LR iş ortağı

Hoşça kalın
dostlarım benim
hoşça kalın!
Sizi canımda
canımın içinde,
kavgamı kafamda götürüyorum.
Hoşça kalın
dostlarım benim
hoşça kalın...
Resimlerdeki kuşlar gibi
dizilip üstüne kumsalın,
mendil sallamayın bana.

Genco Erkal
**
Nur içinde uyu, mekanın cennet olsun güzel insan, büyük usta 😢

Zor şeydir insan olabilmek;
Dürüstlük, doğruluk ister.
Güzellik, iyilik ister.
İçtenlik, güven ister.
Merhamet, vicdan ister.
Alçak gönüllülük, tevazu ister.
Hoşgörü, saygı ister.
En önemlisi de ; ”Kendini bilmek,
haddini bilmek ister...!!!

Kendini bilen, haddini bilen, yüreği güzel insanlar çıksın karşımıza...

İnsanlar, güçlü ve egemen oldukları zamanlarda denenmelidir.
Güçleri ve vicdanları arasında sınanmalıdır.
Çünkü kötünün kötülüğüyle, iyinin iyiliği
o zaman ortaya çıkar.
İnsanın elindeki güç,
Ya onu dünyanın en iyi insanı yapar,
Ya da dünyanın en zalim insanı...
Ne olursan ol. Ama; önce nefsinin öğretmeni, vicdanının öğrencisi ol...

PLATON

Nasreddin Hoca’ya sormuşlar: “Kimsin?”
“Hiç” demiş Hoca, “hiç kimseyim.”
Dudak bükülüp önemsenmediğini görünce,
sormuş Hoca: “Sen kimsin?”
“Mutasarrıf”ım demiş adam kabara kabara.
“Sonra ne olacaksın?” diye sormuş Nasreddin Hoca.
“Herhalde vali olurum” diye cevaplamış adam…
“Daha sonra?..” diye üstelemiş Hoca.
“Vezir” demiş adam.
“Daha daha sonra ne olacaksın?”
“Bir ihtimal sadrazam olabilirim.”
“Peki ondan sonra?”
Artık makam kalmadığı için adam boynunu büküp “Hiiiç.” Demiş
“Daha niye kabarıyorsun be adam, demiş Hoca..
ben şimdiden, senin yıllar sonra gelebileceğin makamdayım.
——————————————-
Makam, mevki, rütbe, unvan; bunların hepsi cekettir. Ceketi asar bir yere gideriz. Arkamızda sadece insanlığımız kalır ve öldüğümüzde sadece çıplaklığımızı götürebiliriz bu dünyadan.”

Doğan CÜCELOĞLU

Eski bir radyoda,
Eskimeyen sesiyle,
Eskimeyen bir şarkıda;
“Benzemez kimse sana, tavrına hayran olayım” diyordu,✍️
Müzeyyen Senar...
Daha ne desindi...

Biliyoruz ki bütün acılar bir gün geçer🥀
Bütün fotoğraflar sararır🥀
Yara kabuk tutar kapanır🥀

Bir sabah yine taze ekmek ister canın kahvaltıda🥀
Bir fincan sade kahve🥀
Demli bir çay ister akşam üstü olunca🥀

Sokakta mevsimi fark edersin, aynada kendini🥀
Önceleri belli belirsiz, sonra gamzene kadar gülersin🥀
Şarkılar mırıldanır pencereden bakarken dışarıya,
Kuşlar gelir konar dallarına,
Kırıldığın yerden çiçek açarsın🥀

Bütün acılar bir gün geçer,
Ya da alışırsın🥀

Sevgili Kimdir..?
Ölen eşinin mezarındaki toprağı her gün bağrına basan Nurettin Amca’dır.

Başkasına kaçacağını anladığında bile karısının ayakkabısının altına tüm parasını koyan Aşık Veysel’dir.

“Artık evli, adına kara çalınmasın” diye sevdiğinin gerçek adını söylemeyip “Mihriban” diye mahlas takan Abdürrahim Karakoç’tur.

Yıllarca hapisten çıkmasını bekleyip özgürlüğe kavuştuğunda kendini terk eden Nazım’ın mektuplarını ölene kadar tahta bavulunda saklayan Piraye’dir.

Hiçteki hep’i sevmek, gönlüne düşen sebebi sevmek…
Olmayanı sevmek, varmış gibi …

Hiç kavuşmamışcasına, yahut hiç ayrılmamış gibi…
Özlediğinde, sevdiğini derin bir nefesle ciğerlerine çekmek, oksijen gibi …

Aynı evde, aynı protokole imza atan yabancılar, kıtalar arası olup birbirinin düşüyle uyanıp biraraya gelemeyen sevdalılar..

Hangisi gerçek Sevgili şimdi…?

Sevdayı hisseden yürekleriniz dert görmesin..

Alıntı…

Ekmeğiniz, Çayınız,
Gazeteniz hazırsa,
Papatyalarınız da
benden olsun bu sabah..
Koparmayın,
“Seviyordur O..!”

Can Yücel

İçimdeki Dünyam ♥️♥️