BL Love

Happy birthday to me🎂🎊🎉
10/09/2025
Adminសុំពាក្យជូនពរម្នាក់
មួយមក☺️☺️

🍃ជួយគ្នាទៀតហេីយណាfan fan🤭🥰🍃
#មន្តស្នេហ៍សិស្សច្បង​ ភាគ4
#ខ្ញុំសរសេរអ្នកអាន
​ 💞☺️
កុំភ្លេចជួយចុចLike ឲ្យAdminម្នាក់មួយផងណា🙏🏻❤️🥰

🍃សួស្តីfan fan ជួបគ្នាម្តងទៀតហេីយ​ វគ្គនេះគឺថាសាហាវម៉ងហា😅😅
#និស្ស័យស្នេហ៍កូនភ្លោះ​ ភាគ5
#ខ្ញុំសរសេរអ្នកអាន
​ 💞🍃❤️
🙏🏻កុំភ្លេចជួយចុចLike ឲ្យAdminម្នាក់មួយផងណា🙏🏻❤️

🍃មកទៀតហេីយអ្នកអានអេីយ☺️🍃
#មន្តស្នេហ៍សិស្សច្បង​ ភាគ៣
#ខ្ញុំសរសេរអ្នកអាន​ 💞🥰
🍃កុំភ្លេចជួយចុចLike ឲ្យAdminម្នាក់មួយផងណា❤️🥰
_________________________________________________

អស់អីយាយម៉ង​ ថាសរសេររឿងត​ គ្មានបានអីមួយទំព័រ​ ខានសរសេរយូរ​ ភ្លេចឈ្មោះតួអស់​ ចប់
🤣🤣🤣🤣🤣

🍀សួស្តីអ្នកអាន​🍀💚ទាំងថ្មីទាំងចាស់💚🍀
ជួយចុចLike ឲ្យAdminម្នាក់មួយផងណាកុំចិត្តដាច់ពេក😅___
#ខ្ញុំសរសេរអ្នកអាន

________________________________________:)

រឿង​ #និស្ស័យស្នេហ៍កូនភ្លោះ​ [ Ep.4 ]

និពន្ធនិងរចនារូប​__ហេង
ផុសផ្សាយឡេីងវិញ__BL Love
________________________________________:)

ភាគទី4

សុថារ៉ាឆ្លេីយ"បាទ! ម៉ាក់កូនរៀបចំខ្លួនសិន"

"ហុឺម! តិចទៀតកូនរ៉ាមោហេីយ​ ហេីយនេះពួកក្មួយនាំគ្នាទៅដេីរលេងនៅណា"

រិទ្ធាឆ្លេីយ"អ៎មីងគឺពួកខ្ញុំទៅប៉ៃលិនបណ្តូលចិត្តដេីរលេងនៅជិតៗនេះទេមីង"

"ហ៊េីយហេីយនេះពួកឯងណាត់គ្នាថាម៉ោង2ឡូវទេីបម៉ោង1សោះមោយកគ្នាបាត់"

យុតតប"អីគេទេីបម៉ោង1ហេស៎! "

មីងលីនដានិយាយ"អេី! ណាហេីយចុះបេីពួកគេមោហេីយក៏ទៅៗ​ ហេីយកូនយកលុយនៅ"

"ហ៊េីយម៉ាក់កូនមានលុយហេីយម៉ាក់ទកលុយម៉ាក់វិញទៅ"

"ហុឺម! ដេីរលេងប្រយ័ត្នប្រយ៉ែងផងណា"

"បាទម៉ាក់ម៉ោង5ពួកខ្ញុំមកវិញ"

និយាយរួចពួកគេក៏នាំគ្នាជិះចាកចេញទៅ។​ ហ៊េីយមកដល់ពេលនេះហេីយពីរនាក់បងប្អូនភ្លោះគេនិងមិនដឹងជាដល់ណាទេមេីលទៅ។

";អាហេង​ យេីងមានអារម្មណ៍ដូចវង្វេងមិចទេហា៎! "

",ស្អីគេហា៎! ហេីយឯងមោរាល់ដងអត់ដឹងជិះតាមណាហេ៎! "

";អត់ទេយេីងមិនដែរមោផង"

",អេី! បេីឯងមិនដែរមោហេីយឯងនាំយេីងមោធ្វេីអីបេីមិនស្គាល់ផ្លូវ"

";អេី! យេីងឮគេថានៅនិងស្អាតហេីយខ្យល់បរិសុទ្ធល្អ​ ចឹងហេីយបានយេីងចង់នាំឯងមោតែអីឡូវយេីងរកផ្លូវមិនឃេីញ"

",ចប់! ហេីយឡូវធ្វេីមិចនៀក"

";ហ៊េីយ! មានទៅលំបាកសម័យនេះបេីកGoogle Mapsមេីលទៅឃេីញហេីយ"

",អេី! អាងអីរកមិនឃេីញពឹងលេីGoogle Mapsកុំទៅទុកចិត្តពេកឯងមិនឃេីញទេ​ អ្នកខ្លះចាញ់បោកGoogle Mapsនិង2-3នាក់ហេីយ"

";អេី! ហេីយឡូវយេីងធ្វេីមិចចុះ"

",អេី! ជិះសួរគេមេីលទៅ"

រិទ្ធា"ហេ៎! យុតឈប់និងសិនមេីលយេីងចុះទិញម្ជូរញ៉ាំតិច"

យុតនិយាយ"ហ៊េីយ! ចាំទៅដល់និងចាំទិញញ៉ាំក៏បានដែរ"

រិទ្ធាតប"អត់ទេយេីងចង់ទិញកន្លែងអុំម្ជូរគាត់ឆ្ងាញ់"

សុថារ៉ានិយាយ"យុតទិញនៅនេះអោយហេីយក៏បានដែរ​ ចាំទៅដល់នោះយេីងហៅតែម្ហូបគេថែមទៅបានហេីយ"

យុតតប"okចឹង"

",ឯងចាំនិងហេីយ​ យេីងរកទៅសួរមីងអ្នកលក់នោះតិចសិនក្រែងគាត់ស្គាល់"

";អេី! ឆាប់ទៅឆាប់មោ"

ពេលនោះស្រាប់តែសុថារ៉ាកាន់ទូរស័ព្ទមិនប្រយ័ត្នក៏របូតដែជ្រុះទៅលេីដី​ ចៃដន្យអីកំលោះហេងក៏ដេីរមកដល់ដែរ

",ចាំខ្ញុំជួយរេីសអោយបាទ"

ពួកគេទាំងពីរអោនរេីសដូចគ្នាបណ្តាលអោយក្បាលនិងក្បាលប៉ះគ្នាធ្វេីអោយពួកគេមេីលមុខគ្នា។ ពេលនេះធ្វេីអោយសុថារ៉ាអៀនមុខឡេីងក្រហម​ គេក៏ងេីបមុខឡេីងដោយនិយាយថា៖

"បាទ! មិន.មិនអីទេ! ខ្ញុំ.អរគុណ.ហេីយ"

អាការៈមួយនេះអ្នកអានច្បាស់ជាដឹងហេីយថាអារម្មណ៍មួយនិងវាបែបណា។ ភ្លាមនោះកំលោះហេងក៏នឹកឃេីញដែររឿងគេមកសួរ​ ហេងក៏បានសួរទៅកានមីងលក់ម្ជូរ

",អត់ទោសមីង! ខ្ញុំសុំសួរមីងតិច​ តេីអាហារដ្ឋានប៉ៃលិនបណ្តោលចិត្តនៅម្តុំណា"

យុតឮចឹងហេីយក៏ឆ្លេីយកាត់"អរនេះបងប្រុសរកកន្លែងនិងមែនទេ"

",បាទ! មែនហេីយនេះប្អូនស្គាល់មែនទេ"

"បាទ! មិនត្រឹមតែស្គាល់ទេគឺទៅញ៉ាំអីនៅនិងទៀតផង​ ចឹងចាំទៅជាមួយពួកខ្ញុំតែម្តងទៅ"

",បាទ! ចឹងបងសុំទៅប្រាប់គ្នាបងតិចសិនចាំទៅជាមួយប្អូនតែម្តង"

ដោយសារតែឆេងគេឈប់នៅខាងកេីតផ្លូវចូលចឹងហេីយហេងក៏ត្រូវដេីរទៅរកឆេងវិញ។

រមណីដ្ឋានមួយនេះបេីអ្នកដែលមិនធ្លាប់ទៅគឺមិនដឹងទេ​ ព្រោះថារមណីដ្ឋានមួយលាក់ខ្លួននៅចង្កេះភ្នំយ៉ាត់​។ តាមពិតទៅរមណីដ្ឋានមួយនេះមានផ្លូវព័ទ្ធជុំវិញចង្កេះភ្នំយ៉ាត់​ បេីយេីងជិះចេញពីរង្វង់មូលវិមានឯករាជ្យតាមផ្លូវជាតិលេខ57ឆ្ពោះទៅទិសខាងត្បូងយេីងនិងឃេីញផ្លូវមួយឡេីងទៅលេីភ្នំដែរមានរូបនាគពីរអមសងខាង​ ឡេីងទៅដល់លេីបន្តិចយេីងឃេីញមានផ្លូវបំបែក​ផ្លូវខាងឆ្វេងដៃឡេីងទៅកានវត្តភ្នំយ៉ាត​ និងផ្លូវខាងស្តាំដៃនាំទៅកាន់រមណីដ្ឋានផ្សែងៗ​ តែបេីអ្នកធ្វេីដំណេីរមកពីខាងបាត់ដំបងវិញឆ្ពោះទៅទិសខាងលិចយេីងនិងឃេីញរង្វង់មូលត្បូងទទឹមដែរជារូបដំណាងខេត្តប៉ៃលិន​ ចម្ងាយប្រហែលជា2-300ម៉ែត្រយេីងឃេីញមានផ្លូវបេតុងមួយនៅខាងឆ្វេងដៃជាប់រូបសំណាក់លោកយាយយ៉ាត។

លែងតែរៀបរាប់ថ្លង់លូវពួកគេទៅដល់កន្លែងបាត់។ ពេលនេះពួកគេបានមកដល់ទីតាំងដែរគេត្រូវមកហេីយ​ ហេងនិងឆេងក៏មកដល់ដែរ​ តែសុថារ៉ា​ យុតនិងរិទ្ធា​ មិនបានចាប់អារម្មណ៍ថាហេងនិងឆេងជាបងប្អូនភ្លោះនោះទេ​ ព្រោះឆេងគេចាញ់ធូលីដីហេតុនេះហេីយទេីបឆេងគេពាក់ម៉ាស់​ ដែរធ្វេីអោយពួកគេទាំងបីមិនបានដឹងទេថាពួកគេជាកូនភ្លោះ។

សូមរងចាំភាគបន្ត

🍀សួស្តីអ្នកអាន​👋កាន់តែក្តៅទៀតហេីយណា🤭😁មេីលឈុតសំខាន់មេីលថា​ សិស្សច្បងយេីងនៀគ​ ចង់ធ្វេីអីក្មេងតូចអ្នកអាន🍀😅
_______________________________________________:)

រឿង​ #មន្តស្នេហ៍សិស្សច្បង​ [ Ep.2 ]

និពន្ធនិងរចនារូប__ហេង
ផុសផ្សាយ__BL Love
_______________________________________________:)

និយាយរួច​ លីឈុន​ សិស្សច្បង​ ក៏សន្លប់ដួលលេី​ លីសុីចឹង​ តែម្តងទៅ។ ធ្វេីឲ្យ​ សុីចឹង​ ភិតភ័យជាខ្លាំង​ ក៏ខំព្រឹង​អង្រួនខ្លួន​ សិស្សច្បង​ ឲ្យដឹងខ្លួន​មកវិញ​ តែទោះជាខំព្រឹងយ៉ាងណា​ ក៏​ សិស្សច្បង​ មិនដឹងខ្លួនដែរ​ ចម្រេីសល្អ​ មានតែត្រូវ​នាំ​ សិស្សច្បង​ ទៅផ្ទះខ្លួននោះឯង។

​ លុះទៅដល់ផ្ទះ​ សុីចឹង​ ក៏ដាក់​ សិស្សច្បង​ នៅលេីសាឡុង​ រួចគេក៏ទៅយកថ្នាំ​ ដេីម្បីមកលាបមុខរបួស​ឲ្យ​ សិស្សច្បង​ ។

«ហូយ.! មិនដឹងជាថ្នាំនៅណាទេនៀគ! អ៎..​ ឃេីញហេីយ​»

សុីចឹង​ ក៏ដេីរទៅរក​ សិស្សច្បង​ វិញរួចក៏ដាក់គូទ​ អង្គុយចុះ​ដោយដកដង្ហេីមធំ«ហុឺម..»

​ ក្រោយពីរៀបចំថ្នាំរួចរាល់ហេីយ​ សុីចឹង​ ក៏ចាប់ផ្តេីមលាបរបួស​ឲ្យ​ សិស្សច្បង​ ថ្នមៗមួយៗដោយយកចិត្តទុកដាក់។ កំពុងតែលាបនោះ​ សុីចឹង​ ក៏ធ្វេីឲ្យស្រក់ទឹកថ្នាំលេីអាវ​ សិស្សច្បង​ គេគិតស្មានថាជារបួសរបស់​ សិស្សច្បង​ គេក៏បេះឡេវអាវម្តងមួយៗ​ ។ ពេលនោះ​ លីឈុន​ ក៏បានដឹងខ្លួន​ ឃេីញថា​ សុីចឹង​ កំពុងតែធ្វេីអីមកលេីខ្លួន​ គេក៏ចាប់ដៃ​ សុីចឹង​ ជាប់រួចផ្តួលទៅខាងក្រោយដោយខ្លួនគេនៅពីលេី​ ហេីយសួរថា៖

« នេះឯង​ចង់ធ្វេីស្អីហ្នឹង.? »

« គឺ​ គឺខ្ញុំលាបរបួសឲ្យសិស្សច្បងនោះអី​ »

« លាបរបួស​ »

លីឈុន​ ក៏សួរបញ្ជាក់​ រួច​ សុីចឹង​ ឆ្លេីយ

« បាទ..គឺលាបរបួស​ សិស្សច្បង​ មិនមេីលទេឬ​ ឃេីញឈាម​ប្រឡាក់លេីអាវអត់​ »

​ សុី​ចឹង​ មិនត្រឹមតែនយាយតែមាត់ទេ​ គឺយកដៃទៅចុចនៅលេីដេីមទ្រូង​ សិស្សច្បង​ ទៀត​ ដោយធ្វេីឲ្យ​ សិស្សច្បងលីឈុន​ មានការអស់សំណេីចជាខ្លាំង

« ហាស៎..ហា..​ និងមែនទេឈាម​ ចាំយេីងដោះឲ្យឯងមេីលណា​ »

​ និយាយរួច​ លីឈុន​ ក៏ដោះអាវចេញពីខ្លួនអស់​ ធ្វេីឲ្យ​ សិស្សប្អូន​ សុីចឹង​ ចាប់មេីលឡេីងភ្លឹក​ ក៏ព្រោះតែ​ រូបរាងរបស់​ សិស្សច្បង​ គឺសង្ហារណាស់នៅពេលដែរដោះអាវបែបនេះ។ ពេលបានមេីលរូបរាងកូនកំលោះគេបែបនេះ​ សុីចឹង​ ក៏កេីតជំងឺរោគចិត្តភ្លាមៗ​ ដោយនិយាយក្នុងចិត្តថា៖

« អូ..ព្រះអេីយ...​ អីក៏សង្ហារម៉េះ​ ធ្លាប់តែឃេីញសិស្សច្បងពាក់អាវ​ តែពេលគាត់ដោះអាវបែបនេះគឺសង្ហារខ្លាំងណាស់​ ខ្ញុំចង់តែ...​ចង់តែស្ទាប់អង្អែលទេនៀគ​ អួយ..មេីលចុះ​ សាច់ទ្រូងហាប់ណែន​ សាច់ដុំកងៗ​ ក្បាលដោះសុីជម្ពូរ​ អួយ...»

​ លីឈុន​ ឃេីញ​ សុីចឹង​ មេីលមិននិយាយស្តីនៅស្ងៀមបែបនេះ​ គេក៏និយាយថា៖

«​ ឃេីញទេ​ មានទេ​ គ្មានរបួសទេ​ ឯងធ្វេីអោយស្រក់ទឹកថ្នាំទេ​ ប្រឡាក់អាវយេីងហេីយ​ »

លីឈុន​ ខំនិយាយតែឯ​ សុីចឹង​ វិញដូចមនុស្សគ្មានវិញ្ញាណអញ្ចឹង។ គេក៏ខំហៅ​ សុីចឹង​ ថា

« លីសុីចឹង​..! (ស្រេក)​ សុីចឹង​ ឮយេីងនិយាយទេ..»

« អ៎បាទ! ឮ​ មិញនេះសិស្សច្បងនិយាយអីគេ​ »

«​ អ៎..! យេីងនិយាយមុននេះ​ ឯងមិនឮទេហ៌​ »

« បាទ..! មិនបានឮទេ​ »

« ហេីយនេះវិញ្ញាណឯងទៅណាហេីយ​ បានជាយេីងខំនិយាយ​ បែជាឯងមិនឮ​ »

« គឺ​ នៅនិងតេី​ មានទៅណា​ អ៎​ ហេីយចុះណារបួសសិស្សច្បងហ៌​ បាត់ទៅណាហេីយ​ នេះវាជាហេីយមែន​ »

« និងហេីយវាជាហេីយ​ ហេីយវាក៏គ្មានរបួសអីដែរ​ »

«​ ហាក៎..! មិចចឹងសិស្សច្បង​ »

«​ អៅវ៌​..! បេីរបួសនេះ​ ជារបួសដែរឯងធ្វេីនិង​ ឯងធ្វេីឲ្យស្រក់ទឹកថ្នាំមកលេីអាវ​ មិនមេីលទេឬ​ »

​ សុីចឹង​ ក៏ទាញអាវយកមកមេីលឃេីញថា​ ពិតជាប្រឡាក់ទឹកថ្នាំលាងរបួសមែន​ គេក៏ធ្វេីជានិយាយថា៖

« អួយ..មែនហេីយប្រឡាក់ទឹកថ្នាំមែន​ ខ្ញុំស្មានតែរបួសសិស្សច្បង​ »

លីឈុុន​ មេីលមុខ​ សុីចឹង​ ហេីយ​ក៏ងេីបឡេីងពីលេីសាឡុង​ រួចបោះអាវនោះទៅឲ្យ​ សុីចឹង​ ដោយនិយាយថា៖

«​យកអាវ​ ទៅបោកឲ្យយេីងផងណា​ព្រោះ​ ឯងធ្វេីឲ្យប្រឡាក់អាវយេីង​ »

« អ៎..បាទ​ មិនអីទេ​ ចាំខ្ញុំបោកឲ្យក៏បានដែរ​ (និយាយក្នុងចិត្ត)​ គ្រាន់អាវបុិណ្នឹងសោះក៏មិនចេះបោកដែរ​ ហុឹស!! »

និយាយរួច​ គេក៏ងេីបដេីរចេញបាត់ទៅ​ ដោយទុកឲ្យ​ លីឈុន​ អង្គុយលេងតែឯង។
_________________:)
កាត់មកសិស្សប្អូនៗក្រុម​ ខ្លាហោះវិញម្តង

​ ក្រោយពីនាំគ្នារត់​មកដល់កន្លែងមួយហេីយ​ សៀវចាវ​ ក៏សួរទៅ​ សឹងសុី​ ថា៖

«​ អេ៎..! ហេីយណាសិស្សច្បង​ »

« ហាក៎..! ចុះក្រែងមុននេះ​ គាត់រត់មកតាមយេីងដែរហី​ »

ម៉េងជី​ ក៏ស្តីឲ្យ​ សៀវចាវ​ និង​ សឹងសុី​ ថា៖

« ពួកអាឆ្កួត​.! នេះពួកហែង៎រត់អត់បេីកគ្រាប់ភ្នែកទេហ៌​ សិស្សច្បង​ មិនបានរត់មកតាមពួកយេីងទេ​ »

« ហាក៎..! ហេីយចុះសិស្សច្បង​ គាត់រត់ទៅណា​ ឬមួយក៏​ សិស្សច្បងត្រូវប៉ូលិស​ ចាប់ហេីយ​ អួយ..​ អត់ទេ​ សិស្សច្បង​ របស់ខ្ញុំ​ ហេតុអីក៏​ សិស្សច្បង​ ទៅចោលពួកខ្ញុំ​ »

សឹងសុី​ និយាយបណ្តេីរ​ យំបណ្តេីរ​ មេីលទៅគួរឲ្យអាណិតណាស់​ អាម៉េងជី​ ទ្រាំពុំបាន​ ក៏ដាក់ក្បាល​ វាមួយដៃ​ រួចនិយាយថា៖

« ហ៊េីយ..! អានេះ..! អាញ់ថាហែងរត់អត់បេីកភ្នែកអត់មែន​ ប៉ូលិស​ មិនចាប់សិស្សច្បងនោះទេ​ ព្រោះប៉ូលិស​ ម្នាក់នោះគឺជា​ អាក្មេង​ កាលពីព្រឹងមិញដែរយេីងយកពស់ជ័រ​ ទៅដាក់នោះអី​ ហែងនេះ​ ចេះតែនិយាយផ្តេសផ្តាស់មែន​ »

សៀវចាវ​ ក៏លាន់មាត់ឡេីងថា៖

« ហាក៎..! ចឹងពួកយេីងចាញ់បោក​ អាក្មេង​ ម្នាក់និងហេីយចឹង​ »

« អឺ..! ត្រូវហេីយ »

« ហេីយចុះបេីហែងដឹង​ ហែងរត់ធ្វេីអី​ »

សឹងសុី​ ក៏សួរបកទៅ​ ម៉េងជី​ វិញ

« អាញ់ឃេីញពួកហែងរត់​ អាញ់ក៏រត់ដែរទៅ​ »

« ហូយ..! អានេះថាតែពួកអាញ់​ ហែងវិញឆ្កួតជាងអាញ់ទៀត​ »

« អឺទៅបានហេីយ​កុំឈ្លោះគ្នា​ នាំគ្នាទៅផ្ទះទៅ​ ថ្មេីលនេះប្រហែល​ សិស្សច្បង​ ទៅដល់ផ្ទះហេីយក៏មិនដឹង​ មេីលខ្លួនពួកហែងចុះ​ ចាំទៅដល់ផ្ទះចាំលាបរបួសឲ្យគ្នាម្នាក់ម្តង​ »

​ និយាយរួច​ ពួកគេទាំងបី​ ក៏នាំគ្នាដេីរសំដៅទៅផ្ទះបាត់ទៅ​។ (ដឹងសិស្សច្បងទៅផ្ទះអត់ទេមេីលទៅ🤭😁)
_____________________:)

ពន្លឺដួងច័ន្ទ​ ថ្ងៃពេញបូណ៌មី​ ចាំងអស់រស្មីគ្រប់ដួងតារា​ ខ្យល់បកផាត់ផេីយមកប៉ះកាយា​ ធ្វេីឲ្យឱរ៉ារងាញ័រញាក់។

« អៅវ..! សិស្សច្បង​ ហេីយនេះមិនរងាទេហី​ បានជាមិនពាក់អាវចឹង​ »

« នែ៎..! ឯងសួរឌឺយេីងមែនទេ​ បេីឯងធ្វេីឲ្យអាវយេីងប្រឡាក់ហេីយនិង​ តេីយេីងបានអីពាក់​»

«ហុឺម..! ហេីយចុះខ្ញុំយកទៅបោកឲ្យហេីយតេី​ នៅរអ៊ូអីទៀត​ »

«ហេីយស្ងួតឬនៅ? »

« យី! សិស្សច្បង​ អាវទេីបតែបោកហេីយនិង​ ឲ្យស្ងួតយ៉ាងមិច​ »

« អឺ! គឺត្រូវហេីយ​ អាវនៅសេីមហេីយឲ្យយេីងយកពាក់យ៉ាងមិច​ »

« អ៎..​ បាទ​ ចាំខ្ញុំយកអាវខ្ញុំមកឲ្យ​ សិស្សច្បងពាក់​ »

​ សុីចឹង​ និយាយរួចហេីយ​ ក៏ដេីរឡេីងទៅយកខោអាវមកឲ្យ​ លីឈុន​ ពាក់។ ចំណែកឯ​ លីឈុន​ នេះវិញ​ ឈរអេះក្បាលហួលចិត្តនិង​ សុីចឹង​ របស់យេីង​ ។

​ លុះបានអាវពាក់ហេីយ​ សុីចឹងក៏សួរទៅ​ លីឈុន​ ថា៖

« ហេីយនេះ​ សិស្សច្បង​ មិនទៅផ្ទះទេឬ​ យប់ហេីយណា​ បេីមិនហ៊ានទៅទេ​ ចាំខ្ញុំជូនទៅក៏បានដែរ​ »

« គឺ​ យេីងមិនទៅទេ​ ដរាបណា​ អាវបស់យេីងនៅទីនេះ​ »

« អេ៎..​ សិស្សច្បង​ នេះខ្លាចខ្ញុំសុីដាច់អាវ​ សិស្សច្បងហ៌​ បានជាមិនហ៊ានទៅផ្ទះ​ នៅចាំមេីលអាវ​ »

« ប្រហែលហេីយ​ ព្រោះយេីងមេីលមិនដឹង​ ថាឯងចង់សុីដាច់អាវ​យេីងឬអត់​ »

« នែ៎..! លោកប្រុសហា៎​ ខ្ញុំមិនខ្វះទេអាវបុិណ្នឹងហ៌​ ហេីយមេីលទៅថាពេលនេះ​ លោកពាក់អាវអ្នកណា​ »

« បេីកុំតែឯងធ្វេីឲ្យអាវយេីងប្រឡាក់​ យេីងក៏មិនពាក់ដែរ​ »

«​ អ៎..​ចឹងដោះមកវិញមក​ »

មិនត្រឹមនិយាយតែមាត់ទេ​ គឺ​ សុីចឹង​ ឡេីងទៅដោះអាវ​ របស់ដែរ​ លីឈុន​ ពាក់នោះតែម្តង​។ (ហេ៎..ហេីយសុីចឹង​គិតចង់ធ្វេីអីនិង? )

« ដោះមក​..! ដោះមក​ សិស្សច្បងមិនបាច់ពាក់ទេ​ ព្រោះវាជាអាវរបស់ខ្ញុំ​ ដោះមក..! »

[សកម្មភាព​ ប្រតាយប្រតប់គ្នា]

« នែ៎..! ហេីយវាស្អីឯងនិង​ ងេីបចេញពីយេីងទៅ​ យេីងមិនចូលចិត្តលេងដូចកូនក្មេងទេ​( អូយ..! )»

សម្លេងស្រែករបស់​ លីឈុន​ ក៏ព្រោះតែ​ សុីចឹង​ លេងអត់ឈ្នះគេខាំ

« នេះឯង​ លេងខាំផងហី​ បានតេី​ »

​ លីឈុន​ ក៏ស្ទុះមកនៅពីលេី​ សុីចឹងម្តង​ ធ្វេីឲ្យ​ សុីចឹង​ ក្មេងតូចបស់អ្នកអាន​ មានការភិតភ័យជាខ្លាំង។

« សិស្សច្បង​ នេះចង់ធ្វេីអីនិង​ »

« គឺ​ ធ្វេីអីដែរមនុស្សគ្រប់គ្នាធ្វេីនិងហេីយ​ »

_____________🍀សូមរងចាំភាគបន្ត🍀______________

🍀សួស្តីអ្នកអានទាំងថ្មីទាំងចាស់​ រឿងថ្មីAdminផុសនៅPageថ្មីណា👇👇
https://www.facebook.com/profile.php?id=61579013895034
នេះគឺជាលីងPageថ្មី​ ជួយចុចLike Pageឲ្យAdminម្នាក់មួយផងណា🍀💚💚🙏🏻

🍀ជួបគ្នាសាជាថ្មីទៀតហេីយ​fan fan ☺️🍀​ ហ៊េីយមីងសា​ គ្រាន់តែក្មួយលេីកនេះជម្រាបប្រាប់ឡេីងត្រឹមត្រូវ​ ក៏ថាក្មួយប្លែកដែរ🤭😁និងហេីយមកពីរាល់ដងទៅណាមកណាមិនដែរចេះប្រាប់​ចឹងឯង💚💚
___________________________________________:)

រឿង​ #និស្ស័យស្នេហ៍កូនភ្លោះ​ [ Ep.3 ]

និពន្ធ&រចនារូប​__Heng
ផុសផ្សាយ__BL Love
_________________________________________:)

​

​ ភាគមុនយេីងឃេីញថា​ រិទ្ធាខលមកបបួល​ សុថារ៉ា​ ទៅដេីរលេង​ ជប់លៀងប្រឡងរួច។

នៅផ្ទះមីងសា​ កំលោះហេងនិងកំលោះឆេង​ កំពុងតែ​ រៀបចំខ្លួនទៅដេីរលេងដែរ។ ពួកគេទាំងពីកំពុងតែសម្រេចថានិងត្រូវទៅដេីរលេងនៅឯណា​ ។
ដំបូង​ ហេងគេមិនចង់ទៅទេតែ​ ឆេងបង្ខំពេកក៏ទៅទាំងបង្ខំចិត្ត។ (ហេតុតែហេងជាមនុស្សសុភាព🤭)

",អេី! នេះចង់បបួលយេីងទៅលេងណា៎"

";គឺ..! ឡេីងភ្នំ​ឯងទៅអត់"

",ហ៊េីយ..! យេីងមិនទៅទេ​ ឯងទៅតែឯងទៅ"

";នែ៎.! និយាយលេងតេី​ ទៅញាំអីនៅប៉ៃលិនបណ្តូលចិត្ត"

",អេី! ឯងPeyឬ"

";ចេញលុយរាងខ្លួន"

ថ្ងៃនេះពួកគេមិនពាក់អាវដូចគ្នាទេ​ ចឹងហេីយប្រហែលជាគ្មានអ្នកច្រឡំទេមេីលទៅ។

មកមេីលកូនពៅដ៏សែនក្បាលខូចវិញម្តង​ ហេតុតែចង់ដេីរលេងជាមួយបងប្រុស​ នៅអង្គុយចាំ​ វិស្ស័យ​ នៅលេីសាឡុងទាំងទឹកមុខក្រមៅ។
ពេកនោះ​ វិស្ស័យ​ក៏ចុះមោល្មម

"យាង​មកហេីយមែនបងប្រុស.."

"នេ៎.! ហេីយវាស្អីឯងនិង​ ហេីយនៅគុយដល់ណាទៀតមិនទៅទេឬ"

"ខ្ញុំលេងចង់ទៅហេីយ​ គ្រាន់តែងូតទឹកលោកព្រះហ៊េីឡេីងកន្លះម៉ោង​ នេ៎! ហេីយបងងូតទឹកឬក៏ទៅដេកនិង? "

"កុំនិយាយច្រេីនទៅឬមិនទៅ"

"ខ្ញុំមិនទៅទេ​ ហុឺស! "

"បាន..ទៅតែឯងក៏បាន"

"អេ៎..បងស្ស័យ​ ចាំផងបងស្ស័យនេះបងចង់ដេីរលេងតែឯងមែនទេ! បងស្ស័យឈប់! "។

"អ៎..ក្មួយឆេង​ ក្មួយហេង​ ហេីយរៀបចំខ្លួនទៅណាទាំងព្រឹកនិង"

";អ៎! មីសាខ្ញុំនិងហេងសុំមីងទៅក្រៅមួយថ្ងៃតេីមីងOKទេ"

"អេ៎! នេះក្មួយឆេងកេីតអី? មិនស្រួលខ្លួនមែនទេមេីល! ក្បាលមិនក្តៅទេ"ហាស៎..ហា៎..!

";នែ៎! ឯងសេីចអីហាស៎អា៎ហេង"

",ហ៊ឺម! ចេះសេីច​ សេីចទៅ"

";មីងសា​ ខ្ញុំមិនកេីតអីទេ​ មានតែមីងសាទៅវិញទេដែលកេីតអីនោះ"

"នេ៎.! មីងមិនកេីតអីទេ​ តែរាល់ដងពេលក្មួយឆេងចេញទៅដេីរលេងម្តងៗដូចមិនដែរមកប្រាប់មីងទេ! "

";អ៎..! តាមពិតទៅចឹងសោះ​ ចឹងខ្ញុំទៅហេីយណាម៉ោង4ខ្ញុំមកវិញ"

"ហេ៎..កូននេះរកតែឯងថាអីអោយតិចមិនបាននាំគ្នាទៅបាត់​ ចំជាយ៉ាប់មែន៎! "

តាមផ្លូវកំពុងធ្វេីដំណេីរ​ នីសាបានចាក់ចម្រៀងមួយបទមានចំណងជេីរថាLONE LYដែរជាបទដែលនាងចូលចិត្តស្តាប់​ តែវិស្ស័យគេមិនចូលចិត្តស្តាប់បទនិងក៏ចុចដូចបទ​ ផ្កាស្នេហ៍​ វិញដែរធ្វេីអោយ​ នីសានាងនិយាយបញ្ឈាងបងគេលេង (បទចម្រៀងAdminដាក់នៅខាងក្រោម)

"ហ៊េីយ! ហេតុតែមនុស្សចង់មានស្នេហាតែគ្មានសង្សាទេីបស្តាប់បទចឹង​ ហុឺមអាណិតណាស់នៀក! "

"នែ៎! នេះឯងថាអោយណាគេ"

"មិនដឹងដែរចេះតែថាចោលទៅ​ បេីម្នាក់និងពិតមែនក៏ទទួលយកទៅ"

"នេះ! ឯង😡"

"យ៉ាងមិចនិយាយចង់ចំណុចមែនទេ"

"ហ៊េីយ! មិនមែនបងមិនមានសង្សាទេ​ មកពីបងមិនចង់បាន"

"បងមិនចង់បានឬក៏គ្មានអ្នកយក"

"លែងនិយាយជាមួយឯងហេីយ"

និយាយទៅពីរនាក់បងប្អូនគេនេះមិនចេះត្រូវគ្នាអីមិច​បេីមិនរឿងនេះក៏រឿងនោះ​ ហ៊េីយយ៉ាប់ណាស់បងប្អូនគេនេះ។ តោះមកមេីលកំលោះកូនភ្លោះនេះវិញដ៏ណាហេីយ!

",ហេ៎! ឯងកុំជិះលឿនពេកមេីល​ ជិះនិងប្រញ៉ាប់ទៅណាម៉ោងទេីប12សោះ"

";អេី! យេីងជិះលឿនចឹងឆាប់ដល់ផ្ទះម៉ែក្មេក"

",ស្អីគេ! នេះទៅរកម៉ែក្មេកពីកាលណាមកមិចយេីងមិនដឹងហា៎"

";ហ៊េីយ! ចេះតែនិយាយទៅ"

Adminស្មានតែគេទៅផ្ទះម៉ែក្មេកមែនតេី​ ចេះPreng​ អ្នកអានទៀត។

",អេី! ឡូវដល់ណាហេីយ​ យេីងដូចជាឃ្លានហេីយ"

";យី! នែ៎ប្រញ៉ាប់ឃ្លានម៉្លេះម៉ោងទេីប12សោះ"(និយាយបែបឌឺវិញ)

",អេី! យេីងមិចដឹងបេីក្រពះនិងវាមិនស្គាល់ម៉ោងផង"

";អេី! តិចទៀតដល់ហេីយ"

Adminនាំអារម្មណ៍អ្នកអានមកបែប​sweetវិញជាមួយតួថ្មីមួយគូនេះម្តងមេីលយ៉ាងមិញវិញ​ កុំអោយអ្នកអានធុញទ្រាន់បងប្អូនគេនិយាយមិនត្រូវគ្នា។

នៅក្នុងហាងកាហ្វេបងប្អូនមួយកន្លែង​ មានគូស្នេហ៍មួយគូកំពុងតែអង្គុយមេីលមុខគ្នាទាំងដែលមិនទាន់បានក្រម៉ង់អីញ៉ាំឡេីយ។

"សួស្តីបងតេីបងត្រូវការញ៉ាំអីដែរ"

"កែវ! អូនចង់ញ៉ាំអីដែរ"

"អួយ.! ញ៉ាំអីក៏បានដែរ​ អោយតែបង​ សាទិ​ ទិញអោយញ៉ាំ"

"បាទ! ចឹងដាក់កាហ្វេដូងនិងប៊ឺរីដូងក្រអូបមួយមក"

"ចា៎បងសុំបងចាំមួយភ្លេតណា"

"អូនហា៎..យេីងញ៉ាំអីហេីយយេីងទៅណាអត់"

"ចា៎..អូនចង់ទៅមេីលថ្ងៃលិច"

"អីគេអូន! ម៉ោងទេីប12ជាងនិងហេីយអូនចង់ទៅមេីលថ្ងៃលិច(សេីច)​នេះលេងសេីចនិងបងពេកហេីយ"

"ចុះអូនមិនបានប្រាប់បងថាទៅអីឡូវណា៎មិនចឹងហី! "

"អ៎! គឺ! បាទ! "

ហ៊េីយយ៉ាប់មែនសាទិសង្សាចង់ទៅមេីលថ្ងៃលិចពេលល្ងាចសោះនិងមកថាគេចង់ទៅមេីលអីឡូវ​ គ្រាន់តែចង់ប្រាប់អោយហេីយតេី។ តែកែវនិងក៏ចឹងដែរមិនព្រមទៅដេីរលេងណាសិនទៅអត់ម៉ោងទេីប12ចឹង នេះបម្រង់ទៅដល់ថ្ងៃលិចតែម្តងហី! ហ៊េីយ! ។ តោះទៅមេីល​ សុថារ៉ាវិញមេីលមិចហេីយ

ពេលនេះសុថារ៉ាកំពុងតែរៀបចំខ្លនទៅដេីរលេងជាមួយ​ រិទ្ធានិងយុត​ ព្រោះពួកគេណាត់គ្នថាទៅនៅម៉ោង2តែទេីបតែម៉ោង1.14នាទីសោះពួកគេទាំងពីរមកដល់បាត់

រិទ្ធានិយាយ"សុថារ៉ា​! សុថារ៉ានៅផ្ទះអត់និង"

មីងលីនដាឆ្លេីយ"អ៎! ក្មួយៗទាំងពីរ​ មករកកូនរ៉ាមានការអីមែន"

រិទ្ធានិងយុត"ជម្រាបសួរមីង"រិទ្ធាឆ្លេីយ"មីងសុថារ៉ានៅផ្ទះអត់មីង"

មីងលីនដាតប"ចា៎! កូនរ៉ានៅផ្ទះតេីហេីយក្មួយរកកូនមីងមានការអីមែន"

យុតនិយាយ"បាទមីង​ ពួកខ្ញុំមកបបួលសុថារ៉ាថាទៅជប់លៀងដែរប្រឡូងរួច​ តេីមីងអនុញ្ញាតអោយសុថារ៉ាទៅទេ? "

"អ៎កូនរ៉ានៅផ្ទះតេី​ ពីព្រឹកមិញគេប្រាប់មីងហេីយចាំមេីលមីងហៅគេមោ​ កូនរ៉ា​ កូនរ៉ា​ នេះមិត្តភក្តិកូនឯងគេមកចាំហេីយ"
_____________🍀សូមរងចាំភាគបន្ត🍀_______________

👋សួស្តីfan នេះជារឿងថ្មី​ Admin និងផ្សាយរឿងនេះរៀងរាល់ថ្ងៃ​ សៅរ៍​ វេលាម៉ោង​ 11:00​ 🍀☘️កាន់តែជក់ចិត្តជាមួយសិស្សច្បងទាំងពីរក្រុម​ 🤭🥰
___________________________________________:)

រឿង​ #មន្តស្នេហ៍សិស្សច្បង​ [ Ep.1 ]🍀☘️

និពន្ធ&រចនារូបភាព​__ ហេង
ផុសផ្សាយដោយ__BL Love
___________________________________________:)

​ 🍀នៅសកលវិទ្យាល័យមួយ​ មានសិស្សពីរក្រុមកំពុងតែវៃគ្នាយ៉ាងផ្អេីលពេញសាលា។ ភា្លមនោះលោកគ្រូនាយក​ ក៏បានចូលមកហាមឃាតពួកគេទាំងអស់គ្នា។ ក្រោយពីដោះស្រាយរួចរាល់ហេីយ​ លោកគ្រូនាយក​ គាត់បានដាក់វិន័យអោយពួកគេទាំងពីរក្រុម​ សម្អាតសាលាទាំងមូលអោយស្អាត​ រួចត្រូវធ្វេីពលកម្មថែមទៀត។

លីឈុន​ ដែរជាសិស្សច្បងក្នុងក្រុមខ្លាហោះ​ បាននិយាយទៅកានសិស្សប្អូនៗថា៖

"​ បេីពួកវាមិនលូកដៃក្នុងរឿងនេះមុនទេ​ ក៏គ្មានរឿងបែបនេះនៅក្នុងសាលាដែរ​ "

"​ ពិតមែនហេីយសិស្សច្បង​ ខ្ញុំថាចាំទៅក្រៅតេី​ ចាំប្រដៅពួកវា​ តែពួកវាឌឺពេក​ "

សៀវចាវ​ និយាយរួច​ក៏​ លីងសុី​ និយាយម្តង

"​ ពេលឃេីញ​ លោកគ្រូ​ ស្អីអោយដែរនេះ​ ខ្ញុំចង់តែសេីចពួកវាទេ​ មួយៗមុខដូចចងបាញ់​ "

និយាយរួច​ ពួកគេក៏ផ្ទុះសំណេីចកក្អឹកពេញហ្នឹង។ ភ្លាមនោះ​ ក្រុមដែរបង្កររឿងក៏បានមកដល់រួចក៏និយាយថា​៖

"​ នែ៎វេីយ​ ក្រុម​ឥន្រ្ទីខ្មៅ​ ពួកអាញ់មិនដែរនិយាយដេីមគេទេវេីយ​ "

អាឆឹង​ សិស្សច្បងក្នុងក្រុម​ ស្រែកឡេីង​ រួច​ ជីឈាន់​ ក៏ស្រែកឡេីងដែរ

"​ មានតែក្រុមពួកហែងទេ​ ដែរនិយាយដេីមគេ​ គិតថាគេជាអ្នកនាំរឿង​ តែមិនគិតថាខ្លួនឯងជាអ្នកខុសខ្លះទេ​ ឆឺស! "

"​ ចុម​! មិចហែងចង់មានរឿងទៀតមែន​ "

សៀវចាវ​ ស្រែកទៅវិញតែត្រូវ​ សិស្សច្បង​ លីឈុន​ ហាមឃាត

"​ បានហេីយ​ សៀវចាវ​ កុំបង្កររឿងអី​ អត់ទ្រាំខ្លះទៅ​ "

"​ តែ​សិស្សច្បងវា​ "

"​ កុំអីពេលនេះយេីងធ្វេីនៅស្ងៀមទៅ​ ព្រោះមានអ្នកលបមេីលពួកយេីង​ "

ភ្លាមនោះ​ សិស្សច្បង​ និងសៀវចាវ​ ក៏ងាកមេីល​ ឃេីញថាមានសិស្សពីរនាក់​ កំពុងតែលបមេីលពួកគេ​ រួចពួកគេក៏ធ្វេីជានៅស្ងៀម​ ប្តូរពី​ ក្រុមខ្លាហោះ​ ទៅជា​ ក្រូម​ឆ្មាដេីរ​ វិញ។

​ លីសុីចឹង​ និង​ សាវប៉ាវ​ ខំព្រឹងលបមេីលពួកគេទាំងពីរក្រុមជាការសម្ងាត់​ មិនអោយពួកគេដឹងឡេីយ​ ទាញទូរស័ព្ទមកថតផង​ អីផង​ ទុកជាផុសតាង​ ដេីម្បីទៅប្រាប់​ លោកគ្រូនាយក។

កំពុងតែលបមេីលដោយស្ងៀមស្ងាត់​ ស្រាប់តែមានពស់មួយក្បាល​ វាមកសឹមៗក្បែរ​ លីសុីចឹង​ ។ គ្រាន់តែឃេីញពស់នោះភ្លាម​ លីសុីចឹង​ ក៏ស្រែក​យ៉ាងខ្លាំងធ្វេីអោយ​ ពួកគេទាំងពីរក្រុម​ ក្រឡែងភ្នែកមកភ្លាមៗ

"​ អា៎! ! ! ពស់​ ពស់​ ពស់ធំណាស់​ ជួយផងពស់​ "

ស្រែកផង​ រត់ផង​ យំផង​ ធ្វេីអោយក្រុម​ខ្លាចហោះ​ ឈរសេីចឡេីងហៀរទឹកភ្នែក​ ក៏ព្រោះតែពស់មួយនិង​ ក៏​ សិស្សច្បង​ លីឈុន​ អោយ​ លីងសុី​ យកទៅប្រលែងនៅទីនេះ​ ។

​ ពេលនោះ​ ក្រុមឥន្ទ្រីខ្មៅ​ ឃេីញបែបនេះក៏ដេីរចេញពីទីនេះបាត់ទៅ។ កំពុងតែភ័យផង​ សាវប៉ាវ​ ក៏ទៅចាប់ពស់នោះមកមេីលហេីយនិយាយថា

"​ លីសុីចឹង​ ពស់ជ័រនិងឯងខ្លាចធ្វេីអី​ "

សុីចឹង​ ឈប់ស្រែករួចក៏បេីកភ្នែកមេីលឃេីញថាពស់ជ័រពិតមែន​ រួចក៏ស្រែកឡេីងថា៖

"​ អ្នកណា​ អ្នក​ណាអត់ការងារធ្វេីទេអីបានជាយកពស់ជ័រមកលេងបែបនេះ​ "

ពេលនេះ​ សិស្សច្បង​ លីឈុន​ ក៏និយាយឡេីង​

"​ គឺ​យេីង​ យ៉ាងមិច​ ចង់មកលបមេីលពួកយេីងវៃគ្នា​ រួចនិងទៅប្រាប់លោកគ្រូមែនឬ​ "

គ្រាន់តែឮសិស្សច្បង​ ខ្លាហោះ​ និយាយឡេីងភ្លាម​ សាវប៉ាវ​ ក៏សុំគេចខ្លួនមុន​ ព្រោះគេមិនហ៊ានមេីលមុខ​ សិស្សច្បងចំទេ

"​ លីសុីចឹង​ គ្នា​ គ្នាទៅមុនហេីយណា​ លោកគ្រូនាយក​ ហៅចឹងឯង​ ឯងនៅនិយាយលេងជាមួយគ្នាទៅ​ "

"​ អេ៎! សាវប៉ាវ​ ទៅណា​ សាវប៉ាវ​ នេះរត់ចោលគ្នាមែនទេ​ "

"​ យ៉ាងមិចហេីយ​ ឃេីញទេគ្នារបស់ឯងរត់បាត់ហេីយ​ ពេលនេះឯងនៅតែឯងនោះទេ​ យេីងមិនធានាសុវត្តិភាពអោយនោះទេ​ "

សិស្សច្បង​ និយាយបែបនេះគឺមានន័យថា​ គេចង់ធ្វេីអីលេី​ សុីចឹង​ ក៏បានដែរ។ ពេលនេះ​ លីសុីចឹង​ ក៏ងាក_កមកវិញរួចនិយាយទាំងញឹមៗថា៖

"​ ហេ៎! សិស្សច្បង​ ហា៎កុំ​ កុំ​ សម្លាប់ខ្ញុំអី​ ខ្ញុំ​ ខ្ញុំមិនដឹងអីនោះទេ​ ខ្ញុំ​ ខ្ញុំមិនប្រាប់លោកគ្រូនាយកទេ​ ខ្ញុំ​និង​ និងបិទមាត់អោយជិតមិននិយាយនោះទេ​ "

"​ ធ្វេីមិចយេីងជឿសម្ដីឯងបានទៅ​ "

"​ អ៎​ គឺ​ គឺមែនហេីយ​ មិញនេះខ្ញុំបានថតរូប​ ចឹងហេីយខ្ញុំលុបចោលក៏បានដែរ​ ខ្ញុំលុបចោល​ ខ្ញុំលុបចោល​អោយអស់​ លុបអស់ហេីយ​ "

"​ ស្អីគេ! មានថតរូបទៀត​ "

ភ្លាមនោះ​ សិស្សច្បងលីឈុន​ ក៏ឆក់យកទូរស័ព្ទពីដៃ​ លីសុីចឹង​ មកមេីល​ ឃេីញថានៅប៉ុន្មានសន្លឹកទៀតគេក៏ចុចលុបបន្ថែម​ លុះលុបអស់ហេីយ​ គេក៏អុសមួយសន្លឹកទៀត​ ក៏បានឃេីញរូបខ្លួនឯង​ តេីនេះ​ លីសុីចឹង​ ដោនរូបសិស្សច្បង​ មកធ្វេីអី​?

គ្រាន់តែឮ​ សិស្សច្បង​ និយាយបែប​ លីសុីចឹង​ ក៏ឆក់យកទូរស័ព្ទមកវិញយ៉ាងលឿន​ ហេីយនិយាយថា

"​ អ៎​ គឺ​ គឺខ្ញុំ​មិនដឹងទេវាដោតចូលមកខ្លួនឯង​ "

"​ ហឺស! វាដោតចូលខ្លួនឯង​ នេះរូបខ្ញុំចេះដោតចូលទូរស័ព្ទគេដែរហ៎​ មេីលពួកឯង​ ទូរស័ព្ទមានរូបយេីងអត់​ "
"​ អ្នកមានទេសិស្សច្បង​ "

គ្រាប់គ្នាស្រែកព្រមគ្នា​ រួចហេីយ​ លីឈុន​ សិស្សច្បង​ ក៏និយាយ​_ត​

"​ ពួកឯងទៅមុនសិនទៅចាំយេីងទៅតាមក្រោយ​ "

​ ក្រោយពី​ សិស្សប្អូន​ ទៅអស់ហេីយ​ លីឈុន​ សិស្សច្បង​ ដេីរទៅជិត​ លីសុីចឹង​ ជិតទៅៗ​ ហេីយ​ លីសុីចឹង​ ក៏ចេះតែថយទៅៗ​ ។ គ្មានកន្លែងត្រូវថយទៀតទេ​ ព្រោះពេលនេះខ្លួនគេ​ ផ្អឹបនិងជញ្ជាំងទៅហេីយ​ មេីលទៅទឹកមុខ​ សុីចឹង​ គឺថា​ ភ័យផង​ រន្ធត់ផង​ មុខឡេីងក្រហមទៅហេីយ​ មិនដឹងថាសិស្សច្បងចង់ធ្វេីអីគេនោះទេ។

"​ យ៉ាងមិចដែរប្រាប់មក​ រូបនិងឯងដោនមកមែនទេ​ "

"​ គឺ​ គឺខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​ ត្រូវហេីយខ្ញុំជាអ្នកដោនមក​ តែខ្ញុំគ្រាន់តែដោនមកអោយមិត្តខ្ញុំនោះទេ​ "

លីឈុន​ ដាក់ដៃខ្ទប់និងជញ្ជាំងលេីស្មា​ សុីចឹង​ រួចក៏អោតទៅគៀកមុខ​ សុីចឹង​ ហេីយនិយាយថា៖

"​ នេះឯងចង់ធ្វេីមេអណ្តេីក​អោយមិត្តឯងមែនទេ​ "

"​ គឺ​ គឺមិនមែនទេ​ គេគ្រាន់តែសុំ​ ខ្ញុំក៏អោយគេទៅ​ "

រួចហេីយ​ លីឈុន​ អោនទៅខ្សឹបត្រជាក់​ សុីចឹង​ ថា៖

"​ កុំយេីងដឹងអោយសោះ​ ថាឯងជាអ្នកដោនរូបយេីងមកអោយខ្លួនឯង​ បេីមិនចឹងឯង..? "

និយាយតែប៉ុណ្នឹង​ សិស្សច្បង​លីឈុន​ ក៏ដេីរចេញបាត់ទៅ​ ចន្សល់នៅអារម្មណ៍ធ្វេីអោយ​ លីសុីចឹង​ ភិតភ័យស្ទឺគាំងបេះដូងស្លាប់នៅនិងកន្លែង។
______________________

ម៉ោង​6:47នាទីល្ងាច​ សាវប៉ាវ​ ក៏យករឿងនេះទៅប្រាប់​ ស៊ូហ្វឹង​ និង​ យ៉ាវយ៉ាវ​ ថា៖

​"​ យ៉ាវយ៉ាវ​ ស៊ូហ្វឹង​ ឯងមានដឹងទេ​ ថាពីថ្ងៃមិញ​ លីសុីចឹង​ មានរឿងអី​ "

"​ អៅវ៎​ ធ្វេីមិចយេីងដឹង​ បេីឯងមិនទាន់ប្រាប់ផង​ "

យ៉ាវយ៉ាវ​ និយាយរួច​ សាវប៉ាវ​ ក៏និយាយប្រាប់ទាំងអស់គ្មានសល់កន្លែងណាមួយ​ តែគេប្រាប់តែអ្វីដែរគេដឹងនោះទេ​ រឿងរូបថត​ លីឈុនសិស្សច្បង​ នោះគេមិនដឹងនោះទេ​ ព្រោះ​ សុីចឹង​ មិនបានប្រាប់ឡេីយ។

​ កាត់មកមេីល​ ក្រុមឥន្ទ្រីខ្មៅ​ វិញ​ ពេលនេះពួកគេកំពុងរងចាំសត្រូវ​ នោះគឺ​ ក្រុមខ្លាហោះ​ នោះឯង។
សុីងអុី​ ដែរជាសិស្សប្អូនទីមួយ​ ក៏បាននិយាយថា៖

"​ សិស្សច្បង​ ពួកវាប្រាប់ថាអោយចាំនៅទីនេះម៉ោងនេះ​ តែថ្មេីរនេះទៅហេីយនៅមិនឃេីញពួកវាមកទៀត​ "

"​ មែនហេីយ​ នេះពួកវាហ៊ានអោយសិស្សច្បងនៅចាំពួកវាបែបនេះផង​ "

យ៉ុងអុី​ និយាយ​ ស្រាប់តែមានសម្លែងមួយបានស្រែកឡេីងមក

"​ អេី! ហេីយវាយ៉ាងមិច​ ចាំប៉ុណ្នឹងមិនបានមែន​ ពួកអាញ់មែនទំនេរដូចពួកហែកទេវេីយ​ "

នេះគឺជា​ លីឈុនសិស្សច្បង​ ក្រុមខ្លាហោះ​ នោះឯង។ ហេតុតែជាក្មេងស្ទាវ​ សម្តីនិយាយមកគឺបែបនិងឯង​ ទេីបបានជាមានសត្រូវច្រេីននោះ។

"​ អេី! យ៉ាងមិចពួកហែងហៅយេីងមកមានការស្អី​ "

អាឆឹង​ សិស្សច្បងក្រុមឥន្ទ្រីខ្មៅ​ បាននិយាយ​ រួច​ សិស្សច្បងក្រុមខ្លាហោះ​ ក៏និយាយទៅវិញ​

"​ យេីងហៅពួកឯងមកនេះ​ ចង់ប្រាប់ពួកហែងថា​ រឿងណាដែរជារបស់យេីង​ កុំលូកដៃចូលអី​ បេីមិនចង់ឈឺខ្លួន​ ហេីយមួយទៀត​ ហេីយពួកហែងចង់វៃគ្នា​ លេីកក្រោយកុំវៃគ្នាក្នុងសាលាអី​ "

"​ ហាស៎! ស្អីគេ! នេះពួកហែងខ្លាច​ មែនទេ​ "

"​ ពួកអាញ់មិនខ្លាចពួកហែងទេ​វេីយ​ "

ម៉េងជី​ និយាយទាំងកំហឹង​ តែត្រូវ​ លីឈុន​ សិស្សច្បង​ ឃាត់ព្រោះមិនចង់បង្កររឿង​ តែពួកវាចេះតែនាំរឿងនិយាយ​ចេះ​ និយាយចុះ​ ធ្វេីអោយសិស្សច្បងលីឈុន​ ទ្រាំពុំបាន​ ក៏បានប្រកាសសង្គ្រាមតែម្តងទៅ។

​ ឈុតឆាកប្រយុទ្ធគ្នាបែបបង្ហូរឈាម​ កាន់តែខ្លាំងឡេីងៗ។ សិស្សច្បងប៉ះសិស្សច្បង​ សិស្សប្អូនប៉ះសិស្សប្អូន​ ម្នាក់ៗបែកមុខបែកមាត់ចេញឈាមរេញៗហេីយ។ វៃផង​ ដាល់ផង​ ទាត់ផង​ ធាក់ផង​ ឡេីងទួកសាច់តែម្តង។ ភា្លមនោះដែរ​ លីសុីចឹង​ ក៏បានដេីរកាត់តាមនេះ​ បានឮសម្លេង​ ពួកគេវៃគ្នា​ ក៏ទៅលបមេីល។

​ ម្តងនេះ​ សុីចឹង​ គេមិនធ្វេីដូចមុនឡេីយ​ គេមិនយកទូរស័ព្ទមកថតនោះទេ​ តែគេយកកញ្ចែរមកផ្លុំបន្លំធ្វេីជាប៉ូលិស។ គ្រាន់តែឮសម្លេងកញ្ចែរគ្រាន់គ្នានឹកស្មានថាជាប៉ូលិស​ ក៏រត់ចែកជេីរគ្នាតែម្តង​។ លីសុីចឹង​ ដល់ឃេីញចឹង​ គេក៏សេីច​ សេីច​ឡេីងភ្លាត់សម្លេងចេញមកក្រៅ។ ពេលនោះ​ សិស្ស្បច្បង​ លីឈុន​ បានឮ​ គេក៏ឈប់រួចក៏ក្រឡែកទៅមេីលសម្លេងនោះ​ ឃេីញថា​ លីសុីចឹង​ កំពុងតែសេីចកាច់_ក​ គេក៏ដេីរទៅ​ សុីចឹង​ ។ ដល់ពេលឃេីញ​ សិស្សច្បង​ ដេីរមករកខ្លួនបែបនេះ​ សុីចឹង​ ក៏ចាប់ផ្តេីមភ័យបុកពោះយកតែម្តង​។

"​ អឺ​ គឺ​ សិស្សច្បង​ ញុម​ ញុម​ អត់ដឹងអីទេ​ ញុមគ្រាន់តែដេីរមកឃេីញតេី​ ញុមអត់​ អត់បានថតរូបអីទៀតទេ​ បេី​ បេីមិនជឿបងមេីលចុះ​ "

សិស្សច្បង​ ក៏ដេីរទៅជិតទៅៗរួចក៏លេីកដៃប៉ះស្មា​ សុីចឹង​ ហេីយនិយាយទាំងសម្តីផ្អែមខ្សេវៗថា៖

"​ យេីង​ យេីង​អរគុណឯងហេីយ​ ដែរបានជួយយេីង​ "

និយាយរួច​ លីឈុនសិស្សច្បង​ ក៏សន្លប់ដួលលេី​ លីសុីចឹង​ តែម្តងទៅ។ ធ្វេីអោយ​ សុីចឹង​ ភិតភ័យជាខ្លាំង​ ក៏ខំព្រឹងអង្រួនខ្លួន​ សិស្សច្បង​ អោយដឹងខ្លួនមកវិញ​ តែទោះជាខំព្រឹងយ៉ាងណា​ ក៏សិស្សច្បងមិនកម្រេីកដែរ​ ចម្រេីសល្អមានតែត្រូវ​ គ្រៀរសិស្សច្បងទៅផ្ទះខ្លួននោះឯង។
_____________________
សូមរងចាំភាគបន្ត..🙏🏻