Assachannbhirom

จากใจคุณครูถึงลูกศิษย์… 🤍

วันนี้ปลาในฐานะครูไม่ได้มองเห็นเพียง “ใบประกาศนียบัตร”
แต่ปลามองเห็นการเดินทางของลูกศิษย์ท่านหนึ่ง
ที่ตัดสินใจเปิดใจ เรียนรู้ และกล้าที่จะกลับมา “ฟังเสียงข้างในของตัวเอง”

Sound Healing 101 อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ
แต่สำหรับปลา สิ่งนี้มีความหมายมากกว่านั้น

เพราะการเรียนเรื่องคลื่นเสียง ไม่ใช่เพียงการเรียนรู้ว่า Crystal Singing Bowl คืออะไร ใช้อย่างไร หมุนอย่างไร หรือเสียงไหนมีความถี่แบบไหน

แต่คือการเรียนรู้ว่า…

เสียงหนึ่งเสียง สามารถพาเรากลับมาอยู่กับปัจจุบันได้ การสั่นสะเทือนหนึ่งครั้ง อาจทำให้เราได้หยุดฟังหัวใจตัวเอง และความเงียบระหว่างเสียง…อาจเป็นพื้นที่ที่เราได้พบตัวเองมากที่สุด

ปลาอยากให้ลูกศิษย์ทุกท่านจำไว้ว่า..
เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่เก่งที่สุดในการใช้เสียง

แต่ขอให้เราเป็นผู้ที่ “ฟัง” ได้ดีที่สุด

ฟังเสียงของเครื่องดนตรี ฟังร่างกาย
ฟังลมหายใจ ฟังความรู้สึก
ฟังความเงียบ และที่สำคัญที่สุด…

ฟังหัวใจของคนที่อยู่ตรงหน้าเรา

เพราะเมื่อวันหนึ่งลูกศิษย์นำคลื่นเสียงไปดูแลใครสักคน สิ่งที่สำคัญกว่าเทคนิคทั้งหมด
คือ “พื้นที่ปลอดภัย” ที่เราสร้างให้เขา

ไม่ต้องรีบแก้ไขเขา ไม่ต้องพยายามทำให้เขาหาย
ไม่ต้องตัดสินว่าเขาควรรู้สึกอย่างไร

เพียงอยู่ตรงนั้น รับฟังเขา เคารพเขาด้วยใจจริง
และนำให้เขาได้กลับไปพบคำตอบของตัวเอง

นั่นต่างหาก…คือหัวใจของการเยียวยา

ปลาเองก็ยังเป็นนักเรียนคนหนึ่งเหมือนกันค่ะ
ในทุกๆครั้งที่ได้รับโอกาสเป็นผู้สอน ปลาก็ได้เรียนรู้จากลูกศิษย์กลับมาเสมอเช่นกัน

เรียนรู้ว่าแต่ละคนมีจังหวะชีวิตที่แตกต่างกัน
บางคนพร้อมจะเปิดใจทันที บางคนต้องใช้เวลา
บางคนเข้ามาเพื่อเรียนรู้เรื่องเสียง
แต่กลับค้นพบเรื่องของตัวเอง

และบางคน…อาจไม่ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตในวันที่เรียนจบ แต่ค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละน้อย ในวันที่กลับไปใช้ชีวิตจริง

ปลาอยากให้ลูกศิษย์ทุกท่านรู้ว่า
ใบประกาศนียบัตรที่อยู่ในมือวันนี้ ไม่ใช่เครื่องหมายว่าการเรียนรู้จบลงแล้ว

แต่มันคือเครื่องหมายว่า…

“การเดินทางบทใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว” 🌿

จากวันนี้ไป ขอให้เสียงที่ลูกศิษย์สร้างขึ้น
ไม่เพียงสร้างความไพเราะ

แต่สร้างความสงบ สร้างความปลอดภัย
สร้างพื้นที่ให้ใครบางคนได้พัก และที่สำคัญที่สุด…

ขอให้คลื่นเสียงนั้นได้นำพาลูกศิษย์กลับมาหาตัวเองได้เสมอ

ปลาขอแสดงความยินดีกับลูกศิษย์ทุกคนจากหัวใจค่ะ 🤍

ขอบคุณที่ไว้วางใจให้ อัศจรรย์ภิรมย์
ได้เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางในครั้งนี้

และหากวันหนึ่งลูกศิษย์ได้ยินเสียงของชามคริสตัลดังขึ้นอีกครั้ง ปลาอยากให้จำความรู้สึกของวันนี้ไว้…

วันที่เราเริ่มต้น วันที่เราเปิดใจ วันที่เราเรียนรู้ว่า…

บางครั้งการเยียวยา ไม่ได้เริ่มต้นจากการทำอะไรเพิ่ม แต่อาจเริ่มต้นจากการ หยุด…และรับฟังอย่างจริงใจที่สุดค่ะ

ด้วยรักและความยินดีจากหัวใจของครูปอปลา 🤍

“May your sound be gentle,
your presence be safe,
and your heart always remember the way home.”



#อัศจรรย์ภิรมย์



#มีความสุขเป็นอัศจรรย์

✨ ปาฏิหาริย์…ไม่ได้อยู่ไกลจากเราเลย

ในหลายต่อหลายครั้ง เรามักเฝ้ารอ “ปาฏิหาริย์”

เราคิดว่า…ถ้าสิ่งนั้นเกิดขึ้นจริง
ถ้าคนคนนั้นกลับมา
ถ้าความฝันนั้นสำเร็จ
ถ้าสิ่งที่อธิษฐานไว้เป็นจริง
เมื่อนั้นแหละ…เราจะเชื่อว่า “ปาฏิหาริย์มีจริง”

แต่หากเราลองหยุดแล้วสังเกตชีวิตของตัวเองให้ดี…

บางทีปาฏิหาริย์อาจไม่ได้รอให้เกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้
เพราะมันกำลังเกิดขึ้นกับเราในทุกๆ วินาที

การที่เรายังมีลมหายใจ
ทั้งที่ไม่เคยสั่งให้หัวใจเต้น

การที่ร่างกายยังคงทำงาน ซ่อมแซมตัวเอง
และพาเราผ่านเรื่องราวต่างๆ มาจนถึงวันนี้

การที่เราได้ตื่นขึ้นมา มีโอกาสได้พบผู้คนบางคน
ได้รัก ได้เรียนรู้ ได้สูญเสียและได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

แม้กระทั่งวันที่ชีวิตไม่เป็นอย่างใจ
แต่เรายังมีโอกาสเลือก
ว่าจะมองมันด้วยความทุกข์
หรือมองมันด้วยความเข้าใจ

สิ่งเหล่านี้…ไม่ธรรมดาเลยนะคะ

บางครั้งเราเอาแต่รอ “ปาฏิหาริย์ครั้งใหญ่”
จนลืมมองเห็นปาฏิหาริย์เล็กๆ ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

เราเฝ้ารอให้ชีวิตเปลี่ยน จนลืมไปว่า…

การที่เรายังมีชีวิตอยู่
ก็คือโอกาสของการได้เปลี่ยนแปลงแล้ว

บางทีปาฏิหาริย์ไม่ได้หมายถึงการได้ทุกสิ่งอย่างที่ขอ

แต่อาจหมายถึง การที่หัวใจเราแข็งแรงขึ้น
หลังจากผ่านเรื่องที่เคยคิดว่าจะผ่านไปไม่ได้

การที่วันหนึ่ง เราให้อภัยใครบางคนได้

การที่เรากลับมาให้อภัยตัวเอง

การที่เราเรียนรู้จะปล่อยวาง
ในสิ่งที่ครั้งหนึ่งเราเคยพยายามควบคุม

และการที่ในวันนี้ เราสามารถนั่งนิ่งๆ
หายใจเข้า… หายใจออก…
แล้วรู้สึกขอบคุณที่ยังได้มีชีวิตอยู่

ลองมองให้ละเอียดขึ้นอีกนิดนะคะ

บางที…ปาฏิหาริย์ไม่ได้กำลังจะเกิดขึ้น

แต่ปาฏิหาริย์ ได้เกิดขึ้นอยู่แล้วในตอนนี้..

เพียงแต่เราอาจกำลังยุ่งเกินไป
กับการรอปาฏิหาริย์ในแบบที่เราอยากให้เป็น
จนลืมเห็นปาฏิหาริย์ในแบบที่ชีวิตกำลังมอบให้เรา

วันนี้…ลองหยุดสักครู่ วางความคาดหวังลง
หายใจเข้าลึกๆ แล้วมองไปรอบๆ ตัว

บางทีสิ่งที่เรากำลังตามหา
อาจอยู่ตรงนี้มาตลอด

ตรงลมหายใจ
ตรงหัวใจ
ตรงคนที่ยังอยู่ข้าง ๆ
ตรงโอกาสของวันพรุ่งนี้

และตรงคำว่า…“ฉันยังมีชีวิตอยู่”

แค่นี้ก็เป็นปาฏิหาริย์แล้วค่ะ 🤍🌿

#มีความสุขเป็นอัศจรรย์

#อัศจรรย์ภิรมย์
#ปาฏิหาริย์

☀️🌑 SOLAR ECLIPSE IN LEO 2026

เมื่อถึงเวลาที่เราจะกลับมาเป็นตัวเอง…โดยไม่ต้องพยายามเป็นใคร

12 สิงหาคม 2026
สุริยุปราคาเต็มดวงในราศีสิงห์ ที่ 20°

บางครั้ง…ชีวิตไม่ได้กำลังถามเราว่า

“เราจะไปได้ไกลแค่ไหน?”

แต่กำลังถามว่า…“สิ่งที่เรากำลังเดินไปนั้น…เป็นชีวิตที่เราอยากใช้จริง ๆ หรือเปล่า?”

สุริยุปราคาในราศีสิงห์ครั้งนี้ สำหรับอัศจรรย์ภิรมย์
จึงไม่ใช่เพียงเรื่องของการเริ่มต้นบทใหม่

แต่มันคือช่วงเวลาของการ “กลับบ้าน”

กลับมายังบ้าน…กลับมาหาตัวเองอย่างแท้จริง

กลับมาฟังเสียงเล็กๆ ที่มาจากข้างใน
ที่บางครั้งถูกเสียงของโลกกลบไปนานแสนนาน

เสียงที่บอกว่า…ฉันชอบอะไร ฉันไม่ต้องการอะไร
อะไรคือสิ่งที่มีความหมายสำหรับฉัน
และฉันอยากใช้ชีวิตแบบไหน
ในเวลาที่ไม่มีใครกำลังมองอยู่

🌑 คราสไม่ได้ถามว่า “เราจะได้อะไรเพิ่ม”

แต่บางที…มันกำลังชวนให้เราถามว่า

“มีอะไรบ้างที่ถึงเวลาต้องวางลง?”

บทบาทบางอย่าง ความคาดหวังบางอย่าง
ความสัมพันธ์บางอย่าง
ภาพของตัวเราในแบบที่คนอื่นอยากเห็น

รวมถึงตัวตนบางเวอร์ชัน ที่เราเคยสร้างขึ้นมา เพื่อให้ได้รับความรัก การยอมรับ คำชื่นชม หรือเพื่อให้รู้สึกว่า “ฉันมีคุณค่า”

ราศีสิงห์เกี่ยวข้องกับตัวตน
หัวใจ ความภาคภูมิใจ
ความคิดสร้างสรรค์
และการกล้าที่จะเปล่งแสงของตัวเอง

ดังนั้น คราสครั้งนี้จึงเหมือนแสงที่ส่องกลับเข้ามา
ไม่ได้ส่องเพื่อให้เราเห็นว่า
“โลกเห็นเราอย่างไร”

แต่เพื่อให้เราเห็นว่า “เรามองตัวเองอย่างไร”

เราอาจพบว่า…สิ่งที่เคยทำเพื่อให้คนอื่นภูมิใจ
ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขอีกแล้ว

สิ่งที่เคยพยายามรักษาเอาไว้
อาจไม่ใช่สิ่งที่หัวใจต้องการ

สิ่งที่เคยคิดว่า “ต้องเป็น” อาจเป็นเพียงสิ่งที่เราเคยเรียนรู้ว่าเราควรเป็น

และบางครั้ง สิ่งที่เราตามหามานาน
ไม่ได้อยู่ข้างหน้าเลย

แต่อยู่ตรงหน้าเรามาตลอด คือตัวเราเอง

🦁 การกลับมาเป็นตัวเอง ไม่ได้แปลว่าเราต้องดังขึ้น

บางที…มันอาจหมายถึงการไม่ต้องพิสูจน์อะไรอีก

ไม่ต้องทำให้ทุกคนเข้าใจ
ไม่ต้องทำให้ทุกคนชอบ
ไม่ต้องอธิบายทุกการตัดสินใจของเรา

ไม่ต้องรีบแสดงให้โลกเห็นว่า เราเก่งแค่ไหน
มีคุณค่าแค่ไหน หรือประสบความสำเร็จเพียงใด

เพราะเมื่อเราเริ่มเห็นคุณค่าของตัวเองจากข้างใน
เสียงปรบมือจากข้างนอก จะค่อยๆ กลายเป็นเพียงเสียงหนึ่ง ไม่ใช่สิ่งที่กำหนดว่า เราควรรู้สึกอย่างไรกับตัวเอง

✨ และนี่อาจเป็นบทเรียนสำคัญของคราสครั้งนี้

เราไม่จำเป็นต้องกลายเป็นใคร
เพื่อที่จะคู่ควรกับชีวิตที่ดี

เราไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร เพื่อที่จะมีคุณค่า

เราไม่จำเป็นต้องเดินตามเส้นทางของใคร
เพื่อพิสูจน์ว่าเรากำลังเดินถูกทาง

เพราะชีวิตของเรามีจังหวะของมันเอง

บางคนในช่วงเวลานี้ อาจเปลี่ยนงาน

บางคนอาจเริ่มต้นธุรกิจ

บางคนอาจเปลี่ยนความสัมพันธ์

บางคนอาจย้ายบ้าน

บางคนอาจเริ่มสร้างสรรค์บางสิ่งที่อยากทำมานาน

และบางคน…อาจไม่ได้เปลี่ยนอะไรภายนอกเลย

แต่ข้างใน กำลังเปลี่ยนครั้งใหญ่

คือเปลี่ยนวิธีที่ตัวเองมองตัวเอง

🌱 เมื่อเรามองตัวเองเปลี่ยน

การเลือกของเราจะเปลี่ยน

เราเริ่มเลือกสิ่งที่สอดคล้องกับหัวใจมากขึ้น

เริ่มกล้าพูดว่า “ไม่” กับสิ่งที่ไม่ใช่

เริ่มกล้าเดินออกจากพื้นที่
ที่ทำให้เราต้องลดทอนตัวเองลง

เริ่มกล้าที่จะรัก โดยไม่ต้องสูญเสียตัวเอง

เริ่มทำงาน โดยไม่ต้องแลกทุกอย่างกับความสำเร็จ

และเริ่มใช้ชีวิต โดยไม่ต้องรอให้ใครอนุญาต

นี่อาจเป็นความหมายที่ลึกที่สุดของคำว่า

“กลับมาเป็นตัวเอง” ไม่ใช่การสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา

แต่คือการค่อย ๆ ลอกสิ่งที่ไม่ใช่เราออกทีละชั้น

ทีละความคาดหวัง ทีละความกลัว

ทีละคำว่า “ควร” จนวันหนึ่ง…เราอาจพบว่า

ตัวเราในแบบที่ตามหามาตลอด
ไม่เคยหายไปไหนเลย

เขาเพียงแค่รอให้เรา หยุดวิ่งตามโลก
แล้วหันกลับมาฟังหัวใจตัวเอง

🕯️ ในช่วงเวลานี้ ลองถามตัวเองเบา ๆ

อะไรคือสิ่งที่ฉันทำ เพราะฉันรักมันจริง ๆ

และอะไรคือสิ่งที่ฉันทำเพราะฉันอยากได้รับการยอมรับ?

ฉันกำลังใช้ชีวิตจากความต้องการของหัวใจ

หรือจากความกลัวว่าจะไม่ดีพอ?

มีบทบาทอะไรในชีวิต ที่ฉันยังถือเอาไว้
ทั้งที่มันไม่ใช่ฉันอีกต่อไปแล้ว?

ถ้าวันนี้ไม่มีใครมอง ไม่มีใครตัดสิน
ไม่มีใครปรบมือให้

ฉันยังอยากใช้ชีวิตแบบเดิมอยู่ไหม?

ไม่จำเป็นต้องตอบทุกคำถามในวันนี้

เพราะการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง
ไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืนเสมอไป

บางคำตอบต้องใช้เวลา

บางความจริงต้องผ่านประสบการณ์
จึงจะมองเห็น

และบางสิ่งที่ชีวิตกำลังพาเราไป
เราอาจยังไม่เข้าใจในวันนี้

แต่วันหนึ่ง…เมื่อหันกลับมามองเราอาจพบว่า

ทุกอย่างกำลังพาเรากลับมาหาตัวเอง

☀️🌑 Solar Eclipse in Leo

จึงไม่จำเป็นต้องเป็นวันที่เรา
“ต้องเริ่มต้นอะไรใหม่”

แต่อาจเป็นวันที่เราหยุดบางอย่างที่ไม่ใช่

หยุดการพยายามเป็นคนที่คนอื่นอยากให้เราเป็น

หยุดการพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง

หยุดการวิ่งตามสิ่งที่ไม่ได้ทำให้หัวใจมีความสุข

และค่อยๆ เปิดพื้นที่

ให้ตัวเราในแบบที่แท้จริงได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง

เพราะบางครั้ง…การเริ่มต้นบทใหม่ของชีวิต
ไม่ได้เกิดขึ้นเมื่อเราได้อะไรเพิ่ม

แต่อาจเกิดขึ้นในวันที่เรายอมปล่อยตัวตนเดิม
ที่ไม่ใช่เราอีกต่อไป

และเมื่อเรากลับมาเป็นตัวเองได้จริง ๆ

เราจะค้นพบว่า…เราไม่จำเป็นต้องเปล่งแสง
เพื่อให้ใครมองเห็น

เพราะแสงนั้นอยู่ในตัวเรามาตลอด🦁✨

กลับมาเป็นตัวเอง กลับมาอยู่กับหัวใจ
และใช้ชีวิตอย่างที่เป็นเรา

assachannbhirom (อัศจรรย์ภิรมย์) อยากให้ทุกคน “มีความสุขเป็นอัศจรรย์” ในทุกๆวันกันนะคะ..

#มีความสุขเป็นอัศจรรย์
#อัศจรรย์ภิรมย์

TALK WITH TREE ep.12🌳

เมื่อเราเงียบพอ…ธรรมชาติก็มีบางอย่างอยากบอกเรา

เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไปที่ไหนไกล
เพื่อค้นหาคำตอบของชีวิต

เพียงแค่…หยุด แล้วกลับมาอยู่กับธรรมชาติ
อย่างที่เราอาจไม่เคยอยู่มาก่อน

ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา ปลาได้มีโอกาสร่วมจัดกิจกรรม Talk with Tree กับบ้าน Soul Healing House

เราเริ่มจากการชวนผู้คนให้ออกจากความเร่งรีบของชีวิต

มานอนลงบนผืนหญ้า ถอดรองเท้าสัมผัสผืนดิน
หลับตา หายใจ และใช้เวลาอยู่กับธรรมชาติ

เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อ “ทำอะไร” มากมาย
แต่เรามาเพื่อฝึก “การรับรู้”

รับรู้ลมหายใจ รับรู้ร่างกาย
รับรู้สายลม แสงแดด กลิ่นของดิน
เสียงรอบตัว และความเงียบที่เราอาจหลงลืมไปนาน

เราชวนให้เข้าไปใกล้ต้นไม้
แตะลำต้น พิงกาย โอบกอด
หรือเพียงยืนอยู่ตรงนั้น

โดยไม่ต้องพยายามค้นหาว่า
ต้นไม้กำลัง “พูดอะไร”

เพราะบางที…สิ่งที่ธรรมชาติมอบให้เรา
อาจไม่ใช่คำพูด

แต่อาจเป็นเพียง
ความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นภายใน

ต้นไม้ไม่ได้เร่งตัวเอง ไม่ได้เปรียบเทียบ
ไม่ได้กังวลว่าจะเติบโตช้ากว่าใคร

มันเพียงหยั่งราก เติบโตตามฤดูกาล
และยืนอยู่กับชีวิตอย่างที่มันเป็น

บางทีสิ่งที่ต้นไม้กำลังสอนเรา
จึงไม่ใช่การเติบโตให้เร็วขึ้น

แต่คือการรู้ว่า…เราสามารถเติบโตได้
โดยไม่ต้องรีบ

และในวันที่เราเหนื่อย
เราอาจไม่จำเป็นต้องมีคำตอบสำหรับทุกเรื่อง

เราเพียงต้องมีพื้นที่ ให้ตัวเองได้หยุดพัก
ได้หายใจ ได้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน

เพราะเมื่อเราเรียนรู้ที่จะฟังธรรมชาติ
บางทีสิ่งที่เราได้ยินมากที่สุด
อาจไม่ใช่เสียงของต้นไม้

แต่คือ…เสียงของตัวเราเอง

ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมแบ่งปันช่วงเวลาแห่งความสงบ และขอบคุณ Soul Healing House สำหรับกิจกรรมดีๆ ที่ทำให้เราได้กลับมาเชื่อมโยงกับธรรมชาติ และกลับมาเชื่อมโยงกับตัวเองอีกครั้ง 🌳

บางทีการเยียวยา ไม่ได้เริ่มจากการพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง

แต่อาจเริ่มง่ายๆ จากการยอมให้ตัวเอง

หยุด • หายใจ • ฟัง
และอยู่ตรงนั้น…อย่างที่เราเป็น

Talk with Tree
Listen to Nature. Listen to Yourself.

— Assachannbhirom กลับมา…เพื่อจดจำธรรมชาติที่แท้จริงของตนเอง
#มีความสุขเป็นอัศจรรย์
#อัศจรรย์ภิรมย์

เมื่อประตูที่แท้จริง…ไม่ได้อยู่บนท้องฟ้า แต่อยู่ในหัวใจของเรา

ทุกปีเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม (8/8) หลายคนเฝ้ารอช่วงเวลาที่เรียกว่า Lion’s Gate Portal

บางคนเชื่อว่าเป็นช่วงเวลาที่พลังงานของจักรวาลเปิดกว้าง
บางคนมองว่าเป็นเพียงปรากฏการณ์ทางความเชื่อ

แต่ไม่ว่าเราจะเชื่อแบบใด…สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจกว่าคือ

ทุกครั้งที่มนุษย์ตั้งใจหยุดเพื่อหันกลับมามองตัวเอง
นั่นอาจเป็น “ประตู” ที่สำคัญที่สุดแล้ว

สิงโตไม่ใช่เพียงสัญลักษณ์ของพลังอำนาจ

แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของ…การยืนอยู่บนความจริงของตัวเอง

โดยไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรกับใคร ความกล้าหาญที่แท้จริง อาจไม่ใช่การต่อสู้

แต่อาจเป็นการกล้ายอมรับความเปราะบาง กล้าปล่อยวางสิ่งที่หมดเวลา
และกล้าเดินไปข้างหน้า แม้ยังไม่เห็นคำตอบทั้งหมด

หากคุณอยากใช้ช่วงเวลา 8/8 เป็นพิธีกรรมเล็กๆ ให้กับตัวเองไม่จำเป็นต้องทำอะไรซับซ้อนเลย

เพียงแค่…

🌿 หยุดอยู่กับลมหายใจสัก 8 นาที

🌿 ปิดเสียงรบกวน แล้วฟังเสียงภายในของตัวเอง

🌿 เขียนสิ่งที่คุณพร้อมจะปล่อยวาง

🌿 เขียนสิ่งที่คุณอยากเชื้อเชิญเข้ามาในชีวิต

🌿 กล่าวขอบคุณตัวเองที่เดินทางมาถึงวันนี้

บางที…พลังงานที่เรากำลังรอ อาจไม่ใช่พลังงานที่เดินทางมาจากดวงดาว

แต่อาจเป็นความสงบ ความชัดเจนทและความกล้าที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

เมื่อใจของเรากลับมาอยู่กับปัจจุบันอย่างแท้จริง

ที่ Assachannbhirom เราเชื่อว่า…การเยียวยาไม่ได้เกิดขึ้น เพราะจักรวาลมอบบางสิ่งให้เรา
แต่เกิดขึ้นเมื่อเราหยุดวิ่งตามโลกภายนอก และเริ่มรับฟังโลกภายใน

เพราะประตูแห่งการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง ไม่เคยอยู่ไกลจากตัวเราเลย

มันอยู่ในทุกลมหายใจที่เรากลับบ้าน…กลับมาหาตัวเอง

Happy Lion’s Gate Portal 8/8

“May you remember the strength that has always lived within you.”

— Assachannbhirom (อัศจรรย์ภิรมย์)
อยากให้ทุกคน “มีความสุขเป็นอัศจรรย์” ในทุกๆวันกันนะคะ
#อัศจรรย์ภิรมย์

การนั่งสมาธิ…ไม่ได้อะไรเลยจริงหรือ?

มีคนมาถามปลาว่า : “การนั่งสมาธิแล้วผมรู้สึกเฉยๆ ไม่ได้อะไรเลย แบบนี้มาถูกทางหรือผิดทางครับ”

คำถามนี้ทำให้ปลายิ้มออกมาเบาๆ เพราะในคนส่วนใหญ่ที่เริ่มนั่งสมาธิ มักคาดหวังว่าจะต้องเห็นแสง เห็นนิมิต รู้สึกจิตใจสงบขึ้นในทันที หรือรู้สึกพิเศษกว่าคนเดิมขึ้นมาจากภายใน

แต่ความจริงแล้ว การนั่งสมาธิไม่จำเป็นต้องให้เกิด “ประสบการณ์พิเศษ” เพื่อพิสูจน์ว่าเรามาถูกทาง

สำหรับปลา…สมาธิไม่ได้ทำให้ได้อะไรเพิ่มขึ้นมากมาย แต่กลับทำให้ปลาค่อยๆ เสียบางสิ่งออกไป

เสียความโกรธที่เคยเผาใจ
เสียความทุกข์ที่เคยแบกไว้ทุกวัน
เสียความกังวลต่ออนาคต
เสียความไม่มั่นคงที่เคยทำให้ต้องวิ่งหาการยอมรับ เสียความกลัวต่อวัยชรา ความเสื่อม และความเปลี่ยนแปลงของชีวิต

และที่สำคัญที่สุด การนั่งสมาธิทำให้ปลาเห็นว่า อัตตาที่เราปกป้องมาตลอดนั้น ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง

เมื่อใจเริ่มเห็นตามความเป็นจริง เราจะไม่ได้ชนะใครเลย

แต่จะเริ่มชนะ ความหลง ความยึดมั่น และเหตุแห่งความทุกข์ภายในตัวเอง

บางคนบอกว่า “นั่งแล้วไม่ได้อะไร”

แต่บางที การที่ใจเบาลงนิดหนึ่ง โกรธช้าลงนิดหนึ่ง ให้อภัยง่ายขึ้นนิดหนึ่ง ร้องไห้น้อยลงนิดหนึ่ง และกลับมาอยู่กับปัจจุบันได้มากขึ้นนิดหนึ่ง

นั่นอาจไม่ใช่ “ไม่ได้อะไร” แต่มันคือการได้สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตกลับคืนมา

ได้ความสงบที่ไม่ต้องพึ่งเงื่อนไขภายนอก

การนั่งสมาธิไม่ได้ทำให้ชีวิตไม่มีปัญหา

แต่ทำให้เราไม่ต้องเป็นทุกข์กับทุกๆปัญหาเหมือนเดิม

และเมื่อสมาธิสุกงอม ปัญญาจะค่อยๆ เกิดขึ้นเอง

ไม่ใช่ปัญญาที่ได้จากการอ่านมาก แต่เป็นปัญญาที่เกิดจากการเห็นใจตัวเอง เห็นผู้อื่น และเห็นความจริงของชีวิตอย่างอ่อนโยน

เพราะท้ายที่สุดแล้ว การปฏิบัติธรรมไม่ใช่การสะสมสิ่งใหม่

แต่คือการค่อยๆ วางสิ่งที่ไม่จำเป็นกับเราลง..

จนเหลือเพียงใจที่เบา สงบ และเป็นอิสระในที่สุดค่ะ

assachannbhirom (อัศจรรย์ภิรมย์) อยากให้ทุกๆคน “มีความสุขเป็นอัศจรรย์” ในทุกๆวันกันนะคะ..
#มีความสุขเป็นอัศจรรย์ #อัศจรรย์ภิรมย์

#เจริญสติ #สมาธิ #พัฒนาตัวตนภายใน