie na koncercie System of a Down. Sentymentalnie i radośnie 💗 I jednocześnie - stadion olimpijski, 80000 osób, wieloetapowe przechodzenie przez bramki w tłumie, tysiąc bodźców na sekundę 🫣

Dla układu nerwowego, szczególnie neuroatypowego, to duże wyzwanie.

Od lat kompletuję podręczną apteczkę regulującą, czyli sposoby na to, żeby być w dobrostanie mimo sytuacji triggerującej i potencjalnie przeciążającej.

Jak o siebie dbam?

1. Komfort w podróży:

🌡️ temperatura - czasem mogę mieć na nią wpływ, czasem nie - ubieram się na cebulkę, pakuję wachlarz albo wiatraczek na duchotę, skarpetki na zimne nóżki itp.

😎 światło - okulary, opaska na oczy, chusta w oknie kiedy świeci za mocno

🎶 dźwięki - stopery, słuchawki wyciszające, wszystko, co wspiera bycie przy sobie, w ciele

2. Jedzonko

Przygotowyję coś na drogę (kanapki, termos, herbatkę, baton energetyczny), planuję czas tak, żeby zjeść coś dobrego na mieście.

Raczej nie testuję nowości, jeśli nie jestem pewna, jak na nie zareaguję🫣💩.

Stawiam na produkty, które znam, raczej lekkostrawne.

3. Woda i oddech

Woda - wiadomo. Zabieram, kupuję na miejscu, pamiętam o tym, żeby ją pić 💧

Oddech - zawsze jest we mnie.

Jeśli czuję napięcie lub lęk,
robię kilka długich wydechów.

Długi wydech, najlepiej przez usta, koi układ nerwowy.

Wzdycham.
Ziewam.
Przeciągam się.

4. Kontakt z podłożem

Kiedy tylko czuję, że robi się za dużo, w głowie zaczyna wirować, mam poczucie ściśnięcia lub unoszenia się, przenoszę uwagę do stóp, które stykają się z podłożem.

Podskakuję.
Opadam kilka razy na pięty.
Tupię.

Jestem, stoję na ziemi, ziemia mnie trzyma 🪨

5. Orientacja w przestrzeni.

Nie muszę pędzić jak owca w tłumie. Mogę się zatrzymać.
Rozejrzeć dookoła.
Zauważyć kilka szczegółów.

To bardzo wspiera układ nerwowy, pomaga wyjść z lękowego, tunelowego postrzegania otoczenia.

6. Mam wy*ebane na to, co ludzie pomyślą

Tak, mogę usiąść.
Mogę się nawet położyć.
Podskoczyć.
Pomachać rękami.

Serio, to nie ma znaczenia co inni sobie pomyślą (o ile w ogóle to zauważą).

A czasem - zadbanie o siebie bywa inspirujące. To zdjęcie zrobiła nam obca dziewczyna, bo byłyśmy dla niej awesome 😉

7. Dotyk

Jeśli potrzebuję - proszę bliską osobę o dotyk. Sięgam po bliskość.

A jeśli jestem sama, sama daję sobie dotyk.

Obejmuję ramiona.
Oklepuję ręce.
Zauważam ciepło swojej dłoni na własnym udzie/klatce piersiowej.
Dotykam z czułością twarzy.
Rozmasuję uszy i skórę za nimi.
Zanurzam palce we włosach, u podstawy czaszki, i chwilę czochram.

8. Poszerzam perspektywę i zauważam piękno.

Świat nie kończy się w tym miejscu, w którym jestem.

Jeśli nie widzę poza ściany, przypominam sobie, co jest dookoła, jak wygląda zewnętrze, droga.

Przypominam sobie, że tam, w oddali, też jest życie, moi ludzie, zwierzęta, drzewa.

Zauważam akty piękna obok mnie. Ktoś kogoś przytula. Ktoś się uśmiecha. Ktoś ma ładne coś ✨

9. Zabieram apteczkę regulującą

Rzeczy, które lubię mieć dla własnego komfortu.

U mnie niezbędnik to:
Krople do oczu
Stopery
Olejek lub roll-on
Pomadka do ust
Cukierek/guma/coś do ssania.

10. Bawię się dobrze (albo wystarczająco) 🙂

Doświadczam.
Ucieleśniam.

Tworzę wspomnienia 💗

A będąc przy sobie, wyregulowana, mogę dawać wsparcie innym 🙌🏻

Jeśli ta treść jest dla Ciebie ciekawa, zapisz lub podziel się z innymi.

Dbajmy o siebie.
Utulajmy się.

💙

Zdarza się, że przychodzimy na masaż z wizją „zrelaksuję się i będę mieć tyle nowej energii do działania”. Tylko, że często to tak nie działa. Jeśli dzień po dniu funkcjonujemy w stresie i prym wiedzie współczulna część układu nerwowego, bywa, że po masażu jesteśmy w pewnego rodzaju zmęczeniu. Zachęcam by czytać to jako informację, którą śle do umysłu ciało. Z czułością i wdzięcznością. Również za to, że właśnie coś puściło i za to, że czujemy 💙

W tak pięknym miejscu miałam zaszczyt dać cudnej kobiecie sesję Touch of Presence. Sesję, w której uczestniczyły też owady i całe życie, tu i teraz. Do opisywania tych doświadczeń trzeba mieć naprawdę talent lub być poet_, którą nie jestem (a może jestem, tylko nie praktykuję 🤔). W każdym razie na dziś znalazłam cytat dr. Jealousa, którym chcę się z Wami podzielić.

W swojej pracy nie stawiam diagnoz, nie naprawiam, nie leczę. Odwołuję się i kłaniam zdrowiu, które jest w Tobie i wie, jak się wyrazić. Wsparcie regulacji układu nerwowego, powracanie do stanu bezpieczeństwa i obecności w tu i teraz, ułatwia bycie w kontakcie z tą siłą, która jest w Tobie.

Pamiątki z wakacji 😛
A Twój wewnętrzny dzieciak co przywozi w kieszeniach?