Marta Gac Ślubne Atelier&Make up

Są takie dni, że błyszczymy w swojej super wersji. Ja dziś nie błyszczę, ja płaczę. Jestem w żałobie po swojej działalności gospodarczej, którą postanowiłam zamknąć. Jestem w żałobie po tej dużej części mnie, która przez lata dążyła, żeby nauczyć się robić piękne ubrania i tak zarabiać na życie. I rzeczywiście nauczyłam się szyć. Tyle że nie zarabiam tym na siebie, wręcz przeciwnie - wydałam i wydaję duże, nieswoje pieniądze na to, żeby podtrzymywać wizerunek kogoś, komu dobrze idzie. Niedługo wystawię swoje maszyny na sprzedaż, bo miejsce, które wynajmuję też mnie sporo kosztuje, a robię tylko kilka rzeczy rocznie. Gdybym miała miejsce w domu, pewnie dalej miałabym taką pasję. Ale nie mam przestrzeni. Zastanawiam się jak ja się odnajdę bez tych maszyn, bez możliwości szycia ubrań… to bardzo duża część mojej tożsamości.
Postanowiłam dokończyć studia i jeśli pani dziekan wyrazi zgodę, to od października wracam na polonistykę zaliczać różnice programowe i pisać magisterkę. U kogo nie wiem, z czego też nie wiem. Będzie inaczej. Tak sobie powtarzam, choć dziś cierpię.

Ślub jako rytuał przejścia?

Kto z nas o tym myśli, kiedy On wyciąga pierścionek i pyta: Czy zostaniesz moją żoną?

To pytanie odmienia świat tych dwojga. Wybór partnera jest jedną z najważniejszych decyzji, które wpływa na jakość naszego życia.
Wraz z zaręczynami wchodzimy na nowy poziom relacji. Jesteśmy w momencie, gdy zaczyna się transformacja w nową rolę społeczną.

Jej kulminacją, chwilą przemiany jest ślub.

Dla mnie suknia ślubna nie jest "jednorazówką". To suknia, w której się przeistaczasz. Żegnasz stare, witasz nowe.

To dla mnie zaszczyt, jeśli wybierzesz mnie na twórcę Twojego stroju i makijażu ślubnego. Wkładam w to swoje serce oraz swoją magiczną moc robienia rzeczy i malowania kobiet.

Chę Ci towarzyszyć w tej ważnej chwili.

Mogę Ci dać więcej niż rzeczy…

Zakochać się ponownie w malowaniu dzięki zdjęciom. Właśnie czegoś takiego doświadczam💄💋

Poznajcie piękną .krzyzanowska

Kto mnie zna, ten wie z jakim trudem łapię nowe technologie, zdjęcia, rolki, social media.

Pierwszy raz widzę u siebie jakiś mały progres w robieniu zdjęć. Nawet jeśli nie jest idealnie, to jest lepiej. Zdjęcia na razie nie są u mnie obrabiane( bo nie umiem)😂 jedynie je troszkę wykadrowałam.
Przejrzałam ebooka .fotografia o pozowaniu. Mam nadzieję, że po szkoleniu we wrześniu będę bardziej świadomie robiła zdjęcia.

Robiłyśmy dzisiaj z Julką makijaż a'la ślubny z kreską i poprzymierzałyśmy sukienki, które można zamówić u mnie w pracowni.

Nie wiem jak Wy, ale ja jestem zakochana w tej sukience. Szyta na miarę, pięknie się mieni. Wyobrażacie sobie taką białą?😍

Energia piątku, wytchnienia, zabawy. Co robicie dziś wieczorem?

Sukienka z jedwabiu. Zaprojektowana i uszyta w mojej pracowni.

Kiedy nosiłam rozmiar 34, wykorzystywałam każdą okazję, żeby promować swoje krawieckie umiejętności. Na zdjęciu mam uszytą przez siebie koszulę i spódnicę. Wtedy wychodząc do klientów ludzie mi nie wierzyli, że mogą mi powierzyć garnitur do przerobienia (bo pracowałam wtedy w sklepie z garniturami). No bo jak to, młoda atrakcyjna, szczupła kobieta - krawcowa. Dziś jestem trochę starsza i tak się moje życie potoczyło, że w rozmiarze 42-44. I często wstydzę się pokazywać na sobie rzeczy, które szyję. Bo jak to, przecież teraz nie jestem „marketingowa”. Ale może powinnam. Oglądam dużo zdjęć panien młodych z innych stron świata i naprawdę spore dziewczyny również pięknie wyglądają na swoich ślubach. 42,44,46 to nie koniec świata. Też można być szykowną, elegancką, glamour, atrakcyjną hot babką!

Dziękuję, że ten rok się wydarzył.
Własna firma to nowy odcień dojrzałości, elastyczności, odpowiedzialności. Pozwoliła mi być bardziej.

Piękny ślub, piękne wspomnienia. Suknia uszyta w moim atelier, Panna Młoda umalowana również przeze mnie.

Dziewczyny, zaczynamy czas umawiania spotkań w sprawie sukien ślubnych i wizytowych na rok 2023. Zapraszam do umawiania wizyt. Można telefonicznie 603 552 259, można pisać wiadomości na fb lub insta. Mam nadzieję do zobaczenia!

Fot. Kaja Hrynek