F.love

کریستیانو رونالدو در موتر نشسته بود که ناگهان فهمید دریورش امروز غیرعادی خاموش است. با لحن مهربان پرسید:
«رفیق! چرا امروز دل‌ت گرفته؟»

دریور آهی کشید و گفت:
«قربان… دخترم در رشتهٔ طب کامیاب شده.»
لبخند کوتاهی زد و ادامه داد:
«او اولین نفر از خانواده ماست که به اینجا رسیده… اما فیس‌هایش خیلی بالاست. نمی‌دانم چی‌طور برابر کنم. به خودش هم نگفتم، نمی‌خواهم خوشی‌اش را بشکنم.»

رونالدو چند لحظه فقط نگاهش کرد. درد یک پدر را خوب فهمید؛ پدری که بی‌صدا برای آیندهٔ دخترش می‌جنگد.

آرام پرسید:
«فیس‌اش چقدر است؟»

دریور تکان خورد:
«نه قربان… مه ای‌گپ ره برای کمک نگفتم.»

اما رونالدو فقط با لبخند گفت:
«رقمش ره بگو.»

همان روز، بدون هیچ سروصدا، رونالدو تمام فیس‌های دانشگاه دخترش را پرداخت کرد.

فردا وقتی مادر دختر با صدای گریان زنگ زد و گفت: «کریستیانو همهٔ فیس‌ها را پرداخته»، پدرش—همان دریور—با چشمان پر از اشک آمد رونالدو را سوار کند. اشک خوشی، اشک غرور.

رونالدو به او گفت:
«دنیا به داکترهای خوب نیاز دارد. دخترت یکی از آن‌ها می‌شود.»

امروز آن دختر در سال آخر طب است.
رونالدو می‌گوید:
«هر بار که به او فکر می‌کنم، یادم می‌شود زندگی فقط موترهای قیمتی و پول نیست… زندگی یعنی انسانیت، مهربانی و یک دل پاک.
گاهی یک مهربانی کوچک می‌تواند سرنوشت یک نسل را تغییر بدهد.»

#مهربانی
#لبخند
#رشته
#خاموش

از هزاران یک نفر اهل دل اند
مابقی تندیس واز آب گل اند

صائب تبریزی میگه:

‏چون وا نمی‌کنی گِرهی،
خود
گره
مشو

-love

شـُـکـر برای آنچه دادی؛
صـَبــْـر برای آنچه ندادی!
ایـمـان ، برای آنچه خواهی داد . . ‌.

•«تـوکل به خُدایی که هیچگاه رهایم نمیکند»

@-love

صلوات بر محمد( ص )